Δεν έχω σήμερα κεφάλι για δουλειά

Κυκλοφορεί ανάμεσά μας σαν όλους τους άλλους: πιάνεται από τις χειρολαβές των λεωφορείων, στριμώχνεται με δεκάδες ακόμα επιβάτες στο τρένο, επιβιβάζεται στο τραμ ή περιμένει υπομονετικά στις αποβάθρες του μετρό παρέα με χιλιάδες άλλους Αθηναίους. Ο λόγος για τον Κ.Π. Καβάφη και τους στίχους του που τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας και στα μέσα μαζικής μεταφοράς, προσκαλώντας τους κατοίκους της πόλης να συνομιλήσουν με τον μεγάλο αλεξανδρινό ποιητή. Το κάλεσμα που απευθύνει το Αρχείο Καβάφη του Ιδρύματος Ωνάση είναι σαφές: «Αν συναντήσετε κάπου τον Καβάφη, συνομιλήστε μαζί του.

Η ποίησή του σας ανήκει. Μερικοί από τους στίχους που επιλέχθηκαν και «ταξιδεύουν» στην πρωτεύουσα είναι οι παρακάτω: 

«Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι» («Το πρώτο σκαλί»), 

«Είν' επικίνδυνον πράγμα η βία» («Εν μεγάλη Eλληνική αποικία, 200 π.X.»), 

«Ξένος εγώ ξένος πολύ» («Μύρης· Αλεξάνδρεια του 340 μ.Χ.»), 

«Δεν έχω σήμερα κεφάλι για δουλειά» («Συμεών»), 

«Το σώμα μου στες ηδονές θα δώσω» («Τα επικίνδυνα») κ.ά.

www.tanea.gr

«Είναι μια κίνηση που σηματοδοτεί τη δική μας στάση απέναντι στο έργο του Καβάφη και στο πώς θέλουμε να κυκλοφορεί το περιεχόμενο του αρχείου στο ευρύ κοινό. Η εικαστική γραμμή είναι αρκετά πιο ποπ και οι στίχοι απολύτως καταληπτοί και όπως κυκλοφορούν στην πόλη με τα μέσα μαζικής μεταφοράς μπορούν να αποδείξουν στο μη μυημένο κοινό πόσο οικείος ποιητής είναι ο Καβάφης, πώς μιλάει μέσα από πολλές διαδρομές -στην κυριολεξία στη συγκεκριμένη περίπτωση- και εκφράζει το πνεύμα της εποχής μας».

www.tovima.gr

Έχω Κάτι Να Πω Διάφανο Και Ακατάληπτο

Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.

 Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία…

 Πιάσε την αστραπή στο δρόμο σου, άνθρωπε· δώσε της διάρκεια· μπορείς!

Μάνα μου!

Μάνα μου,

εγώ είμαι τ’ άμοιρο

το σκοτεινό τρυγόνι

όπου το δέρνει ο άνεμος

βροχή που το πληγώνει...

Εγώ βαρκούλα μοναχή

βαρκούλα αποδαρμένη

μέσα σε πέλαγο ανοιχτό

σε θάλασσα αφρισμένη...

Παλεύω με τα κύματα

χωρίς πανί, τιμόνι

κι άλλη δεν έχω άγκυρα

πλην την ευχή σου μόνη...

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

http://users.sch.gr/mstamati/MANA/index.html

Πέφτει βροχή

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος
Πρώτη εκτέλεση: Νανά Μούσχουρη

Πέφτει βροχή
Στο πρόσωπό μου πέφτει
Πέφτει βροχή
Στου κόσμου τον καθρέφτη
Πέφτει βροχή
Σ' ανατολή και δύση
Κι ο ήλιος έχει σβήσει

Έβγα στο σκοτάδι και περπάτα
Κι ας μην θέλουν οι Θεοί
Έχεις ήλιο τα ζεστά σου νειάτα
Έχεις ήλιο τη ζωή

Πέφτει βροχή
Ο ουρανός μολύβι
Πέφτει βροχή
κι η νύχτα κάτι κρύβει
Πέφτει βροχή
Την ώρα που σου γράφω
Πέφτει βροχή
Και στου Χριστού τον Τάφο

Ο άνθρωπος δημιουργεί το ταξίδι του

(Ομηρικό Ακρογιάλι, Γεράσιμος Στέρης)

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

(Ιθάκη, Κ.Π.Καβάφης)
Ακούστε την στις ποικίλες αναγνώσεις της.

Από το κοχύλι στο βιβλίο

Με το καράβι του Ελύτη, με όρτσα ψυχή και άρμη στα χείλια, πατώντας τα φύκια του ουρανού, και με την αυγή να σφυρίζει στην κοχύλα της ...

(Το κοχύλι, Η τρελή ροδιά, Μικρή πράσινη θάλασσα, Ναυτάκι του περιβολιού, Επτά νυχτερινά επτάστιχα)

... Καλή σχολική χρονιά, που, έξω από το ανοιχτό παράθυρο του ονείρου, να λοξοδρομάει προς τα άστρα!

Θητεία του Καλοκαιριού

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

Ακέραιο το όνειρό σου

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!

Και τώρα που το Πάσχα πέρασε...

Ανάσταση με το Νίκο Γκάτσο και Πάσχα με τον Οδυσσέα Ελύτη

Ανάσταση καρδιάς, πέρα από καθετί "ανθρωπινό", μίζερο και ψεύτικο




"Το Ημερολόγιο ενός Αθέατου Απριλίου", από τον Οδυσσέα Ελύτη
(παρουσίαση σε μορφή προγράμματος για σχολική γιορτή)

Θυμάμαι ήταν Απρίλης όταν ένιωσα .... πασχαλιές

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το ρόπτρο-σκαραβαίος
το παράτολμο δόντι μες στο ψύχος του ήλιου
ο Απρίλης που ένιωσε ν’ αλλάζει φύλο
της πηγής το μπουμπούκι ό,τι που ανοίγει
Οδυσσέας Ελύτης



Ο Απρίλης κ’ η Σελήνη μέσα στο άλσος
σμίξαν. Το μεσονύχτι μεθυσμένοι
πέρασαν μ’ ευθυμία.
Και τώρα στη γαλήνη είνε απλωμένη
ρεμβαστική ματιά, η μελαγχολία.
Μαρία Πολυδούρη, Φαντασία στο τραγούδι μιας νυχτερινής κιθάρας

Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός, γεννώντας
μες απ’ την πεθαμένη γη τις πασχαλιές, σμίγοντας
θύμηση κι επιθυμία, ταράζοντας
με τη βροχή της άνοιξης ρίζες οκνές.
Τ. Σ. Έλιοτ, Έρημη χώρα, σε μετάφραση του Γιώργου Σεφέρη

Ποιητικοί Διάλογοι

Με τη Β΄ Λυκείου προσπαθούμε να "αφουγκραστούμε" τι διαλέγονται μεταξύ τους οι ποιητές και να τους νιώσουμε πιο κοντά μας.
Και όλα θα αποτυπωθούν με τη βοήθεια του prezi, πάνω στα ονόματά μας, σαν να είναι εμπειρίες που βάζουν τη σφραγίδα τους στις ψυχές μας.
"Ακούστε" τους...

Ποιητικοί Διάλογοι on Prezi

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 2011, σε Docs Google

Για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης του 2011, θέλαμε να κάνουμε κάτι που θα "ενέπλεκε" όλα τα παιδιά του σχολείου.
Έπεσε στο τραπέζι η ιδέα να φτιάξουμε κάρτες ποιητικές, τις οποίες θα πλαστικοποιούσαμε και θα τις μοιράζαμε σε όλα τα παιδιά την 21η Μαρτίου. Μόνο που αυτές οι κάρτες θα φτιάχνονταν με διαφορετικό "συνεργατικό" τρόπο, δηλ. θα δουλεύαμε στο Docs Google, πράγμα που θα μας επέτρεπε να εργαζόμαστε και να βλέπουμε ο ένας τη δουλειά του άλλου σε -σχεδόν- πραγματικό χρόνο, είτε στην τάξη είτε στο σπίτι.
Στα τέλη Φεβρουαρίου, αρχίσαμε τη δουλειά, διαθέτοντας λίγο από το χρόνο μας στο σπίτι καθώς και μία ώρα από τη Νεοελληνική Λογοτεχνία. Κάθε Παρασκευή, φέρνουμε τα 3 laptops μας, πιάνουμε τη γωνιά μας στην τάξη και ταξιδεύουμε στον κόσμο της ποίησης.
Μια μοναδική εμπειρία: δημιουργούμε, συζητάμε, προτείνουμε, μαθαίνουμε.
Μέχρι τώρα, λόγω προβλημάτων σύνδεσης και του docsgoogle, και τρεχαμάτων με το σχολείο, φιλοτεχνήθηκαν 30 κάρτες.

Χάρτινο το φεγγαράκι

Ο Μάρτης χείλη έσκασε στον ήλιο να γελάσει

(Με τον online editor http://www.flauntr.com έγινε η επεξεργασία των εικόνων)
(από το Εφημεριδάκι "Ηλιαχτίδα")

Τα ταπεινά λυχνάρια της Α΄ Λυκείου...

...δίνουν φως από τη φλόγα τους και μας φέρνουν τις "συνεντεύξεις" που πήραν τα κορίτσια από το Γεώργιο Δροσίνη και τα αγόρια από το Δημήτριο Βικέλα.
(Οι παρουσιάσεις φτιαγμένες από τα παιδιά, με λίγες γλωσσικές διορθώσεις)

Drosinhs_Vikelas

View more presentations or Upload your own.

Μπράβο σας, παιδιά, για τη "θαλασσοθεμέλιωτη" και "ηλιόσκεπη" δουλειά σας!

Πρώτο γλυκοχάραμα θα ιδούμε

Τα δευτεράκια παίρνουν τη σκυτάλη και συνεχίζουν ..με δυο στρογγυλάδες ανεμόμυλου και έλατα παλικάρια.

drosinhs_bgym_2010-2011

View more presentations or Upload your own.

(Τα ποιήματα του Δροσίνη από το σχετικό έγγραφο της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων. Η αντιγραφή των ποιημάτων, η οπτικοποίηση και η επιλογή της χρωματικής παλέτας έγιναν από τα παιδιά και η διαμόρφωση της παρουσίασης από την καθηγήτρια)

Στιγμή πολύτιμη που κρατάς για πάντα...

Σήμερα, στη Νεοελληνική Γλώσσα, περιγραφή δύο πινάκων.
Τέχνη που μας ταξιδεύει στον Ερωτόκριτο και την Αρετούσα (του Κορνάρου) και στα Ηφαίστεια (του Κάλβου).
Παιδιά δροσερά με το πάθος της ηλικίας τους να αναζητούν δρόμο στο ξεδιάλυμα των μυστικών και μυστηρίων.
Συζητήσεις που αποκαλύπτουν την ωριμότητα μιας σκέψης που ανοίγεται διάπλατα μπροστά στον κόσμο, για να ξεκινήσει το υπέροχο ταξίδι της.

Κάποια λίγα από αυτά που έγραψαν και είπαν...

Δύο νέοι, με λαμπερές μεσαιωνικές φορεσιές. Η γυναίκα, δίπλα στον άντρα, τον αγκαλιάζει με όλη της την αγάπη και τον κοιτάει στα μάτια με πάθος. Πίσω τους, ξεπροβάλλει ένα επιβλητικό αρχοντικό. Στα δεξιά τους, ένα δέντρο με καρπούς που μοιάζουν σαν φιλιά. Το παγώνι με τα πολύχρωμα φτερά, τα ποικίλα λουλούδια με την παιχνιδιάρικη πολυχρωμία και την ευωδιά τους συμμετέχουν και αυτά στον έρωτα των δύο νέων. Πράσινο και μπεζ χρώμα δημιουργούν μια ατμόσφαιρα χαρούμενη και γαλήνια και μας προσκαλούν στην αγάπη τους.







Καταστροφή, θάνατος. Άνθρωποι κείτονται με τα σχισμένα ρούχα τους και τα γυμνά ματωμένα κορμιά τους στο έδαφος. Η ματιά μας σφραγίζεται από την απελπισία - τη γυναίκα με το μωρό της - και από τη μανία - τον Τούρκο πάνω στο άλογο -. Στο βάθος, Έλληνες και Τούρκοι παλεύουν για τη νίκη και τη ζωή. Το πορτοκαλί και το μαύρο χρώμα ταιριάζουν απόλυτα με αυτό το σκηνικό της θλίψης, της φρίκης, του πολέμου και του θανάτου.

14 Φεβρουαρίου 2011

Ο χάρτης δημιουργήθηκε με το MyWebIspiration

Στην Πιο Μικρή Στιγμή Μαζί σου Έζησα Όλη Μου Τη Ζωή (Τάσος Λειβαδίτης)

Το γραφικό δημιουργήθηκε με smilies, στο forum eduportal. Μόνο που εδώ δε φαίνεται η κίνησή του, αφού ανεβάστηκε από τον υπολογιστή.

Και ένα νοσταλγικό ταξίδι στην Ηλιαχτίδα του Φεβρουαρίου του 2009, με ένα αφιέρωμα που φτιάξαμε για τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, αλλά και για την κάθε μέρα της αγάπης.

Κώστας Καρυωτάκης

Μετά την Πολυδούρη, η σειρά του Καρυωτάκη:

Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
από εκατό δρόμους, στα όρια της σιγής,
κι ας τραγουδήσουμε, - το τραγούδι να μοιάση
νικητήριο σάλπισμα, ξέσπασμα κραυγής -!

Κώστας Καρυωτάκης on Dipity.

Για τη δημιουργία της συγκεκριμένης timeline (χρονογραμμής) χρησιμοποιήθηκε το Dipity, που προτάθηκε από τη συνάδερφο PortoBuffalo.
Οι πληροφορίες από το site: Καρυωτάκης, δημόσιος υπάλληλος, ποιητής, αυτόχειρ.

Για τη μελέτη της χρονογραμμής, η οποία απλώνεται από το 1896 μέχρι το ...2011, μπορείτε να κινείτε το ροοστάτη, αριστερά της χρονογραμμής, πάνω ή κάτω, ανάλογα με τα χρονικά όρια που επιθυμείτε, ή να πατάτε στα "συν" στο κάτω μέρος της χρονογραμμής, για να δείτε περισσότερα κομβικά σημεία. Για να μάθετε, επίσης, περισσότερες λεπτομέρειες για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, να πατάτε πάνω στην αντίστοιχη καρτέλα. Σε μερικές καρτέλες υπάρχουν videos και links.

Καλό ταξίδι, αλαργινό καράβι μου, στου απείρου
και στης νυχτός την αγκαλιά, με τα χρυσά σου φώτα!
Να 'μουν στην πλώρη σου ήθελα, για να κοιτάζω γύρου
σε λιτανεία να περνούν τα ονείρατα τα πρώτα.
Η τρικυμία στο πέλαγος και στη ζωή να παύει,
μακριά μαζί σου φεύγοντας πέτρα να ρίχνω πίσω,
να μου λικνίζεις την αιώνια θλίψη μου, καράβι,
δίχως να ξέρω πού με πας και δίχως να γυρίσω!