Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γ΄ Λκ: Διδακτικές προσεγγίσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γ΄ Λκ: Διδακτικές προσεγγίσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 15 Απριλίου 2018

Το κοινωνικό πρόβλημα...

  • Όλοι οι άνθρωποι περιμένουν σε επτά διαφορετικές ουρές. 
  • Το πρώτο πρόσωπο κάθε ουράς γίνεται το τελευταίο από τα επόμενα, δημιουργώντας έτσι μια τεράστια ανθρώπινη γραμμή.
  • Αλλά στο τέλος της γραμμής, όλα αρχίζουν προς τα πίσω και πάλι...



CASUS BELLI by Yorgos Zois - BEST SHORT FILM ABOUT THE CRISIS!!!

Το Casus Belli είναι μια ελληνική ταινία μικρού μήκους, η οποία έκανε πρεμιέρα στο επίσημο διαγωνισμό στο 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας το 2010 και κέρδισε πολλά διεθνή κινηματογραφικά βραβεία σε όλο τον κόσμο. Έχει επιλεγεί στο επίσημο διαγωνισμό των σημαντικότερων διεθνών κινηματογραφικών φεστιβάλ (Ρότερνταμ, Κλερμόν Φεράν, Τόκιο Σορτς, Βρυξέλλες, Κρακοβία, Καλιφόρνια Παλμ Σπρινγκς, Λος Άντζελες LA SHORT FEST, Era New Horizons, Μελβούρνη IFF κλπ.) Και το ταξίδι πηγαίνει μέχρι τώρα σε πάνω από σαράντα διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου. Ταυτόχρονα είναι η πρώτη ελληνική ταινία μικρού μήκους που εξασφάλισε τη διανομή σε κινηματογραφικά θέατρα στη Γαλλία και έχει ήδη μεταδοθεί από πολλούς ευρωπαϊκούς τηλεοπτικούς σταθμούς (Canal +, ARTE, RTP, NBC κ.λπ.) και καλωδιακούς σταθμούς T.V στις ΗΠΑ και την Αυστραλία.


Τρίτη 2 Ιανουαρίου 2018

Παιδική εργασία...

Πάνω από 215 εκατομμύρια παιδιά εργάζονται στον κόσμο, πολλά από αυτά με πλήρη απασχόληση. Αυτά τα παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο και δεν έχουν χρόνο για να παίζουν. Πολλά δεν λαμβάνουν τρόφιμα ή κατάλληλη φροντίδα. Έχουν στερηθεί την ευκαιρία να είναι παιδιά.
Περισσότερα από τα μισά από αυτά τα παιδιά είναι εκτεθειμένα στις χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας, όπως η εργασία σε επικίνδυνα περιβάλλοντα, η δουλεία και άλλες μορφές καταναγκαστικής εργασίας, παράνομες δραστηριότητες, όπως διακίνηση ναρκωτικών και πορνεία και ακούσια συμμετοχή σε ένοπλες συγκρούσεις .
Παρά τις διάφορες διεθνής διασκέψεις και συνέδρια που λαμβάνουν μέρος κατά καιρούς για την καταπολέμηση των χειρότερων μορφών παιδικής εργασίας, υπάρχει ακόμα η επείγουσα ανάγκη για συντονισμένη δράση σε παγκόσμιο επίπεδο για τον τερματισμό της παιδικής εργασίας.
Οι φωτογραφίες είναι του διάσημου φωτογράφου Steve McCurry, από το άλμπουμ του "Stolen Childhoods". (http://stevemccurry.com/)
http://thephotosociety.org/stolen-childhoods/

Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017

«Η αγάπη δεν μετράει…….. χρωμοσώματα!»

love doesn't count chromosomes




«Επ' αυτού έχω να πω...»

1. Ένα πεδίο που άλλοτε ορι­ζόταν από τη μοίρα, έχει γίνει σήμερα μια αρένα επιλογών. Όποιες κι αν πιστεύει κανείς ότι πρέπει να είναι οι γενετικές συνθήκες που δικαιολογούν την παύση της κύησης (ή τη μη επιλογή ενός εμβρύου, στην περίπτωση της προεμφυτευτικής γενετικής διάγνωσης), η έλευση του γενετικού ελέγχου έχει δημιουργήσει ένα βάρος επιλογής και απόφασης που δεν υπήρχε πριν. Οι υποψήφιοι γονείς είναι ελεύθεροι να διαλέ­ξουν αν θα προβούν σε προγεννητικό έλεγχο και αν θα κινη­θούν ανάλογα με τα αποτελέσματα. Δεν είναι όμως στο χέρι τους να αποφύγουν το βάρος της επιλογής που δημιουργεί η νέα τεχνολογία. Ούτε μπορούν να μην εμπλακούν στο διευρυμένο πλαίσιο ηθικής υπευθυνότητας που συνοδεύει τις νέες συνήθειες και πρακτικές ελέγχου».
Σαντέλ Μάικλ , Ενάντια στην τελειότητα: Η ηθική στην εποχή της γενετικής μηχανικής, εκδ. Αλεξάνδρεια 2011, σ.106. 3.
2. «Γνώρισα μια μάνα, μια γυναίκα απλή, πρόσφυγα μέσα στη δύνη αυτού του κόσμου, που δεν της έφθανε η αγωνία της επιβίωσης, αλλά έχει και ένα παιδί με σύνδρομο Down.  Πολλές φορές αναρωτήθηκα τι μπορεί να σημαίνει αγάπη και σχέση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, που καλά καλά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν με λόγια που χρησιμοποιεί ο καθένας μας καθημερινά για να εκφράσει τις ανάγκες του, τη χαρά, τη λύπη, τους φόβους του.  Βλέποντας όμως την έκφραση που παίρνει το πρόσωπο αυτού του παιδιού, όταν του μιλά η μάνα του, καταλαβαίνω ότι μια βαθιά επικοινωνία υπάρχει ανάμεσα τους.
…Για μένα το παιδί αυτό είναι ένα πρόβλημα, ένα γενετικό λάθος της φύσης…..για τη μάνα του είναι ένας ολόκληρος κόσμος που τον περιδιαβαίνει καθημερινά, τον αγκαλιάζει τον φιλά, τον χαίρεται.  Είναι ένας μικρός εύθραυστος κόσμος που βγήκε από μέσα της και δε θα πάψει ποτέ να υπάρχει γι’ αυτήν. Θα ζει για πάντα, ως την αιωνιότητα».

Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017

Το αίτημα της ειρήνης... Αν θέλεις ειρήνη, προετοίμαζε ειρήνη











Άλλο ένα χέρι κρέμεται ταπεινά,
παίρνουν το παιδί αργά
και η βία προκάλεσε τέτοια σιωπή
Ποιοι έσφαλαν;

Αλλά βλέπεις, δεν είμαι εγώ, δεν είναι η οικογένειά μου
Στο κεφάλι σου, στο κεφάλι σου πολεμάνε!
Με τα τανκς και τις βόμβες τους
και τις βόμβες τους και τα όπλα τους
Στο κεφάλι σου, στο κεφάλι συ, κλαίνε...

Στο κεφάλι σου, στο κεφάλι σου
Ζόμπι, ζόμπι, ζόμπι..
Ει, ει, ει τι υπάρχει μέσα στο κεφάλι σου;
Στο κεφάλι σου;
Ζόμπι, ζόμπι, ζόμπι;

Ακόμα ένα μητρικό ξέσπασμα
Η καρδιά το αναλαμβάνει
όταν η βία προκαλεί σιωπή
πρέπει να έχουμε κάνει κάποιο λάθος

Είναι το ίδιο παλιό έργο από το 1960
Στο κεφάλι σου, στο κεφάλι σου πολεμάνε ακόμα
Με τα τανκς και τις βόμβες τους
και τις βόμβες τους και τα όπλα τους
στο κεφάλι σου, στο κεφάλι σου, πεθαίνουν...

Στο κεφάλι σου, στο κεφάλι σου
Ζόμπι, ζόμπι, ζόμπι..
Ει, ει, ει τι υπάρχει μέσα στο κεφάλι σου;
Στο κεφάλι σου;
Ζόμπι, ζόμπι, ζόμπι;



Child is slowly taken.
And the violence caused such silence,
Who are we mistak
With theiAnother head hangs lowly,
Child is slowly taken.
And the violence caused such silence,
Who are we mistaken?

But you see, it's not me, it's not my family.
In your head, in your head they are fighting,
With their tanks and their bombs,
And their bombs and their guns.
In your head, in your head, they are crying...

In your head, in your head,
Zombie, zombie, zombie,
Hey, hey, hey. What's in your head,
In your head,
Zombie, zombie, zombie?
Hey, hey, hey, hey, oh, dou, dou, dou, dou, dou...

Another mother's breakin',
Heart is taking over.
When the vi'lence causes silence,
We must be mistaken.

It's the same old theme since nineteen-sixteen.
In your head, in your head they're still fighting,
With their tanks and their bombs,
And their bombs and their guns.
In your head, in your head, they are dying...

In your head, in your head,
Zombie, zombie, zombie,
Hey, hey, hey. What's in your head,
In your head,
Zombie, zombie, zombie?
Hey, hey, hey, hey, oh, oh, oh,
Oh, oh, oh, oh, hey, oh, ya, ya-a...

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,  θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα...


Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2016

Όμορφη μέρα (Beautiful Day)


 Ο τραγουδιστής των U2 Bono εξήγησε ότι το αισιόδοξο αυτό τραγούδι αναφέρεται στην περίπτωση που χάνεις τα πάντα, αλλά εξακολουθείς να βρίσκεις χαρά σε ό,τι έχεις...






The heart is a bloom
Shoots up through the stony ground
There's no room
No space to rent in this town

You're out of luck
And the reason that you had to care
The traffic is stuck
And you're not moving anywhere.

You thought you'd found a friend
To take you out of this place
Someone you could lend a hand
In return for grace

It's a beautiful day
Sky falls, you feel like
It's a beautiful day
Don't let it get away

You're on the road
But you've got no destination
You're in the mud
In the maze of her imagination

You love this town
Even if that doesn't ring true
You've been all over
And it's been all over you

It's a beautiful day
Don't let it get away
It's a beautiful day

Touch me
Take me to that other place
Teach me
I know I'm not a hopeless case

See the world in green and blue
See China right in front of you
See the canyons broken by cloud
See the tuna fleets clearing the sea out
See the Bedouin fires at night
See the oil fields at first light
And see the bird with a leaf in her mouth
After the flood all the colors came out

It was a beautiful day
Don't let it get away
Beautiful day

Touch me
Take me to that other place
Reach me
I know I'm not a hopeless case

What you don't have you don't need it now
What you don't know you can feel it somehow
What you don't have you don't need it now
Don't need it now
Was a beautiful day
  
Η καρδιά είναι ένας ανθός
Χτυπάει στο πέτρινο έδαφος
Δεν υπάρχει χώρος
Δεν υπάρχει χώρος να νοικιάσεις σε αυτή την πόλη

Είσαι άτυχος
Και ο λόγος που έπρεπε να φροντίσεις
Η κίνηση είναι κολλημένη
Και δεν μπορείς να κινηθείς πουθενά

Νόμισες ότι βρήκες ένα φίλο
Να σε βγάλει από αυτό το χώρο
Κάποιον τον οποίο θα μπορούσες να βοηθήσεις
Σε αντάλλαγμα για τη γενναιοδωρία του

Είναι μια όμορφη μέρα
Νιώθεις σαν να πέφτει ο ουρανός
Είναι μια όμορφη μέρα
Μην την αφήσεις να χαθεί

Είσαι στο δρόμο
Αλλά δεν έχεις προορισμό
Είσαι στην λάσπη
Στη δίνη της φαντασίας της

Αγαπάς αυτή την πόλη
Ακόμα και εάν αυτό δεν ακούγεται σωστό
Έχεις πάει παντού
Και σε έχει πάει παντού

Είναι μια όμορφη μέρα
Μην την αφήσεις να χαθεί
Είναι μια όμορφη μέρα

Άγγιξέ με
Πήγαινε με σ'αυτό το άλλο μέρος
Δίδαξέ με
Ξέρω ότι δεν είμαι μια χαμένη υπόθεση

Δες τον κόσμο σε πράσινο και μπλε
Δες την Κίνα μπροστά σου
Δες τα φαράγγια γεμάτα σύννεφα
Δες τους αλιευτές τόνων να καθαρίζουν την θάλασσα
Δες τον Βεδουίνο να βάζει φωτιά τη νύχτα
Δες τις πετρελαιοπηγές στο πρώτο φως
Και δες το πουλί με ένα φύλλο στο στόμα του
Μετά την πλημμύρα όλα τα χρώματα εμφανίζονται

Ήταν μια όμορφη μέρα
Μην την αφήσεις να χαθεί
Όμορφη μέρα


Άγγιξέ με
Πήγαινε με σ'αυτό το άλλο μέρος
Φτάσε με
Ξέρω ότι δεν είμαι μια χαμένη υπόθεση

Αυτό που δεν έχεις δεν το χρειάζεσαι τώρα
Αυτό που δεν ξέρεις μπορείς κάπως να το νιώσεις
Αυτό που δεν έχεις  δεν το χρειάζεσαι τώρα
δεν το χρειάζεσαι τώρα
Ήταν μια όμορφη μέρα
Πηγή στίχων: http://lyricstranslate.com/el/beautiful-day-%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%86%CE%B7-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B1.html

Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2016

Ταξίδι στην Άγρια Φύση - Society


Ο 22χρονος νεαρός ιδεαλιστής Christopher McCandless, μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο Emory το 1992 παίρνει μια μεγάλη απόφαση. Παρότι τον περιμένει μια πλουσιοπάροχη ζωή, εκείνος διαλέγει να προσφέρει τα 24 χιλιάδες δολάρια της περιουσίας του σε φιλανθρωπικούς σκοπούς και να φύγει προς την άγρια φύση της Αλάσκα. Μέχρι να φτάσει στον προορισμό του θα περιπλανηθεί σε αφιλόξενες περιοχές, συναντώντας διάφορους ανθρώπους. Έτσι θα συγκεντρώσει μια παρακαταθήκη γνώσης και σοφίας, αφήνοντας την τελευταία του πνοή εκεί που επέλεξε... στο χιόνι της Αλάσκας. Πηγή: εδώ




EDDIE VEDDER LYRICS
"Society"
(originally by Jerry Hannan)

It's a mystery to me
We have a greed with which we have agreed
And you think you have to want more than you need
Until you have it all, you won't be free


Society, you're a crazy breed
I hope you're not lonely without me


When you want more than you have, you think you need
And when you think more than you want, your thoughts begin to bleed
I think I need to find a bigger place
Cause when you have more than you think, you need more space

Society, you're a crazy breed
I hope you're not lonely without me
Society, crazy indeed
Hope you're not lonely without me

There's those thinking more or less, less is more
But if less is more, how you keepin score?
Means for every point you make your level drops
Kinda like you're startin' from the top
And you can't do that


Society, you're a crazy breed
I hope you're not lonely without me
Society, crazy indeed
I hope you're not lonely without me
 
Society, have mercy on me
I hope you're not angry if I disagree
Society, you're crazy indeed
I hope you're not lonely without me

Κοινωνία


Μου φαίνεται μυστήριο
Έχουμε μια απληστία με την οποία είμαστε σε συμφωνία
Νομίζεις ότι πρέπει να θέλεις περισσότερα απ' όσα χρειάζεσαι
Μέχρι να τα αποκτήσεις όλα δεν θα είσαι ελέυθερος(η)

Κοινωνία, είσαι ένα τρελό γένος
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα

Όταν θέλεις περισσότερα απ' όσα έχεις
Νομίζεις ότι χρειάζεσαι
Και όταν σκέφτεσαι περισσότερο απ' όσο θες
Οι σκέψεις σου αρχίζουν και τρέχουν σαν αίμα
Νομίζω χρειάζεται να βρω ένα μεγαλύτερο χώρο
Επειδή όταν έχεις περισσότερα απ' όσα έχεις σκεφτεί
Χρειάζεσαι περισσότερο χώρο

Κοινωνία, είσαι ένα τρελό γένος
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα
Κοινωνία, τρελή και βαθειά
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα

Υπάρχουν αυτοί που σκέφτονται περισσότερο ή λιγότερο, το λιγότερο μετράει
Αλλά αφού το λιγότερο μετράει πως συνεχίζεις να σκοράρεις;
Σημαίνει ότι για κάθε πόντο που πιάνεις το επίπεδο σου πέφτει
Κάπως σαν να ξεκινάς από την κορυφή, δεν μπορείς να το κάνεις

Κοινωνία, είσαι ένα τρελό γένος
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα
Κοινωνία, τρελή και βαθειά
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα

Κοινωνία, λυπήσου με
Ελπίζω να μην θυμώνεις που διαφωνώ
Κοινωνία, τρελή και βαθειά
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα

Τρίτη 30 Αυγούστου 2016

Only know you’ve been high when you’re feeling low...


Well you only need the light when it's burning low,
Only miss the sun when it starts to snow,
Only know you love her when you let her go...
Only know you’ve been high when you’re feeling low,
Only hate the road when you’re missing home,
Only know you love her when you let her go...
And you let her go
Staring at the bottom of your glass
Hoping one day you’ll make a dream last,
But dreams come slow and they go so fast...
You see her when you close your eyes,
Maybe one day you’ll understand why
Everything you touch surely dies...
But you only need the light when it's burning low,
Only miss the sun when it starts to snow,
Only know you love her when you let her go...
Only know you’ve been high when you’re feeling low,
Only hate the road when you’re missing home,
Only know you love her when you let her go...
Staring at the ceiling in the dark
Same old empty feeling in your heart,
'Cause love comes slow and it goes so fast...
Well you see her when you fall asleep,
But never to touch and never to keep,
'Cause you loved her too much and you dived too deep...
Well you only need the light when it's burning low,
Only miss the sun when it starts to snow,
Only know you love her when you let her go...
Only know you’ve been high when you’re feeling low,
Only hate the road when you’re missing home,
Only know you love her when you let her go...
And you let her go... oh oh oh... oh oh...
And you let her go... oh oh oh... oh oh...
Well you let her go...
'Cause you only need the light when it's burning low,
Only miss the sun when it starts to snow,
Only know you love her when you let her go...
Only know you’ve been high when you’re feeling low,
Only hate the road when you’re missing home,
Only know you love her when you let her go...
'Cause you only need the light when it's burning low,
Only miss the sun when it starts to snow,
Only know you love her when you let her go...
Only know you’ve been high when you’re feeling low,
Only hate the road when you’re missing home,
Only know you love her when you let her go...
And you let her go.

Σάββατο 18 Ιουνίου 2016

Ελευθερία...

Είμαστε άνθρωποι, επειδή είμαστε ελεύθεροι... Αν αφαιρεθεί από τον άνθρωπο η ελευθερία επιλογής, τότε αυτό που απομένει δεν είναι άνθρωπος...
Ένα παράδειγμα αξιοποίησης κινηματογραφικής ταινίας στην σχολική τάξη - 2ο ΓΕΛ ΜΙΚΡΑΣ - Σχολικό Έτος 2015-16


Τα κείμενα είναι επιλεγμένα από το σχετικό άρθρο της Εύας Γαλατσάνου - ολόκληρο το άρθρο εδώ / 24 γράμματα:







    Ολόκληρη η ταινία εδώ

    Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016

    Η Χαρά του Έρωτα




    Ο πατήρ Βαρνάβας Γιάγκου, υπεύθυνος νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης συζητάει με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο με θέμα την χαρά του έρωτα, τους νέους και το σεξ.

    Εκπομπή Νέο Αρχονταρίκι - 26 Μαϊου 2013

    Παράλληλα στην εκπομπή ακούγονται οι απόψεις νέων ανθρώπων για τον έρωτα και το σεξ



    Τρίτη 8 Μαρτίου 2016

    «Ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη», 1ο ΓΕΛ Βεροίας

    Αναδημοσίευση: Θρησκευτικά και Μουσική 
    Το 1ο ΓΕ.Λύκειο Βεροίας συμμετείχε στο 2ο πανελλήνιο μαθητικό συνέδριο « Η θεολογία διαλέγεται με τον σύγχρονο κόσμο» με την ταινία μικρού μήκους 
    «Ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη», η οποία προέκυψε μέσα από την ερευνητική εργασία
    «Η μικρή έβδομη τέχνη». 


    Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2016

    Ο Θεός δεν έχει ηθική...είναι η Αγάπη!

    Πηγή-περισσότερα: Με παρρησία... 

    ...Η πίστη των ηθικιστών στον Θεό στηρίζεται κυρίως στον φόβο του θανάτου και όχι στην αγάπη για τον Θεό…και το να λες ότι πιστεύεις κάπου ή σε κάποιον επειδή φοβάσαι τα χειρότερα, είναι ανήθικο.

    Τα παραλέω; Μπορεί. Πάντως ένα είναι σίγουρο ότι η ποιότητα των ανθρώπων- των χριστιανών- δεν φαίνεται από το αν είναι παρθένοι στο σώμα διότι στην ψυχή τους μπορεί να είναι πόρνοι. Δεν φαίνεται εάν στους τρόπους τους είναι ευγενικοί, διότι η καρδιά τους μπορεί να όζει εμπάθεια. Δεν φαίνεται από το αμακιγιάριστο πρόσωπο αλλά από τα δακρυσμένα μάτια που ζητούν έλεος και συγχώρεση.
    Τα παραλέω; Μπορεί. Πάντως ένα είναι το σίγουρο ότι ο Θεός δεν έχει ηθική. Έχει αγάπη…μάλλον είναι η Αγάπη.
    Χριστιανός δεν είναι κάποιος ο οποίος απλά διαβάζει την Αγία Γραφή και την ξέρει απ’ έξω κάνοντας με την πρώτη ευκαιρία επίδειξη γνώσεων στους άλλους, διότι και ο διάβολος την ξέρει απ’ έξω και ανακατωτά. Χριστιανός δεν είναι ο κομπλεξικός άνθρωπος με το έτερο φύλο. Χριστιανός δεν είναι ο άνθρωπος εκείνος ο οποίος κάνει ιεραποστολές σε μακρινές χώρες και δεν συγχωρεί τον αδελφό του για κάποιο λάθος του.
    Χριστιανός είναι ο ερωτευμένος με τον Έναν και όχι ο ξενέρωτος που κόλλησε σε τύπους και σχήματα. Είναι το ανθισμένο τριαντάφυλλο που ποτίζεται και θρέφεται από την αγάπη και την ελευθερία που του προσφέρει ο Θεός του.
    Χριστιανή είναι η «ανήθικη πόρνη»  που έπλυνε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και τα δάκρυα της μετανοίας της.
    Χριστιανός είναι ο «ανήθικος ληστής» που λήστεψε τον παράδεισο πάνω στον σταυρό λέγοντας το «Μνήσθητί μου Κύριε…»
    Χριστιανός είναι ο αμαρτωλός που ζει εν μετάνοια και ταπείνωση, κινούμενος μέσα στην ασφάλεια της υπακοής στον πνευματικό του πατέρα.

    Ο χριστιανός ζει μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, ως μέλος του Σώματος του Χριστού. Ως μέλος που θέλει θεραπεία. Και βρίσκει θεραπεία όχι έξω απ' αυτό αλλά μέσα σ' αυτό. Με την συνεργία όλου του Σώματος, με την βοήθεια της Χάρης του Παρακλήτου η οποία «τά ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί».
    Η ηθική του χριστιανού είναι η ελευθερία της αγάπης και της συγχώρεσης και όχι η νόθα ηθική του ανήθικου ηθικισμού.

    αρχιμ.Παύλος Παπαδόπουλος

    Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2016

    Kάθε μέρα είναι ένα δώρο...

     κι όχι ένα δικαίωμα δεδομένο...

    If Today Was Your Last Day
    Ο καλύτερός μου φίλος μου έδωσε την καλύτερη συμβουλή
    Μου είπε ότι η κάθε μέρα είναι ένα δώρο κι όχι ένα δικαίωμα δεδομένο
    Αναποδογύρισε κάθε πέτρα, άσε πίσω τους φόβους σου
    Και προσπάθησε να ακολουθήσεις τον πιο ασυνήθιστο δρόμο
    Το πρώτο σου βήμα είναι και το μεγαλύτερο άλμα

    Αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα και το αύριο δεν υπήρχε
    Θα μπορούσες να πεις αντίο στο χθες;
    Δε θα ζούσες κάθε στιγμή σα να 'ταν η τελευταία σου;
    Δε θα άφηνες κάθε παλιά εικόνα στο παρελθόν;
    Δε θα χάριζες κάθε σου δεκάρα, αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα;
    Τι θα γινόταν, τι θα γινόταν, αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα;

    Κάποιος τρόπος ζωής πρέπει να υπάρχει αντίθετα με το κατεστημένο
    Ό,τι αξίζει το τίμημα, αξίζει πάντα και τη μάχη
    Κάθε δευτερόλεπτο μετράει, καθώς δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία
    Οπότε ζήσε σα να μη μπορούσες να ξαναζήσεις
    Μην αφήνεις την ίδια σου τη ζωή σε ελεύθερη πτώση

    Αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα και το αύριο δεν υπήρχε
    Θα μπορούσες να πεις αντίο στο χθες;
    Δε θα ζούσες κάθε στιγμή σα να 'ταν η τελευταία σου;
    Δε θα άφηνες κάθε παλιά εικόνα στο παρελθόν;
    Δε θα χάριζες κάθε σου δεκάρα;

    Δε θα τηλεφωνούσες σε όλους αυτούς τους φίλους που δε βλέπεις ποτέ;
    Δε θα αναπολούσες κάθε παλιά σου εμπειρία;
    Δε θα συγχωρούσες τους εχθρούς σου;
    Και δε θα έβρισκες επιτέλους αυτόν τον κάποιο που όλο ονειρεύεσαι;
    Δε θα ορκιζόσουν με την ψυχή σου στο Θεό εκεί ψηλά
    ότι επιτέλους θα ερωτευόσουν, αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα;

    Αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα
    δε θα άφηνες το στίγμα σου γιατρεύοντας μια ραγισμένη καρδιά;
    Ξέρεις, δεν είναι ποτέ αργά να σημαδέψεις στ' αστέρια
    Ανεξάρτητα του ποιος είσαι

    Οπότε κάνε ό,τι χρειάζεται
    γιατί δεν μπορείς να γυρίσεις καμιά στιγμή πίσω σ'αυτή τη ζωή
    Μην αφήνεις τίποτα να σταθεί στο δρόμο σου
    Γιατί ο χρόνος δεν είναι ποτέ με το μέρος σου

    Αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα και το αύριο δεν υπήρχε
    Θα μπορούσες να πεις αντίο στο χθες;
    Δε θα ζούσες κάθε στιγμή σα να 'ταν η τελευταία σου;
    Δε θα άφηνες κάθε παλιά εικόνα στο παρελθόν;
    Δε θα χάριζες κάθε σου δεκάρα;

    Δε θα τηλεφωνούσες σε όλους αυτούς τους φίλους που ποτέ δε βλέπεις;
    Δε θα αναπολούσες κάθε παλιά σου εμπειρία;
    Δε θα συγχωρούσες τους εχθρούς σου;
    Και δε θα έβρισκες επιτέλους αυτόν τον κάποιο που όλο ονειρεύεσαι;
    Δε θα ορκιζόσουν με την ψυχή σου στο Θεό εκεί ψηλά
    ότι επιτέλους θα ερωτευόσουν, αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα;