Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ορθόδοξη Ρωσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ορθόδοξη Ρωσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013

Ορθόδοξη Ρωσία...

Θαυμάσιες φωτογραφίες από την Ορθόδοξη Ρωσία που αναδεικνύουν τους υπέροχους ρωσικούς ναούς μέσα από τα πανέμορφα ανοιξιάτικα τοπία της 














Πηγή - Λεύκωμα: Оливера Милошева - google+

Τετάρτη 12 Ιουνίου 2013

Ρωσική ταινία "Το Φρούριο" - εφαρμόζοντας καθημερινά την εντολή της αγάπης

«Το φρούριο» - Ταινία αποκάλυψη


... Είναι μια δοκιμασία για την ψυχή. Αν καταφέρεις να τη δεις έως το τέλος σημαίνει πως η κάρδια σου δεν έχει σκληρύνει ακόμα, δεν αποστασιοποιήθηκες από τον υπόλοιπο κόσμο κρυμμένος πίσω από ψηλούς τοίχους. Ταινία για το θαύμα. Θαύμα πραγματικό και όχι φανταστικό. Ταινία για τη θεραπεία των άρρωστων παιδιών και για την ίαση των ενήλικων. Στον κινηματογράφο πια η έννοια του ήρωα ταυτίζεται με σκληρότητα και μυϊκή δύναμη. Όμως βλέπετε πως γίνεται και αλλιώς. Ο ήρωας είναι αυτός που με τη δύναμη της καρδιάς μπορεί να κάνει το καλό. Εξάλλου υπάρχει τόσο λίγο καλό γύρω μας. Ακόμη δεν ξέρουμε τι είναι η ζωή. Είναι μια περίοδος εργασίας πριν από την αιωνιότητα ή μία απλή βολτούλα από το ένα σημείο στο άλλο;

Παραγωγή: 2007
Σκηνοθέτης: Μιχαήλ Σάδριν
Προβολή: ορθόδοξο τηλεοπτικό κανάλι «Γκλας»

Το 2009 η ταινία προβλήθηκε στο φεστιβάλ ορθόδοξης ταινίας και πήρε τα πρώτα βραβεία σε όλες τις κατηγορίες, με ομοφωνία κοινού και επιτροπής.

Τα γυρίσματα διήρκεσαν ένα χρόνο στο μοναστήρι Σβιάτο-Βαζνεσένσκι (Της Αναλήψεως) στα σύνορα με την Ρουμανία. Ο σκηνοθέτης μας δίνει την ευκαιρία να αναθεωρήσουμε τις αξίες της ζωής, μέσα από τα παραδείγματα των μοναχών, εφαρμόζοντας καθημερινά την εντολή της αγάπης.

Τα κεντρικά πρόσωπα είναι: ο ηγούμενος του μοναστηριού (που έγινε ο πατέρας για 29 υιοθετημένα παιδάκια, έχοντας ήδη δύο δικά του, δύο αγόρια και ένα κορίτσι), η αδελφότητα και τα παιδιά από το μοναστηριακό ορφανοτροφείο (150 ορφανά), πολλά από τα οποία είναι βαριά άρρωστα.

Αυτή η ταινία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν ένα μεγάλο πνευματικό γεγονός. Μια ουράνια αγάπη εμφανίζεται πάνω στη γη.

Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της ταινίας τα εξηγεί όλα:
«Σφίγγοντας τα δόντια μέχρι τριγμού, και τα χέρια μέχρι πόνου, χαίρε, διότι ζεις. Χαίρε με τη γαλαζόπετρα του ουρανού και με το ρουμπίνι της ηλιοβασιλέματος. Χαίρε με το μαργαρίτη της βρόχινης σταγόνας, διότι δεν μπορείς αλλιώς. Χαίρε με τη χαρά του πληγωμένου μαχητή, που κείται κάτω. Αν και η μάχη χάθηκε, η σημαία είναι ψηλά, και το όπλο δεν πετάχτηκε στη λάσπη, και δεν τρέχεις ντροπιασμένος, επειδή δεν έχεις πια πόδια... Και το μόνο που μένει είναι να πολεμάς μέχρι θανάτου. Και αν δεν μείνει πια τίποτα, χαίρε με μια άνωθεν χαρά για τον πλησίον σου. Χαίρε με την αγάπη των άλλων, χαίρε με τα γέλια των παιδιών που δεν είναι δικά σου. Ακόμα και όταν είναι μαύρα σύννεφα παντού χαίρε. Στη βροχή και στη λάσπη χαίρε. Χαίρε και αγαλλιάσου, αψηφώντας το πόνο, διότι το όνομά σου είναι Άνθρωπος!»

Πηγή: 
ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

“Το νησί του Ανατόλιου” Μια ρωσική ταινία που αξίζει να δείτε

Όπως την είδε ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης


Έχω 35 χρόνια να πάω στον κινηματογράφο. Νέος πήγαινα συχνά. Περισσότερο θέατρο. Μια ημέρα επισκέφθηκα έναν φίλο αγιογράφο στις Καρυές του Αγίου Όρους και μου πρότεινε να μου δείξει μια ταινία στον υπολογιστή του. Προσποιήθηκα ότι βιάζομαι, για ν' αποφύγω. Στην επιμονή του υπέκυψα και δεν μετάνιωσα.

Ήταν μια ταινία του ρώσου σκηνοθέτη P. Lounguine, που δεν τον γνώριζα καθόλου, που με καθήλωσε στο άβολο κάθισμά μου κοντά στο δίωρο. Δεν είμαι τεχνοκριτικός. Θα καταθέσω ταπεινά την ευχάριστη έκπληξη της ωραίας εντυπώσεώς μου. Σ' ένα μικρό νησί του παγωμένου βορρά της Ρωσίας είναι ένα ορθόδοξο μοναστήρι με καμιά εικοσαριά μοναχούς και την τυπική καθημερινή ζωή του. Ξεχωρίζει η μορφή του μοναχού Ανατόλιου. Ζει έξω από το μοναστήρι, σε μια καρβουναποθήκη, κάπως ιδιόρρυθμα. Οι συμμοναστές του δεν φαίνεται να τον συμπαθούν ιδιαίτερα, παρότι εργάζεται κοπιαστικά και τους θερμαίνει με το κάρβουνο. Κάποιοι επισκέπτες όμως τον συμπαθούν και θεωρώ ότι βοηθούνται από την προσευχή του. Αυτό το τελευταίο ξενίζει τους άλλους μοναχούς, που θέλουν να πιστεύουν πως μόνο αυτοί γνωρίζουν να ερμηνεύουν τον τρόπο που επιχέεται η χάρη του Θεού στους ανθρώπους. Είναι τραγικό να υπηρετείς ισόβια το Θεό της αγάπης και να μην αγαπάς αληθινά. 

Νομίζω πως ο σκηνοθέτης έχει συλλάβει καλά το βαθύ νόημα της Ορθοδοξίας, κάτι που σπάνια συναντάται, αν και είμαι ανενημέρωτος. Η αυτοδικαιωτική ηθική απομόνωση από την αγιότητα, που είναι πάντα ταπεινή και με πολλή αγάπη.Οι προϊστάμενοι του μοναστηριού έχουν πολλές γνώσεις, πολλά πράγματα και ο κόσμος τους τρέφει μεγάλη εκτίμηση, όμως τους λείπει η αληθινή ταπείνωση και η θυσιαστική αγάπη. Ο Ανατόλιος πλησιάζει τον Θεό γυμνός, δίχως προφυλάξεις, επιφυλάξεις, όρους και δοσοληψίες. Παρουσιάζεται ατόφιος, αυτός που είναι στην πραγματικότητα. Δίχως μάσκες, ψευτοευγένειες και χαζοκαλοσύνες. Ανυπόκριτα γνήσιος, αληθινός, μετανοημένος, με συναίσθηση της αμαρτωλότητάς τους. Ο Ανατόλιος είναι ακτήμων, ελεύθερος, ενάρετος. Κρύβει όμως την αρετή του με τη διά Χριστόν σαλότητα. Αδιαφορεί για την εκτίμηση των ανθρώπων, νοιάζεται πολύ για τη σωτηρία της ψυχής του και βοηθά τους άλλους από πραγματική αγάπη, δίχως να προσδοκά έπαινο, κέρδος, τιμή. Δεν γίνεται όμως μίζερος, παραπονιάρης και κακομοίρης. Δεν προκαλεί τον οίκτο. Η στάση του έχει μια υπέροχη σεμνότητα και γενναιότητα. 
Μέσα στην απέραντη μοναξιά του ο Ανατόλιος αισθάνεται ζωντανή την παρουσία του Θεού στη ζωή του και ελπίζει ακράδαντα στη συγχώρεσή του για τα μεγάλα του ανομήματα. Βαδίζει κουρασμένος και ταλαιπωρημένος δίχως τα δεκανίκια της υποστήριξης και της ψευτοπαρηγοριάς. Έχει μια αρχοντιά η ταπείνωσή του κι ένα ηρωισμό η άσκησή του. Δεν ξεγελά κανένα και δεν ξεγελιέται. Ξέρει ποιος είναι, τι κάνει και γιατί το κάνει. Τον φωτίζει ο Θεός και γίνεται άφοβος κι ελπιδοφόρος. 
Θα μπορούσε η Ορθοδοξία να εμπνεύσει την τέχνη. Δυστυχώς, αυτό δεν συμβαίνει. Υπάρχει μια δυσπιστία κι επιφύλαξη των καλλιτεχνών, των λογοτεχνών και των διανοούμενων στις πηγές της ορθόδοξης πίστης. Ο καταπληκτικός Ντοστογιέφσκι των ";αδελφών Καραμαζόφ";, ο υπέροχος Παπαδιαμάντης των ωραιότατων διηγημάτων, ο Ταρκόφσκι των ταινιών με νόημα και ουσία, ο Σολωμός των κατανυκτικών στίχων έχουν από τους Νεοέλληνες λησμονηθεί. Ο ρώσος σκηνοθέτης P. Lounguine διάβασε Γεροντικά και Συναξάρια και κατάλαβε καλά τι σημαίνει ορθόδοξη πνευματικότητα. Έτσι το "νησί του" μας διδάσκει ότι άνθρωπος δεν είναι μόνο όποιος τρώει και κοιμάται, κερδίζει και εξουσιάζει. Αληθινός άνθρωπος είναι όποιος γνωρίζει να υπομένει, ν' αγαπά κι ελπίζει. Ο Ανατόλιος είναι ένας τέτοιος άνθρωπος.

Η μεγάλη ή η μικρή οθόνη μάς παρουσιάζουν συνεχώς τον αγχωμένο υπεράνθρωπο, τον εξουσιαστή, τον εξυπνάκια, τον υποκριτή, τον ανερχόμενο πατώντας επί πτωμάτων ή τον παλιάνθρωπο που αισχρολογεί, ασχημονεί, υβρίζει, ψεύδεται, απατά και κολακεύει. Σπάνια η αγιότητα στον κόσμο και δεν παρουσιάζεται πια.

Ο Ανατόλιος δεν μπορεί πλέον να είναι ήρωας καμιάς ελληνικής ταινίας.

Δεν είναι ένας διά Χριστόν σαλός της αρχαίας αγιοτρόφου ορθόδοξης παράδοσης, αλλά ένας ενοχλητικός, άξεστος, βαρύς, θεοπάλαβος καλόγερος. Κι όμως η παράδοση κρυμμένη υπάρχει και στο Άγιον Όρος και αλλού. 
Ευχαρίστησα τον καλό φίλο για την ευκαιρία που μου έδωσε να δω έστω κι έτσι την ωραία αυτή ταινία, που με γέμισε σκέψεις και μερικές θέλησα να μεταφέρω εδώ. Δεν ξέρω τι κατάφερα, πάντως αν σας δοθεί η ευκαιρία δείτε την ταινία αυτή και νομίζω δεν θα μετανιώσετε. Έχει κάτι να πει. Μη μείνουμε σε αυτές που δεν λένε τίποτε, μα τίποτε ...;

Παρασκευή 1 Μαρτίου 2013

"One Day in the Life of a Men's Monastery"

Documentary about daily life of a Men's Monastery in Abkhazia
With the blessing of: the Chairman of the Council of the Holy Metropolitanate of Abkhazia Dorofei (Dbar) and the Father Superior of the Monastery of St. Simon the Zealot Hieromonk Andrei (Ampar)
Director: Sergei Yazvinskiy
Director of photography: Sergei Yazvinskiy, Vyacheslav Ivanov
Managers of the project: German Marshan, Tengiz Tarba

Πέμπτη 15 Μαρτίου 2012

α΄ μέρος: Α΄ Λυκείου - ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β' ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ


Κεντρική θεματική τα μυστήρια της Εκκλησίας:

  • (Α' Λυκείου - ως εισαγωγικό του Β' κεφ.) μια άλλη προσέγγιση της Ορθοδοξίας, με μια περιήγηση ανά τον κόσμο. 
  • Μια  ματιά στη χαρά του νεοφώτιστου, που βλέπεις στα μάτια του ιθαγενούς, είτε στην Ινδία είτε στην Αφρική, κάτι που εμείς ως Ορθόδοξοι την αγνοούμε ή βλέπουμε την Εκκλησία ως πάρεργο, είτε ως διακοσμητικό στοιχείο, είτε κυρίως ως κάτι ξένο. 
  • Η συνειδητοποίηση της συμμετοχής στα μυστήρια σίγουρα (παρόλα τα προβλήματα πχ. της γλώσσας) είναι σημαντική πριν τη εισαγωγή στο α' μυστήριο του Βαπτίσματος



  • Είναι η Θεία Λειτουργία που μας ανεβάζει στον ουρανό και παράλληλα κινεί τον ουρανό σε συνάντηση μας...
  •  Είναι τα μυστήρια "ένα είδος «θυρίδων» μέσα από τις οποίες εισέρχεται το «Φως» του Θεού στον κόσμο"  (Ν. Καβάσιλας)
  • Είναι κυριολεκτικά ένας επίγειος παράδεισος!!!
     
  2. Μια μεγάλη χώρα με μια μεγάλη ορθόδοξη παράδοση... η Ρωσία, μια έκθεση Ορθοδοξίας ευκαιρία για τον υπομονετικό ορθόδοξο αυτό λαό να γνωρίσει αυτή την παράδοση... 
Παρακολουθείστε το βίντεο και καταγράψτε σ΄ ένα κείμενο την στάση αυτού του λαού... με ποιους τρόπους εκδηλώνει τη θρησκευτικότητα του;


Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012

Η Ορθόδοξη Μαρτυρία στα σύγχρονα Έθνη: H πρώτη Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ανταρκτική.



Βρίσκεται στο νησί King George,κοντά στον σταθμό Bellingshausen στο μόνιμο φυλάκιο της Ρωσίας στην Ανταρκτική.
Τιμάται στην Αγία Τριάδα.

Είναι ξύλινη και για την κατασκευή της χρησιμοποιήθηκε πεύκο της Σιβηρίας,
λαξευμένο στο παραδοσιακό ρωσικό στυλ .
Κατασκευάσθηκε στην Ρωσία στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ,με ευλογία του Πατριάρχου Αλεξίου Β΄και μεταφέρθηκε με πλοίο στην Ανταρκτική.
Βρίσκεται σε ύψος 15 μέτρων ,παρόλο ότι τα κτίρια στην Ανταρκτική είναι πολύ χαμηλά για να προστατεύονται από τους πολικούς ανέμους.




Έχει  χωρητικότητα 30 περίπου ατόμων.
Πρόσφατα στην Εκκλησία αυτή τελέστηκε και Ορθόδοξος γάμος μεταξύ δύο ερευνητών-επιστημόνων.





Πηγή - περισσότερες φωτογραφίες: http://orthodoxi-martiria.blogspot.gr/2012/01/h.html

Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011

Μοναδικό φαινόμενο στην ιστορία της Μόσχας και της Ρωσίας

Περισσότερα από 3 εκατομμύρια πιστοί...

Σύμφωνα με το Πατριαρχείο της Μόσχας και τον αρμόδιο επικεφαλής του συνοδικού Τμήματος Σχέσεων Εκκλησίας και Κοινωνίας Βσέβολοντ Τσάπλιν, που επικαλείται το πρακτορείο Ιντερφάξ, το προσκύνημα της Τίμιας Ζώνης από περισσότερα από 3 εκατομμύρια πιστούς αποτελεί μοναδικό φαινόμενο στην ιστορία της Μόσχας και της Ρωσίας και τη μεγαλύτερη προσέλευση ανθρώπων σε ένα σημείο, ξεπερνώντας κατά πολύ την κηδεία του Στάλιν, την Οκτωβριανή Επανάσταση στις αρχές του 20ού αιώνα και τις πολιτικές συγκεντρώσεις στο τέλος του.

Πηγή: onalert.gr

Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011

Πάνω από 1 εκατομμύριο πιστοί προσκύνησαν την Αγία Ζώνη


Όπως είναι γνωστό η Αγία Ζώνη μετά από πρόσκληση του Αγιωτάτου Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών κ. Κυρίλλου, με την προτροπή του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου και με την έγκριση της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους έχει μεταφερθεί στη Ρωσία για προσκύνηση του πιστού λαού.

Ο πρώτος σταθμός ήταν η Αγία Πετρούπολη, όπου στις 20 Οκτωβρίου, ο ίδιος ο πρωθυπουργός κ. Πούτιν υποδέχθηκε την Αγία Ζώνη με τιμές αρχηγού κράτους και ευχαρίστησε τον Ηγούμενο της Μονής Βατοπαιδίου γέροντα Εφραίμ, που ανέλαβε τη μεταφορά της Αγίας Ζώνης στη Ρωσία «σε μία κρίσιμη περίοδο που ο λαός έχει ανάγκη από πνευματική ενίσχυση».

Αγία Ζώνη έχει προγραμματιστεί να πάει σε πόλεις της Ρωσίας ώστε να σχηματιστεί ένας σταυρός στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.

Σήμερα βρίσκεται στο Βλαδιβοστόκ, ενώ υπολογίζεται ότι μέχρι στιγμής την έχουν προσκυνήσει συνολικά πάνω από 1 εκατομμύριο πιστοί.

Σαν τελευταία πόλη μεταφοράς της Αγίας Ζώνης έχει ορισθεί η Μόσχα, όπου με τιμές αρχηγού κράτους θα την υποδεχθούν ο Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ. Κύριλλος, ο Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ, ο Πατριάρχης Γεωργίας κ. Ηλίας, ο Μητροπολίτης Τσεχίας και Σλοβακίας κ. Χριστοφόρος, ο Πρόεδρος της Ρωσίας κ. Μεντβέντεφ, ο Πρωθυπουργός της Ρωσίας κ. Πούτιν, ενώ έχει προσκληθεί επίσημα να συμμετάσχει στις εορταστικές εκδηλώσεις ο Ηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου γέροντας Εφραίμ, και να παραλάβει τελικά το ιερό αυτό κειμήλιο της Θεοτόκου, που συγκίνησε και θα συγκινήσει εκατομμύρια πιστών της Ρωσίας και να το επιστρέψει στη Μονή Βατοπαιδίου στις 25 Νοεμβρίου 2011.


Γράφει η Romfea.gr - 15.22