Μέ τό «ἀρνίον» ἤ μέ τό «θηρίον»,
Μέ τήν Ἀποκάλυψη τῆς Ἀληθείας ἤ τήν συγκάλυψή της;
Τοῦ πρωτ.
Ἰωάννου Κ. Φωτοπούλου,
ἐφημερίου
Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς.
Ἀπάντηση στίς
ἀπορίες καί στίς συγκεχυμένες τοποθετήσεις
τοῦ π.
Βασιλείου Βολουδάκη σχετικά μέ τήν ἐσχατολογική διδασκαλία
τῆς Ἁγίας
Γραφῆς, τῶν Ἁγίων Πατέρων καί τή στάση
τοῦ «ὄχλου τῶν
θρησκευομένων ἀνθρώπων».
***
Δημοσίευσε
ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βολουδάκης στό φύλλο τῆς 14 Ἰανουρίου 2011
τῆς ἐφημ. «Ὀρθόδοξος Τύπος» κείμενο μέ τίτλο: «Σύ εἶ ὀ ἐρχόμενος ἤ ἕτερον
προσδοκῶμεν;» καί ὑπότιτλο: «Ἐμεῖς περιμένουμε τόν Χριστόν ἤ τόν Ἀντίχριστον;»
(Σημ. "ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΓΙΩΝ": βλ. http://www.orthodoxostypos.gr/Photos/Pages/1862.pdf και http://agnikolaos.gr/images/stories/ee/2011/103.pdf). Γιά τούς καλούς ἀναγνῶστες πρέπει νά ποῦμε ὅτι ἀνέκαθεν ὁ π. Βασίλειος μαζί μέ
μερικούς ἄλλους κληρικούς ἀντιδροῦν κατά τῆς διδασκαλίας τῆς Ἱερᾶς ἀποκαλύψεως
τῆς διδασκαλίας τῶν ἁγίων Πατέρων καί τῆς διδαχῆς τοῦ π. Παΐσίου περί τοῦ
Ἀντιχρίστου τοῦ ἀριθμοῦ καί τῆς σφραγίδας του. Ἀκολουθοῦν τό δικό τους δρόμο
ξέχωρα ἀπό τή συνείδηση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος. Ἐπειδή στό ἐν λόγῳ κείμενο
ὁ π. Βασίλειος ἐκφράζει ἀπορίες καί ἐμφανίζει μιά σχετική σύγχυση σχετικά μέ
τήν ἐσχατολογική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας ἀπαντοῦμε στά ἐρωτήματα καί τίς
ἐνστάσεις του.
Στό πρῶτο ζήτημα (ἄν περιμένουμε τόν Χριστό ἤ τόν
Ἀντίχριστο) ἀπαντοῦμε ἐκ μέρους τοῦ «ὄχλου τῶν θρησκευομένων ἀνθρώπων», ὅπως
ἀποκαλεῖ τούς ἀνησυχοῦντας χριστιανούς, ὅτι βεβαίως τόν Χριστό ἀναμένουμε.
Αὐτός εἶναι ἡ ζωή μας καί ἡ ἐλπίδα μας. Ὅμως ἡ Ἁγία Γραφή, ὅπως ὁμιλεῖ περί τοῦ
Διαβόλου καί τῆς πονηρίας του· ὅπως μᾶς προετοιμάζει καί μᾶς προειδοποιεῖ γιά
τά τεχνάσματά του, ἔτσι μᾶς ὁμιλεῖ καί περί τοῦ Ἀντιχρίστου. Ὁ Ἀπ. Παῦλος στήν
ἀνησυχία τῶν χριστιανῶν γιά τήν ἔλευση τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου δέν
ἀπαντᾶ καθησυχαστικά, οὔτε «φασκιώνει τά πνευματικά του παιδιά» (π. Παΐσιος) μέ
ψευδοπνευματικές συμβουλές ἀλλά τί τούς λέει; «μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατά μηδένα τρόπον· ὅτι ἐάν μή ἔλθῃ ἡ ἀποστασία
πρῶτον καί ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱός τῆς ἀπωλείας, ὁ
ἀντικείμενος καί ὑπεραιρόμενος ἐπί πάντα θεόν ἤ σέβασμα, ὥστε αὐτόν εἰς τόν
ναόν τοῦ Θεοῦ καθίσαι ἀποδεικνύντα ἑαυτόν ὅτι ἐστί Θεός…» (Β΄ Θεσ. β΄ 3 –
4). Μετάφραση: «Ἄς μή σᾶς ἐξαπατήσει κανείς κατά κανένα τρόπο, διότι δέν θά
ἔλθει ἡ Ἡμέρα ἐκείνη [τῆς Παρουσίας τοῦ Κυρίου], ἐάν δέν ἔλθει πρῶτα ἡ
ἀποστασία καί φανερωθεῖ ὀ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱός τῆς ἀπωλείας, ὁ ὁποῖος
ἐπαναστατεῖ καί σηκώνει τό κεφάλι ἐναντίον κάθε ὄντος πού λέγεται Θεός ἤ
λατρεύεται, ὥστε νά καθίσει σάν Θεός εἰς τόν ναόν τοῦ Θεοῦ μέ τήν ἀξίωση ὅτι
εἶναι αὐτός Θεός». Δηλαδή ἀνησυχοῦν οἱ χριστιανοί γιά τή Δευτέρα Παρουσία καί ὁ
Ἀπόστολος τούς ὁμιλεῖ περί τοῦ Ἀντιχρίστου! Καί βέβαια δέν τούς τρομοκρατεῖ
ἀλλά τούς προετοιμάζει - μᾶς προετοιμάζει – γι’ αὐτή τή δυσάρεστη κατάσταση.
Ὁ
Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ὁμιλεῖ στό Εὐαγγέλιο γιά τόν Ἀντίχριστο, «τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, ἑστώς ἐν τόπῳ
ἁγίῳ» (Ματθ. κδ΄ 15, Μαρκ. ιγ΄ 14 ) γιά Κάποιον Ἄλλο πού θά ἔλθει καί θά
τόν πιστεύσουν οἱ ἄνθρωποι: «ἐάν ἄλλος
ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήψεσθε» (Ἰω. ε΄ 43). Ὁ Εὐαγγελιστής
Ἰωάννης ὁμιλεῖ ρητῶς περί τοῦ Ἀντιχρίστου: «Παιδία,
ἐσχάτη ὥρα ἐστί, καί καθώς ἀκούσατε (αὐτό σημαίνει τήν «ἄνωθεν πληροφορία»
τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος) ὅτι ὁ
ἀντίχριστος ἔρχεται» (Α΄ Ἰω. β΄ 18) καί βεβαίως ἡ Ἱερά Ἀποκάλυψις συνεχῶς
ὁμιλεῖ γιά τό «θηρίον» (π.χ. Ἀποκ.
ια΄ 7, ιγ΄ 1, 2, 4, 14 - 18) γιά τόν «ἀριθμόν»
καί τό «χάραγμα» (ιγ΄ 18, ιδ΄ 9-11, ιϛ΄ 2 , ιθ΄
20, κ΄ 4). Ὅλα αὐτά γράφονται γιά νά προειδοποιήσουν τούς χριστιανούς γιά τά
ἐπερχόμενα δεινά καί νά τούς κρατοῦν σέ ἐγρήγορση καί «καλή ἀνησυχία» γιά νά
μήν πλανηθοῦν ἀπό κάποιον πολύ ὄμορφο, γλυκό, ἤμερο καί ταπεινό ἀπατεῶνα πού θά
ζητήσει νά πάρει τή θέση τοῦ Χριστοῦ. Ὁ π. Παΐσιος μέ τόν ἀποφατικό αὐτό ὅρο τά
λέει ὅλα. Καί «ἀνησυχία» πρέπει νά ἔχουμε καί «καλή» πρέπει νά εἶναι αὐτή.
Δηλαδή καί γνώση τῆς πνευματικῆς ἀναρχίας καί ἀποστασίας νά ἔχουμε - νά μή
ζοῦμε στή «γυάλα» μιᾶς δῆθεν πνευματικῆς ζωῆς κλεισμένοι σέ ψευδαισθήσεις- καί
τό ἐνδεχόμενο τῆς ἐλεύσεως τοῦ ἀντιχρίστου νά μᾶς κάμει νά ζοῦμε πνευματικά,
προσεκτικά, μέ νήψη, ὀρθή πίστη καί κατά Χριστόν ζωή.
Ὑπάρχουν
ἄνθρωποι πού ὁμιλώντας περί ἀντιχρίστου δημιουργοῦν φόβο, πανικό καί ἀπελπισία.
Αὐτό δέν σημαίνει ὅτι ἐπειδή ὑπάρχουν ὑπερβολές θά πρέπει νά κλείνουμε
στρουθοκαμηλικά τά μάτια μας μπροστά στό Εὐαγγέλιο καί στά συνεχῶς ἐξαπλούμενα
«σημεῖα τῶν καιρῶν» γιά νά ζοῦμε βολικά καί εὐχάριστα. Εἶναι βλάσφημο νά
χλευάζουμε εὐθέως ἤ νά περιφρονοῦμε πλαγίως τήν Ἱερά Ἀποκάλυψη – ὁ π. Βασίλειος
δέν κάνει οὔτε μιά ἀναφορά στά ἐσχατολογικά χωρία τῆς ἁγίας Γραφῆς. Δέν θά
ἐφαρμόσουμε τό λαϊκό ρητό… «πονάει κεφάλι-κόψε κεφάλι». Θά διδάξουμε τόν λαό
μας τήν ἀλήθεια καί θά ἐμπνεύσουμε τήν πίστη, τήν προσκόλληση στόν Κύριο καί
τήν ἀδιάλειπτη προσευχή.
Ἄρα:
α΄ ἀπάντηση-συμπέρασμα. Τόν Χριστόν
προσδοκοῦμε καί προσέχοντας τήν Ἁγία Γραφή ὁπλιζόμαστε πνευματικά ὥστε μπροστά
στίς ἀντίχριστες προκλήσεις νά ἐπιμείνουμε «τῇ
πίστει τεθεμελιωμένοι καί ἑδραῖοι καί μή μετακινούμενοι ἀπό τῆς ἐλπίδος τοῦ
Εὐαγγελίου» ( Κολ. Α΄ 23).
Στό δεύτερο ζήτημα («Ποτέ στό παρελθόν της ἡ
Ἐκκλησία δέν ἀσχολήθηκε μέ τόν Ἀντίχριστο») ἀπαντοῦμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία διά
τῶν ἁγίων Πατέρων ἀσχολήθηκε μέ τόν Ἀντίχριστο καί μάλιστα μερικοί ἐκ τῶν
Πατέρων στίς συγγραφές τους ἀσχολήθηκαν ἐκτενῶς. Καί βέβαια δέν θά μποροῦσαν νά
κάμουν ἀλλιῶς, ἀφοῦ ἡ Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Χριστός καί οἱ Ἅγιοι ἀπόστολοι
«ἀσχολήθηκαν». Ἔχουμε και λέμε: Ἅγιος Ἱππόλυτος Ρώμης, («Περί Χριστοῦ καί Ἀντιχρίστου»), Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων
(ἐκτενῶς στήν «ΙΕ΄ Κατήχηση Φωτιζομένων»),
Ἅγιος Ἀνδρέας Καισαρείας («Ἑρμηνεία εἰς
τήν Ἀποκάλυψιν»), Ἀρέθας Καισαρείας («Ὑπόμνημα
εἰς τήν Ἀποκάλυψιν»), ἅγιος Εἰρηναῖος («Ἐλεγχος
ψευδωνύμου γνώσεως»), ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος (στήν ἑρμηνεία τῆς Β΄ ἐπιστολῆς
πρός Θεσσαλονικεῖς), Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σῦρος («Λόγος εἰς τήν Παρουσίαν τοῦ Κυρίου καί περί συντελείας καί εἰς τήν
παρουσίαν τοῦ Ἀντιχρίστου»), ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός («Ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως»),
ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός στίς Διδαχές του.
Νομίζω,
αὐτοί οἱ Πατέρες εἶναι ἀρκετοί γιά νά δώσουμε τή β΄ ἀπάντηση-συμπέρασμα: Ἡ Ἐκκλησία μας διά τῶν Ἁγίων Θεοφόρων
Πατέρων της, ὡς φιλόστοργη μητέρα μέσα στά πλαίσια τῆς ποιμαντικῆς της
φροντίδας ἀσχολήθηκε ἐπαρκῶς μέ τόν Ἀντίχριστο καί δίδαξε τούς πιστούς γιά νά
προφυλαχθοῦν ἀπό τίς παγίδες του καί νά μήν τόν δεχθοῦν ἀντί τοῦ Χριστοῦ.
Στό τρίτο ζήτημα-τοποθέτηση τοῦ π. Βασιλείου, ὁ
ὀποῖος ἰσχυρίζεται ὅτι «ποτέ ἄλλοτε οἱ χριστιανοί δέν εἶχαν στραμμένη τήν
προσοχή τους σχεδόν ἐξ ὁλοκλήρου, στό πῶς θά προστατευθοῦν ἀπό τόν Ἀντίχριστο» ἀπαντοῦμε
ὅτι κατ’ ἀρχάς οἱ χριστιανοί δέν ἔχουν σάν ἀποκλειστικό τους ἐνδιαφέρον τήν
προστασία τους ἀπό τόν Ἀντίχριστο. Ζοῦν τό κατά δύναμη τήν ἐν Χριστῷ ζωή, ἀλλά
εἶναι γεγονός ὅτι τούς ἀπασχολεῖ τό θέμα τοῦ Ἀντιχρίστου περισσότερο ἀπό παλιά.
Κι αὐτό γιατί
α)
βλέπουν τήν πρωτοφανῆ ἀποστασία ὡς σημεῖο τῶν ἐσχάτων: π.χ. πλῆθος ἱερέων ἀμνηστεύει
ὡς «παρωνυχίδες» τά σαρκικά ἁμαρτήματα· Πατριάρχες καί ἐπίσκοποι συναγελάζονται
συμπροσεύχονται καί συλλειτουργοῦν μέ κάθε αἱρετικό · φωτογραφίζονται καί
ἀπολαμβάνουν τήν ἐπικοινωνία μέ παπαδίνες δηλωμένες λεσβίες καί κληρικούς ἐγνωσμένους
γκέϊ· ἀνάβουν καντήλια καί κεριά σέ διαθρησκειακές φατρίες· ἠ ὁμοφυλοφιλία, γιά
μοναδική φορά στήν παγκόσμια ἱστορία ἀνακηρύσσεται μιά καλή ἐπιλογή, γίνονται
«γάμοι» ὁμοφυλοφίλων.
β)
ὅπως ἐπεσήμανε φίλος μου ἱερεύς μέχρι πρίν 40 χρόνια δέν ἀκουγόταν καί δέν βλεπόταν
πουθενά ὁ δυσώνυμος ἀριθμός 666. Ξαφνικά ἄρχισε ὁ ἀριθμός αὐτός νά ἁπλώνεται
παντοῦ.
γ΄ ἀπάντηση-συμπέρασμα: Οἱ
χριστιανοί ἀνησυχοῦν καί ἀγρυπνοῦν μέ τήν «καλή ἀνησυχία» σχετικά μέ τόν
ἀντίχριστο: α) γιατί αὐξάνουν τά σημεῖα τῶν καιρῶν, δηλ. ἡ ἀποστασία ἀπό τήν
πίστη, τήν ἐν Χριστῷ ζωή καί τή στοιχειώδη ἠθική καί β) γιατί προκλητικά καί
καταιγιστικά ἐμφανίζεται παντοῦ ὁ δυσώνυμος ἀριθμός 666.
Στήν τετάρτη τοποθέτηση - ἐρώτηση τοῦ π.
Βασιλείου, σχετικά μέ τόν δυσώνυμο ἀριθμό 666 ὑπάρχει μιά σύγχυση πού
ἐκφράζεται μέ τίς φράσεις: «Ὁ Ἀντίχριστος δέν εἶ-ναι ἕνας ἀριθμός. Ἄν ἦταν,
τότε καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος… καί οἱ μαθητές του θά κυνηγοῦσαν ἕναν
ἀριθμό….. Δέν θά ἦταν.. φυσικό ἄν ἔπρεπε ὁπωσδήποτε νά ἀνησυχήσουμε γιά τόν
ἀριθμό – φόβητρο καί τόν ἐρχομό τοῦ Ἀντιχρίστου, νά ἀνησυχήσουν πρῶτα οἱ
Χριστιανοί τῆς ἐποχῆς ἐκείνης;».
Ἀπαντοῦμε
στήν ἀπορία του.
α)
Ἀσφαλῶς ποτέ δέν ἰσχυρίσθηκε κανείς ὅτι ὁ Ἀντίχριστος εἶναι ἕνας ἀριθμός - τί
φοβερή σύγχυση! – ἀλλά, ὅπως γράφει ἡ Ἀποκάλυψις, ὁ δυσώνυμος 666 εἶναι ὁ
ἀριθμός τοῦ ὀνόματός του τόν ὁποῖο ὁ Ἀντίχριστος, τό «θηρίον», θέλει νά χρησιμοποιήσουμε σέ ἔνδειξη ὑποταγῆς σ’αὐτόν
κατά τίς συναλλαγές μας καί τόν ὁποῖο θέλει νά χαράξει στό μέτωπο ἤ στο χέρι
μας. Προσθέτοντας τούς ἀριθμούς πού ἀντιστοιχοῦν σέ κάθε γράμμα τοῦ ὀνόματός
του, σύμφωνα μέ τήν ἀρχαιοελληνική ἀρίθμηση, σχηματίζεται ὁ ἀριθμός 666. Εἶναι
ὁ «ἀριθμός τοῦ θηρίου» (Ἀποκ. 13,
18). Π.χ. ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΣ: Β=2, Ε=5, Ν=50, Ε=5, Δ=4, Ι=10, Κ=20, Τ==300, Ο=70 Σ=200,
Ἄθροιση: 2+5+50+5+4+10+20+300+70+200=666. Αὐτός λοιπόν ὁ ἀριθμός, ὄχι ὅταν
εἶναι τυχαῖα βαλμένος στίς σελίδες τῶν βιβλίων, στίς πινακίδες τῶν αὐτο-κινήτων,
ἤ σάν ἀριθμός καταχωρίσεως στά πρωτόκολλα τῶν ὑπηρεσιῶν κλπ., ἀλλά σκοπίμως
πάνω στά πράγματα πού ἀγοράζουμε ἤ - Θεός φυλάξοι! – στό μέτωπο ἤ τό χέρι μας
δηλώνει τήν ἐξουσία τοῦ Ἀντιχρίστου, εἶναι τό σύμβολο τῆς δύναμής του, ἡ
σφραγίδα πάνω σέ ὅ,τι ἐξουσιάζει ἤ νομίζει ὅτι ἐξουσιάζει. Τά πράγματα ἐν
προκειμένῳ εἶναι ἁπλᾶ. Γι’ αὐτό καί οἱ κατά καιρούς σοφιστεῖες καί ἀλχημεῖες,
οἱ στρουθοκαμηλικές φοβίες τῶν σημερινῶν παραχαρακτῶν τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως
εἶναι ἀνίσχυρες μπροστά στήν προφανῆ, ἀκόμη καί γιά τά μικρά παιδιά, ἀλήθεια
τῆς Ἀποκαλύψεως.
β)
Οἱ πρῶτοι Χριστιανοί δέν ἀνησυχοῦσαν γιά τόν δυσώνυμο ἀριθμό, διότι δέν τόν ἔβλεπαν
στήν καθημερινότητά τους. Γράφει ὁ Ἀρέθας Καισαρείας (10ς αἰώνας) γιά τούς
ἐσχάτους καιρούς-ἐκπληκτικό!: «καί ἔγινε ἀντικείμενο φροντίδας νά διαδοθεῖ
παντοῦ ὁ ἀριθμός τοῦ ὀνόματος τοῦ θηρίου, καί στίς πωλήσεις καί στίς ἀγορές γιά
νά πεθάνει ἀπό ἔλλειψη τῶν ἀναγκαίων αὐτός πού δέν φέρει πάνω του τόν ἀριθμό».
Αὐτό λοιπόν, ἡ ὐπερβολική διάδοση τοῦ ἀριθμοῦ, γίνεται στίς μέρες μας. Πάνω σέ
προϊόντα, πάνω στά ροῦχα, στούς δίσκους Ρόκ μουσικῆς, μέσα στήν αἴθουσα τοῦ
ΟΗΕ, στόν λογότυπο, τό σῆμα τοῦ πείραματος CERN. Ἀκόμη καί κατά τήν ἐπίσκεψη
τοῦ Πάπα στήν Ἑλλάδα ἦταν σαφής ἡ παρουσία τοῦ δυσωνύμου ἀριθμοῦ. Συναντήθηκαν
6 ἐπίσκοποι ὀρθόδοξοι, 6 καρδινάλιοι καί 6 πολιτικοί. Μπορεῖ κανείς λογικός
ἄνθρωπος σ’αὐτή τήν πρόκληση νά μένει ἀδιάφορος, ὅταν ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ
Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου ρητῶς ἀναφέρεται σ’ αὐτόν τόν ἀριθμό; Δέν μπορεῖ καί δέν
πρέπει νά μένει ἀδιάφορος, ὅπως ἀκριβῶς προτρέπει τούς χριστιανούς ἡ ὑπ’ ἀριθ.
2626/7-4-97 Ἐγκύκλιος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος: «…ὁ ἀριθμός
666, ἀπό τήν ἀναφορά του στήν Ἀποκάλυψη, εἶναι καθιερωμένος σάν ὁ ἀριθμός τοῦ
Ἀντιχρίστου. Καί συνεπῶς δέν εἶναι δυνατό ὁ Χριστιανός νά ἀδιαφορεῖ γιά τήν
ἠθελημένη καί συστηματική εἰσαγωγή αὐτοῦ τοῦ ἀριθμοῦ στή ζωή του· καί ἐν
προκειμένῳ στή ζωή τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους…».
Μετά
τίς ἀνωτέρω ἐξηγήσεις νομίζουμε ὅτι τό «κυνηγητό» τοῦ ἀριθμοῦ δέν τό κάμουν οἱ
χριστιανοί. Ἀντιθέτως τά ἀντίχριστα ὄργανα τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων πού τόν
ὑπηρετοῦν, κυνηγοῦν καί ἀπειλοῦν τούς Χριστιανούς γιά νά ἐπιβάλλουν στήν
καθημερινότητα καί, εἰ δυνατόν στό σῶμα τους τόν δυσώνυμο ἀριθμό.
Ὅσον
ἀφορᾶ στήν ἀμφισβήτηση τοῦ π. Βασιλείου κατά πόσον στό γραμμωτό κώδικα ὑπάρχει
ὁ δυσώνυμος 666, καί ἄν γενικά ἡ ἠλεκτρονική διακυβέρνηση σχετίζεται μέ τόν ἀριθμό
αὐτό θά ἀρκοῦσε ἡ ἀπάντηση στό ἐρώτημα – ἄν ὁ 666 ὑπάρχει στό γραμμωτό κώδικα-
πού ἔγινε στόν ἴδιο τόν ἐφευρέτη τοῦ barcode George Laurer, ὅπως εἶναι καταγεγραμμένη
στό διαδίκτυο: «ναί, ὑπάρχει, ἀλλά εἶναι μιά σύμπτωση»! Ὑπάρχει ἐπίσης ἡ σχετική
ἀποδεικτική μελέτη τοῦ μοναχοῦ Προδρόμου Γρηγοριάτου, ἠλεκτρολόγου μηχανικοῦ.
δ΄ ἀπάντηση-συμπέρασμα: Ὁ
Ἀντίχριστος δέν εἶναι ἀριθμός. Ὁ ἀριθμός 666 εἶναι ὁ ἀριθμός τοῦ «θηρίου»,
σύμβολο τῆς ἐξουσίας του καί σφραγίδα πάνω στούς δούλους του. Δέν κυνηγοῦμε τόν
ἀριθμό, δέν τόν ἀναζητοῦμε, ἀλλά δέν μποροῦμε καί νά μένουμε ἀδιά-φοροι στήν
προσπάθεια νά ἐπιβληθεῖ στή ζωή μας. Ἡ ἀναγραφή του στό barcode εἶναι ἐπιστημονικῶς
ἀποδεδειγμένη.
Πέμπτη συγκεχυμένη τοποθέτηση τοῦ π. Βασιλείου:
Λέει ὅτι εἶναι λάθος «νά πιστεύουμε πώς αὐτός [ὁ Σατανᾶς] πού δέν ἔχει ἐξουσία
οὔτε στά γουρούνια νά εἰσέλθη χωρίς τήν ἄδεια τοῦ Χριστοῦ, ὅτι μπορεῖ νά
κυριαρχήσει πάνω στούς ἀνθρώπους -χωρίς αὐτοί νά γίνουν ψυχικά γουρούνια- καί
νά τούς κάνει δικούς του (αὐτό εἶναι τό Χαραγμα) μόνο καί μόνο ἐπειδή αὐτοί
ἔλαβαν ἀπό τήν Πολιτεία τά κρατικά ἔγγραφα, ὅπως ἔκαναν μέχρι σήμερα, ἐνῷ μέσα
στά ἔγγραφα αὐτά ὑπάρχει κρυμμένος ἀριθμός…» κλπ. κλπ.
Ἀπαντοῦμε
καί ἐξηγοῦμε: Ὁ Χριστός δίνει ἄδεια νά κυριαρχήσει ὁ Σατανᾶς - ἄν καί ἐδῶ
ὁμιλοῦμε περί τοῦ Χαράγματος τοῦ Ἀντιχρίστου, ὄχι τοῦ Σατανᾶ - στόν ἄνθρωπο,
ὄχι μόνο ἄν παραδοθεῖ στήν ἁμαρτία, ἀλλά καί ἄν παραδοθεῖ σ΄αὐτόν (δηλ. τόν
Σατανᾶ) ἤ ἐν προκειμένῳ στό καλλίτερο «παιδί» του, τόν Ἀντίχριστο, ἀρνούμενος
τόν Χριστό καί προσκυνώντας καί ἀποδεχόμενος τό σύμβολό Του.
Ἰδού
τί γράφει ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης στήν Ἀποκάλυψη: «Καί ἄλλος ἄγγελος τρίτος ἠκολούθησεν αὐτοῖς λέγων ἐν φωνῇ μεγάλῃ· εἴ
τις προσκυνεῖ τό θηρίον καί τήν εἰκόνα αὐτοῦ καί λαμβάνει χάραγμα ἐπί τοῦ
μετώπου αὐτοῦ ἤ ἐπί τήν χεῖρα αὐτοῦ καί αὐτός… βασανισθήσεται ἐν πυρί καί θείῳ
ἐνώπιον τῶν ἁγίων ἀγγέλων καί ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου… καί οὐκ ἔχουσιν ἀνάπαυσιν
ἡμέρας καί νύκτας οἱ προσκυνοῦντες τό θηρίον καί τήν εἰκόνα αὐτοῦ καί εἴ τις
λαμβάνει τό χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ» (Ἀποκ. ιδ´, 9-12). Μετάφραση: «καί
ἄλλος ἄγγελος, τρίτος τούς ἀκολούθησε καί ἔλεγε μέ φωνήν δυνατήν, ὅποιος
προσκυνεῖ τό θηρίον καί τήν εἰκόνα του καί ἔχει τό σημάδι χαραγμένο εἰς τό
μέτωπόν του ἤ στό χέρι του… θά βασανισθεῖ μέ φωτιά καί θειάφι ἐμπρός στούς
ἁγίους ἀγγέλους καί ἐμπρός στό Ἀρνίο… καί δέν θά ἔχουν ἀνάπαυση ἡμέρα καί
νύχτα, ὅσοι προσκυνοῦν τό θηρίο καί τήν εἰκόνα του καί ὅποιος ἔχει τό χαραγμένο
σημάδι τοῦ ὀνόματός του». Λοιπόν μέ τήν ἄδεια τοῦ Χριστοῦ μπορεῖ νά
κυριαρχήσει ὀ ἀντίχριστος σέ ὅποιον τό προσκυνεῖ καί σέ ὅποιον δέχεται τό
χάραγμά του.
Ὅσον
ἀφορᾶ στά «κρατικά ἔγγραφα», τί θά ἔλεγε ὁ π. Βασίλειος - γιά νά θυμηθοῦμε τόν
π. Παΐσιο - γιά τούς ἀρνητές τῶν πρώτων αἰώνων τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι χωρίς
νά προσκυνήσουν τά εἴδωλα ἐξασφάλιζαν, ἔναντι χρημάτων, ἕνα χαρτί – «κρατικό
ἔγγραφο» πού βεβαίωνε ὅτι τά προσκύνησαν κι ἔτσι ἔμεναν ἀνενόχλητοι; Πουθενά
δέν ἐμφανίζονταν, δέν προσκυνοῦσαν τά εἴδωλα, δέν θυσίαζαν, δέν ἀρνοῦνταν τόν
Χριστό, καί ὅμως ἡ Ἐκκλησία αὐτό τό… «χαρτάκι» τό θεώρησε ἄρνηση. Ἔτσι ἀκριβῶς
συμβαίνει καί μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη. Μέ τό δυσώνυμο ἀριθμό τοῦ βδελυκτοῦ
«θηρίου» ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη δέν εἶναι ἁπλό κρατικό ἔγγραφο, ἀλλά δεῖγμα
ὑποταγῆς στόν ἀντίχριστο, σημεῖο ἀποδοχῆς τῆς ἐξουσίας του. Καί γι’ αὐτό
συνιστᾶ «πτώση», κατά τόν γέροντα Παΐσιο.
ε΄ ἀπάντηση – συμπέρασμα: Ὁ σατανᾶς
καί ὁ ἀντίχριστος ἔχουν ἐξουσία, κατά θεία παραχώρηση, νά κυριαρχοῦν πάνω
στούς ἀνθρώπους, ὄχι μόνο ἄν ἁμαρτάνουν, ἀλλά κι ἄν δειλιάσουν καί δεχθοῦν τό
χάραγμα, δηλ. τό ὄνομα ἤ τόν ἀριθμό τοῦ ὀνόματός τοῦ ἀντιχρίστου. Ὁ ίσχυρισμός
ὅτι ἡ ἀναγραφή τοῦ δυσώνυμου ἀριθμοῦ σέ ἕνα ἔγγραφο μέ τό ὁποῖο ταυτοποιοῦμαι
καί ρυθμίζω ὅλη τήν καθημερινότητά μου (συναλλαγές, εἴσπραξη μισθῶν, παροχές
ὑγείας, διαβατήριο, ἐκλ. βιβλιάριο, διόδια κλπ. κλπ.) δέν ἀποτελεῖ πρόβλημα,
ἀποτελεῖ εὐτελῆ σοφιστεία. Ὅποιος χρησιμοποιεῖ αὐτό τό ἔγγραφο-ἠλεκτρονική
ταυτότητα καί μάλιστα ἐν γνώσει του, σέ κάθε χρήση τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ κάμει
μιά… μετάνοια καί προσκυνεῖ τό «θηρίο», στό ὁποῖο ἀπό δειλία παραχωρεῖ τήν
ἐλευθερία του καί δέχεται τόν ἀριθμό του γιά νά ἐπιβιώσει. Δείχνει ἀπιστία στήν
πρόνοια καί τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί βέβαια γιά νά μιλήσουμε μέ τά λόγια τοῦ π.
Βασιλείου, στήν περίπτωση αὐτή «δέν ζοῦμε τόν Χριστό, δέν προσδοκοῦμε τήν
Βασιλεία Του καί γι’ αὐτό δέν ρυθμίζουμε τή ζωή μας σύμφωνα μ’ Αὐτόν». Ἄν
προσδοκοῦμε τή Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ δέν ὑποτασσόμαστε στόν ἐχθρό μας, τόν
ἀντίχριστο, δέν ρυθμίζουμε τή ζωή μας μέ τά κριτήρια τῆς ἐπιβιώσεως, δέν
παίρνουμε τόν ἀριθμό τοῦ θηρίου, οὔτε στό χέρι, οὔτε στό μέτωπο οὔτε στήν
ταυτότητά μας, ἀλλά τόν ἀρνούμαστε καί ὑπομένουμε ὅλα τά παθήματα γιά νά συνδοξασθοῦμε
μέ τόν Χριστό.
Ἕκτη συγκεχυμένη τοποθέτηση τοῦ π. Βασιλείου.
Γράφει: «Τό θέμα δέν πρέπει νά εἶναι οἱ πωλήσεις καί οἱ ἀγορές, ἀλλά τό τί
εἴδους πνεῦμα “πουλᾶμε”
καί τό τί εἴδους πνεῦμα “ἀγοράζουμε”
(sic). Ὁ Θεός μᾶς εἶπε μέ τόν ἅγιο Παῦλο νά δοκιμάζουμε τά πνεύματα ἄν εἶναι
ἀπό τόν Θεό ἤ ἀπό τόν Διάβολο». Ἐδῶ ἀπαντοῦμε ὡς ἐξῆς. Ὁ π. Βασίλειος κάνει μιά
φανερά ἀτυχῆ ἀλληγορική ἑρμηνεία τῶν στίχων 16-17 τοῦ 13ου κεφ. τῆς Ἀποκαλύψεως,
πού γράφει σέ μετάφραση: «καί ὑποχρέωσε ὅλους, μικρούς καί μεγάλους, πλούσιους
καί πτωχούς, ἐλεύθερους καί δούλους, νά ἔχουν ἕνα σημάδι χαραγμένο στό δεξί
τους χέρι ἤ στό μέτωπό τους, ὥστε νά μήν
μπορεῖ κανείς νά ἀγοράσει ἤ νά πωλήσει παρά ἐκεῖνος πού ἔχει τό
χαραγμένο σημάδι, δηλ. τό ὄνομα τοῦ θηρίου, ἤ τόν ἀριθμό τοῦ ὀνόματός του».
Εἶναι
σαφές ἀπό τό κείμενο ὅτι ὁ Εὐαγγελιστής ὁμιλεῖ κυριολεκτικά γιά ἀγορές καί
πωλήσεις. Δηλ. τά ὄργανα τοῦ Ἀντιχρίστου θά προσπαθήσουν μέ τήν ἀπειλή τοῦ ἀποκλεισμοῦ
καί τῆς πείνας, νά ὑποτάξουν στόν Ἀντίχριστο κάθε ἄνθρωπο καί νά τόν ἀναγκάσουν
νά δεχθεῖ τή ρυπαρή σφραγίδα του. Γράφει καί ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρο: «προσέχετε
ἀδελφοί μου, τήν ὑπερβολή τοῦ θηρίου· διότι μεταχειρίζεται διάφορα τεχνάσματα
πονηρίας. Ἄρχεται ἀπό τήν γαστέρα· ἵνα ὅταν τις στενοχωρηθεῖ μή ἔχων φαγητά,
ἀναγκασθεῖ νά λάβει τήν σφραγίδα ἐκείνου» (Ἐφραίμ τοῦ Σύρου Ἀσκητικά σ. 328).
Λοιπόν οὔτε ἀγοράζουμε, οὔτε πουλᾶμε πνεῦμα! Τά ἀνωτέρω ἀποτελοῦν, τό λιγότερο,
ἐξεζητημένες παραδοξολογίες, πού ἐκφράζουν ἀγωνία καί φυγή ἀπό τό πνεῦμα τῆς
Ἀποκαλύψεως.
ϛ΄
ἀπάντηση - συμπέρασμα: Οἱ στίχοι 16-17 τοῦ 13ου κεφαλαίου τῆς
Ἀποκαλύψεως μέ τή σαφήνεια καί τήν ἁπλότητά τους, ἀποτελοῦν ἕνα ἀσφαλές σῆμα
προειδοποιήσεως τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν, ὥστε ὅταν δοῦν τόν δυσώνυμο 666 καί
τήν ἀπειλή ἀποκλεισμοῦ τους ἀπό τή ζωή νά εἶναι, ὄχι σέ ταραχή, ἀλλά σέ
πνευματική ἐγρήγορση καί νά ἀντιληφθοῦν τήν ἔστω ἀπό μακριά ἐρχόμενη δυσωδία
τοῦ ἀντιχρίστου καί νά προφυλαχθοῦν, ἀρνούμενοι τό χάραγμα ἤ τόν ἀριθμό τοῦ θηρίου.
Ἑβδόμη ἐσφαλμένη τοποθέτηση, ἀποτελεῖ α) ἡ
ἀπαράδεκτα κολοβωμένη παράθεσις ἐκ μέρους τοῦ π. Βασιλείου τῆς γνώμης τοῦ
Γέροντος Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου περί Ἀντιχρίστου καί χαράγματος καί β) ἡ γνώμη
του γιά τό πρόσωπο τοῦ γέροντος Παϊσίου.
Α)
Παραθέτουμε τί γράφει ὁ π. Βασίλειος σχετικά μέ τή γνώμη τοῦ π. Ἐπιφανίου: «Καί
βεβαίως ἄν κάποτε οἱ κυβερνῆτες μας συσχετίσουν τήν παράδοση τῶν κρατικῶν
ἐγγράφων μέ τήν ἀποδοχή καί τήν προσκύνηση τοῦ Διαβόλου, τότε -ὅπως ἔγραψε καί
ὁ μακαριστός π. Ἐπιφάνιος- “ὄχι μόνον δέν θά λάβωμεν τά “διαβολόχαρτα”, ἀλλ΄οὔτε κἄν θά τά ἐγγίσωμεν”».
Ὅσα γράφει ἐδῶ ὁ π. Βασίλειος εἶναι μόνον τά εἰσαγωγικά τῆς γνώμης τοῦ Γέ-ροντος
Ἐπιφανίου, ὅπως ἔχει δημοσιευθεῖ στήν ἐφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ. Ιδού τί γράφει
στή συνέχεια ὁ π. Ἐπιφάνιος: «Τό αὐτό θά συμβῇ καί ἄν τά δελτία φέρουν τόν ἀριθμόν
666. Ἐάν μέν ὁ ἀριθμός αὐτός ἐτέθη ἐπίτηδες, ὡς σχετιζόμενος μέ τόν
ἀντίχριστον, θά ἦταν ἀδιανόητον νά φέρωμεν ἐπάνω μας τά σύμβολα τοῦ
ἀντιχρίστου! Ἀλλά καί ἐάν ὁ ἀριθμός αὐτός δέν ἐπελέγη σκοπίμως, δηλαδή ὡς
σύμβολον τοῦ ἀντιχρίστου, ἀλλ’ ἁπλῶς ὡς ἕνας ἀριθμός μεταξύ τῶν πολλῶν, ἴσως
διότι παρουσιάζει ὡρισμένα μαθηματικά πλεονεκτήματα... ἔναντι τῶν λοιπῶν… καί
πάλιν τά δελτία ταυτότητος, ὡς προκαλοῦντα τήν θρησκευτικήν μας εὐαισθησίαν μέ
τήν χρῆσιν ἑνός ὑπόπτου καί διαβλητοῦ ἀριθμοῦ, εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτα. ΔΕΝ
ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΑΛΑΒΩΜΕΝ!» [τά κεφαλαῖα
εἶναι τοῦ π. Ἐπιφανίου]. Καί καταλήγει ὁ μακαριστός Γέροντας: «ἐάν τά
διαδιδόμενα εἶναι ἀληθῆ καί τά νέα δελτία ταυτότητος θά φέρουν ἐμφανῶς ἤ ἀφανῶς,
εἴτε τήν μορφήν τοῦ Βεελζεβούλ εἴτε τόν ἀριθμόν 666 εἴτε ὁ,τιδήποτε ἄλλο
ἀντιχριστιανικόν σὐμβολον, ἤ ἀκόμη καί ἄν θά ἔχουν μόνον τόν Ε.Κ.Α.Μ. [ἦταν ὁ
τότε προβλεπόμενος γιά τίς ἠλεκτρονικές ταυτότητες ἑνιαῖος κωδικός ἀριθμός]
ἄνευ προηγουμένης διασφαλίσεως τῶν δημοκρατικῶν δικαιωμάτων καί ἐλευθεριῶν τοῦ
πολίτου θά εἴπωμεν ΟΧΙ καί πάλιν ΟΧΙ καί μυριάκις ΟΧΙ εἰς τά νέα δελτία
ὁ,τιδήποτε καί ἐάν ἀντιμετωπίσωμεν». Δέν χρειάζονται σχόλια γιά τήν ξεκάθαρη,
κρυστάλλινη γνώμη τοῦ γέροντος Ἐπιφανίου καί γιά τήν μεταχείρισή της ἐκ μέρους
τοῦ π. Βασιλείου. Τό μόνο πού θά ἀπαιτούσαμε ἐκ μέρους του θά ἦταν περισσότερος
σεβασμός σέ ὅσα ἔγραψε ὁ μακαριστός γέροντας.
Β)
Ὁ ἴδιος καί περισσότερος σεβασμός ἀπαιτεῖται γιά τό πρόσωπο τοῦ ἁγίου γέροντος
Παϊσίου. Νά τί γράφει ὁ π. Βασίλειος: «Ὁ π. Παΐσιος ἐνεπλάκη στήν ἱστορία αὐτή
(ἐννοεῖ στά περί τοῦ ἀντιχρίστου καί 666) ἐκ τῶν ὑστέρων, παρακινούμενος
φορτικά ἀπό τάχα θεολογικά κατηρτισμένους, τούς ὁποίους ὑπήκουσε -κατά τό “ἄκακος ἀνήρ πιστεύει παντί λόγῳ”…».
Ἀλήθεια, τί σημαίνει αὐτός ὁ στίχος 14, 15 τῶν Παροιμιῶν, «ἄκακος ἀνήρ, πιστεύει παντί λόγῳ»; Ὁ ἑρμηνευτής τῆς Παλαιᾶς
Διαθήκης π. Ἰωήλ Γιαννακόπουλος ἑρμηνεύει: «Ὁ ἀφελής πιστεύει ἀνεξετάστως εἰς
πάντα λόγον», καί προσθέτει σέ ὑποσημείωση: «Ὁ ἀδαής τῶν τοῦ κόσμου πιστεύει μετ΄ ἀφελείας
πᾶν ὅ,τι ἀκούει καί γίνεται θῦμα, παίγνιον τοῦ τυχόντος». Ὁ ἱερός Χρυσόστομος
ἑρμηνεύει ἔτσι τόν ἴδιο στίχο: «ὁ ἐπιπολαίως
τήν ἀκοήν ἀδιάκριτος· ἀνοίας γάρ τό παντί πιστεύειν ἁπλῶς» (P.G. 64, 700D)
δηλ. «ἐκεῖνος πού ἀκούει ἐπιπόλαια εἶναι ἀπερίσκεπτος, γιατί εἶναι ἀνοησία νά
πιστεύει κάποιος ἄκριτα». Τό λοιπόν ὁ π. Παΐσιος, κατά τόν π. Βασίλειο εἶναι
κάποιος ἀφελής, πού ἄκουγε τά πάντα ἐπιπόλαια καί ἄκριτα καί ἔγινε θῦμα καί
παιχνίδι τοῦ κάθε τυχόντος, ἐν προκειμένῳ κάποιων «τάχα κατηρτισμένων θεολογικά» καί βέβαια μιᾶς
προτεστάντισσας!!! Λυπούμαστε γιά αὐτές τίς βλασφημίες καί γιά τήν περιφρόνηση
τοῦ ἁγίου Γεροντος. Ὑ-πάρχουν βέβαια ἐνστάσεις κατά τῆς ἁγιότητος τοῦ π.
Παϊσίου. Ἀπό ποιούς; Ἀπ’ αὐτούς πού φοβοῦνται τήν Ἱερά Ἀποκάλυψη καί ἀπό
κάποιους σοφούς καθηγητάδες πού περιμένουν νά δοῦν τήν ἀνακομιδή τῶν λειψάνων
του γιά νά βεβαιωθοῦν! Ὅμως τά θαύματα στόν τάφο τοῦ ἁγίου Γέροντος εἶναι
πάμπολλα καί εἰς πεῖσμα ἁγιομάχων τινῶν, στόν τάφο του ἀκουμπᾶ ὅλη ἡ Ὀρθοδοξία.
Ὅσα ἔγραψε καί εἶπε γίνονται τροφή πνευματική γιά τούς πιστούς.
Σάν
ζ΄ ἀπάντηση-συμπέρασμα ἕνα μποροῦμε
νά ποῦμε: «Οὐαί οἱ λέγοντες τό πονηρόν
καλόν καί τό καλόν πονηρόν, οἱ τιθέντες τό σκότος φῶς καί τό φῶς σκότος, οἱ
τιθέντες τό πικρόν γλυκύ καί τό γλυκύ πικρόν. – Οὐαί οἱ συνετοί ἐν ἐαυτοῖς καί
ἐνώπιον ἑαυτῶν ἐπιστήμονες» ( Ἠσ. 5, 20-21).
Ὀγδόη καί τελευταία ἐσφαλμένη τοποθέτηση τοῦ π.
Βασιλείου. Γράφει ὁ π. Βασίλειος ὅτι γιά νά διεκδικήσουμε τά δικαιώματά μας ἀπό
τήν πολιτεία πρέπει «νά ὁδηγήσουμε καί νά προτρέψουμε πιστούς ἀνθρώπους νά
γίνουν πολιτικοί». Λέει ἀκόμη ὅτι εἶναι «δικαίωμα καί ὑποχρέωσή μας νά
ἐπιλέγουμε παντοῦ καί πάντοτε χριστιανούς [πολιτικούς]». Βλέπει
λοιπόν τή σημερινή κατάσταση ἀντιμετωπίσιμη διά τῆς πολιτικῆς. Παρά ταῦτα δέν
βλέπουμε νά τόν ἀνησυχεῖ οὔτε σάν πολίτη ἡ σημερινή παγκόσμια ἀντίχριστη
κατάσταση. Δέν ἀνησυχεῖ ὄχι μόνο ὡς χριστιανός, ἀλλά οὔτε σάν πολίτης. Ὁ π.
Βασίλειος φανερώνει φοβερή, ἑκούσια ἤ ἀκούσια, ἄγνοια γιά τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη.
Περιορίζοντας τήν ἀνάλυσή του στήν παρουσία ἤ μή τοῦ 666, μοιάζει νά μήν
ἀντιλαμβάνεται τήν τρέχουσα τραγική κατάσταση. Ἀπειλεῖται ἡ ἐλευθερία τοῦ
ἀνθρώπου, αὐτό τό πολύτιμο δῶρο τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἐφιαλτική παρακολούθηση, τό
ἠλεκτρονικό φακέλλωμα, γιά τό ὁποῖο ἀνησυχοῦσε καί στό ὁποῖο ἐναντιωνόταν
σφοδρά ὁ π. Ἐπιφάνιος, τό οἰκονομικό «στράγγισμα» ὁλοκλήρων λαῶν, ἡ προσπάθεια
ἐλέγχου καί καθορισμοῦ τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς πού μηχανεύεται ἡ Νέα Τάξη Πραγμάτων
καί πού πραγματώνεται σέ μεγάλο βαθμό μέσῳ τοῦ «ἐργαλείου» τῆς Κάρτας τοῦ
Πολίτη–ἠλεκτρονικῆς ταυτότητας, φαίνεται πώς τόν ἀφήνει ἀδιάφορο. Δέν βλέπει
ὅτι ἡ παγκόσμια ἠλεκτρονική διακυβέρνηση εἶναι ἀντίχριστη καί προοίμιο τῆς
τυραννίας τοῦ ἀντιχρίστου. Δέν βλέπει ὅτι ἀφοῦ ὁλοκληρωθεῖ σέ μεγάλο βαθμό ἡ
τυραννική ἐξουσία θά βάλει τήν τελική σφραγίδα του, σέ ὅσους ὑποκύψουν. Λοιπόν
μέ τί θά ἀσχοληθοῦν οἱ «χριστιανοί πολιτικοί» πού ὀνειρεύεται ὁ π. Βασίλειος;
Ἀγνωστο. Γι’ αὐ-τό παρά πολλοί χριστιανοί-ὀρθόδοξοι πολίτες ἀπό αὐτό τόν «ὄχλο
τῶν θρησκευομένων ἀνθρώπων» δέν εἴμαστε διατεθειμένοι νά ἐπιλέξουμε τέτοιους «χριστιανούς»
πολιτικούς πού ἀδιαφοροῦν γιά τήν προσωπική, ἐθνική καί παγκόσμια τυραννία πού
μεθοδεύεται εἴτε μέ, εἴτε χωρίς 666.
η΄ καί
τελευταία ἀπάντηση-συμπέρασμα: Δέν μποροῦν οἱ χριστιανοί νά ὑποστηρίξουν
ἀνθρώπους πού δέν ἔχουν ἀληθινή εὐαισθησία γιά τήν θεόσδοτη ἐλευθερία καί τά ἀνθρώπινα
δικαιώματα.
Τελειώσαμε μέ τίς ἀπαντήσεις μας στά σπουδαιότερα
θέματα καί τίς ἀπορίες τοῦ π. Βασιλείου Βολουδάκη.
Δυό
λόγια γιά τούς ἀναγνῶστες.
Θά
θέλαμε νά προτρέψουμε ὅσους διαβάζουν αὐτές τίς γραμμές νά μή δίνουν καμμιά
σημασία καί προσοχή σέ σοφιστικές ἐρμηνεῖες τῆς Ἁγίας Γραφῆς τήν ὁποία
παρουσιάζουν κληρικοί καί λαϊκοί. Νά ἀδιαφοροῦν γιά τή γνώμη ἀνθρώπων πού
φοβοῦνται νά διαβάσουν ταπεινά ὅλη τήν Ἁγία Γραφή· πού φοβοῦνται νά
χρησιμοποιήσουν χωρία τῆς Ἀγίας Γραφῆς πού «καῖνε»· πού φοβοῦνται νά ἀναφέρουν
τά χωρία αὐτά· πού φοβοῦνται ἀποκρύπτουν καί διαστρέφουν τή διδασκαλία τῶν
Ἁγίων Πατέρων· πού χλευάζουν τούς ἀγίους Γέροντες· πού ὑβρίζουν τούς πιστούς
ἀνθρώπους ἀποκαλώντας τους «ὄχλο θρησκευομένων ἀνθρώπων». Σ᾽ αὐτούς
ἀπευθύνεται μέ πόνο ὁ π. Παΐσιος: «Ἀπορῶ! Δέν τούς προβληματίζουν ὅλα αὐτά τά
γεγονότα; Γιατί δέν βάζουν ἔστω ἕνα ἐρωτηματικό γιά τίς ἑρμηνεῖες τοῦ μυαλοῦ
τους; Κι ἄν ἐπιβοηθοῦν τόν ἀντίχριστο γιά τό σφράγισμα, πῶς παρασύρουν καί
ἄλλες ψυχές στήν ἀπώλεια; Αὐτό ἐννοεῖ· “…τό
ἀποπλανᾶν εἰ δυνατόν καί τούς ἐκλεκτούς”». (Μαρκ. ιγ΄ 22).
Σέ
αὐτούς καί σέ ὅλους μας, ὅσοι ἔχουμε σαρκικά ἤ πνευματικά παιδιά, ἀπευθύνεται
καί ὁ Ἅγιος Κύριλλος ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων, ὁ ὀποῖος ἀφοῦ παρουσίασε στή 15η
Κατήχησή του τήν διδασκαλία του περί ἀντιχρίστου καταλήγει: «Ἀσφάλιζε τοίνυν σεαυτόν, ἄνθρωπε· ἔχεις τά
σημεῖα τοῦ Ἀντιχρίστου· καί μή μόνος μνημόνευε τούτων, ἀλλά καί ἀφθόνως πᾶσι
μεταδίδου. Εἰ τέκνον ἔχεις κατά σάρκα, τοῦτο ἤδη νουθέτει· καί εἰ διά
κατηχήσεως ἐγέννησάς τινα, καί τοῦτον προασφαλίζου, ἵνα μή τόν ψευδῆ δέξηται ὡς
ἀληθῆ». (Κατηχ. Φωτιζομένων, ὁμ. ΙΕ΄). Μετάφραση: «Ἀσφάλιζε λοιπόν τόν
ἑαυτό του, ἄνθρωπε. Ἔχεις τά σημεῖα τοῦ Ἀντιχρίστου. Νά μήν τά φέρεις στή μνήμη
σου μόνο γιά τόν ἑαυτό σου, ἀλλά νά τά μεταδίδεις ἄφθονα καί στούς ἄλλους. Ἄν
ἔχεις παιδί δικό σου, σαρκικό, νά το συμβουλεύεις. Ἄν πάλι μέ τήν Κατήχηση
γέννησες κάποιο πνευματικό παιδί, καί αὐτό νά τό προφυλάξεις μέ τίς συμβουλές
σου, ὥστε νά μή δεχθῆ τόν ψευδῆ [τόν ἀντίχριστο] γιά ἀληθινό [γιά τόν
Χριστό]».
πρωτ.
Ἰωάννου Κ. Φωτοπούλου,
ἐφημερίου
Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς.
Πηγή:
και
και του ιδίου
Αναρτήσεις
