ως επίσημη προσκεκλημένη για δυο συναυλίες, η πρώτη εκ των οποίων ήταν και η εναρκτήρια του Φεστιβάλ, με λήψη από την Βαυαρική ραδιοφωνία. Το ταξίδι μετά το αεροδρόμιο της Φραγκφούρτης μέσα από δάση και δίπλα σε ποτάμια, πανέμορφο.
Η πόλη επίσης καταπληκτική, ένα θέρετρο, μια λουτρόπολη καταπράσινη, με πολλά νερά φυσικά 
και λουσμένη ησυχία, ηρεμία και μουσική. 
Παντού μουσική! 
Από το φεστιβάλ αυτό έχουν περάσει τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου, γιαυτό και ήταν ιδιαίτερη τιμή για μας να βρεθούμε εκεί, πόσο μάλλον να κάνουμε την έναρξη του. Τα προγράμματά μας δελεαστικά, οι σολίστ μας ξακουστοί, η αίθουσα γεμάτη και στις δυο συναυλίες, το κοινό ζεστό και ενθουσιώδες. Μα και μεις ανταποκριθήκαμε πλήρως στις προσδοκίες του κοινού και στο επίπεδο του φεστιβάλ, βγάλαμε την Ελλαδίτσα μας ασπροπρόσωπη και φύγαμε από 'κει με το κεφάλι ψηλά και ...μερικούς πόντους ψηλότεροι.
Την πρόσκληση οφείλουμε στον γνωστό Σουηδό αρχιμουσικό Johan Arnell, που έχει συμπράξει παλαιότερα με την ΚΟΑ στην Ελλάδα σε συμφωνική μουσική και σε όπερα, o οποίος και διηύθυνε την δεύτερη συναυλία της ΚΟΑ με αποσπάσματα από γνωστές όπερες και σολίστ τους Emily Magee και Robert Dean Smith, ενώ την πρώτη με σολίστ τον Heinrich Schiff διηύθυνε ο Διευθυντής της ΚΟΑ Βύρων Φιδετζής
Η μουσική που παίξαμε πανέμορφη, απ' αυτές που σε ταξιδεύουν, σε συγκινούν, σε κάνουν να δακρύζεις!
1η συναυλία (διευθυντής: Βύρων Φιδετζής):
Νίκου Σκαλκώττα: Πέντε ελληνικοί χοροί (ξεχωρίζω τον "νησιώτικο", τραγούδι αποχαιρετισμού των ζευγαριών κατά την αναχώρηση για το ψάρεμα, με το εξαιρετικά παιγμένο από τον Γιάννη Καραμπέτσο σόλο της τρομπέτας)
Max Bruch: Kol Nidrei και P. I. Tsaikovsky: Variationen über ein Rokokothema και τα δυο για σόλο βιολοντσέλο (Heinrich Schiff) και ορχήστρα και
η αριστουργηματική 8η συμφωνία του Antonin Dvorak.
2η συναυλία (διευθυντής Johan Arnell):
Αποσπάσματα από όπερες με ορχηστρικά, άριες και ντουέτα και σολίστ τους Emily Magee, Robert Dean Smith. Δεν μπορώ εδώ, να μην κάνω ιδιαίτερη αναφορά στην άρια του Don Alvaro από την Forza del Destino με το σόλο κλαρινέτο αριστοτεχνικά, μαγικά παιγμένο από τον Σπύρο Μουρίκη, που αποθεώθηκε από το κοινό!
