Άλλη μια μέρα έφτασε στο τέλος της. Μια τελευταία ματιά πάνω από τα κλαδεμμένα δέντρα προς τα εκεί που ο ήλιος θα γύρει. Μαζεύονται σύννεφα.
Μονάχα λίγες μέρες το χρόνο ο ήλιος δύει πίσω απ' το βουνό σκορπώντας παντού το χρυσαφένιο του χρώμα.
Απομακρυνόμαστε σιγά-σιγά από τον τόπο που αγαπάμε αφήνοντας τον ήλιο να ανταμώνει την πίσω πλευρά του βουνού
βάφοντας τον ορίζοντα πορτοκαλί κάτω απ΄τα μαύρα σύννεφα
και τη θάλασσα χρυσαφένια.
Κι όταν χάνεται πια πίσω απ' το βουνό, όλα γίνονται πιο ήρεμα.
Μια ματιά προς την ανατολή
ένα καράβι μοναχό να περιμένει το φορτίο του
κι ακόμη και οι εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ να φαντάζουν όμορφες αυτή την ώρα.
Ο ήλιος έπεσε να κοιμηθεί κι η θάλασσα βάφτηκε στο αίμα.
Άραγε πώς νοιώθουν τα πουλιά πρωταγωνιστές κι αυτά στο έργο της φύσης;
photos by nelly (κάντε κλικ)
Όλες τραβηγμένες σε μια πορεία περίπου τεσσάρων χιλιομέτρων με κατεύθυνση από τη Δύση προς την Ανατολή, ένα ματωμένο σούρουπο, πριν λίγες μέρες...
