Ἡ φοιτητική ζωή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου στήν Ἀθήνα.

Ἡ φοιτητική ζωή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου

καί Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου στήν Ἀθήνα.

Εἶ­χον ἡ­μᾶς Ἀ­θῆ­ναι, κα­θά­περ τι ῥεῦ­μα πο­τά­μιον, ἀ­πὸ μι­ᾶς σχι­σθέν­τας πη­γῆς τῆς πα­τρί­δος εἰς δι­ά­φο­ρον ὑ­πε­ρο­ρί­αν κα­τ' ἔ­ρω­τα τῆς παι­δεύ­σε­ως καὶ πά­λιν εἰς τὸ αὐ­τὸ συ­νελ­θόν­τας, ὥ­σπερ ἀ­πὸ συν­θή­μα­τος οὕ­τω Θε­οῦ κι­νή­σαν­τος...

Ὡς δὲ προ­ϊ­όν­τος τοῦ χρό­νου τὸν πό­θον ἀλ­λή­λοις κα­θω­μο­λο­γή­σα­μεν, καὶ φι­λο­σο­φί­αν εἶ­ναι τὸ σπου­δα­ζό­με­νον, τη­νι­καῦ­τα ἤ­δη τὰ πάν­τα ἦ­μεν ἀλ­λή­λοις, ὁ­μό­στε­γοι, ὁ­μο­δί­αι­τοι, συμ­φυ­εῖς, τὸ ἓν βλέ­πον­τες, ἀ­εὶ τὸν πό­θον ἀλ­λή­λοις συ­ναύ­ξον­τες θερ­μό­τε­ρόν τε καὶ βε­βαι­ό­τε­ρον.

Ἀ­γὼν δὲ ἀμ­φο­τέ­ροις, οὐχ ὅ­στις αὐ­τὸς τὸ πρω­τεῖ­ον ἔ­χοι, ἀλ­λ' ὅ­πως τῷ ἑ­τέ­ρῳ τού­του πα­ρα­χω­ρή­σει­εν· τὸ γὰρ ἀλ­λή­λων εὐ­δό­κι­μον ἴ­διον ἐ­ποι­ού­με­θα. Μί­α μὲν ἀμ­φο­τέ­ροις ἐ­δό­κει ψυ­χὴ δύ­ο σώ­μα­τα φέ­ρου­σα... Ἕν δ' ἀμ­φο­τέ­ροις ἔρ­γον ἡ ἀ­ρε­τή, καὶ τὸ ζῆν πρὸς τὰς μελ­λού­σας ἐλ­πί­δας...

Ἐ­ταί­ρων τε γὰρ ὡ­μι­λοῦ­μεν, οὐ τοῖς ἀ­σελ­γε­στά­τοις ἀλ­λὰ τοῖς σω­φρο­νε­στά­τοις... Μα­θη­μά­των δὲ οὐ τοῖς ἡ­δί­στοις πλέ­ον ἢ τοῖς καλ­λί­στοις ἐ­χαί­ρο­μεν· ἐ­πει­δὴ κἀν­τεῦ­θέν ἐ­στιν ἢ πρὸς ἀ­ρε­τὴν τυ­ποῦ­σθαι τοὺς νέ­ους ἢ πρὸς κα­κί­αν.

Δύ­ο μὲν ἐ­γνω­ρί­ζον­το ἡ­μῖν ὁ­δοί… ἥ τε πρὸς τοὺς ἱ­ε­ροὺς ἡ­μῶν οἴ­κους καὶ τοὺς ἐ­κεῖ­σε δι­δα­σκά­λους φέ­ρου­σα, καὶ ἡ πρὸς τοὺς ἔ­ξω­θεν παι­δευ­τάς. Τὰς ἄλ­λας δὲ τοῖς βου­λο­μέ­νοις πα­ρή­κα­μεν ἑ­ορ­τάς, θέ­α­τρα, πα­νη­γύ­ρεις, συμ­πό­σια... Ἡ­μῖν δὲ τὸ μέ­γα πρᾶγ­μα καὶ ὄ­νο­μα, Χρι­στια­νοὺς καὶ εἶναι καὶ ὀ­νο­μά­ζε­σθαι·

382 μ.Χ. Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου,

Εἰς τόν Μέ­γαν Βα­σί­λει­ον Ἐ­πί­σκο­πον Και­σα­ρεί­ας Καπ­πα­δο­κί­ας, Ἐ­πι­τά­φιος.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ :

 Ἡ φοιτητική ζωή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου

καί Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου στήν Ἀθήνα.

Ήταν γιά μᾶς ἡ Ἀθήνα, ὅπως ἕνα ρεῦμα πο­τα­μοῦ πού σχίσθηκε ἀπό μία πηγή τῆς πα­τρί­δος καί μᾶς ἀπέ­λασε ἀπό τά σύνορά της σέ δια­φο­ρετική κατεύ­θυν­ση καὶ πά­λι συναχ­θή­κα­με στό ἴδιο σημεῖο, σάν νά μᾶς κίνησε ὁ Θεός μέ κά­ποιο σύν­θη­μά του, ἐπειδή ἐρω­τευ­θήκαμε τήν ἐπι­στη­μονική μας παίδευση.

Καί καθώς περνοῦσε ὁ χρό­νος ὁμολογούσαμε οἱ δυό μας ὁ ἕνας στόν ἄλλον τὸν κοινό μας πόθο, ὅτι θά σπου­δά­σουμε τήν ἀληθινή σοφία.

Ἤμασταν ὁ ἕνας γιά τόν ἄλλο τό πᾶν, ὁ­μό­στε­γοι, ὁ­μο­δί­αι­τοι, ἀπόλυτα ἑνωμένοι. Καί ἀγωνι­ζό­μα­σταν καί οἱ δυό μας ὄχι ποιός θά ἔχει τὸ πρω­τεῖ­ο, ἀλλά πῶς νά τό πα­ρα­χω­ρήσουμε ὁ ἕνας στόν ἄλλο· αὐ­τό πού ποθοῦσε καί ἀγαποῦσε περισσότερο ὁ ἄλ­λος τό κάναμε δική μας ἐπι­θυ­μία. Ἤμασταν μία ψυχή σέ δύ­ο σώ­μα­τα... Ἕνα ἔρ­γο εἴχαμε καί οἱ δύο, τήν ἀ­ρε­τή, καὶ τὸ νά ζοῦμε μέ τίς ἐλπίδες τοῦ οὐρανοῦ...

Ὡς πρός τούς συμφοιτητές μας, μι­λού­σα­με ὄχι μέ τούς πιό ξεδιάντροπους ἀλ­λὰ μέ τούς πιό συνετούς... Καί χαιρόμασταν νά παρα­κο­λου­θοῦμε ὄχι τά πιό εὐ­χάριστα μα­θήματα, ἀλλά τά πιό καλά. Διότι ἀπό αὐ­τό ἐντυπώ­νε­ται στούς νέους ἡ ἀρετή ἤ ἡ κακία...

Δύ­ο δρόμους γνωρίζαμε… ἕναν πρός τούς ἱερούς να­ούς καί ἕναν πρός τό Πανεπιστήμιο. Τούς ἄλ­λους δρό­μους, αὐτούς πού ὁδηγοῦν στίς ἑ­ορ­τές, τά θέ­α­τρα, τά ποτά καί τά ξε­νύ­χτια, τούς περι­φρο­νού­σα­με. Διότι σέ μᾶς ἕνα πρᾶγμα ἦ­ταν με­γά­λο καί ἕ­να ὅνομα, νά εἴμαστε καί νά ὀνομαζό­μα­στε Χριστι­α­νοί·

382 μ.Χ. Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου,

Εἰς τόν Μέ­γαν Βα­σί­λει­ον Ἐ­πί­σκο­πον Και­σα­ρεί­ας Καπ­πα­δο­κί­ας, Ἐ­πι­τά­φιος. 

ΠΗΓΗ: http://www.tideon.org/index.php?option=com_content&view=article&id=1421:2010-01-26-00-37-03&catid=214:2010-01-25-00-05-31&Itemid=71

 όπου υπάρχει αρκετό υλικό γιά τους Εκπαιδευτικούς και όχι μόνο.

Αφιερώνεται στα νέα παιδιά, τους φοιτητές και τις φοιτήτριες, που αγωνίζονται να γίνουν σωστοί χριστιανοί και καλοί επιστήμονες. Ακολουθώντας το παράδειγμα των Αγίων και με τη βοήθειά Τους θα γίνει πιό εύκολος ο αγώνας σας. 

Στην Ακαδημία η πρόκληση της Δραγώνα ότι «Δεν είμαστε Έλληνες»!

Η Ειδική Γραμματέας του Τομέα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού και Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας κα Θάλεια ΔΡΑΓΩΝΑ ζήλεψε τη "δόξα" της κας Ρεμπούση και μάλλον την υπερέβαλε σε αντεθνικές και ανιστόριτες θέσεις και απόψεις

Ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει ότι ανοησία θέλει, δεν μπορεί όμως να βρίσκεται σε επιτελική θέση στο Υπουργείο Παιδείας, με πολιτική επιλογή της Υπουργού Παιδείας. Διαβάστε το παρακάτω άρθρο και κρίνετε μόνοι σας. 

Μήπως ήλθε η ώρα να αντιδράσουμε μαζικά, όπως αντιδράσαμε για το απαράδεκτο βιβλίο Ιστορίας της κας Ρεμπούση;

Η κα Δραγώνα με την Υπουργό κα Διαμαντοπούλου

Στην Ακαδημία η πρόκληση της Δραγώνα ότι:

«Δεν είμαστε Έλληνες»!

Δεν μπορεί να παραμένει Γραμματέας στο Υπουργείο Παιδείας, λένε ακαδημαϊκοί.

Παρεμβαίνει η Ακαδημία Αθηνών για την προκλητική, ανιστόρητη, ύποπτη και εθνικά μειοδοτική στάση της ειδικής γραμματέως του Τομέα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού και Εκπαίδευσης του υπουργείου Παιδείας Θάλειας Δραγώνα, μπροστά στις απόψεις και τις δοξασίες της οποίας ωχριά και η αλήστου μνήμης κ. Ρεπούση, που είχε αναστατώσει τη χώρα με το σχολικό βιβλίο της Ιστορίας το οποίο είχε επιμεληθεί και ανέφερε ότι οι Έλληνες κατά την Καταστροφή της Σμύρνης δεν σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους αλλά πέθαναν από τον... συνωστισμό στην παραλία!

Η κ. Δραγώνα προχωράει ακόμα πιο πέρα! Στο απαράδεκτο βιβλίο της «Τι είναι η πατρίδα μας» αναφέρει, μεταξύ άλλων, τρομακτικά ανθελληνικές απόψεις, με αποκορύφωμα ότι «δεν είμαστε Έλληνες αλλά μας... έκαναν» και ότι είναι... ρατσιστικό να δηλώνουμε την ελληνική μας ταυτότητα! Στο βιβλίο αυτό που είναι ένα... κήρυγμα μίσους ενάντια σε καθετί ελληνοπρεπές και ελληνικό, αναφέρεται ακόμα ότι η Επανάσταση του 1821 αποτελούσε «επεκτατική εθνική πολιτική» των Ελλήνων, των οποίων η εθνική ταυτότητα «ενισχύεται αποφασιστικά από την αποσιώπηση σημαντικών ιστορικών πληροφοριών σχετικά με το μεγαλείο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας»!

Δεν γνωρίζουμε τι περισσότερο θα έγραφε ένας τούρκος ιστορικός ή κάποιος ανθέλληνας προπαγανδιστής, εκείνο που γνωρίζουμε όμως είναι ότι η κ. Θάλεια Δραγώνα, με προσωπική εντολή του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, ορίσθηκε ειδική γραμματέας Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού και Εκπαίδευσης των Ελληνοπαίδων του υπουργείου Παιδείας! Δηλαδή μια κυρία που δεν θεωρεί ότι είναι Ελληνίδα, θεωρεί ρατσιστές τους Έλληνες και πιστεύει ότι ο νεοελληνικός πολιτισμός βασίσθηκε στον... τουρκικό πολιτισμό, διορίσθηκε σε μια νευραλγική θέση, η οποία έχει άμεση σχέση με την πορεία του Ελληνισμού, αφού θα έχει την ευθύνη για τον σχεδιασμό της εκπαιδευτικής πολιτικής που θα εφαρμοσθεί στα παιδιά μας! Δηλαδή αν η κ. Ρεπούση ήταν μια φορά επικίνδυνη, η κ. Δραγώνα είναι... δέκα φορές πιο επικίνδυνη, γιατί καθορίζει συνολικά τις δομές και τις αρχές της εκπαίδευσης που θα παρέχεται σε όλα τα ελληνικά σχολεία!

Αντί λοιπόν στη θέση αυτή να τοποθετηθεί ένας επιστήμονας με ξεκάθαρες απόψεις και θέσεις υπέρ της Ελλάδας, της ελληνικής φυλής και του ελληνικού πολιτισμού, γιατί είχε το βαρύ έργο να διαμορφώσει εν πολλοίς την εθνική συνείδηση των Ελληνόπαιδων της επόμενης γενιάς, τοποθετήθηκε μια κυρία που δηλώνει ότι δεν είναι Ελληνίδα, θεωρεί ρατσισμό του χειρίστου είδους το να λέμε ότι είμαστε Έλληνες και θαυμάζει την οθωμανική αυτοκρατορία και τον... τουρκικό πολιτισμό!

Κάποιες μικροαντιδράσεις για την κυρία αυτή είχαν σημειωθεί όταν ο Γ. Παπανδρέου την έβαλε σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και βρέθηκε στη Βουλή το διάστημα 2007-2009. Τώρα, μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, τοποθετήθηκε σε ακόμα καλύτερη θέση: Έχει την ευθύνη του σχεδιασμού της εκπαίδευσης των παιδιών μας! Ένα άτομο, που υποστηρίζει ότι τα σχολικά βιβλία διδάσκουν τον... εθνικισμό!

Στην Ακαδημία Αθηνών τέθηκε το θέμα από γνωστό ακαδημαϊκό στην ολομέλειά της, στις 19 του μήνα, και ορισμένα μέλη της αγανάκτησαν με τα... ανδραγαθήματα της κ. Δραγώνα και ζητούν από την ηγεσία του ανώτατου πνευματικού ιδρύματος της χώρας να παρέμβει στην κυβέρνηση, ότι δεν μπορεί η κυρία Δραγώνα να παραμείνει στο υπουργείο Παιδείας που έχει την ευθύνη της διαπαιδαγώγησης των νέων μας.Σύμφωνα με πληροφορίες, η συζήτηση που έγινε στην Ολομέλεια της Ακαδημίας ήταν έντονη, πρόκειται δε να υπάρξει συνέχεια σε επόμενη συνεδρίαση.«Δεν είμαστε Έλληνες»

Η... δραστηριότητα της κ. Δραγώνα και τα ανθελληνικά «πιστεύω» της δεν είναι τωρινά. Εδώ και δέκα χρόνια πρωτοστατεί στον ονομαζόμενο «διεπιστημονικό διάλογο Ελλήνων και Τούρκων κοινωνικών επιστημόνων».

Καρπός της συνεργασίας αυτής είναι το βιβλίο «Ελλάδα και Τουρκία - Πολίτης και Έθνος - Κράτος» που εκδόθηκε υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Μπογάτζιτσι της Κωνσταντινούπολης.

Ύστερα από αυτό όμως η κ. Δραγώνα συνέγραψε και το δικό της... αριστούργημα «Τι είναι η πατρίδα μας», μπροστά στο οποίο ωχριούν και συκοφαντικά κατά της χώρας μας βιβλία κορυφαίων συγγραφέων που διακρίνονται για τα ανθελληνικά τους αισθήματα!

Μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο, σας αναφέρουμε παρακάτω:

= «Είναι ρατσιστικό να δηλώνουμε ότι είμαστε Έλληνες», «Μας έκαναν Έλληνες, ενώ δεν ήμασταν».

=Η ελληνική εθνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού.

=Όποιος αξιολογεί τους πολιτισμούς σε κατώτερους και ανώτερους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει!

=Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά τη σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον νεοελληνικό μας πολιτισμό και όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!

Βασικός άξονας της επιχειρηματολογίας της κ. Δραγώνα για την εκ βάθρων αλλαγή των σχολικών συγγραμμάτων είναι ότι διαμορφώνουν στους έλληνες μαθητές μια «ψευδαισθητική και απατηλή ταυτότητα», προβάλλοντας το μεγαλείο του αρχαιοελληνικού πολιτισμού και τα ανδραγαθήματα των προγονών μας, ενώ αυτή η «στρατηγική παρέκκλισης» στηρίζεται στην «αποσιώπηση της σημασίας της τεράστιας δύναμης, της έκτασης και του κύρους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας»!

Επιστολή στον Πρόεδρο

Χαρακτηριστική είναι και η διαμαρτυρία του δρα Nicolas Kaloy, ο οποίος απέστειλε από τη Γενεύη της Ελβετίας, όπου διαμένει, προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια την εξής επιστολή:

«Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας,

Από τη Γενεύη Ελβετίας απευθύνουμε το εξής ερώτημα προς εσάς, τον Πρώτον Έλληνα: Είναι δυνατόν η γυναίκα αυτή η οποία ομολογεί ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΑ, να είναι γενική γραμματέας της ΕΘΝΙΚΗΣ παιδείας και να παρέχει γνώσεις στα παιδιά μας; Είστε υπεύθυνος να μας απαντήσετε: Εάν δεν είμαστε Έλληνες, τι είμαστε; Εσείς και ο κ. πρωθυπουργός οφείλετε μίαν απάντηση εις την οποίαν θα δώσωμεν ευρείαν δημοσιότητα σε όλη την ομογένεια των «ΜΗ ΕΛΛΗΝΩΝ». Και κυρίως εις ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Ευρώπη».

Πηγή: «Το Παρόν»- 06/12/2009.

http://www.paron.gr/v3/new.php?id=48187&colid=37&catid=33&dt=2009-12-06%200:0:0

Μεταφορά από: http://www.zoiforos.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2432&Itemid=1

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, η Παιδεία και τα Θρησκευτικά.

Συντάκτης: Κωνσταντίνος Χολέβας

Στίς 14 Ἰουλίου τό Γένος τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων τιμᾶ τή μνήμη τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. Ἐφέτος δέ ἀξίζει νά ξαναδιαβάσουμε τά πάμπολλα ἔργα του καί νά διδαχθοῦμε ἀπό τήν σοφία του, δεδομένου ὅτι συμπληρώνονται 200 ἀκριβῶς χρόνια ἀπό τήν ὁσιακή κοίμησή του. Ὁ Ἅγιος ἐκοιμήθη στίς 14-7-1809 στό κελλί τῶν Σκουρταίων κοντά στίς Καρυές τοῦ Ἁγίου Ὄρους σέ ἡλικία 60 ἐτῶν. Πολλά ἐγράφησαν καί θά γραφοῦν γιά τήν προσφορά του στό ὑπόδουλο τότε Γένος μας καί στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Σήμερα θά προσπαθήσουμε νά ἀξιολογήσουμε τή μορφή του ὡς πρότυπο παιδείας καί ὡς δάσκαλο μέ ὅλη τή σημασία τῆς λέξης. Ὁ νεαρός τότε Νικόλαος Καλιβούρτσης, πρίν καρεῖ μοναχός καί λάβει τό ὄνομα Νικόδημος, ἔμαθε τά πρῶτα γράμματα στήν γενέτειρά του, τή Νάξο. Στή συνέχεια παρακολούθησε ἐπί 5 ἔτη μαθήματα στήν περίφημη Εὐαγγελική Σχολή τῆς Σμύρνης. Διέπρεψε σέ ὅλους τούς τομεῖς τῆς γνώσεως, ἀλλά διεκρίνετο ἐξ ἴσου καί γιά τό ἦθος του. Εἶχε σχεδόν ἀπομνημονεύσει τά περισσότερα κείμενα τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν Ἀρχαίων Ἑλλήνων συγγραφέων. Ἡ μνήμη του ἦταν φωτογραφική. Ὅ,τι διάβαζε τό ἀπομνημόνευε. Πιστεύω, ὅμως, ὅτι δέν ἐπρόκειτο ἁπλῶς γιά μία ἀνθρώπινη ἱκανότητα. Εἶχε καί τήν βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Δέν ἀρκεῖ κάποιος νά γνωρίζει πολλά. Τά κείμενα καί οἱ πληροφορίες δέν ἀποτελοῦν το μοναδικό περιεχόμενο τῆς παιδείας. Ἡ οὐσία εἶναι πῶς τά χρησιμοποιοῦμε. Καί ὁ Ἅγιος Νικόδημος χρησιμοποίησε τήν τεράστια μόρφωσή του γιά νά ἀφυπνίσει τόν Ἑλληνισμό καί ὅλη τήν Ὀρθόδοξη Οἰκουμένη. Νά διδάξει τήν ἀληθινή πίστη καί νά ἀπομακρύνει τόν λαό ἀπό κάθε τάση ἀθεϊσμοῦ ἤ ἐξισλαμισμοῦ. Γιά τήν παιδεία του σέ συνδυασμό μέ τήν θαυμαστή μνήμη του διηγοῦνται πολλά καί ἐντυπωσιακά. Ὁ Ἀλέξανδρος Μωραϊτίδης ἔχει γράψει ὅτι κάποτε οἱ ἄλλοι μοναχοί στό Ναό τοῦ Πρωτάτου, στίς Καρυές, τοῦ ἔκρυψαν τά Μηναῖα. Ὁ Ἅγιος τότε εἶπε ἀπό στήθους τούς 15 Ψαλμούς τοῦ Μεγάλου Σαββάτου! Ἐπίσης εἶναι γνωστό ὅτι ἐπί ἕνα ἔτος ἔζησε μέ τόν Γέροντά του στήν ἔρημη νῆσο Σκυροπούλα. Ἐκεῖ ἔχοντας ἐλάχιστα βιβλία ἔγραψε τό «Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον» κατά παραγγελία τοῦ ἐξαδέλφου του Ἐπισκόπου Εὐρίπου Ἱεροθέου. Παραθέτει πολλά χωρία ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, τούς Πατέρες ἀλλά καί τούς Ἀρχαίους κλασικούς, καί ὅλα αὐτά ἀπό μνήμης! Ὅμως καλόν εἶναι νά ἐπισημάνουμε ὅτι πέραν τῶν ἰδιαιτέρων χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου καί ἄλλοι νέοι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἶχαν στιβαρή ἑλληνική καί Ὀρθόδοξη Παιδεία. Πρῶτον, διότι αὐτήν μετέδιδαν μέ πίστη οἱ διδάσκοντες καί δεύτερον, διότι οἱ νέοι μελετοῦσαν μέ κόπο καί μέ ὄρεξη. Ἡ ἑλληνογνωσία του καί ἡ ἄριστη χρήση ὅλων τῶν μορφῶν τῆς διαχρονικῆς ἑλληνικῆς γλώσσας ἀποτελοῦν παράδειγμα γιά ὅλους μας. Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ἔγραφε καί στήν λογία καί στήν ἁπλή νεοελληνική τῆς ἐποχῆς του. Ἐπί πλέον γνώριζε ἄριστα καί τὀ γλωσσικό ἰδίωμα τῶν Ὁμηρικῶν ἐπῶν , τό ὁποῖο χρησιμοποίησε γιά νά μεταγράψει τό Εὐαγγέλιο πού διαβάζουμε στόν Ἑσπερινό τῆς Ἀγάπης. Ἐξ ἄλλου ἡ ἀρχαιομάθειά του φαίνεται καί ἀπό τήν σύνθεση ἐπιγραμμάτων γιά πολλούς Ἁγίους καί Μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶναι ἄξιον ἀπορίας πῶς τότε σέ συνθῆκες φτώχιας καί δουλείας τά ἑλληνόπουλα μάθαιναν ἄριστα ὅλες τίς μορφές τῆς ἑλληνικῆς καί σήμερα ὑπό συνθῆκες ἐλευθερίας καί ἀνέσεως δυσκολεύονται οἱ περισσότεροι ἀπόφοιτοι Λυκείου νά ὀρθογραφήσουν καί νά ἐκφρασθοῦν σωστά. Τό ἐνδιαφέρον του γιά τήν Παιδεία, τήν Ὀρθόδοξη Ἀγωγή καί τήν διάπλαση τῶν παιδικῶν χαρακτήρων καταδεικνύεται καί ἀπό τό γεγονός ὅτι ὁ Ἅγιος Νικόδημος ἐξέδωσε μέ πολλές δικές του προσθῆκες καί ἀναθεωρήσεις τό ἔργο τοῦ ἑλληνομαθοῦς Μοναχοῦ Γρηγορίου τοῦ Μολδαβοῦ μέ τίτλο «Χριστιανική Παιδαγωγία» καί ὑπότιτλο «Λόγος περί Παίδων Ἀγωγῆς» ( ἐπιμέλεια Ἱ. Μονῆς Χρυσοποδαριτίσσης Πατρῶν, ἐκδόσεις ΤΗΝΟΣ, Ἀθῆναι, 2005) . Ὁ μοναχός Γρηγόριος τῆς Μονῆς Νεάμτσου, μετέπειτα Μητροπολίτης Οὑγγροβλαχίας (σημερινῆς Ρουμανίας), γεννήθηκε στό Βουκουρέστι τό 1765 καί γνώριζε ἄριστα τήν ἑλληνική. Εἶχε ἐπικοινωνία μέ τόν Ἅγιο Νικόδημο καί ἔτσι ἀπεφάσισαν νά συνεργασθοῦν γιά τήν συγγραφή αὐτοῦ τοῦ πονήματος. Δέν μποροῦμε νά ξέρουμε ποιά σημεῖα ἔγραψε ὁ Γρηγόριος και ποιά ὁ Ἅγιος Νικόδημος, εἶναι πάντως προφανές ὅτι τό τελικό κείμενο ἐκφράζει ἀπολύτως τόν Νάξιο Ἁγιορείτη. Γράφουν σχετικά οἱ σύγχρονοι σχολιαστές τῆς ἐκδόσεως: Ἡ Χριστιανική Παιδαγωγία «ἀποτελεῖ μᾶλλον μύησι στήν πνευματική ζωή (μέ τήν ὀρθόδοξον ἔννοια τοῦ ὅρου) παρά πρότασι ἐκπαιδευτικοῦ προτύπου ( μέ τήν θύραθεν περί παιδείας ἀντίληψη). Αὐτό δέν ὑποδηλώνει ἀπαξίωσι τῆς θύραθεν ἐκπαιδευτικῆς σταδιοδρομίας, ἀφοῦ δέν ἀπορρίπτεται ἡ εὕρεσις ὑπό τῶν γονέων «εὐσεβῶν καί ἐναρέτων διδασκάλων ἑλληνικῶν μαθημάτων, διά νά σπουδάσωσι τά τέκνα των εἰς αὐτούς, γραμματικά, φιλοσοφικά καί ὅλας τάς καθ’ ἑξῆς ἐπιστήμας, πρός ὠφέλειαν τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός των» (θ΄, 408-12). Οὔτε, ὅμως, ὑπερεκτιμᾶται καί ἀπολυτοποιεῖται αὐτή ἡ προοπτική» ( ὅπως ἀνωτέρω, σελ. 255). Στό Προίμιο τοῦ «Νέου Μαρτυρολογίου» του ὁ Ἅγιος Νικόδημος μᾶς δίδει καί μία ὡραία προτροπή πάντα ἐπίκαιρη γιά τήν ὑποχρέωσή μας νά ἀσκοῦμε ἱεραποστολή πρός τούς μή Χριστιανούς. Θά ἔλεγα δέ ὅτι ἀπαντᾶ καί στό σύγχρονο ἐρώτημα ἄν θά πρέπει τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν νά βασίζεται στήν Ὀρθοδοξία ἤ νά μετατραπεῖ σέ θρησκειολογικό. Ὁ Ἅγιος γράφει τά ἑξῆς: «Καθώς τό ὀλίγον προζύμι σμιγόμενον μέ τό πολύ ἄλευρον μεταδίδει τήν ἐδικήν του δύναμιν εἰς αὐτό, καί γίνεται ὅλον ζύμη, τοιουτοτρόπως οἰκονόμησεν ὁ Θεός νά ἦναι ἐσμιγμένοι οἱ ὀλίγοι πιστοί μέ τούς πολλούς ἀλλοπίστους, διά νά μεταδώσουν εἰς αὐτούς τήν ὀρθόδοξον πίστιν καί νά τούς φέρουν εἰς τήν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας. Ἔτζη μᾶς τό βεβαιώνει ὁ θεῖος Χρυσόστομος «διά τοῦτο καί ἀνέμιξεν ( ὁ Θεός δηλαδή) τῷ πλήθει τούς αὐτῷ πιστεύοντας, ἵνα μεταδῶμεν ἀλλήλοις τῆς ἡμετέρας συνέσεως» (ὁμιλ. Μς΄ εἰς τό κατά Ματθαῖον)». (Συναξαριστής Νεομαρτύρων, ἔκδοση Ὀρθοδόξου Κυψέλης, Θεσσαλονίκη 1996, σελ. 20) . Ἄν ζοῦσε σήμερα ὁ Ἅγιος τήν ἐπίγειο ζωή του θά φώναζε πρός τούς ὑπευθύνους τῆς ἐκπαιδεύσεώς μας: «Μήν ἀλλοιώνετε τό περιεχόμενο τῆς παιδείας μέ τήν δικαιολογία ὅτι ὑπάρχουν στά σχολεῖα πολλοί ἀλλόθρησκοι μετανάστες. Ἀκριβῶς σ’ αὐτούς ἔχουμε ὑποχρέωση νά διδάξουμε τήν Ὀρθόδοξο Πϊστη καί ὄχι τά θρησκειολογικά συνονθυλεύματα. Αὐτό μᾶς ζητεῖ ὁ Θεός καί αὐτό μᾶς διδάσκει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος»! Ἄς φέρουμε τά παιδιά μας πιό κοντά πρός τήν ἔνθεο σοφία τοῦ μεγάλου Πατρός καί ἐκκλησιαστικοῦ συγγραφέως Ἀγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. Ἄς δώσουμε στούς νέους και στίς νέες νά μελετήσουν τά ἔργα του. Θά εἶναι καί αὐτό μία φωτεινή ἀκτίνα παιδείας μέσα στήν θολοκουλτούρα τῆς ἐποχῆς μας. Κ.Χ. ΙΟΥΝΙΟΣ 2009 Κωνσταντῖνος Χολέβας Πολιτικός Ἐπιστήμων Το άρθρο δημοσιεύεται και στο περιοδικό Πειραϊκή Εκκλησία Ιουλίου 2009. http://www.antibaro.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4642:0709-agios-nikodhmos&catid=61:orthodoxy&Itemid=128