Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δικαιώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δικαιώματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 2 Ιανουαρίου 2018

Παιδική εργασία...

Πάνω από 215 εκατομμύρια παιδιά εργάζονται στον κόσμο, πολλά από αυτά με πλήρη απασχόληση. Αυτά τα παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο και δεν έχουν χρόνο για να παίζουν. Πολλά δεν λαμβάνουν τρόφιμα ή κατάλληλη φροντίδα. Έχουν στερηθεί την ευκαιρία να είναι παιδιά.
Περισσότερα από τα μισά από αυτά τα παιδιά είναι εκτεθειμένα στις χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας, όπως η εργασία σε επικίνδυνα περιβάλλοντα, η δουλεία και άλλες μορφές καταναγκαστικής εργασίας, παράνομες δραστηριότητες, όπως διακίνηση ναρκωτικών και πορνεία και ακούσια συμμετοχή σε ένοπλες συγκρούσεις .
Παρά τις διάφορες διεθνής διασκέψεις και συνέδρια που λαμβάνουν μέρος κατά καιρούς για την καταπολέμηση των χειρότερων μορφών παιδικής εργασίας, υπάρχει ακόμα η επείγουσα ανάγκη για συντονισμένη δράση σε παγκόσμιο επίπεδο για τον τερματισμό της παιδικής εργασίας.
Οι φωτογραφίες είναι του διάσημου φωτογράφου Steve McCurry, από το άλμπουμ του "Stolen Childhoods". (http://stevemccurry.com/)
http://thephotosociety.org/stolen-childhoods/

Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 2017

«Δημιουργούμε ένα Hip–Hop για τα ανθρώπινα δικαιώματα» 


Η διδακτική πρόταση που ακολουθεί παρουσιάσθηκε (e-poster) στο "3ο Διεθνές Συνέδριο για την Προώθηση της Εκπαιδευτικής Καινοτομίας",  που πραγματοποιήθηκε στη Λάρισα 13-15 Οκτωβρίου 2017.

«Δημιουργούμε ένα Hip–Hop για τα ανθρώπινα δικαιώματα» from NZAL 


Σάββατο 11 Μαρτίου 2017

«Δημιουργώντας hip-hop»... Β΄ Μέρος

Μαθητικές εργασίες - μέρος β΄ "Δικαιώματα"



Ε
ίμαι μια μαθήτρια από την Κένυα
Άγνωστη για εμένα η λέξη πολυτέλεια.
Στους δρόμους μεγαλώνω μαζί με αϋπνία
Μόνη περιπλανιέμαι, ψάχνω ευτυχία
Χαλάσματα, σοκάκια, παντού έχω κοιτάξει
Μα η οικογένεια μου ψηλά έχει πετάξει.
Η πείνα έχει θερίσει, το σώμα μου δεν νιώθω
Αχ μανά γιατί με άφησες, με τα θεριά παλεύω.
Η μονή μου ελπίδα, το φως των βάσανων μου
Το πόνο απαλύνει το μικρό σχολειό μου
Τα γράμματα μου έμαθαν να γραφώ αυτούς τους στίχους
Από την μιζέρια μου έξω με τραβούν, χαρά μου δίνουν
Την θλίψη από τα ματιά μου η γνώση μου την σβήνει
Και ελπίζω για ένα μέλλον με ισότητα και ειρήνη.
Είμαι μια μαθήτρια από την Κένυα
Υψώνω την φωνή μου, αξίζω αγάπη και απαιτώ ελευθερία.

Σμαράγδα Κ./Σοφία Κ. - Α2

Έφυγα στα πέντε μου από την Συρία,
ήρθα στη Ελλάδα να βρω την ευτυχία.

Η διαδρομή δεν ήτανε απλή

γιατί έλειπε της μάνας μου η φωνή.

Ελπίζω να την ξαναδώ σε λίγο καιρό

αναρωτιέμαι που να είναι και τι γυρεύω εγώ εδώ.

Υποκρίνομαι πως είμαι καλά

μα μέσα μου πονάω βαθιά.

Καταλαβαίνω πόσο δύσκολη είναι η ζωή

μα ακόμα είμαι παιδί.

Θέλω ελευθερία, υγεία και χαρά

δεν νομίζω πως αυτά είναι πολλά.

Περπάτησα μέχρι τώρα πολύ κ

αι κατάλαβα πως αυτή δεν είναι ζωή.

Ονειρεύομαι της μάνας μου την αγκαλιά

και της αδελφής μου τα φιλιά.


Κάθε μέρα κλαίω στη βροχή
και η καρδία μου είναι κενή.

Είμαι της Συρίας ένα παιδί

και έχω ταλαιπωρηθεί πολύ.

Ελπίζω σε κάτι δυνατό

όπως την αγάπη των ανθρώπων εδώ.

Α4: Μαρία Χ. - Μαίρη Φ. 

Είμαι εγώ, ένα παιδί από την Συρία
Και βλέπω τους ανθρώπους να σκοτώνουν με μανία
Νομίζω ότι με βλέπουν και τρέχω να κρυφτώ
Ξάφνου βρίσκω  ένα κρησφύγετο, μα είναι σκοτεινό
Τα θέλω και τα πρέπει μου τα εγκλωβίζω εδώ

Μα ένα θα σας πω…

Είμαι ελεύθερο παιδί, ελεύθερος πολίτης
Εγώ φτιάχνω το μέλλον μου γιατί είμαι δυναμίτης
Θα ελπίζω, θα ονειρεύομαι, θα κλαίω, θα πονώ
Μα δεν καταλαβαίνεται; Μόνο βοήθεια ζητώ...

Με βρήκαν, με τα όπλα έρχονται εδώ
Και πάλι ξαναρχίζω, να τρέχω να σωθώ
Είμαι μόνος τόπο δε έχω για να ζω

Μα ένα θα σας πω……..

Είμαι ελεύθερο παιδί, ελεύθερος πολίτης
Εγώ φτιάχνω το μέλλον μου γιατί είμαι δυναμίτης
Θα ελπίζω, θα ονειρεύομαι, θα κλαίω, θα πονώ
Το μόνο που ζητώ  είναι ένα τόπο για να ζω.


Α2 Στέλλα / Κατερίνα


Είμαι ένα παιδί από την Κένυα
Είμαι ένα στερημένο παιδί
Αναρωτιέμαι πώς να είναι τα παιδιά κάπου άλλου
Βλέπω τη δυστυχία των ανθρώπων στην χωρά μου
Θέλω μια καλύτερη ζωή
Είμαι ένα κορίτσι σαν εσάς
Υποκρίνομαι ότι μπορώ να αλλάξω τα πράγματα γύρω μου
Αισθάνομαι χαρούμενη για αυτό που είμαι
Ανησυχώ για το αύριο
Κλαίω για το σήμερα
Είμαι αισιόδοξη για το μέλλον

Α1 Γιάννης Γ. / Δημήτρης Α.



Είμαι ένα παιδί από τα βάθη της Ασίας.
Είμαι μόνος μου και θέλω σημασία.
Αναρωτιέμαι για το αύριο και το που θα πάω.
Βλέπω μια πόρτα ανοιχτή.
Θέλω λίγο νερό και τροφή.
Είμαι μόνος μου και θέλω σημασία.
Υποκρίνομαι πως δεν πονάω.
Αισθάνομαι μόνος και θέλω βοήθεια.
Ανησυχώ για το τι θα κάνω.
Κλαίω για την δικιά μου μοίρα.
Είμαι μόνος μου και θέλω σημασία.
Καταλαβαίνω πως είναι δύσκολοι καιροί.
Λέω να εγκατασταθώ εδώ.
Ονειρεύομαι ένα πιάτο φαϊ.
Προσπαθώ για μια καλύτερη ζωή.
Ελπίζω στον τόπο που θέλω να βρεθώ.
Είμαι μόνος μου και θέλω σημασία.

Α1 Γιάννης/Δημοσθένης



Είμαι η Σονίτα από το Αφγανιστάν
Αναρωτιέμαι για το τώρα και το μετά
Βλέπω το μέλλον μου από μακριά
Θέλω κάτι διαφορετικό
Είμαι πλέον μακριά
Δεν υποκρίνομαι πια
Αλλά αισθάνομαι να πετώ στα σύννεφα ψηλά
Δεν ανησυχώ καθόλου
Δεν κλαίω γελάω απλά
Είμαι ελεύθερη σαν και εσάς
Καταλαβαίνω τα πάντα τώρα
Ονειρεύομαι…
Προσπαθώ…
Και Ελπίζω για ένα καλύτερο αύριο.


Α1 Ελίζα/Φρύνη



Είμαι ένα παιδί από τη φτωχική και πονεμένη Συρία
Eίμαι ένα προσφυγόπουλο από έναν αδικημένο κόσμο
Αναρωτιέμαι τι θα απογίνω
Βλέπω το μέλλον μου αβέβαιο και καταδικασμένο
Θέλω μια καλή και ισορροπημένη ζωή
Είμαι ένας χαρακτήρας απρόσωπος
Υποκρίνομαι για να αποκτήσω μια καλύτερη και αξιοπρεπέστερη ζωή
Αισθάνομαι ξένος ανάμεσα σε ξένους
Ανησυχώ για να το που πάω και πιο θα είναι το επόμενο βήμα μου
Κλαίω όταν σκέφτομαι την οικογένεια μου και αυτά που άφησα πίσω μου
Είμαι μόνος μου και μονολογώ
Καταλαβαίνω πως υποφέρω και θα υποφέρω πολύ
Λέω ότι τελικά θα τα καταφέρω
Ονειρεύομαι πως όλα θα αλλάξουν και θα αντιμετωπίζω το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία
Προσπαθώ για το καλύτερο
Ελπίζω σε μια διαφορετική ζωή γεμάτη όνειρα
Είμαι ελάχιστα αισιόδοξος αλλά έχω την αίσθηση πως όλα θα στραφούν προς το καλύτερο
Λέω ότι οι άνθρωποι είναι αχάριστοι και ο κόσμος άδικος
Η μάνα μου με έκανε τον πιο μεγάλο πεισματάρη

Α1 Χάρης / Χρήστος / Κων/νος



Είμαι ο Αλί, από την Αφρική
Έχω δικαιώματα, δεν είμαι σκυλί
Η κοινωνία σήμερα είναι τραγική
Φοβάμαι για το μέλλον μου σε τούτη εδώ τη γη
Θέλω να ‘μαι ελεύθερος, τον αγώνα μου αρχίζω
Ότι και να γίνει δε σταματάω να ελπίζω
Νιώθω φόβο, θλίψη και οργή,
Δεν αντέχω άλλο, έχω τάση για φυγή
Προσπαθώ να τους ξεφύγω, μα αυτοί πάντα εκεί,
Με στοιχειώνουν, με σκλαβώνουν, τον δύστυχο Αλί.
Μα μια μέρα θα ξεφύγω, θα πετάξω μακριά
Θα πιστέψω, θα ανθίσω και θα λάμψω ξαφνικά
Για αυτό πίστεψε και εσύ, ονειρέψου και αγάπα,
Και μην είσαι ρατσιστής, παλιο….χαρακτήρας

Α2 Εβελίνα Κ. /Αντώνης Κ.




Είμαι μια μαθήτρια από την Κένυα
Αναρωτιέμαι αν όλα παν καλά
Βλέπω το μέλλον δύσκολο και σκοτεινό
Αλλά μπορώ ακόμα να ονειρευτώ
Φαντάζομαι μια Γη χωρίς σύνορα και κακή κριτική
Χωρίς πείνα και φωνή ρατσιστική
Ενωμένοι όλοι μαζί
Το κακό θα ηττηθεί
Είμαι μια μαθήτρια από την Κένυα

Και ελπίζω να γίνουν όλα ιδανικά

Α2: Θοδωρής Κ, Θοδωρής Κ.


-Το κορίτσι από την Κένυα-
Είμαι στην Κένυα και κάνω το μάθημα μου
και απλά ελπίζω να ζήσω τ’ ονειρά μου
πολλές φορές σκέφτομαι ότι δεν θα τα πετύχω
ελπίζω κάποτε από εδώ εγώ να φύγω
την Κένυα ν’ αφήσω κι ίσως ξαναγυρίσω
στον κόσμο αυτόν που αγαπώ για να τον βοηθήσω
γι’ αυτό και υποκρίνομαι την θλίψη μου να κρύψω
φοβάμαι, κλαίω κι απ’το ραπ μου θα στο δείξω


Α4: Βίκυ Χαλ. / Γιώργος Τσ.          





Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2016

Προσπαθώ να βάλω χρώμα στη ζωή μου... ελπίζω πως κι εσύ θα 'σαι μαζί μου! / Α΄ Μέρος

 
Α΄  ΜΕΡΟΣ:


Σονίτα... απευθείας από το Αφγανιστάν... Γράφει; Ναι!
Λένε πώς είμαι ελεύθερη και με πολλά δικαιώματα.

μα ζω μια ζωή δύσκολη με πληθώρα προβλήματα
Ξυπνάω μ΄ ελπίδα όλα να παν καλά
μα όλα τα ίδια ξανά και ξανά.
Βαρέθηκα πια χ2.

Όνειρα δίχως ελπίδα, χαμόγελα δίχως χαρά
Σκέφτομαι μέλλον χωρίς προσφυγιά.
Ελεύθερη να 'μαι να τραγουδώ συχνά.
Ξανά και ξανά... Ξανά και ξανά. χ2
Μαμά: Σονίτα δεν ήρθες για παντρειά... να κάνεις παιδιά.
Πήγες America για καριέρα... τα πήγες καλά χ2.

Μαρία Μ. / Ειρήνη Κ.




Είμαι μια μαθήτρια από την Κένυα.
Είμαι ένα παιδί ίδιο με σένα.
Αναρωτιέμαι τι πήγε λάθος στη ζωή μου όλη μέρα.
Βλέπω μια ευκαιρία να ξαναρχίσω από την αρχή.
Θέλω να είμαι εκεί όταν συμβεί.
Είμαι ένα θύμα της ζωής.
Υποκρίνομαι πως όλα πάνε καλά.
Αισθάνομαι πως η χαρά είναι κοντά.
Ανησυχώ πως δεν θα ξανάρθει το τρένο της χαράς.
Κλαίω γιατί το έχασα ήδη μία.
Είμαι αποφασισμένος τώρα πια.
Καταλαβαίνω πως η ευκαιρία είναι κοντά.
Λέω πως δε θα αποτύχω.
Ονειρεύομαι ένα μέλλον χωρίς γκρίζο.
Προσπαθώ να βάλω χρώμα στη ζωή μου.
Ελπίζω πως κι εσύ θα 'σαι μαζί μου.
Είμαι ένα παιδί όπως εσύ!!!
Βασιλεία Κ/ Κω/νος Κ


Είμαι ένα παιδί από τη Συρία.
Είμαι προσφυγόπουλο από τα τρία.
Αναρωτιέμαι αν το αύριο θα είναι σκοτεινότερο,
Θέλω να με αγαπήσουνε οι άνθρωποι περισσότερο.
Ανησυχώ, δεν ξέρω τι με περιμένει,
Αν και είμαι ελεύθερη νιώθω φυλακισμένη.
Κλαίω όλη την ώρα επειδή είμαι μόνος.
Τώρα καταλαβαίνω τι σημαίνει πραγματικός πόνος.
Προσπαθώ να σηκωθώ μετά από όλα τα χτυπήματα.
Ελπίζω να σταματήσουμε να ήμαστε πια τα θύματα.
Είμαι ένα παιδί που ζητάει ελευθερία, τέρμα πια οι πόλεμοι, μαρτύρια και δουλεία.

Νίκος, Γρηγόρης, Αχιλλέας Α4




Είμαι η Σονίτα και ξέρω τι θέλω,
αναρωτιέμαι όμως γιατί δεν το έχω....


Αισθάνομαι εγκλωβισμένη μες στον εαυτό μου,
να κλαίω και πονώ "γιατί το ζω αυτό;"....


Ελπίζω σ' ένα αύριο καλύτερο απ' το σήμερα,
ονειρεύομαι και προσπαθώ για το στόχο μου αυτό...


Σονίτα... Σονίτα...
Φιλιάννα Νικολέττα   Α2

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016

Ελευθερία...


Στην αρχή του ντοκιμαντέρ, βρίσκουμε τη Σονίτα, πρόσφυγα από το Αφγανιστάν, να εργάζεται στην Τεχεράνη ως καθαρίστρια, σε ένα κέντρο φιλοξενίας προσφύγων.  Φαντάζεται ότι είναι διάσημη ράπερ και όταν δεν δουλεύει, περνάει την ώρα της κολλώντας το πρόσωπό της πάνω σε αποκόμματα της Rihanna ή τραγουδώντας για τις φίλες της.
Όμως, στην πραγματικότητα η Σονίτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο διαφορετική από την Rihanna.  Οι στίχοι της δεν μιλάνε για την αγάπη ή τη δόξα, αλλά για την εμπειρία μιας Αφγανής έφηβης που αντιστέκεται σε ένα καταπιεστικό περιβάλλον.
Τα όνειρα της Σονίτα ανατρέπονται, όταν καταφτάνει η μητέρα της από το Αφγανιστάν και σύντομα κάνει γνωστές τις προθέσεις της: έχει έρθει για να τη φέρει σπίτι και να την πουλήσει ως νύφη για $9.000. Έτσι, η οικογένεια θα μπορέσει να αγοράσει γυναίκα για τον αδελφό της Σονίτα…
Τι θα κάνει η Σονίτα; Θα εγκαταλείψει τα όνειρά της;
Το ντοκιμαντέρ την ακολουθεί, ενώ μάχεται μέσα από την τέχνη της, για να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα.  Στο κέντρο της ταινίας, δημιουργεί ένα δραματικό ραπ βίντεο κατά του καταναγκαστικού γάμου που απειλεί την ελευθερία της. Η Σονίτα, οπλισμένη με πάθος και επιμονή, προσπαθεί να μετατρέψει τα εμπόδια σε ευκαιρίες.
«Το μέλλον είναι λαμπρό, μην ανησυχείτε για εμένα», τραγουδά η Σονίτα.
Το ντοκιμαντέρ ξεχώρισε στο Φεστιβάλ του Sundance, όπου απέσπασε δύο βραβεία, της Κριτικής Επιτροπής και του Κοινού.
Για να δείτε το τρέιλερ πατήστε εδώ.
Πηγή - περισσότερα: http://www.ert.gr/to-vravevmeno-ntokimanter-sonita-sto-cinedoc/



Brides for Sale

Let me whisper some words to your ear
no one should hear it, i wanna speak of "Brides for Sale"
no one should hear my voice cause isn't against religion
they say a woman should remain silent , it's the tradition of this city
Scream, instead of a lifetime silence of a woman
scream, instead of depth of this body's wounds
Scream from the body which became tired at the bottom of the cage
and broke under your prices pressure
i'm 15 years old, i'm from Herat
some guys proposed me, i'm confused and shocked
i'm confused and shocked because of these people and the Marriage tradition
they sell girls without any Right to Choose
yeah the Father speaks from expenses
the girl is for the one who gives more money
if i only knew he means me by saying "expenses"
if i only knew he counts every bit i take
i'd leave the table while i was still hungry
or i'd eat the leftovers of your food
i'm like the other girls, i'm only here to go to the next house
my family and people see me as a sheep
that's why they always mention that : it's time for selling me
i swear to God i'm a human, here are my eyes and ears*
have you even seen any sheep complaining about its death?
have you even seen any sheep being this much emotional?
i swear to God i can not be separated from you
i would never sell you, even if i had to
but you ... oh what am i supposed to talk about? i don't understand why did you gave birth to me?
let me scream, i'm tired of being silent
take your hands off of me, i'm suffocating
you didn't talk to me so much that in every moment
(?)
it's like i have no voice, i'm full of doubts
if i'm a prisoner why there are scars of whips on my body?
i don't understand why your tradition is that a woman should remain silent
tell me what to do to prove my existence?
running away or committing suicide might be foolish
but it's the only way when you don't get any support
but even if you pull every strand of my hair
i wouldn't to such a thing to let you down
if selling me makes you happy
i'll try to lie by saying : everything is alright
i sincerely want to see smile on your lips
if i have any smile i'll change it and give the rest to you
but i wish you go over Quran
i wish you understand that it never said women are for sale
i wish you be happy, i need calmness
leave me alone i hate make ups
no make up can heel a bruised face
even Kafir* won't do what you did (to me) to a Muslim
i swear to God it hurts so much when you leave and you don't have any feeling
when you go to embrace of someone you don't even know
now it's even hard to continue my words
your happiness is my biggest fortune
but look at me, don't forget my face
don't forget the hand that stayed up all night beside you with peels and a cup of water*
i'm leaving and i'm full of your Kindness
but i'm worried, to whom should i entrust you?*
i wish i die for you if you ever missed me
i won't take my doll, i'll leave it to you
don't let it cry like i did
please don't sell it, let it be a memento

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012

Μόνος και πικραμένος...«Ο Χριστός στον ΟΗΕ»

Σπρωγμένος από ένα πλήθος κουρασμένο και καταπονημένο, έφτασε ο Χριστός στο μέγαρο του ΟΗΕ. 


Είχε το πολύ χλωμό πρόσωπο του ανέργου, το αβέβαιο βήμα του πρόσφυγα, τους κυρτωμένους ώμους του ανθρακωρύχου, τη ματωμένη καρδιά του νέου. Δεν ήταν συστημένος από κανένα. Μονάχα τα δάκρυα των ταπεινών Τον έκαναν να προχωρεί. Χτυπά την πόρτα. Αλλά γι’ αυτόν υπήρχε το «βέτο». Οι άνθρωποι δεν ήταν ελεύθεροι. Τον άφησαν μόνο Του. Στο κατώφλι του πολιτισμένου κόσμου βρήκε τη βαρβαρότητα. Διάβασε σε μια πινακίδα: «Τα δικαιώματα του ανθρώπου». Και κυριεύτηκε από συμπόνια. Από κάτω ήταν γραμμένα: «Ο άνθρωπος έχει δικαίωμα στην ειρήνη», αλλά μια χήρα πολέμου Του λέει πως κανείς δεν την σκέφτεται.

«Ο άνθρωπος έχει δικαίωμα στην ελευθερία», αλλά ένας Κύπριος άρχισε να κλαίει.«Ο άνθρωπος έχει δικαίωμα στη δικαιοσύνη», αλλά τότε ακούστηκαν οι φωνές των εξορίστων, των αδικουμένων .Και ο Χριστός ξανακατέβηκε τα σκαλοπάτια του γυάλινου μεγάρου. Όταν το πλήθος Του ζήτησε το αποτέλεσμα της επίσκεψής Του ο Χριστός άπλωσε τα χέρια: 


΄Ηταν ακόμα σταυρωμένος, σαν τη Μεγάλη Παρασκευή. Τότε το πλήθος διαλύθηκε, ΄Εβρεχε. Και ο Χριστός έμεινε κάτω απ’ τη βροχή, όπως τόσοι άλλοι. 

Μόνος και πικραμένος...


«Ο Χριστός στον ΟΗΕ» Πιέρ Λουιτζι Τορρεζίν