Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΜΟΥ ... ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΞΩΤΙΚΟΥ!

Εισαγώμενος και ακριβοπληρωμένος

εξ Ιταλίας

ήρθε σαν λατίνος εραστής με το καλογυαλισμένο του μαλάκι

και το βλέμμα του Ντε Νίρο,

ανέβηκε στο Πόντιουμ,

αστειεύτηκε με την καρέκλα του, που την είπε καρέκλα γυναικολόγου,

λες και ξέρει αυτός τι σημαίνει να κάθεσαι στην καρέκλα του γυναικολόγου,

μας έκανε ένα σχόλιο για τις κάκιστες εκδόσεις Kalmus,

έχωσε το αριστερό του χέρι στην τσέπη του φιρμάτου παντελονιού του,

πήρε την μπαγκέτα στο δεξί και άρχισε να ανεβοκατεβάζει το χέρι του εν είδει σολφέζ

για όλη την πρόβα!

και για την άλλη πρόβα!

και την επόμενη δεν τη χρειάστηκε...

όπως και τις δυο πρώτες που τις ακύρωσε...

και στη γενική πάλι το στείρο στυλάκι του,

στο τέλος πέταξε και ένα good Luck

και ξανασυναντηθήκαμε το βράδυ

στη συναυλία,

εμείς με τις αγωνίες μας

κι αυτός άνετος κι ωραίος!

ανεβοκατέβαζε το χεράκι του

μην πω πως καμιά φορά περίμενε να μπούμε για να το κατεβάσει...

και αυτός ο δημοσιουπαλληλίσκος μαέστρος ,

που έκανε στην Αθήνα το εξτραδάκι του

και τσέπωσε και τα ωραία μας λεφτά εν μέσω κρίσης,

ήθελε να διευθύνει Μπραμς!

Τέταρτη Συμφωνία Μπράμς!

Το Αριστούργημα!!!!

Δεν είμαι Διευθύντρια της ΚΟΑ,

ούτε Κοντσερτίνο,

ούτε καν Κορυφαία...

είμαι ένα tutti κολόβιολο, (όπως κάποτε με συμπάθεια συνάδελφος κορυφαίος μας αποκάλεσε)...

στην πρώτη ορχήστρα της Χώρας!

Μα εγώ την πονάω αυτήν την Ορχήστρα

την Αγαπάω

είναι τρόπος ζωής

είναι το δεύτερο σπίτι μου

η δεύτερη οικογένειά μου

είναι τροφή και νερό...

και μου ρχότανε να σηκωθώ να τον πλακώσω στο ξύλο

κι αυτόν και τους κορυφαίους μας,

που δεν αντέδρασαν

και τον διευθυντή μας που μας τον έφερε!

ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί στο τέλος,

γιατί όσο κι αν προσπαθούσα να χαθώ στη μουσική του Μπραμς

αυτός ήταν εκεί

να διεκπεραιώνει με τον χειρότερο τρόπο

να ασελγεί πάνω σε ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα της κλασσικής μουσικής.

Και μεις που έχουμε μάθει να παίζουμε με ψυχή,

που έχουμε μάθει σε μια ερωτική σχεδόν σχέση με τον μαέστρο,

να προσπαθούμε να κρατηθούμε από κάπου

για να βρούμε έμπνευση...

μα μάταια!

Και η ορχήστρα σαν το σαπιοκάραβο που παλεύει με τα κύματα

μια πάνω μια κάτω,

μια να αποσυντονίζεται,

μια να ξαναπαίρνει φόρα,

μια να φαλτσάρει και μια να συνέρχεται...

δεν ξέρω αν ήταν για γέλια ή για κλάματα,

μα όταν τελειώσαμε ήμουν οργισμένη!!!

Πού πας βρε με το χέρι στην τσέπη να διευθύνεις Μπραμς;

Αν δεν σ' άρεσε η ορχήστρα, το καπελάκι σου και δρόμο...

αλλά τα λεφτά είναι ωραία ε;

Και ποιός είσαι εσύ, που θα μας απαξιώσεις έτσι;

Εδώ ολόκληρος Plasson ήρθε φέτος και δούλεψε με σεβασμό!!!

Αλλά δεν φταις εσύ

φταίμε εμείς που ανεχόμαστε

και φταίει και το κοινό

ναι το κοινό που ζητοκραύγαζε

Ναι ζητοκραύγαζε!!!

Αλλά δεν έχουμε παιδεία,

δεν ξέρουμε να ξεχωρίζουμε το όμορφο, το καλό, από το εντυπωσιακό...

Γιατί ο κύριος ήταν καλός θεατρίνος...

Και αύριο θα έρθουν οι φίλοι μου οι μουσικοκριτικοί και θα λένε

πως ο μαέστρος ήταν τέλειος

μα η ορχήστρα δεν ακολούθησε...

και κανένας μας δεν θα βγει να υπερασπιστεί τα αυτονόητα

αφού ο άνθρωπος δεν έκανε πρόβες,

αφού έκανε το κάθε τι για να ξεχάσουμε

ό,τι κορυφαίοι μαέστροι γι' αυτήν την υπέροχη συμφωνία μας δίδαξαν!

γιατί θανάτωσε την έμπνευση

την έστησε στο ένα μέτρο και την πυροβόλησε...

γιατί όλοι θα έχουμε τη φωλιά μας λερωμένη

γιατί αφήνουμε να έρχονται τέτοιοι μαέστροι και να μας διευθύνουν!!!!

Ξωτικό μου

γιαυτό δεν ήρθα στο Ηρώδειο

γιαυτό δεν ήθελα να ζήσω από κοντά το όνειρο του El Sistema

γιατί θα έξυνε μια πληγή ήδη αιμορραγούσα...

και πώς μετά από αυτό

θα γύρναγα να κάνω πρόβα Μπραμς με το χεράκι στην τσέπη;

Με καταλαβαίνεις ξωτικό μου;

Δεν το άντεχα...

απλά

προστάτεψα τον εαυτό μου....

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών την Παρασκευή 13/11/2009 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009

στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 20:30

και στην αίθουσα Φίλων Της Μουσικής

η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών

παρουσιάζει ένα όμορφο και λιτό πρόγραμμα

υπό την μπαγκέτα του εξαιρετικού Έλληνα αρχιμουσικού

Στέφανου Τσιαλή

που ζει και εργάζεται στη Γερμανία

και με σολίστ την ταλαντούχα νέα βιολονίστα

Δανάη Παπαματθαίου Μάτσκε.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει

1) το έργο του Richard Strauss (και εδώ *)

"Τα φαιδρά καμώματα του Till Eulenspiegel"

ενός γελωτοποιού στην αυλή ενός Γερμανού βασιλιά, ο οποίος φυσικά έχει το ελεύθερο να λέει τα αστεία του. Ζει στο παλάτι και κινείται ελεύθερα, ερωτεύεται μια όμορφη κοπέλλα, της εξομολογείται τον έρωτά του, αν και αυτή τον αντικρούει, αλλά στο τέλος, κάποια στιγμή ξεφεύγει κατά πολύ από τα όρια και ο βασιλιάς νευριασμένος διατάζει τον απαγχονισμό του.

Στο βίντεο σας δίνω ένα δείγμα από τη στιγμή της φασαρίας και της εκτέλεσης του Till με την κορυφαία "Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου" υπό τον Daniel Barenboim!!!

2) το κοντσέρτο για βιολί του Johannes Brahms

ένα από τα ομορφότερα κοντσέρτα που έχουν γραφτεί για βιολί,

έργο που έγραψε ο συνθέτης για τον φίλο του και έναν από τους καλύτερους βιολονίστες όλων των εποχών τον Joseph Joachim

Στο βίντεο ακούμε το τρίτο μέρος από τον διάσημο βιολονίστα Gidon Kremmer,

με τον οποίο θα έχουμε την τύχη να συμπράξουμε το Σάββατο 13 Μαρτίου του 2010 στο κοντσέρτο για βιολί του Σοστακόβιτς.

Την διάσημη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης διευθύνει ο Leonard Bernstein

3) Τη συναυλία θα κλείσουμε με την πανέμορφη και συγκλονιστική στην απλότητά της

"Ημιτελή" Συμφωνία του Franz Schubert

έργο πλημμυρισμένο από λυρισμό και δραματικότητα!

Στο βίντεο ακούμε απόσπασμα από το πρώτο μέρος της συμφωνίας από την

Royal Concert Orchestra υπό την μπαγκέτα του Bernard Haitink

Κλωντ Σιελέ - Κρατική Ορχήστρα Αθηνών

Το Σάββατο, στις 17 Οκτωβρίου 2009, η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών κάνει αφιέρωμα στον εξαιρετικό ομποϊστα Κλωντ Σιελέ, που για χρόνια έπαιζε πρώτο όμποε στους κόλπους της.
Ο Κλωντ είναι ο πρώτος μουσικός, που με έκανε να δακρύσω από συγκίνηση, όταν μπήκα 19 χρονών στην ορχήστρα.

Ημουν τότε στο τρίτο αναλόγιο των δευτέρων βιολιών και ακριβώς πίσω μου καθόταν ο Κλωντ.
Εγω ροκού τότε, δεν ειχα ιδέα από κλασσική μουσική, μπορώ να πω, πως σνομπάριζα και λιγάκι, μέχρι που άκουσα το θεϊκό παίξιμο του Κλωντ!!!
Τι συγκίνηση ήταν αυτη!!!
Με πήραν τα δάκρυα, η καρδιά μου χτυπούσε ανεξέλεγκτα και δεν ήξερα που να κρυφτώ... Όταν τελείωσε η πρόβα, πήγα τρεχάλα στην λέσχη του δίσκου και αγόρασα τον πρώτο μου δίσκο κλασσικής μουσικής!!!!

Αυτό συνέβαινε κάθε φορά μετά από μια καινούρια πρόβα.
Ηταν σαν αποκάλυψη για μένα.
Έμπαινα σε έναν καινούριο χώρο, τον χώρο της συμφωνικής μουσικής και ήταν σαν να έμπαινα σε έναν μυστικό κήπο με όλα τα καλούδια... Το μαγικό κλειδί, ο ήχος του Κλωντ!!!
Τα χρώματα, τα αρώματα, τα συναισθήματα της μουσικής!

Τα χρόνια πέρασαν και ο Κλωντ πήρε σύνταξη, όμως όλοι οι ομποϊστες και το αγγλικό κόρνο, που έχουμε στην Ορχήστρα, είναι μαθητές του.
Ο Κλωντ έφτιαξε σχολή, γιαυτό άλλωστε ήρθε και στην Ελλάδα.
Και έφτιαξε την καλύτερη!!!
Το Σάββατο, κάποιοι μαθητές του, άλλοι νεώτεροι, άλλοι μεγαλύτεροι, όλοι μέλη της ΚΟΑ, θα τιμήσουν το δάσκαλό τους με τον καλύτερο δυνατό τροπο.

Ο αρχαιότερος, ο Ευάγγελος Χριστόπουλος, πρώτο όμποε εδώ και χρόνια στην ΚΟΑ, θα παίξει μεταξύ άλλων και αυτό το υπέροχο σόλο, που ακούτε στο βίντεο.
Και το παίζει μαγικά!
Είναι το δεύτερο μέρος από την πρώτη συμφωνία του Μπιζέ σε ντο μείζονα.

Η Χριστίνα Παντελίδου (αγγλικό κόρνο), θα μας μαγέψει με το αγγλικό κόρνο της στο κοντσέρτο του Ντονιτσέτι για αγγλικό κόρνο και ορχήστρα σε σολ μειζ.

Ο Δημήτρης Βάμβας (το άλλο πρώτο όμποε), θα μας παρασύρει με τη δεξιοτεχνία του στο κοντσέρτο για όμποε και ορχήστρα του Μότσαρτ KV314.



Τη συναυλιά διευθύνει ο εξαιρετικά ταλαντούχος μαέστρος Βασίλης Χριστόπουλος, γιός του Ευάγγελου Χριστόπουλου και μαθητής και αυτός του ΚΛΩΝΤ ΣΙΕΛΕ!

Είμαι σίγουρη πώς όποιος έρθει δεν θα χάσει, θα φύγει από κει γεμάτος με όμορφη μουσική, παιγμένη από εξαιρετικούς μουσικούς!!!

Σάββατο, 17/10/2009 ώρα 20:30 στην Αίθουσα Φίλων της Μουσικής του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών
Το όλο πρόγραμμα έχει ως εξής:
P. DUKAS: ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΣ ΜΑΓΟΣ
G. DONIZETTI: ΚΟΝΤΣΕΡΤΙΝΟ ΓΙΑ ΑΓΓΛΙΚΟ ΚΟΡΝΟ ΚΑΙ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΣΕ ΣΟΛ ΜΕΙΖ.
W.A. MOZART: ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΓΙΑ ΟΜΠΟΕ ΚΑΙ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΣΕ ΝΤΟ ΜΕΙ. KV314
G. BIZET: ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΡ. 1 ΣΕ ΝΤΟ ΜΕΙΖ.

το video από http://www.youtube.com/watch?v=VkjDydZfVpE

photos by nelly

Η ΚΟΑ ΠΑΕΙ ΝΤΑΜΑΡΙ....

Πήγε για την ακρίβεια, την Τρίτη 15/9/09

Στο θέατρο "Αλίκη Βουγιουκλάκη" στο νταμάρι Βριλησσίων,

με όμορφη μουσική σε ένα πολύ όμορφο φυσικό περιβάλλον...

Απλώσαμε την πραμμάτεια μας

ήπιαμε το απαραίτητο καφεδάκι πριν την πρόβα ήχου,

βουρκώσαμε για τα καμμένα

ζεστάναμε τα όργανα

ετοιμαστήκαμε για πρόβα

φωτίσαμε τα βράχια

χαιδέψαμε τ΄αγριολούλουδα

κρεμάσαμε τα φράκα

μαζευτήκαμε όλοι μαζί

υποδεχτήκαμε το κοινό

και ξεκινήσαμε...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΑΝΑ!

Αυτή την εβδομάδα μελετάμε την Λίμνη των Κύκνων...

(Η καλύτερη εκτέλεση που βρήκα. παρακαλώ αγνοήστε το βούισμα της αρχής. Εξαφανίζεται μόλις αρχίσει η μουσική!)

Παρακαλώ ακούστε το όσο θα διαβάζετε παρακάτω...



Λοιπόν αυτήν την εβδομάδα μελετάμε την Λίμνη των Κύκνων!
Ευτυχώς, γιατί μες το κατακαλόκαιρο, δεν ξέρω, αν θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι άλλο.

Ξυπνάω το πρωί χαρούμενη που έχω ένα τέτοιο έργο στο αναλόγιό μου, καβαλλάω τη μηχανή μου, το βιολί στην πλάτη και δρόμο.

Και μετά έρχεται το πρώτο σπάσιμο. Πού πάνε όλοι αυτοί τόσο βιαστικοί πρωί - πρωί με τα αυτοκίνητά τους; Όλοι θέλουν να περάσουν πρώτοι, τα κόκκινα χμ! αστείο πράγμα και τα κινητά όλοι ανά χείρας...

Κι ύστερα το δεύτερο σπάσιμο, η ζέστη! Για όλους τους αναβάτες δικύκλων η ζέστη δύσκολα αντιμετωπίζεται... Το κεφάλι βράζει μέσα στο κράνος, το πόδι καίγεται από τον κινητήρα και στα κόκκινα ψάχνεις κανένα δεντράκι ή τη σκιά από κανένα φορτηγό ή λεωφορείο για να τ' αντέξεις.

Αλλά δεν πειράζει, εγώ έχω να παίξω την "λίμνη των κύκνων" και συνεχώς την σιγομουρμουρίζω μέσα από το κράνος μου...
φάα σιντορεμι φάαρε φάαρε φάασι ρεσιφαρε σιιι
σι ντο ρε μι φασολ λαασολ φα σολλα σιιλα σολ λασι ντο....

Και να , φτάνω στο μέγαρο και αρχίζω την κατάβαση στα έγκατα της γης, γιατί εκεί είναι το πάρκιν. Και τότε έρχεται το άλλο σπάσιμο. Ευτυχώς, εγώ έχω μηχανή, αλλά οι άλλοι, οι κακόμοιροι οι συνάδελφοι πρέπει καθημερινά να πληρώνουν την είσοδό τους στο γκαράζ.

Πού ακούστηκε να πληρώνουμε το γκαράζ "στο σπίτι μας"; Τέλος πάντων, το καταπίνω κι αυτό, γιατί είπαμε "λίμνη των κύκνων" είναι αυτή και ο θείος Τσαϊκόφσκυ μεγάλος μελωδιοπλόκος...

Φτάνω στην αίθουσα , ανοίγω βιολί να κάνω ζέσταμα και χώνομαι σε ένα καμαράκι σκοτεινό, δίπλα στη αίθουσα δοκιμών, όπου διαβάζουν επίσης 4 κόρνα και ο ένας μάλιστα κρατά την πόρτα ανοιχτή με το πόδι, για να έχουμε φως, να βλέπουμε τις νότες!!!

Τι; Δεν καταλάβατε;

Λοιπόν για να το ξεκαθαρίσουμε: η ΚΟΑ νοικιάζει έναν χώρο στο μέγαρο μουσικής Αθηνών "τη στέγη μας" για πρόβες, που ίσα - ίσα χωράει η ορχήστρα, για χορωδία δεν γίνεται λόγος, που όμως δεν έχει καμαρίνια, δεν έχει βοηθητικούς χώρους, ούτε νερό να πιούμε δεν έχουμε... Έχουμε μόνο ένα σκοτεινό καμαράκι, το πέρασμα προς την τουαλέτα, χωρίς εξαερισμό, όπου στοιβάζουμε τις θήκες μας και ό ένας πάνω στον άλλο κάνουμε ζέσταμα...

Φουαγιέ όμως έχουμε! Α! όλα κι όλα, μεγάλα ευάερα, ευήλια με λευκά μάρμαρα, με χρυσούς ήλιους, με απίστευτους πολυελαίους! Πού να φτάσει ο χώρος για την ΚΟΑ...

Και η πρόβα ξεκινά η ώρα 10 ακριβώς. Ρώσσος μαέστρος, ρώσσικο έργο, μάστορας, το έχει παίξει χιλιάδες φορές και μας παρασύρει στην δίνη της μουσικής, μέχρι που ο ιδρώτας αρχίζει να τρέχει ποτάμι, η ανάσα κόβεται, όχι απο τη μουσική, αλλά από την έλλειψη αέρα, γιατί; Γιατί οι υπεύθυνοι δεν ήξεραν, λέει, οτι η ΚΟΑ έχει πρόβα και μας άφησαν κατακαλόκαιρο σε έναν θεόκλειστο χώρο χωρίς παράθυρα, χωρίς εξαερισμό, χωρίς κλιματισμό...

Γίνεται το σχετικό σούσουρο, όμως εμείς ευτυχώς, που παίζουμε τη "λίμνη των κύκνων" του θείου Τσαϊκόφσκυ...

Ξέρετε, αυτό το έργο είναι ο παράδεισος του μουσικού! Πανέμορφες μελωδίες, όχι πολλά σταματήματα, γιατί πρέπει να συνηθίζουμε στην ροή και την μεγάλη διάρκεια του έργου, όχι πολύ p (σιγανό) παίξιμο, γιατί οι χορευτές πρέπει να ακούνε τη μουσική πάνω στη σκηνή και ...πολλές εξάρσεις!!!

Πάρα πολλές! πολλά σημεία με forte (δυνατό παίξιμο), που τα δίνουμε όλα! Όλα, μα όλα και ξεχαρμανιάζουμε και αποφορτιζόμαστε και ξεχνάμε τη γ...... τη ζέστη και τον αέρα που δεν υπάρχει, γιατί όταν φτάνουμε σε κείνο το φα το ψηλό και πρέπει να σκάσουμε 3 forte τρέμολο όλα τα έγχορδα και βάζουμε όλοι τα δυνατά μας, μα τα πιο δυνατά μας και τα κόρνα παίζουν το θέμα fortissimo, το γνωστό θέμα, αυτό που έρχεται στο μυαλό του καθενός όταν λέμε "ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ ΚΥΚΝΩΝ", τότε τα ξεχνάς όλα...

Και τότε νιώθω τα μάγουλά μου να κοκκινίζουν, να καίνε, όχι από τη ζέστη αυτή τη φορά, αλλά από την έξαψη και δάκρυα πλημμυρίζουν τα μάτια μου και δυο λέξεις τριβελίζουν το μυαλό μου:

"ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΑΝΑ"

Ευχαριστώ, που ήσουν η αιτία, που έμαθα βιολί! Ευχαριστώ, που μου έδωσες τη δυνατότητα να γίνω μέρος, κουκίδα αυτής της μουσικής, της κάθε μουσικής! Ευχαριστώ, για όσα έχω νιώσει πάνω στη σκηνή, μέσα στην πρόβα, μέσα στη μουσική, ευχαριστώ, ευχαριστώ, ευχαριστώ!!!

Απο το ταξίδι της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών στο Bad Kissingen

"Έρως ανίκατε μάχαν..."... χρόνου!

Συνάντησα το ζευγάρι αυτό μερικές φορές έξω από το θέατρο που έπαιξε η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στο Bad Kissingen και με εντυπωσίασε, έτσι τρυφερά που ρέμβαζαν στο καταπράσινο πάρκο με τα συντριβάνια, απλά καθισμένοι πλάι-πλάι και χωρίς λόγια...

...και τι πιο ταιριαστό για να συντροφεύσει μια τέτοια φωτογραφία αιώνιας αγάπης από το τρίτο μέρος της τρίτης συμφωνίας του Γιοχάνες Μπραμς, του αιώνια ερωτευμένου συνθέτη με τη μούσα του Κλάρα Σούμαν;


To video δανείστηκα από το youtube

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ...

3. ...ΤΩΝ ΖΩΩΝ
(είναι και επίκαιρο λόγω εκλογών)

Λοιπόν φίλοι μου, όπως κάθε πρωί, ξεκίνησα και σήμερα να πάω με τη μηχανούλα μου στη δουλειά (έτσι λέμε εμείς οι μουσικοί την ορχήστρα μας κι ας σας φαίνεται περίεργο, που και η τέχνη είναι δουλειά. Όταν ξεμείνω από φωτογραφίες θα σας το αναπτύξω λεπτομερώς το θέμα).

Δεν πρόλαβα, που λέτε, να κάνω μερικά χιλιόμετρα και νά σου πέφτω σε απίστευτο και ασυνήθιστο μποτιλιάρισμα. Σκέφτηκα λοιπόν, πως κάποιο τρακάρισμα θα έχει συμβεί και άρχισα υπομονετικά το σταμάτα-ξεκίνα, πρώτη-νεκρά, αριστερά-δεξιά τις σφήνες και ου το καθ' εξής μέχρι που -να η αποκάλυψη - είδα την πρώτη αφίσσα: "όλα για τον πολίτη"
Και τότε άρχισαν να ζουζουνίζουν τα αυτιά μου περίεργα από κάτι ψύλλους που μπήκαν και δεν έλεγαν να βγούν , μέχρι που έφτασα στην διασταύρωση Αλεξάντρας και Πατησίων και κατάλαβα...

"Όλα για τον πολίτη", μόνο που επειδή είναι πολλά αυτά τα "όλα" φαίνεται, δεν χώραγαν στην χθεσινή εξέδρα και έπρεπε να φτειαχτεί μεγαλύτερη...

Καταλάβατε; Για τις προεκλογικές ομιλίες λέω ντε!
Και θεώρησαν σωστό, αφού όλα είναι για τον πολίτη, να κλείσουν πρωινιάτικα τον κόμβο και άσε τους πολίτες να πνίγονται στα καυσαέρια πρωί πρωί στην Πατησίων και την Αλεξάνδρας, άσε τα νεύρα των πολιτών να γίνονται τσατάλια από την κίνηση, άσε τους πολίτες να φτάνουν καθυστερημένα στη δουλειά, άσε τον πολίτη- μαέστρο να φωνάζει που δεν φτάνει η ώρα, άσε τον πολίτη-κόσμο να παραπονιέται, στο φινάλε όλα για τον πολίτη είναι...
Γεμίσαμε τους δρόμους της Αθήνας καυσαέριο, κάψαμε ένα κάρρο βενζίνη, χάσαμε εργατοώρες και ακόμη τις ψάχνουμε, χάσαμε την ψυχραιμία μας -και αυτήν την ψάχνουμε, περπατήσαμε σε τεντωμένο σκοινί τσιτωμένοι από τα νεύρα μας, καυγαδίσαμε με τους συμπολίτες μας, βγήκαν μαχαίρια για τις προτεραιότητες στις διασταυρώσεις, χάσαμε τρένα, λεωφορεία δουλειές και όλα αυτά για το καλό του πολίτη, για μας δηλαδή!

Λοιπόν αγαπητοί μου συμπολίτες, αφού όλα γίνονται για μας, αλλά ερήμην μας, εγώ προτείνω
να αφήσετε τις προεκλογικές ομιλίες στους πολιτικούς αρχηγούς και να συνωστιστείτε όλοι

σήμερα Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009
στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
στην Αίθουσα Φίλων της Μουσικής,
να απολαύσετε
πέντε νέους ταλαντούχους
σολίστες,
που κάνουν το ντεμπούτο τους με την
Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στις 9.00 το βράδυ

και σίγουρα θα περάσετε καλύτερα και θα αποκομίσετε πολύ περισσότερα από αυτά, που όλοι οι πολιτικοί μας αρχηγοί πλουσιοπάροχα μας χαρίζουν.

Πιστέψτε με!

Τα παιδιά παίζουν όλα μαγικά και τους αξίζει μια αίθουσα γεμάτη!


Οι φωτό που ακολουθούν εντάσσονται στην ενότητα "δρόμοι" αλλά τις εμπνεύστηκα από την σημερινή κοπαδοποίηση στους δρόμους της Αθήνας.



ΑΜΠΕΛΙΩΝΑ-ΠΕΛΟΠΟΝΗΣΟΣ

ΚΟΖΙΑΚΑΣ-ΘΕΣΣΑΛΙΑ

ΑΣΤΑΚΟΣ-ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ