Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Α΄ Λκ: Διδακτικές προσεγγίσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 28 Απριλίου 2020

Δημιουργώντας συνεργατικά ψηφιακό μουσείο

Οδηγίες για τη δημιουργία εικονικού - ψηφιακού μουσείου με τη χρήση P. Point.

Ένα παράδειγμα αξιοποίησης του P. Point, ως συνεργατικού εργαλείου για τη δημιουργία ψηφιακού μουσείου, από παλαιότερη σχολική εργασία.
Ακολουθώντας τα βελάκια (χεράκι) περιηγηθείτε στο virtual μουσείο...

Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 2017

«Δημιουργούμε ένα Hip–Hop για τα ανθρώπινα δικαιώματα»

Η διδακτική πρόταση που ακολουθεί παρουσιάσθηκε (e-poster) στο "3ο Διεθνές Συνέδριο για την Προώθηση της Εκπαιδευτικής Καινοτομίας", που πραγματοποιήθηκε στη Λάρισα 13-15 Οκτωβρίου 2017.

«Δημιουργούμε ένα Hip–Hop για τα ανθρώπινα δικαιώματα» from NZAL

https://drive.google.com/open?id=1h6gv0xu5xaWNNOr2mxSprzMFRUfjcVRf

Πατήστε πάνω στην εικόνα
Πρακτικά του 3ου Διεθνούς Συνεδρίου για την Προώθηση της Εκπαιδευτικής Καινοτομίας,
ΤΌΜΟΣ Γ΄, ΣΕΛ. 883 (888)

Βλέπε και:

https://soundcloud.com/nzal
Ανάρτηση (11/03/2017) «Δημιουργώντας hip-hop»... Β΄ Μέρος
Ανάρτηση (26/12/2016) Προσπαθώ να βάλω χρώμα στη ζωή μου... ελπίζω πως κι εσύ θα 'σαι μαζί μου! Α΄ Μέρος

Σάββατο 11 Μαρτίου 2017

«Δημιουργώντας hip-hop»... Β΄ Μέρος

Μαθητικές εργασίες - μέρος β΄ "Δικαιώματα"

Είμαι μια μαθήτρια από την Κένυα
Άγνωστη για εμένα η λέξη πολυτέλεια.
Στους δρόμους μεγαλώνω μαζί με αϋπνία
Μόνη περιπλανιέμαι, ψάχνω ευτυχία
Χαλάσματα, σοκάκια, παντού έχω κοιτάξει
Μα η οικογένεια μου ψηλά έχει πετάξει.
Η πείνα έχει θερίσει, το σώμα μου δεν νιώθω
Αχ μανά γιατί με άφησες, με τα θεριά παλεύω.
Η μονή μου ελπίδα, το φως των βάσανων μου
Το πόνο απαλύνει το μικρό σχολειό μου
Τα γράμματα μου έμαθαν να γραφώ αυτούς τους στίχους
Από την μιζέρια μου έξω με τραβούν, χαρά μου δίνουν
Την θλίψη από τα ματιά μου η γνώση μου την σβήνει
Και ελπίζω για ένα μέλλον με ισότητα και ειρήνη.
Είμαι μια μαθήτρια από την Κένυα
Υψώνω την φωνή μου, αξίζω αγάπη και απαιτώ ελευθερία.

Σμαράγδα Κ./Σοφία Κ. - Α2

⥵

Έφυγα στα πέντε μου από την Συρία,
ήρθα στη Ελλάδα να βρω την ευτυχία.

Η διαδρομή δεν ήτανε απλή
γιατί έλειπε της μάνας μου η φωνή.

Ελπίζω να την ξαναδώ σε λίγο καιρό
αναρωτιέμαι που να είναι και τι γυρεύω εγώ εδώ.

Υποκρίνομαι πως είμαι καλά
μα μέσα μου πονάω βαθιά.

Καταλαβαίνω πόσο δύσκολη είναι η ζωή
μα ακόμα είμαι παιδί.

Θέλω ελευθερία, υγεία και χαρά
δεν νομίζω πως αυτά είναι πολλά.

Περπάτησα μέχρι τώρα πολύ κ
αι κατάλαβα πως αυτή δεν είναι ζωή.

Ονειρεύομαι της μάνας μου την αγκαλιά
και της αδελφής μου τα φιλιά.

Κάθε μέρα κλαίω στη βροχή
και η καρδία μου είναι κενή.

Είμαι της Συρίας ένα παιδί
και έχω ταλαιπωρηθεί πολύ.

Ελπίζω σε κάτι δυνατό
όπως την αγάπη των ανθρώπων εδώ.

Α4: Μαρία Χ. - Μαίρη Φ.

⥵

Είμαι εγώ, ένα παιδί από την Συρία

Και βλέπω τους ανθρώπους να σκοτώνουν με μανία

Νομίζω ότι με βλέπουν και τρέχω να κρυφτώ

Ξάφνου βρίσκω ένα κρησφύγετο, μα είναι σκοτεινό

Τα θέλω και τα πρέπει μου τα εγκλωβίζω εδώ

Μα ένα θα σας πω…

Είμαι ελεύθερο παιδί, ελεύθερος πολίτης

Εγώ φτιάχνω το μέλλον μου γιατί είμαι δυναμίτης

Θα ελπίζω, θα ονειρεύομαι, θα κλαίω, θα πονώ

Μα δεν καταλαβαίνεται; Μόνο βοήθεια ζητώ...

Με βρήκαν, με τα όπλα έρχονται εδώ

Και πάλι ξαναρχίζω, να τρέχω να σωθώ

Είμαι μόνος τόπο δε έχω για να ζω

Μα ένα θα σας πω……..

Είμαι ελεύθερο παιδί, ελεύθερος πολίτης

Εγώ φτιάχνω το μέλλον μου γιατί είμαι δυναμίτης

Θα ελπίζω, θα ονειρεύομαι, θα κλαίω, θα πονώ

Το μόνο που ζητώ είναι ένα τόπο για να ζω.

Α2 Στέλλα / Κατερίνα

⥵
Είμαι ένα παιδί από την Κένυα
Είμαι ένα στερημένο παιδί
Αναρωτιέμαι πώς να είναι τα παιδιά κάπου άλλου
Βλέπω τη δυστυχία των ανθρώπων στην χωρά μου
Θέλω μια καλύτερη ζωή
Είμαι ένα κορίτσι σαν εσάς
Υποκρίνομαι ότι μπορώ να αλλάξω τα πράγματα γύρω μου
Αισθάνομαι χαρούμενη για αυτό που είμαι
Ανησυχώ για το αύριο
Κλαίω για το σήμερα
Είμαι αισιόδοξη για το μέλλον

Α1 Γιάννης Γ. / Δημήτρης Α.

⥵

Είμαι ένα παιδί από τα βάθη της Ασίας.
Είμαι μόνος μου και θέλω σημασία.
Αναρωτιέμαι για το αύριο και το που θα πάω.
Βλέπω μια πόρτα ανοιχτή.
Θέλω λίγο νερό και τροφή.
Είμαι μόνος μου και θέλω σημασία.
Υποκρίνομαι πως δεν πονάω.
Αισθάνομαι μόνος και θέλω βοήθεια.
Ανησυχώ για το τι θα κάνω.
Κλαίω για την δικιά μου μοίρα.
Είμαι μόνος μου και θέλω σημασία.
Καταλαβαίνω πως είναι δύσκολοι καιροί.
Λέω να εγκατασταθώ εδώ.
Ονειρεύομαι ένα πιάτο φαϊ.
Προσπαθώ για μια καλύτερη ζωή.
Ελπίζω στον τόπο που θέλω να βρεθώ.
Είμαι μόνος μου και θέλω σημασία.

Α1 Γιάννης/Δημοσθένης

⥵

Είμαι η Σονίτα από το Αφγανιστάν
Αναρωτιέμαι για το τώρα και το μετά
Βλέπω το μέλλον μου από μακριά
Θέλω κάτι διαφορετικό
Είμαι πλέον μακριά
Δεν υποκρίνομαι πια
Αλλά αισθάνομαι να πετώ στα σύννεφα ψηλά
Δεν ανησυχώ καθόλου
Δεν κλαίω γελάω απλά
Είμαι ελεύθερη σαν και εσάς
Καταλαβαίνω τα πάντα τώρα
Ονειρεύομαι…
Προσπαθώ…
Και Ελπίζω για ένα καλύτερο αύριο.

Α1 Ελίζα/Φρύνη

⥵

Είμαι ένα παιδί από τη φτωχική και πονεμένη Συρία
Eίμαι ένα προσφυγόπουλο από έναν αδικημένο κόσμο
Αναρωτιέμαι τι θα απογίνω
Βλέπω το μέλλον μου αβέβαιο και καταδικασμένο
Θέλω μια καλή και ισορροπημένη ζωή
Είμαι ένας χαρακτήρας απρόσωπος
Υποκρίνομαι για να αποκτήσω μια καλύτερη και αξιοπρεπέστερη ζωή
Αισθάνομαι ξένος ανάμεσα σε ξένους
Ανησυχώ για να το που πάω και πιο θα είναι το επόμενο βήμα μου
Κλαίω όταν σκέφτομαι την οικογένεια μου και αυτά που άφησα πίσω μου
Είμαι μόνος μου και μονολογώ
Καταλαβαίνω πως υποφέρω και θα υποφέρω πολύ
Λέω ότι τελικά θα τα καταφέρω
Ονειρεύομαι πως όλα θα αλλάξουν και θα αντιμετωπίζω το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία
Προσπαθώ για το καλύτερο
Ελπίζω σε μια διαφορετική ζωή γεμάτη όνειρα
Είμαι ελάχιστα αισιόδοξος αλλά έχω την αίσθηση πως όλα θα στραφούν προς το καλύτερο
Λέω ότι οι άνθρωποι είναι αχάριστοι και ο κόσμος άδικος
Η μάνα μου με έκανε τον πιο μεγάλο πεισματάρη

Α1 Χάρης / Χρήστος / Κων/νος

⥵

Είμαι ο Αλί, από την Αφρική
Έχω δικαιώματα, δεν είμαι σκυλί
Η κοινωνία σήμερα είναι τραγική
Φοβάμαι για το μέλλον μου σε τούτη εδώ τη γη
Θέλω να ‘μαι ελεύθερος, τον αγώνα μου αρχίζω
Ότι και να γίνει δε σταματάω να ελπίζω
Νιώθω φόβο, θλίψη και οργή,
Δεν αντέχω άλλο, έχω τάση για φυγή
Προσπαθώ να τους ξεφύγω, μα αυτοί πάντα εκεί,
Με στοιχειώνουν, με σκλαβώνουν, τον δύστυχο Αλί.
Μα μια μέρα θα ξεφύγω, θα πετάξω μακριά
Θα πιστέψω, θα ανθίσω και θα λάμψω ξαφνικά
Για αυτό πίστεψε και εσύ, ονειρέψου και αγάπα,
Και μην είσαι ρατσιστής, παλιο….χαρακτήρας

Α2 Εβελίνα Κ. /Αντώνης Κ.

⥵

Είμαι μια μαθήτρια από την Κένυα
Αναρωτιέμαι αν όλα παν καλά
Βλέπω το μέλλον δύσκολο και σκοτεινό
Αλλά μπορώ ακόμα να ονειρευτώ
Φαντάζομαι μια Γη χωρίς σύνορα και κακή κριτική
Χωρίς πείνα και φωνή ρατσιστική
Ενωμένοι όλοι μαζί
Το κακό θα ηττηθεί
Είμαι μια μαθήτρια από την Κένυα

Και ελπίζω να γίνουν όλα ιδανικά

Α2: Θοδωρής Κ, Θοδωρής Κ.

⥵

-Το κορίτσι από την Κένυα-
Είμαι στην Κένυα και κάνω το μάθημα μου
και απλά ελπίζω να ζήσω τ’ ονειρά μου
πολλές φορές σκέφτομαι ότι δεν θα τα πετύχω
ελπίζω κάποτε από εδώ εγώ να φύγω
την Κένυα ν’ αφήσω κι ίσως ξαναγυρίσω
στον κόσμο αυτόν που αγαπώ για να τον βοηθήσω
γι’ αυτό και υποκρίνομαι την θλίψη μου να κρύψω
φοβάμαι, κλαίω κι απ’το ραπ μου θα στο δείξω

Α4: Βίκυ Χαλ. / Γιώργος Τσ.

⥵

ΤΟ Α΄ ΜΕΡΟΣ: Προσπαθώ να βάλω χρώμα στη ζωή μου... ελπίζω πως κι εσύ θα 'σαι μαζί μου!

Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2016

Προσπαθώ να βάλω χρώμα στη ζωή μου... ελπίζω πως κι εσύ θα 'σαι μαζί μου! / Α΄ Μέρος

Α΄ ΜΕΡΟΣ:

Σονίτα... απευθείας από το Αφγανιστάν... Γράφει; Ναι!
Λένε πώς είμαι ελεύθερη και με πολλά δικαιώματα.
μα ζω μια ζωή δύσκολη με πληθώρα προβλήματα
Ξυπνάω μ΄ ελπίδα όλα να παν καλά
μα όλα τα ίδια ξανά και ξανά.
Βαρέθηκα πια χ2.
Όνειρα δίχως ελπίδα, χαμόγελα δίχως χαρά
Σκέφτομαι μέλλον χωρίς προσφυγιά.
Ελεύθερη να 'μαι να τραγουδώ συχνά.
Ξανά και ξανά... Ξανά και ξανά. χ2
Μαμά: Σονίτα δεν ήρθες για παντρειά... να κάνεις παιδιά.
Πήγες America για καριέρα... τα πήγες καλά χ2.
Μαρία Μ. / Ειρήνη Κ.

Είμαι μια μαθήτρια από την Κένυα.
Είμαι ένα παιδί ίδιο με σένα.
Αναρωτιέμαι τι πήγε λάθος στη ζωή μου όλη μέρα.
Βλέπω μια ευκαιρία να ξαναρχίσω από την αρχή.
Θέλω να είμαι εκεί όταν συμβεί.
Είμαι ένα θύμα της ζωής.
Υποκρίνομαι πως όλα πάνε καλά.
Αισθάνομαι πως η χαρά είναι κοντά.
Ανησυχώ πως δεν θα ξανάρθει το τρένο της χαράς.
Κλαίω γιατί το έχασα ήδη μία.
Είμαι αποφασισμένος τώρα πια.
Καταλαβαίνω πως η ευκαιρία είναι κοντά.
Λέω πως δε θα αποτύχω.
Ονειρεύομαι ένα μέλλον χωρίς γκρίζο.
Προσπαθώ να βάλω χρώμα στη ζωή μου.
Ελπίζω πως κι εσύ θα 'σαι μαζί μου.
Είμαι ένα παιδί όπως εσύ!!!
Βασιλεία Κ/ Κω/νος Κ

Είμαι ένα παιδί από τη Συρία.
Είμαι προσφυγόπουλο από τα τρία.
Αναρωτιέμαι αν το αύριο θα είναι σκοτεινότερο,
Θέλω να με αγαπήσουνε οι άνθρωποι περισσότερο.
Ανησυχώ, δεν ξέρω τι με περιμένει,
Αν και είμαι ελεύθερη νιώθω φυλακισμένη.
Κλαίω όλη την ώρα επειδή είμαι μόνος.
Τώρα καταλαβαίνω τι σημαίνει πραγματικός πόνος.
Προσπαθώ να σηκωθώ μετά από όλα τα χτυπήματα.
Ελπίζω να σταματήσουμε να ήμαστε πια τα θύματα.
Είμαι ένα παιδί που ζητάει ελευθερία, τέρμα πια οι πόλεμοι, μαρτύρια και δουλεία.
Νίκος, Γρηγόρης, Αχιλλέας Α4

Είμαι η Σονίτα και ξέρω τι θέλω,
αναρωτιέμαι όμως γιατί δεν το έχω....

Αισθάνομαι εγκλωβισμένη μες στον εαυτό μου,
να κλαίω και πονώ "γιατί το ζω αυτό;"....

Ελπίζω σ' ένα αύριο καλύτερο απ' το σήμερα,
ονειρεύομαι και προσπαθώ για το στόχο μου αυτό...

Σονίτα... Σονίτα...
Φιλιάννα Νικολέττα Α2

Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016

Η υψηλότερη μορφή τραγουδιού είναι η προσευχή...

Αποσπάσματα από συνεντεύξεις του Τζόναθαν Τζάκσον, με αφορμή τη βιβλιοπαρουσίαση του έργου του «Το Μυστήριο της Τέχνης. Η γέννηση του Καλλιτέχνη κατ’ εικόνα Θεού» (Αθήνα, 20 Νοεμβρίου 2016).

Ο καλλιτέχνης εδώ περιγράφει τις πνευματικές του εμπειρίες στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ ακούγονται αποσπάσματα από το έργο του καλλιτέχνη.

Πηγή:
Πεμπτουσία http://www.pemptousia.gr/video/tzonatham-tsakson/
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ: http://samakos9.blogspot.gr/2016/11/23-3_16.html

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016

Ελευθερία...

Στην αρχή του ντοκιμαντέρ, βρίσκουμε τη Σονίτα, πρόσφυγα από το Αφγανιστάν, να εργάζεται στην Τεχεράνη ως καθαρίστρια, σε ένα κέντρο φιλοξενίας προσφύγων. Φαντάζεται ότι είναι διάσημη ράπερ και όταν δεν δουλεύει, περνάει την ώρα της κολλώντας το πρόσωπό της πάνω σε αποκόμματα της Rihanna ή τραγουδώντας για τις φίλες της.

Όμως, στην πραγματικότητα η Σονίτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο διαφορετική από την Rihanna. Οι στίχοι της δεν μιλάνε για την αγάπη ή τη δόξα, αλλά για την εμπειρία μιας Αφγανής έφηβης που αντιστέκεται σε ένα καταπιεστικό περιβάλλον.

Τα όνειρα της Σονίτα ανατρέπονται, όταν καταφτάνει η μητέρα της από το Αφγανιστάν και σύντομα κάνει γνωστές τις προθέσεις της: έχει έρθει για να τη φέρει σπίτι και να την πουλήσει ως νύφη για $9.000. Έτσι, η οικογένεια θα μπορέσει να αγοράσει γυναίκα για τον αδελφό της Σονίτα…

Τι θα κάνει η Σονίτα; Θα εγκαταλείψει τα όνειρά της;

Το ντοκιμαντέρ την ακολουθεί, ενώ μάχεται μέσα από την τέχνη της, για να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα. Στο κέντρο της ταινίας, δημιουργεί ένα δραματικό ραπ βίντεο κατά του καταναγκαστικού γάμου που απειλεί την ελευθερία της. Η Σονίτα, οπλισμένη με πάθος και επιμονή, προσπαθεί να μετατρέψει τα εμπόδια σε ευκαιρίες.

«Το μέλλον είναι λαμπρό, μην ανησυχείτε για εμένα», τραγουδά η Σονίτα.

Το ντοκιμαντέρ ξεχώρισε στο Φεστιβάλ του Sundance, όπου απέσπασε δύο βραβεία, της Κριτικής Επιτροπής και του Κοινού.

Για να δείτε το τρέιλερ πατήστε εδώ.

Πηγή - περισσότερα: http://www.ert.gr/to-vravevmeno-ntokimanter-sonita-sto-cinedoc/

Brides for Sale

Let me whisper some words to your ear

no one should hear it, i wanna speak of "Brides for Sale"

no one should hear my voice cause isn't against religion

they say a woman should remain silent , it's the tradition of this city

Scream, instead of a lifetime silence of a woman

scream, instead of depth of this body's wounds

Scream from the body which became tired at the bottom of the cage

and broke under your prices pressure

i'm 15 years old, i'm from Herat

some guys proposed me, i'm confused and shocked

i'm confused and shocked because of these people and the Marriage tradition

they sell girls without any Right to Choose

yeah the Father speaks from expenses

the girl is for the one who gives more money

if i only knew he means me by saying "expenses"

if i only knew he counts every bit i take

i'd leave the table while i was still hungry

or i'd eat the leftovers of your food

i'm like the other girls, i'm only here to go to the next house

my family and people see me as a sheep

that's why they always mention that : it's time for selling me

i swear to God i'm a human, here are my eyes and ears*

have you even seen any sheep complaining about its death?

have you even seen any sheep being this much emotional?

i swear to God i can not be separated from you

i would never sell you, even if i had to

but you ... oh what am i supposed to talk about? i don't understand why did you gave birth to me?

let me scream, i'm tired of being silent

take your hands off of me, i'm suffocating

you didn't talk to me so much that in every moment

(?)

it's like i have no voice, i'm full of doubts

if i'm a prisoner why there are scars of whips on my body?

i don't understand why your tradition is that a woman should remain silent

tell me what to do to prove my existence?

running away or committing suicide might be foolish

but it's the only way when you don't get any support

but even if you pull every strand of my hair

i wouldn't to such a thing to let you down

if selling me makes you happy

i'll try to lie by saying : everything is alright

i sincerely want to see smile on your lips

if i have any smile i'll change it and give the rest to you

but i wish you go over Quran

i wish you understand that it never said women are for sale

i wish you be happy, i need calmness

leave me alone i hate make ups

no make up can heel a bruised face

even Kafir* won't do what you did (to me) to a Muslim

i swear to God it hurts so much when you leave and you don't have any feeling

when you go to embrace of someone you don't even know

now it's even hard to continue my words

your happiness is my biggest fortune

but look at me, don't forget my face

don't forget the hand that stayed up all night beside you with peels and a cup of water*

i'm leaving and i'm full of your Kindness

but i'm worried, to whom should i entrust you?*

i wish i die for you if you ever missed me

i won't take my doll, i'll leave it to you

don't let it cry like i did

please don't sell it, let it be a memento

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2016

Προσευχή - «Πάτερ ημών, των μαρτύρων…» - Α΄ Λυκείου

Ένας πολύ όμορφος βραζιλιάνικος χριστιανικός ύμνος, σαφώς επηρεασμένος από το κίνημα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης.

Πάτερ ημών, των μαρτύρων, των βασανισμένων
Το όνομά σου αγιάζεται από όσους πεθαίνουν υπερασπιζόμενοι την ζωη
Το όνομά σου δοξάζεται όταν η δικαιοσύνη είναι το μέτρο μας
Η βασιλεία σου είναι ελευθερία, αδελφοσύνη, ειρήνη και κοινωνία
Ανάθεμά σε όλη τη βία που κατατρώει τη ζωή με την καταπίεση

Θέλουμε να κάνουμε το θέλημά σου, ο Θεός είναι ο αληθινός απελευθερωτής
Εμείς δεν θα ακολουθήσουμε τα διεφθαρμένα δόγματα της καταπιεστικής εξουσίας

Ζητάμε από Εσένα τον άρτο της ζωής, τον άρτο της ασφάλειας, τον άρτο για τα πλήθη
Τον άρτο που οδηγεί την ανθρωπότητα, που κτίζει ανθρώπους αντί για όπλα

Συγχώρεσέ μας όταν σιωπούμε μπροστά στο φόβο του θανάτου,
Συγχώρεσε και κατάστρεψε τα βασίλεια όπου η διαφθορά είναι ισχυρότερη.
Προστάτεψέ μας από τη σκληρότητα των ταγμάτων του θανάτου, από αυτούς που εξουσιάζουν
Πάτερ ημών, επαναστατικέ συνεργάτη των φτωχών, Θεέ των καταπιεσμένων
Πατέρα ημών, επαναστατικέ συνεργάτη των φτωχών, Θεέ των καταπιεσμένων

Πάτερ ημών, των περιθωριοποιημένων φτωχών
Πάτερ ημών, των μαρτύρων, των βασανισμένων

Πάτερ ἡμῶν,

ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς,

ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου,

ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου,

γενηθήτω τὸ θέλημά σου,

ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς.

Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον,

δὸς ἡμῖν σήμερον,

καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν,

ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν,

καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν,

ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

̓Αμήν.

ΠΗΓΗ: https://yperboles.wordpress.com/2013/11/04/pater/

Σάββατο 18 Ιουνίου 2016

Ελευθερία...

Είμαστε άνθρωποι, επειδή είμαστε ελεύθεροι... Αν αφαιρεθεί από τον άνθρωπο η ελευθερία επιλογής, τότε αυτό που απομένει δεν είναι άνθρωπος...
Ένα παράδειγμα αξιοποίησης κινηματογραφικής ταινίας στην σχολική τάξη - 2ο ΓΕΛ ΜΙΚΡΑΣ - Σχολικό Έτος 2015-16

Τα κείμενα είναι επιλεγμένα από το σχετικό άρθρο της Εύας Γαλατσάνου - ολόκληρο το άρθρο εδώ / 24 γράμματα:

Η ελευθερία στις πράξεις μας και τις επιλογές μας from NZAL

Ολόκληρη η ταινία εδώ

Κυριακή 15 Μαΐου 2016

"Αν είσαι Θεός..." - η αδικία στον κόσμο

Από την ενδιαφέρουσα εργασία του πατρός Θεμιστοκλή Μουρτζανού που δημοσίευσε το Γραφείο Νεότητας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και αφορά σύγχρονα τραγούδια για χρήση στη διδακτική πράξη. Όλο το αρχείο εδώ

Απάντηση στα μεγάλα γιατί

Στοχοθεσία: Α. Πολλές φορές στη ζωή μας αισθανόμαστε την εγκατάλειψη του Θεού, όχι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και για τον κόσμο. Πόνος, θάνατος, αρρώστια, αποτυχία, πόλεμος, πείνα, φυσικές καταστροφές μας προβληματίζουν και μας κάνουν να ρωτάμε πού είναι ο Θεός

Β. Η αμαρτία, η κακή χρήση της ελευθερίας και πρωτίστως, η Πρόνοια του Θεού για τη σωτηρία μας μπορούν να δώσουν απαντήσεις στα γιατί

Αν είσαι Θεός

(Μουσική, στίχοι και τραγούδι: Χ. & Π. Κατσιμίχας από το δίσκο Τρύπιες σημαίες)

Πόσα ποτάμια αίμα, πόσα ποτάμια δάκρυ

Και πόσα παρακάλια θέλεις ακόμα από μας…

Τώρα που τρελαθήκαμε και λύσσαξε η μπόρα

Αν ήσουνα ποτέ εδώ, πες μου πού είσαι τώρα…

Αν είσαι Θεός γιατί δεν μας λυπάσαι, αν είσαι Θεός γιατί δεν μας μιλάς

Αν είσαι Θεός γιατί δεν μας θυμάσαι, γιατί γυρνάς την πλάτη γιατί μας παρατάς;

Φτύνουνε τ' όνομά σου κατώτεροι θεοί

Ουρλιάζουνε κατάρες, γιατί σιωπάς εσύ;

Κρατάνε τις ζωές μας του δαίμονα τα κτήνη

Αν είμαστε παιδιά σου εμείς γιατί νικάν αυτοί;

Γιατί νικάν εκείνοι;

Πόσα ποτάμια αίμα, δάκρυ: Ένα συγκλονιστικό τραγούδι, κραυγή αγωνίας και προσευχή συνάμα στο Θεό, για την αδικία του κόσμου. Αίμα από τους πολέμους και τις καταστροφές στα πεδία των μαχών, δάκρυ από τις συνέπειες του πολέμου, τις αρρώστιες, το θάνατο (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λίβανος, οι διάφορες τρομοκρατικές επιθέσεις στις μέρες μας), δημιουργούν στον κόσμο απελπισία

Και πόσα παρακάλια θέλεις ακόμα από μας: Αυθόρμητο το ερώτημα - γιατί; - αυθόρμητο το βλέμμα στον ουρανό και η ελπίδα στο Θεό να σταματήσει όλα αυτά, να ξαναδώσει τη ζωή και να άρει τις συνέπειες της τρέλας μας

Τώρα που τρελαθήκαμε: Η δύναμη των ισχυρών δημιουργεί μια τρέλα. Χιλιάδες παιδιά και άνθρωποι υποφέρουν, εξαιτίας της τρέλας των δυνατών που θέλουν να επιβάλουν το νόμο τους, χωρίς ανθρωπιά, δέσμιοι των βιομηχανιών όπλων και των συμφερόντων…

Αν ήσουνα ποτέ εδώ: Όταν βλέπει κανείς όλα αυτά, τότε νιώθει βαθιά την αγωνία και το ερώτημα "Πού είναι ο Θεός"

Γιατί δεν μας λυπάσαι, γιατί δεν μας μιλάς, γιατί δεν μας θυμάσαι; Βαθιά αγωνία. Συνήθως, όταν όλα είναι καλά ξεχνάμε το Θεό, ή πρακτικά ζούμε σαν ο Θεός να δημιούργησε τον κόσμο κι από κει και πέρα τίποτα να μην τον κάνει να ασχολείται μ' Αυτόν (αίρεση του ντεϊσμού). Ο Θεός όμως έστειλε τον Υιό Του, τον Χριστό στον κόσμο, για να σώσει τον κόσμο.

Φτύνουνε το όνομά σου κατώτεροι θεοί: Το χρήμα, η εξουσία, οι ισχυροί, τα όργανα του διαβόλου, αυτοί που νιώθουν άτρωτοι και αυτάρκεις και αντιμετωπίζουν τη ζωή ως θεοί

Γιατί σιωπάς εσύ; Κι όμως, η σιωπή είναι ο τρόπος του Θεού.

Γιατί νικάν αυτοί, γιατί νικάν εκείνοι; Οι δαίμονες και όσοι ζουν χωρίς Θεό.

Αν είμαστε παιδιά σου: Στην απελπισία ξαναβρίσκουμε το Θεό!

1.Πηγή: Πατερικός

2. Πηγή- περισσότερα: ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Παρασκευή 25 Μαρτίου 2016

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου- στην τέχνη

Αναδημοσίευση - περισσότερα:
Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου - πίνακες ζωγραφικής - Έρευνα - επιμέλεια Γεωργία Κοτσόβολου

Δ. Θεοτοκόπουλος

Θεόφιλος

Αριστοτέλης Βαλαωρίτης "Ευαγγελισμός - Ελληνισμός"

Με μιας ανοίγει ο ουρανός, τα σύγνεφα μεριάζουν,

οι κόσμοι εμείνανε βουβοί, παράλυτοι κοιτάζουν.

Μια φλόγα αστράφτει ακούονται ψαλμοί και μελωδία.

Πετάει έν' άστρο σταματά εμπρός εις τη Μαρία

"Χαίρε της λέει αειπάρθενε, ευλογημένη χαίρε!

Ο Κύριός μου είναι με σε. Χαίρε Μαρία, Χαίρε!"

Peter Paul Rubens

Επέρασαν χρόνοι πολλοί... Μια μέρα σαν εκείνη αστράφτει πάλι ο ουρανός... Στην έρμη της την κλίνη

λησμονημένη, ολόρφανη, χλωμή κι απελπισμένη,

μια κόρη πάντα τήκεται, στενάζει αλυσωμένη.

Τα σιδερά είναι ατάραγα, σκοτάδι ολόγυρά της.

Η καταφρόνια , η δυστυχιά σέπουν τα κόκαλά της.

Τρέμει με μιας η φυλακή και διάπλατη η θυρίδα

φέγγει κι αφήνει και περνά έν' άστρο, μιαν αχτίδα.

Ο 'Αγγελος εστάθηκε, διπλώνει τα φτερά του...

"Ξύπνα, ταράζου, μη φοβού, χαίρε, Παρθένε, χαίρε.

Ο Κύριός μου είναι με σε, Ελλάς ανάστα, χαίρε".

Bartolome Esteban Murilo

Οι τοίχοι ευθύς σωριάζονται. Η μαύρ' η πεθαμένη

νοιώθει τα πόδια φτερωτά. Στη μέση της δεμένη

χτυπάει η σπάθα φοβερή. Το κάθε πάτημά της

ανοίγει μνήμ' αχόρταγο. Ρωτά για τα παιδιά της...

Κανείς δεν αποκρένεται... Βγαίνει πετά στα όρη...

Λιώνουν τα χιόνια όθε διαβεί, όθε περάσει η Κόρη.

"Ξυπνάτε εσείς που κοίτεστε, ξυπνάτε όσοι κοιμάστε,

το θάνατο όσοι εγεύτητε, τώρα ζωή χορτάστε".

Bouguereau, 1888