Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θέματα Χρ. Ηθικής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θέματα Χρ. Ηθικής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2016

Όμορφη μέρα (Beautiful Day)


 Ο τραγουδιστής των U2 Bono εξήγησε ότι το αισιόδοξο αυτό τραγούδι αναφέρεται στην περίπτωση που χάνεις τα πάντα, αλλά εξακολουθείς να βρίσκεις χαρά σε ό,τι έχεις...






The heart is a bloom
Shoots up through the stony ground
There's no room
No space to rent in this town

You're out of luck
And the reason that you had to care
The traffic is stuck
And you're not moving anywhere.

You thought you'd found a friend
To take you out of this place
Someone you could lend a hand
In return for grace

It's a beautiful day
Sky falls, you feel like
It's a beautiful day
Don't let it get away

You're on the road
But you've got no destination
You're in the mud
In the maze of her imagination

You love this town
Even if that doesn't ring true
You've been all over
And it's been all over you

It's a beautiful day
Don't let it get away
It's a beautiful day

Touch me
Take me to that other place
Teach me
I know I'm not a hopeless case

See the world in green and blue
See China right in front of you
See the canyons broken by cloud
See the tuna fleets clearing the sea out
See the Bedouin fires at night
See the oil fields at first light
And see the bird with a leaf in her mouth
After the flood all the colors came out

It was a beautiful day
Don't let it get away
Beautiful day

Touch me
Take me to that other place
Reach me
I know I'm not a hopeless case

What you don't have you don't need it now
What you don't know you can feel it somehow
What you don't have you don't need it now
Don't need it now
Was a beautiful day
  
Η καρδιά είναι ένας ανθός
Χτυπάει στο πέτρινο έδαφος
Δεν υπάρχει χώρος
Δεν υπάρχει χώρος να νοικιάσεις σε αυτή την πόλη

Είσαι άτυχος
Και ο λόγος που έπρεπε να φροντίσεις
Η κίνηση είναι κολλημένη
Και δεν μπορείς να κινηθείς πουθενά

Νόμισες ότι βρήκες ένα φίλο
Να σε βγάλει από αυτό το χώρο
Κάποιον τον οποίο θα μπορούσες να βοηθήσεις
Σε αντάλλαγμα για τη γενναιοδωρία του

Είναι μια όμορφη μέρα
Νιώθεις σαν να πέφτει ο ουρανός
Είναι μια όμορφη μέρα
Μην την αφήσεις να χαθεί

Είσαι στο δρόμο
Αλλά δεν έχεις προορισμό
Είσαι στην λάσπη
Στη δίνη της φαντασίας της

Αγαπάς αυτή την πόλη
Ακόμα και εάν αυτό δεν ακούγεται σωστό
Έχεις πάει παντού
Και σε έχει πάει παντού

Είναι μια όμορφη μέρα
Μην την αφήσεις να χαθεί
Είναι μια όμορφη μέρα

Άγγιξέ με
Πήγαινε με σ'αυτό το άλλο μέρος
Δίδαξέ με
Ξέρω ότι δεν είμαι μια χαμένη υπόθεση

Δες τον κόσμο σε πράσινο και μπλε
Δες την Κίνα μπροστά σου
Δες τα φαράγγια γεμάτα σύννεφα
Δες τους αλιευτές τόνων να καθαρίζουν την θάλασσα
Δες τον Βεδουίνο να βάζει φωτιά τη νύχτα
Δες τις πετρελαιοπηγές στο πρώτο φως
Και δες το πουλί με ένα φύλλο στο στόμα του
Μετά την πλημμύρα όλα τα χρώματα εμφανίζονται

Ήταν μια όμορφη μέρα
Μην την αφήσεις να χαθεί
Όμορφη μέρα


Άγγιξέ με
Πήγαινε με σ'αυτό το άλλο μέρος
Φτάσε με
Ξέρω ότι δεν είμαι μια χαμένη υπόθεση

Αυτό που δεν έχεις δεν το χρειάζεσαι τώρα
Αυτό που δεν ξέρεις μπορείς κάπως να το νιώσεις
Αυτό που δεν έχεις  δεν το χρειάζεσαι τώρα
δεν το χρειάζεσαι τώρα
Ήταν μια όμορφη μέρα
Πηγή στίχων: http://lyricstranslate.com/el/beautiful-day-%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%86%CE%B7-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B1.html

Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2016

Ταξίδι στην Άγρια Φύση - Society


Ο 22χρονος νεαρός ιδεαλιστής Christopher McCandless, μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο Emory το 1992 παίρνει μια μεγάλη απόφαση. Παρότι τον περιμένει μια πλουσιοπάροχη ζωή, εκείνος διαλέγει να προσφέρει τα 24 χιλιάδες δολάρια της περιουσίας του σε φιλανθρωπικούς σκοπούς και να φύγει προς την άγρια φύση της Αλάσκα. Μέχρι να φτάσει στον προορισμό του θα περιπλανηθεί σε αφιλόξενες περιοχές, συναντώντας διάφορους ανθρώπους. Έτσι θα συγκεντρώσει μια παρακαταθήκη γνώσης και σοφίας, αφήνοντας την τελευταία του πνοή εκεί που επέλεξε... στο χιόνι της Αλάσκας. Πηγή: εδώ




EDDIE VEDDER LYRICS
"Society"
(originally by Jerry Hannan)

It's a mystery to me
We have a greed with which we have agreed
And you think you have to want more than you need
Until you have it all, you won't be free


Society, you're a crazy breed
I hope you're not lonely without me


When you want more than you have, you think you need
And when you think more than you want, your thoughts begin to bleed
I think I need to find a bigger place
Cause when you have more than you think, you need more space

Society, you're a crazy breed
I hope you're not lonely without me
Society, crazy indeed
Hope you're not lonely without me

There's those thinking more or less, less is more
But if less is more, how you keepin score?
Means for every point you make your level drops
Kinda like you're startin' from the top
And you can't do that


Society, you're a crazy breed
I hope you're not lonely without me
Society, crazy indeed
I hope you're not lonely without me
 
Society, have mercy on me
I hope you're not angry if I disagree
Society, you're crazy indeed
I hope you're not lonely without me

Κοινωνία


Μου φαίνεται μυστήριο
Έχουμε μια απληστία με την οποία είμαστε σε συμφωνία
Νομίζεις ότι πρέπει να θέλεις περισσότερα απ' όσα χρειάζεσαι
Μέχρι να τα αποκτήσεις όλα δεν θα είσαι ελέυθερος(η)

Κοινωνία, είσαι ένα τρελό γένος
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα

Όταν θέλεις περισσότερα απ' όσα έχεις
Νομίζεις ότι χρειάζεσαι
Και όταν σκέφτεσαι περισσότερο απ' όσο θες
Οι σκέψεις σου αρχίζουν και τρέχουν σαν αίμα
Νομίζω χρειάζεται να βρω ένα μεγαλύτερο χώρο
Επειδή όταν έχεις περισσότερα απ' όσα έχεις σκεφτεί
Χρειάζεσαι περισσότερο χώρο

Κοινωνία, είσαι ένα τρελό γένος
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα
Κοινωνία, τρελή και βαθειά
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα

Υπάρχουν αυτοί που σκέφτονται περισσότερο ή λιγότερο, το λιγότερο μετράει
Αλλά αφού το λιγότερο μετράει πως συνεχίζεις να σκοράρεις;
Σημαίνει ότι για κάθε πόντο που πιάνεις το επίπεδο σου πέφτει
Κάπως σαν να ξεκινάς από την κορυφή, δεν μπορείς να το κάνεις

Κοινωνία, είσαι ένα τρελό γένος
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα
Κοινωνία, τρελή και βαθειά
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα

Κοινωνία, λυπήσου με
Ελπίζω να μην θυμώνεις που διαφωνώ
Κοινωνία, τρελή και βαθειά
Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα

Τρίτη 30 Αυγούστου 2016

Only know you’ve been high when you’re feeling low...


Well you only need the light when it's burning low,
Only miss the sun when it starts to snow,
Only know you love her when you let her go...
Only know you’ve been high when you’re feeling low,
Only hate the road when you’re missing home,
Only know you love her when you let her go...
And you let her go
Staring at the bottom of your glass
Hoping one day you’ll make a dream last,
But dreams come slow and they go so fast...
You see her when you close your eyes,
Maybe one day you’ll understand why
Everything you touch surely dies...
But you only need the light when it's burning low,
Only miss the sun when it starts to snow,
Only know you love her when you let her go...
Only know you’ve been high when you’re feeling low,
Only hate the road when you’re missing home,
Only know you love her when you let her go...
Staring at the ceiling in the dark
Same old empty feeling in your heart,
'Cause love comes slow and it goes so fast...
Well you see her when you fall asleep,
But never to touch and never to keep,
'Cause you loved her too much and you dived too deep...
Well you only need the light when it's burning low,
Only miss the sun when it starts to snow,
Only know you love her when you let her go...
Only know you’ve been high when you’re feeling low,
Only hate the road when you’re missing home,
Only know you love her when you let her go...
And you let her go... oh oh oh... oh oh...
And you let her go... oh oh oh... oh oh...
Well you let her go...
'Cause you only need the light when it's burning low,
Only miss the sun when it starts to snow,
Only know you love her when you let her go...
Only know you’ve been high when you’re feeling low,
Only hate the road when you’re missing home,
Only know you love her when you let her go...
'Cause you only need the light when it's burning low,
Only miss the sun when it starts to snow,
Only know you love her when you let her go...
Only know you’ve been high when you’re feeling low,
Only hate the road when you’re missing home,
Only know you love her when you let her go...
And you let her go.

Σάββατο 18 Ιουνίου 2016

Ελευθερία...

Είμαστε άνθρωποι, επειδή είμαστε ελεύθεροι... Αν αφαιρεθεί από τον άνθρωπο η ελευθερία επιλογής, τότε αυτό που απομένει δεν είναι άνθρωπος...
Ένα παράδειγμα αξιοποίησης κινηματογραφικής ταινίας στην σχολική τάξη - 2ο ΓΕΛ ΜΙΚΡΑΣ - Σχολικό Έτος 2015-16


Τα κείμενα είναι επιλεγμένα από το σχετικό άρθρο της Εύας Γαλατσάνου - ολόκληρο το άρθρο εδώ / 24 γράμματα:







    Ολόκληρη η ταινία εδώ

    Κυριακή 15 Μαΐου 2016

    "Αν είσαι Θεός..." - η αδικία στον κόσμο




    Από την ενδιαφέρουσα εργασία του πατρός Θεμιστοκλή Μουρτζανού  που δημοσίευσε το Γραφείο Νεότητας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και αφορά σύγχρονα τραγούδια  για χρήση στη διδακτική πράξη.  Όλο το αρχείο εδώ 

    Απάντηση στα μεγάλα γιατί
    Στοχοθεσία: Α. Πολλές φορές στη ζωή μας αισθανόμαστε την εγκατάλειψη του Θεού, όχι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και για τον κόσμο. Πόνος, θάνατος, αρρώστια, αποτυχία, πόλεμος, πείνα, φυσικές καταστροφές μας προβληματίζουν και μας κάνουν να ρωτάμε πού είναι ο Θεός
    Β. Η αμαρτία, η κακή χρήση της ελευθερίας και πρωτίστως, η Πρόνοια του Θεού για τη σωτηρία μας μπορούν να δώσουν απαντήσεις στα γιατί

    Αν είσαι Θεός
    (Μουσική, στίχοι και τραγούδι: Χ. & Π. Κατσιμίχας από το δίσκο Τρύπιες σημαίες)

    Πόσα ποτάμια αίμα, πόσα ποτάμια δάκρυ
    Και πόσα παρακάλια θέλεις ακόμα από μας…
    Τώρα που τρελαθήκαμε και λύσσαξε η μπόρα
    Αν ήσουνα ποτέ εδώ, πες μου πού είσαι τώρα…
    Αν είσαι Θεός γιατί δεν μας λυπάσαι, αν είσαι Θεός γιατί δεν μας μιλάς
    Αν είσαι Θεός γιατί δεν μας  θυμάσαι, γιατί γυρνάς την πλάτη γιατί μας παρατάς;
    Φτύνουνε τ'  όνομά σου κατώτεροι θεοί
    Ουρλιάζουνε  κατάρες, γιατί σιωπάς εσύ;
    Κρατάνε τις ζωές μας του δαίμονα τα κτήνη
    Αν είμαστε παιδιά σου εμείς γιατί νικάν αυτοί;
    Γιατί νικάν εκείνοι;

    Πόσα ποτάμια αίμα, δάκρυ: Ένα συγκλονιστικό τραγούδι, κραυγή αγωνίας και προσευχή συνάμα στο Θεό, για την αδικία του κόσμου. Αίμα από τους πολέμους και τις καταστροφές στα πεδία των μαχών, δάκρυ από τις συνέπειες του πολέμου, τις αρρώστιες, το θάνατο (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λίβανος, οι διάφορες τρομοκρατικές επιθέσεις στις μέρες μας), δημιουργούν στον κόσμο απελπισία
    Και πόσα παρακάλια θέλεις ακόμα από μας: Αυθόρμητο το ερώτημα - γιατί; - αυθόρμητο το βλέμμα στον ουρανό και η ελπίδα στο Θεό να σταματήσει όλα αυτά, να ξαναδώσει τη ζωή και να άρει τις συνέπειες της τρέλας μας
    Τώρα που τρελαθήκαμε: Η δύναμη των ισχυρών δημιουργεί μια τρέλα. Χιλιάδες παιδιά και άνθρωποι υποφέρουν, εξαιτίας της τρέλας των δυνατών που θέλουν να επιβάλουν το νόμο τους, χωρίς ανθρωπιά, δέσμιοι των βιομηχανιών όπλων και των συμφερόντων…
    Αν ήσουνα ποτέ εδώ: Όταν βλέπει κανείς όλα αυτά, τότε νιώθει βαθιά την αγωνία και το ερώτημα "Πού είναι ο Θεός"
    Γιατί δεν μας λυπάσαι, γιατί δεν μας μιλάς, γιατί δεν μας θυμάσαι; Βαθιά αγωνία. Συνήθως, όταν όλα είναι καλά ξεχνάμε το Θεό, ή πρακτικά ζούμε σαν ο Θεός να δημιούργησε τον κόσμο κι από  κει και πέρα τίποτα να μην τον κάνει να ασχολείται μ'  Αυτόν (αίρεση του ντεϊσμού). Ο Θεός όμως έστειλε τον Υιό Του, τον Χριστό στον κόσμο, για να σώσει τον κόσμο.
    Φτύνουνε το όνομά σου κατώτεροι θεοί: Το χρήμα, η εξουσία, οι ισχυροί, τα όργανα του διαβόλου, αυτοί που νιώθουν άτρωτοι και αυτάρκεις και αντιμετωπίζουν τη ζωή ως θεοί
    Γιατί σιωπάς εσύ; Κι όμως, η σιωπή είναι ο τρόπος του Θεού.
    Γιατί νικάν αυτοί, γιατί νικάν εκείνοι; Οι δαίμονες και όσοι ζουν χωρίς Θεό.
    Αν είμαστε παιδιά σου: Στην απελπισία ξαναβρίσκουμε το Θεό!

    1.Πηγή: Πατερικός

    2. Πηγή- περισσότερα: ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

    Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016

    Η Χαρά του Έρωτα




    Ο πατήρ Βαρνάβας Γιάγκου, υπεύθυνος νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης συζητάει με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο με θέμα την χαρά του έρωτα, τους νέους και το σεξ.

    Εκπομπή Νέο Αρχονταρίκι - 26 Μαϊου 2013

    Παράλληλα στην εκπομπή ακούγονται οι απόψεις νέων ανθρώπων για τον έρωτα και το σεξ



    Τρίτη 8 Μαρτίου 2016

    «Ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη», 1ο ΓΕΛ Βεροίας

    Αναδημοσίευση: Θρησκευτικά και Μουσική 
    Το 1ο ΓΕ.Λύκειο Βεροίας συμμετείχε στο 2ο πανελλήνιο μαθητικό συνέδριο « Η θεολογία διαλέγεται με τον σύγχρονο κόσμο» με την ταινία μικρού μήκους 
    «Ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη», η οποία προέκυψε μέσα από την ερευνητική εργασία
    «Η μικρή έβδομη τέχνη». 


    Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2016

    Ο Θεός δεν έχει ηθική...είναι η Αγάπη!

    Πηγή-περισσότερα: Με παρρησία... 

    ...Η πίστη των ηθικιστών στον Θεό στηρίζεται κυρίως στον φόβο του θανάτου και όχι στην αγάπη για τον Θεό…και το να λες ότι πιστεύεις κάπου ή σε κάποιον επειδή φοβάσαι τα χειρότερα, είναι ανήθικο.

    Τα παραλέω; Μπορεί. Πάντως ένα είναι σίγουρο ότι η ποιότητα των ανθρώπων- των χριστιανών- δεν φαίνεται από το αν είναι παρθένοι στο σώμα διότι στην ψυχή τους μπορεί να είναι πόρνοι. Δεν φαίνεται εάν στους τρόπους τους είναι ευγενικοί, διότι η καρδιά τους μπορεί να όζει εμπάθεια. Δεν φαίνεται από το αμακιγιάριστο πρόσωπο αλλά από τα δακρυσμένα μάτια που ζητούν έλεος και συγχώρεση.
    Τα παραλέω; Μπορεί. Πάντως ένα είναι το σίγουρο ότι ο Θεός δεν έχει ηθική. Έχει αγάπη…μάλλον είναι η Αγάπη.
    Χριστιανός δεν είναι κάποιος ο οποίος απλά διαβάζει την Αγία Γραφή και την ξέρει απ’ έξω κάνοντας με την πρώτη ευκαιρία επίδειξη γνώσεων στους άλλους, διότι και ο διάβολος την ξέρει απ’ έξω και ανακατωτά. Χριστιανός δεν είναι ο κομπλεξικός άνθρωπος με το έτερο φύλο. Χριστιανός δεν είναι ο άνθρωπος εκείνος ο οποίος κάνει ιεραποστολές σε μακρινές χώρες και δεν συγχωρεί τον αδελφό του για κάποιο λάθος του.
    Χριστιανός είναι ο ερωτευμένος με τον Έναν και όχι ο ξενέρωτος που κόλλησε σε τύπους και σχήματα. Είναι το ανθισμένο τριαντάφυλλο που ποτίζεται και θρέφεται από την αγάπη και την ελευθερία που του προσφέρει ο Θεός του.
    Χριστιανή είναι η «ανήθικη πόρνη»  που έπλυνε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και τα δάκρυα της μετανοίας της.
    Χριστιανός είναι ο «ανήθικος ληστής» που λήστεψε τον παράδεισο πάνω στον σταυρό λέγοντας το «Μνήσθητί μου Κύριε…»
    Χριστιανός είναι ο αμαρτωλός που ζει εν μετάνοια και ταπείνωση, κινούμενος μέσα στην ασφάλεια της υπακοής στον πνευματικό του πατέρα.

    Ο χριστιανός ζει μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, ως μέλος του Σώματος του Χριστού. Ως μέλος που θέλει θεραπεία. Και βρίσκει θεραπεία όχι έξω απ' αυτό αλλά μέσα σ' αυτό. Με την συνεργία όλου του Σώματος, με την βοήθεια της Χάρης του Παρακλήτου η οποία «τά ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί».
    Η ηθική του χριστιανού είναι η ελευθερία της αγάπης και της συγχώρεσης και όχι η νόθα ηθική του ανήθικου ηθικισμού.

    αρχιμ.Παύλος Παπαδόπουλος

    Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2016

    Kάθε μέρα είναι ένα δώρο...

     κι όχι ένα δικαίωμα δεδομένο...

    If Today Was Your Last Day
    Ο καλύτερός μου φίλος μου έδωσε την καλύτερη συμβουλή
    Μου είπε ότι η κάθε μέρα είναι ένα δώρο κι όχι ένα δικαίωμα δεδομένο
    Αναποδογύρισε κάθε πέτρα, άσε πίσω τους φόβους σου
    Και προσπάθησε να ακολουθήσεις τον πιο ασυνήθιστο δρόμο
    Το πρώτο σου βήμα είναι και το μεγαλύτερο άλμα

    Αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα και το αύριο δεν υπήρχε
    Θα μπορούσες να πεις αντίο στο χθες;
    Δε θα ζούσες κάθε στιγμή σα να 'ταν η τελευταία σου;
    Δε θα άφηνες κάθε παλιά εικόνα στο παρελθόν;
    Δε θα χάριζες κάθε σου δεκάρα, αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα;
    Τι θα γινόταν, τι θα γινόταν, αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα;

    Κάποιος τρόπος ζωής πρέπει να υπάρχει αντίθετα με το κατεστημένο
    Ό,τι αξίζει το τίμημα, αξίζει πάντα και τη μάχη
    Κάθε δευτερόλεπτο μετράει, καθώς δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία
    Οπότε ζήσε σα να μη μπορούσες να ξαναζήσεις
    Μην αφήνεις την ίδια σου τη ζωή σε ελεύθερη πτώση

    Αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα και το αύριο δεν υπήρχε
    Θα μπορούσες να πεις αντίο στο χθες;
    Δε θα ζούσες κάθε στιγμή σα να 'ταν η τελευταία σου;
    Δε θα άφηνες κάθε παλιά εικόνα στο παρελθόν;
    Δε θα χάριζες κάθε σου δεκάρα;

    Δε θα τηλεφωνούσες σε όλους αυτούς τους φίλους που δε βλέπεις ποτέ;
    Δε θα αναπολούσες κάθε παλιά σου εμπειρία;
    Δε θα συγχωρούσες τους εχθρούς σου;
    Και δε θα έβρισκες επιτέλους αυτόν τον κάποιο που όλο ονειρεύεσαι;
    Δε θα ορκιζόσουν με την ψυχή σου στο Θεό εκεί ψηλά
    ότι επιτέλους θα ερωτευόσουν, αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα;

    Αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα
    δε θα άφηνες το στίγμα σου γιατρεύοντας μια ραγισμένη καρδιά;
    Ξέρεις, δεν είναι ποτέ αργά να σημαδέψεις στ' αστέρια
    Ανεξάρτητα του ποιος είσαι

    Οπότε κάνε ό,τι χρειάζεται
    γιατί δεν μπορείς να γυρίσεις καμιά στιγμή πίσω σ'αυτή τη ζωή
    Μην αφήνεις τίποτα να σταθεί στο δρόμο σου
    Γιατί ο χρόνος δεν είναι ποτέ με το μέρος σου

    Αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα και το αύριο δεν υπήρχε
    Θα μπορούσες να πεις αντίο στο χθες;
    Δε θα ζούσες κάθε στιγμή σα να 'ταν η τελευταία σου;
    Δε θα άφηνες κάθε παλιά εικόνα στο παρελθόν;
    Δε θα χάριζες κάθε σου δεκάρα;

    Δε θα τηλεφωνούσες σε όλους αυτούς τους φίλους που ποτέ δε βλέπεις;
    Δε θα αναπολούσες κάθε παλιά σου εμπειρία;
    Δε θα συγχωρούσες τους εχθρούς σου;
    Και δε θα έβρισκες επιτέλους αυτόν τον κάποιο που όλο ονειρεύεσαι;
    Δε θα ορκιζόσουν με την ψυχή σου στο Θεό εκεί ψηλά
    ότι επιτέλους θα ερωτευόσουν, αν σήμερα ήταν η τελευταία σου μέρα;


    Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2016

    Οι επισκέπτες

    Αποτέλεσμα εικόνας για οι επισκεπτες

    Αναδημοσίευση:  The other side
    Μια ακόμη εξαιρετική μικρού μήκους ταινία με τίτλο  «Επισκέπτες» παρουσιάζει ο πολυβραβευμένος σε Ελληνικά και Διεθνή Φεστιβάλ Κινηματογράφου, ο Θοδωρής Παπαδουλάκης. 
    Ένα σπίτι στα Χανιά άνοιξε την πόρτα του σε τρεις απρόσμενους «Επισκέπτες» και έγινε φάτνη και αγκαλιά.
    'via Blog this'

    Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2015

    Έγκλημα και τιμωρία...

    εγκλημα και τιμωρια Ντοστογιεφσκι

    Ντοστογιέφσκι

    Αναδημοσίευση- Συντάκτης: , δημοσιεύθηκε: 23/11/2013
    Συγγραφέας:  | Κατηγορία: ΚΛΑΣΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
    Έγκλημα και τιμωρία
    (Μυθιστόρημα)
    Ξεκινώντας από ένα έγκλημα για το οποίο υπεύθυνη είναι η ίδια η κοινωνία, ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, στο πρόσωπο του θύτη, που είναι συγχρόνως και θύμα, προβάλλει την υπαρξιακή του αγωνία σε έναν κόσμο ζοφερό. Με το «Έγκλημα και τιμωρία» ο συγγραφέας θέτει ενώπιόν μας το υπαρξιακό πρόβλημα: Ο φοιτητής Ρασκόλνικωφ, που έγινε δολοφόνος διαμαρτυρόμενος για την κοινωνική αδικία και καταγγέλοντάς την, προβληματίζεται αν σε τελευταία ανάλυση είναι ο ίδιος εγκληματίας, τη στιγμή που όσοι κάνουν τους πολέμους ευθύνονται για εκατομμύρια θανάτους σε όλο τον κόσμο… Η ψυχολογική ανάλυση του ήρωα από το μεγάλο Ρώσο συγγραφέα δίνει στο έργο βάθος και ο προβληματισμός του το καθιστά διαχρονικό. Δίκαια θεωρείται ένα από τα μεγάλα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και διδάσκεται σε πολλές σχολές Ψυχολογίας πανεπιστημίων του σύγχρονου κόσμου.

    Συγγραφέας: Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
    Έτος πρώτης έκδοσης: 1866
    Μέγεθος: 456 σελ. / 4Mb
    Έγκλημα και τιμωρία Αρχείο PDF

    Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2015

    One love...One life with each other Sisters Brothers






    Is it getting better
    Or do you feel the same
    Will it make it easier on you
    Now you got someone to blame

    You say
    One love
    One life
    When it's one need
    In the night
    It's one love

    We get to share it
    It leaves you baby
    If you don't care for it

    Did I disappoint you?
    Or leave a bad taste in your mouth?
    You act like you never had love
    And you want me to go without

    Well it's too late
    Tonight
    To drag the past out
    Into the light
    We're one
    But we're not the same

    We get to carry each other
    Carry each other
    One

    Have you come here for forgiveness
    Have you come to raise the dead
    Have you come here to play Jesus
    To the lepers in your head
    Did I ask too much
    More than a lot
    You gave me nothing
    Now it's all I got

    We're one
    But we're not the same
    We hurt each other
    Then we do it again

    You say
    Love is a temple
    Love a higher law
    Love is a temple
    Love the higher law
    You ask me to enter
    But then you made me crawl
    And I can't be holding on
    To what you got
    When all you got is hurt

    One love
    One blood
    One life
    You got to do what you should

    One life
    With each other
    Sisters
    Brothers

    One life
    But we're not the same
    We get to carry each other
    Carry each other
    One
    One


    Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2015

    Ζωή είναι η σχέση...

    Κάθε ζωντανός οργανισμός ενεργεί και σχετίζεται: ανταλλάσσει ενέργεια με το περιβάλλον του, επικοινωνεί με τον περίγυρο του, βρίσκεται σε σχέση με καθετί το διαφορετικό από αυτόν τον ίδιο, συμμετέχει, δηλαδή μετέχει μαζί του, συνευρίσκεται (βρίσκεται μαζί) το ένα με το άλλο. (Γ΄ Λυκείου)

    • Η ζωή είναι σχέση... Τι συνεπάγεται αυτή η αντίληψη για τον ήρωα της ταινίας;
    • Γιατί η παρουσία των άλλων αποτελεί προϋπόθεση της δικής μας ελευθερίας;








    «Τι είναι λοιπόν ένα ανθρώπινο πρόσωπο; Είναι το σύνολο των ανθρώπινων σκέψεων, βουλήσεων, συναισθηµάτων, πράξεων, φαντασιών, ονείρων και σχέσεων ενός υποκειµένου, που βιώνονται πάντοτε σε αδιάσπαστη όσµωση και αλληλεπίδραση µε το ανθρώπινο φυσικό, οικογενειακό, φιλικό, κοινωνικό, οικονοµικό, ιδεολογικό και θεσµικό περιβάλλον... Η ικανότητα ετεροαναφορικότητας και συσχετισµού αποτελεί συστατική κατηγορία του ανθρώπινου προσώπου, πολύ περισσότερο είναι αυτό καθεαυτό το ανθρώπινο πρόσωπο....»
    (Πέτρου Γιατζάκη, “Η ζωή ως επιβίωση και ο θάνατος ως τραγωδία”, περ. Σύναξη, τευχ. 68, σελ. 40-41)