Παρουσίαση Βιβλίου. Άγιος Νικόλαος Κασάτκιν. Για τους Ιάπωνες έγινε Ιάπωνας.

 

Νέα έκδοση-Βιβλιοπρόταση: Άγιος Νικόλαος Κασάτκιν Δεν ήταν Ιάπωνας, κι όμως ήταν το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο μετά τον αυτοκράτορα στην Ιαπωνία του 19ου αιώνα. Πριν εγκατασταθεί εκεί αποκαλούσε την Ιαπωνία «αγαπημένη αρραβωνιαστικιά». Κι όταν πήγε, ήταν τόση η αγάπη του για τον λαό της, ώστε έγινε «για τους Ιάπωνες Ιάπωνας». Έμαθε τη γλώσσα τους, υιοθέτησε τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους. Εκεί όμως, που δοκιμάστηκε η αγάπη του και έλαμψε η γνησιότητά της, ήταν στην κρίσιμη περίοδο του Ρωσοϊαπωνικού πολέμου. Εκείνος -όντας Ρώσος- όχι μόνο δεν εγκατέλειψε τη χώρα, μα στάθηκε δίπλα στους αδελφούς του Ιάπωνες. «Δε βρίσκομαι εδώ ως υπηρέτης της Ρωσίας, αλλά ως υπηρέτης του Χριστού» ήταν το ξεκάθαρο μήνυμά του. Είχε έρθει για να τους γνωρίσει τον Χριστό, που ήταν πατέρας όλων! Εργάστηκε για πενήντα ολόκληρα χρόνια χωρίς κανέναν μόνιμο συνεργάτη και άφησε στην ιαπωνική γη -εκτός από το σκήνωμά του- δεκάδες χιλιάδες ορθόδοξους Ιάπωνες. Αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο που είναι σήμερα άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας έρχεται να μας γνωρίσει το βιβλίο «Άγιος Νικόλαος Κασάτκιν: για τους Ιάπωνες έγινε Ιάπωνας» της Ναταλίας Σκορομπογκάτκο, με πρόλογο του Μητροπολίτη Κορέας και εξάρχου Ιαπωνίας κ.κ. Αμβροσίου, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Έαρ. Μια συναρπαστική βιογραφία ενός αγίου που αφιέρωσε όλη τη ζωή του στη «χώρα του ανατέλλοντος ηλίου». Το βιβλίο μπορείτε να το αναζητήσετε εδώ.

 

Παρουσίαση Βιβλίου. Η ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ – Από την Απω Ανατολή στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία

 

Περιγραφή

Η συμφιλίωση – Από την Άπω Ανατολή στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία

Η αληθινή ιστορία της Μαρίας-Kinuko Fukami, που γεννήθηκε στην Ιαπωνία και έζησε πολλές και συγκλονιστικές μεταστροφές. Ένα ταξίδι αναζήτησης από τις ανατολικές θρησκείες στον Προτεσταντισμό, στον Παπισμό και, τέλος, στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Νέα έκδοση-Βιβλιοπρόταση: Η Συμφιλίωση

Ελλάδα και Ιαπωνία, δυο χώρες που τις χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα! Τις ενώνει

όμως ένας βαθύς σεβασμός στην παράδοση και στη φιλοξενία. Πόσο συχνό είναι

μια Γιαπωνέζα, χωρίς ποτέ να το έχει επιθυμήσει ή σχεδιάσει, να καταλήγει στην

Ελλάδα μέσα από δρόμους περίεργους και συμπτώσεις αξιοθαύμαστες;

Στο νέο βιβλίο της Μαρίας-Kinuko Fukami «Η συμφιλίωση» που κυκλοφορεί από

τις εκδόσεις «Έαρ», η συγγραφέας περιγράφει το συγκλονιστικό ταξίδι αναζήτησης

από την πατρογονική της θρησκεία με τελική κατάληξη την Ορθόδοξη εκκλησία.

Ας την ακούσουμε σε ένα απόσπασμα:

«Ἀπρόσμενα, ἡ ὀσμὴ τοῦ θυμιάματος μὲ ἔφερε πίσω στὸ μακρινό μου παρελθόν...

Ἤμουν μὲ τὴ γιαγιά μου στὸ δωμάτιο tatami στὴν Ἰαπωνία. Ἡ γιαγιὰ ἄναβε τὸ κερὶ

καὶ τὸ θυμίαμα μπροστὰ στὸν μεγάλο βουδιστικὸ οἰκογενειακὸ βωμό, κάθε πρωὶ καὶ

κάθε βράδυ.

Ἡ εὐωδιὰ καὶ ὁ ἦχος ἀπὸ τὸ καμπανάκι (rin) ἠρεμοῦσε τὴν παιδική μου ψυχὴ ἀλλὰ

μοῦ ἔφερνε καὶ μιὰ μικρὴ λύπη, γιατὶ ἔνιωθα mujō (προσωρινή, περαστικὴ στὴ ζωή).

Ἡσυχία, σιωπή, νέκρωση, νηστεία, προσδοκία τῆς ψυχῆς γιὰ μιὰ ἄλλη ζωή, αἰώνια

«Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ» χωρὶς Ἀνάσταση... χωρὶς Παρουσία, χωρὶς Χριστό...»

Ένα συναρπαστικό autofiction για τους αναγνώστες που αγαπούν τους δυο λαούς

και αναζητούν τους κοινούς τόπους Ελλήνων-Ιαπώνων που, όπως μας αποκαλύπτει

η ίδια η συγγραφέας, έχουν ευρύ πεδίο σύνδεσης!

Σχετικά με την συγγραφέα 

Fukami Μαρία-Kinuko

Η Μαρία-Kinuko Fukami γεννήθηκε το 1978 στην Καγκοσίμα της Ιαπωνίας, στο νοτιότερο τμήμα του Κιούσου. Το 1997 εισήχθη στο International Christian University στο Τόκιο της Ιαπωνίας (BA, East Asian Studies, History of Political Thought). Την ίδια χρονιά κέρδισε βραβείο σε διαγωνισμό έκθεσης για την εξομάλυνση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Κίνας και Ιαπωνίας και στάλθηκε στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου ως πρέσβειρα καλής θέλησης των φοιτητών. Διετέλεσε μέλος του Φοιτητικού Φόρουμ Ιαπωνίας – Κορέας (JKSF), το οποίο στοχεύει στην προώθηση της συμφιλίωσης μεταξύ των δυο χωρών σε φοιτητικό επίπεδο. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της σπούδασε και στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου (Σκοτία), στο Trinity College (Φιλιππίνες) και στο Πανεπιστήμιο Yonsei (Νότια Κορέα).

Αφότου έγινε προτεστάντισσα, συμμετείχε σε ιεραποστολικό έργο με ευαγγελικούς ιεραποστόλους στις κατεξοχήν βουδιστικές περιοχές του Τόκιο. Φοίτησε στο Θεολογικό Σεμινάριο του Τόκιο. Το 2005-2006 συνεργάστηκε με χριστιανούς νέους από περισσότερες από 30 χώρες στη Λοζάνη της Ελβετίας και στο Λούτον του Ηνωμένου Βασιλείου. Στάλθηκε στην Αθήνα και το Κάιρο για να εξυπηρετήσει πρόσφυγες και άστεγους. Υπηρέτησε ως διερμηνέας αγγλικών – φαρσί μεταξύ Ιρανών, Αφγανών και Κούρδων προσφύγων στην Ελλάδα. Σπούδασε στο Τμήμα Γλωσσολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Συμμετέχει βοηθητικά στο Historic Faith Commentary Series, που επιμελήθηκε ο πατρολόγος Δρ David Bercot. Μεταφράζει επίσης βιβλία και άρθρα.

Για παραγγελία του βιβλίου κλικ εδώ 

ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΤΡΕΙΣ - Η Τριαδική Μοναρχία στην Ορθόδοξη Παράδοση (Ι.Μ.Κουτλουμουσίου) Βίντεο

Νέα έκδοση της Ι.Μονής Κουτλουμουσίου. Κύριο θέμα της η ανθρώπινη φύση, το πρόσωπο και η ενότητα.
Συγγραφέας: Χρυσόστομος Κουτλουμουσιανός

Παιδικά βιβλία για τους Ορθόδοξους αγίους της Δύσης από τις εκδόσεις Ποταμίτου

Ο άγιος Δαβίδ της Ουαλίας



Η αγία Γενοβέφα (Γενεβιέβη) του Παρισιού



Άγιοι της Αγγλίας



Άγιοι της Ιρλανδίας

Το Ταξίδι του Αγίου Μπρένταν του Ιρλανδού (βιβλίο)

Από τις εκδόσεις Ποταμίτου κυκλοφορεί το παιδικό βιβλίο με τίτλο Το Ταξίδι του Αγίου Μπρένταν του Ιρλανδού. Πληροφορίες και παραγγελία του βιβλίου  εδώ 

Αγγλοσαξονικό πατερικό (παρουσίαση βιβλίου)

Οι εκδόσεις Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ κυκλοφόρησαν μία υπέροχη σειρά βιβλίων (τρεις τόμοι) με τίτλο Αγγλοσαξονικό Πατερικό. Τα βιβλία περιέχουν βίους Ορθόδοξων Αγγλοσαξόνων αγίων μεταφρασμένους στα Ελληνικά. Τα πρωτότυπα Αγγλικά κείμενα είναι του Ρώσου καθηγητή Βλαδήμιρου Μόςς.

Για να διαβάσετε απόσπασμα από τα βιβλία κλικ εδώ   



Από τις εκδόσεις Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ κυκλοφορεί και το βιβλίο οι Άγιοι της Χρυσής εποχής της Αγγλίας. Κλικ εδώ      

Η σελίδα των εκδόσεων εδώ 

Φως εξ Ανατολής στους Κέλτες (Του Νικου Γ. Ξυδακη)

Ιερομόναχος Χρυσόστομος

Κουλουμουσιανός

Ο Θεός των Μυστηρίων

Η θεολογία των Κελτών στο φως της Ελληνικής Ανατολής

Εκδοση Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου

Αγιον Ορος, 2008, σελ. 312

Το έργο αυτό ξεκίνησε από μια αίσθηση, εξομολογείται ο συγγραφέας - μοναχός. Την αίσθηση της οικειότητας που νιώθει ένας Ελληνας Ορθόδοξος στο περιβάλλον των μνημείων του αρχαίου Κελτικού μοναχισμού. Παράδοξη αίσθηση, μια και αναφερόμαστε σε κόσμους με διακριτά πολιτισμικά ιδιώματα, μα και γι' αυτό αίσθηση προκλητική. Πράγματι, πολλά έχουν γραφτεί για την αρχαία παράδοση της Ιρλανδίας και της Βρετανίας, είναι όμως η πρώτη φορά που παρουσιάζεται ο καρπός μιας μεθοδικής συγκριτικής σπουδής της Κελτικής και της Ανατολικής πνευματικότητας. Καρπός που συνδυάζει την επιστημονική ακρίβεια με την καλλιέπεια και τη ζέουσα ροή της έκφρασης. Ετσι, απευθύνεται όχι μόνο στην ακαδημαϊκή κοινότητα αλλά και σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο.

Δύο γεωγραφικά άκρα

Το βιβλίο αφορά τη διερεύνηση των μοναστικών πηγών που γεωγραφικά εντοπίζονται στα δύο άκρα της Ρωμαϊκής οικουμένης, τη Μικρά Ασία από τον 4ο έως τον 7ο αιώνα και την Ιρλανδία έως την κατάκτησή της από τους Νορμανδούς τον 12ο αιώνα. Αναδιφώντας με σεβασμό και διεισδυτικότητα στις πολλές και διάσπαρτες πηγές, και καλά ενημερωμένος στη σύγχρονη βιβλιογραφία, ο συγγραφέας, χωρίς να επιδιώκει a priori την πρωτοτυπία, ανοίγεται σε νέους δρόμους και δημιουργικές συνθέσεις, επιζητώντας να φθάσει στα ουσιώδη και κάποτε να αγγίξει τον τύπον των ήλων: Ποια είναι η ταυτότητα του Χριστιανισμού και ποια η έννοια της πνευματικότητας; Ποια είναι τα εσωτερικά στοιχεία που φέρνουν τόσο κοντά τις δύο απομακρυσμένες παραδόσεις διαμορφώνοντας μια ενιαία στάση ζωής; Ανάμεσα στα σημεία σύγκλισης εστιάζει στην από κοινού αφομοιωτική στάση των δύο κοινωνιών έναντι της προχριστιανικής τους παράδοσης, στάση που δεν είναι άσχετη με την ερμηνεία της συνεχούς παρουσίας του Θεού στον κόσμο και στην ιστορία.

Πιο αναλυτικά: Ο π. Χρυσόστομος, προχωρώντας σε μια βαθιά αλλά εύληπτη θεολογία, αναδεικνύει τις κοινές προϋποθέσεις στην ερμηνεία και βίωση του Χριστιανισμού, με βασικό άξονα το Τριαδολογικό δόγμα, την εμπειρική διάκριση απρόσιτης ουσίας και μεθεκτών ενεργειών στη θεότητα, κι ακόμη με άξονα την ολιστική ανθρωπολογία.

Απρόσιτο μυστήριο

Αυτό ακριβώς δηλώνει και ο τίτλος, παρμένος από ένα ιρλανδικό ποίημα του 9ου αιώνα. «Ο Θεός των μυστηρίων» σημαίνει ότι ο Θεός ακόμη και στην ενσάρκωσή του, ακόμη και μέσα στα «μυστήρια» της Εκκλησίας, παραμένει απρόσιτο μυστήριο. Και μαζί του ολόκληρη η δημιουργία διατηρεί το μυστηριακό χαρακτήρα της. Γι' αυτό και η αγιότητα -ως γνώση του Θεού- δεν εξαρτάται από ορθολογιστικά οικοδομήματα ούτε από ιεραρχικές δομές, αλλά χτίζεται στην προσωπική κοινωνία με τον Θεό, στο μυστήριο της καθαρμένης αγάπης.

Ακριβώς στην προσέγγιση της αγιότητας καθίσταται περισσότερο εμφανής η διαφοροποίηση τόσο της Κελτικής όσο και της Ανατολικής παράδοσης, από την παράδοση του Δυτικού Ρωμαϊκού κόσμου. Ο μοναχισμός -κυρίαρχη έκφραση στην Ιρλανδία και σημείο αναφοράς για τον Ελληνα της Ανατολής- με την έμφαση που δίνει στο προσωπικό και χαρισματικό στοιχείο λειτουργεί ως αντίρροπο βάρος στο Imperium Romanum, που ευνοεί την ιεροκρατική δόμηση, τον θεσμό, τη δικανική ερμηνεία και οργάνωση της ζωής. Η θεολογία των Κελτών και των Ελλήνων χαρακτηρίζεται από ένα καθολικό όραμα, το όραμα του ανακαινισμού της συμπαντικής πραγματικότητας στη δόξα και το κάλλος του Χριστού, που αποτελεί το κέντρο της κτίσης και της ιστορίας στη δραματική της πορεία. Δεν πρόκειται για μια θεολογία που βασίζεται στην παραμέριση της ιστορίας ούτε πάλι για θεολογία που χάνει το εσχατολογικό της όραμα στις ιστορικές δομές.

Πολιτισμός και Ορθοδοξία

Οι Κέλτες πατούν επάνω στα χνάρια των Ελλήνων, φαίνεται να υποστηρίζει το βιβλίο, χωρίς όμως να πέφτει σε ομολογιακές αγκυλώσεις ή εθνικές ρητορείες. Το αντίθετο μάλιστα. Το Ευαγγέλιο μπορεί να προκαλέσει τις ίδιες αντιδράσεις και το Πνεύμα μπορεί να εμπνεύσει κατά τον ίδιο τρόπο ανθρώπους άγνωστους μεταξύ τους, όσο κι αν η ψυχική ιδιοσυγκρασία και η συλλογική μνήμη αποτυπώνει την ίδια εμπειρία με διαφορετικούς τρόπους. Εδώ, άλλωστε, έγκειται η δυσκολία αλλά και η επιτακτική ανάγκη μιας συγκριτικής προσέγγισης σε ένα κόσμο που αναζητά την αρμονία μιας πολυπολιτισμικής ταυτότητας. Ο συγγραφέας διασπά τη συνήθη ιδεολογική ταύτιση πολιτισμού και Ορθοδοξίας, αφού η Ορθοδοξία -ως εμπειρία και ζωή- αγιάζει κάθε άνθρωπο στο δικό του πολιτισμό. Η Ορθοδοξία δεν είναι σωστό να θεωρείται η βυζαντινή ή «ανατολική» εκδοχή του Χριστιανισμού - ο επαρχιωτισμός αυτός που διακατέχει σήμερα αρκετές συνειδήσεις απαξιώνει την αληθινή παράδοση των Πατέρων της Εκκλησίας, και προσφέρει λαβές για παρερμηνείες και ιστορικές παραναγνώσεις.

Το έργο αποτελεί το πρώτο μέρος μιας ευρύτερης συγκριτικής έρευνας του Κελτικού και του Ανατολικού μοναχισμού. Ο στόχος του μοναχού συγγραφέα είναι διττός: αφενός η γνωριμία της μακρινής Κελτικής Δύσης από τους Ορθόδοξους της Ανατολής, αφετέρου η ανάδειξη στα μάτια των Ευρωπαίων μιας μη ελληνικής, θαμμένης Ορθοδοξίας, που μπορεί ωστόσο να τροφοδοτήσει τις συνειδήσεις εκείνων που αναζητούν τις αρχέγονες ρίζες της Ευρώπης. Το βιβλίο περιβάλλεται από καλαίσθητο εξώφυλλο, με θέμα μια ολοσέλιδη παράσταση των πειρασμών του Χριστού από το Ιρλανδικό ευαγγέλιο του Κελλς (8ος - 9ος αι.), που φυλάσσεται στο Δουβλίνο και έχει εκτιμηθεί ως το ωραιότερο εικονογραφημένο χειρόγραφο της μεσαιωνικής Δύσης.

http://www.kathimerini.gr/347372/article/politismos/arxeio-politismoy/fws-e3-anatolhs-stoys-keltes

Το βιβλίο του Kells σε ψηφιακή μορφή.

Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση σας παραθέτω έναν σύνδεσμο όπου μπορείτε να ξεφυλλίσετε μια ψηφιακή μορφή του βιβλίου του Kells* εδώ

*Το βιβλίο του Kells είναι ένα βιβλίο που περιέχει τα τέσσερα ευαγγέλια. Ξεκίνησε να φιλοτεχνείτε από μοναχούς στην Iona στο μοναστήρι του αγίου Columba. Λόγο των επιδρομών των Βίκινγκς οι μοναχοί εγκατέλειψαν την Iona και πήγαν στην Ιρλανδία στο μοναστήρι του Kells (και αυτό μοναστήρι ιδρυμένο από τον  άγιο Columba), όπου και συνέχισαν να φιλοτεχνούν το βιβλίο και από αυτό το μοναστήρι πήρε το όνομα του. Διεκδικεί τον τίτλο του ποιο όμορφα διακοσμημένου βιβλίου παγκοσμίως. Φυλάσσεται στο Trinity College του Δουβλίνου.  
 

ΘΕΟΣ, ΠΡΟΣΩΠΟ, ΦΥΣΗ & ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ

Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου The One and the Three: Nature, Person and Triadic Monarchy in the Greek and Irish Patristic Tradition, του ιερομονάχου Χρυσοστόμου Κουτλουμουσιανού, δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα johnsanidopoulos.com συνέντευξη του συγγραφέα, απόσπασμα της οποίας μεταφράσαμε και παραθέτουμε.

Ποια ήταν η αιτία και αφορμή που σας ώθησαν να ασχοληθείτε με αυτό το θέμα;

Συμμετείχα σε ένα πολυάνθρωπο συλλείτουργο σε μια μεγάλη χώρα. Πλήθος επισκόπων, ιερέων, τεράστιο εκκλησίασμα και ένα εντυπωσιακό, όμορφο τελετουργικό έδιναν την αίσθηση του ουρανού επί γης. Αλλά την ίδια στιγμή είχα μια παράξενη εντύπωση. Αντί της συνάντησης Εκκλησίας, ως λαού του Θεού, και του ίδιου του Θεού, φαινόταν σαν να υπήρχαν τρεις τάξεις ή, αν θέλετε, ‘κόσμοι’ σε μια κατιούσα ιεράρχηση: ο Θεός, ο κλήρος, και ο λαός. Ο πρώτος των λειτουργών φανέρωνε την υψηλή του θέση με κάθε δυνατό τρόπο. ‘Είναι σωστά αυτά;’ αναρωτήθηκα. Και ο λογισμός αυτός ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο βλέποντας ότι το ίδιο σχήμα υπήρχε και έξω από το μυστήριο. Ήταν ένα είδος παιχνιδιού; Μελετώντας σύγχρονα θεολογικά κείμενα, συνειδητοποίησα ότι αυτό το παιχνίδι όδευε ολοταχώς να καθιερωθεί ως υπερβατική αλήθεια, ως αντανάκλαση μιας ουράνιας δομής, του Θεού του ίδιου. Το κλειδί ήταν μια συγκεκριμένη ερμηνεία της Αγίας Τριάδος. Έτσι σκέφθηκα να ερευνήσω την πατερική Τριαδική διδασκαλία, και να αντιπαραθέσω σε μια μοντέρνα σχολή θεολογικής σκέψης (που παρουσιάζεται ως πατερική) την θεολογία και ανθρωπολογία των αγίων Πατέρων. Αυτό με βοήθησε να κατανοήσω βαθύτερα και τον μοναχισμό ως την υψηλότερη έκφραση της πατερικής Τριαδικής θεολογίας και ανθρωπολογίας.

Γιατί είναι τόσο σημαντικό να είμαστε θεολογικά ακριβείς ως προς τις έννοιες ‘φύση’ και ‘πρόσωπο’;

Διότι αυτοί οι όροι αφορούν στο μυστήριο του ανθρώπινου όντος αλλά και του Θεού, με τρόπο βέβαια ριζικά διαφορετικό αλλά και ανάλογο. Ασφαλώς δεν πρέπει να λεπτολογούμε την καθημερινή χρήση των λέξεων, όταν όμως εντοπίζεται μια διαστρέβλωση που επηρεάζει την ανθρώπινη ύπαρξη και κοινωνία, τότε τα πράγματα αλλάζουν.

Πώς μπορεί η κατανόηση της φύσεως και του προσώπου να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά την προσέγγιση του Τριαδικού δόγματος;

Νομίζω ότι πρωτεύον λάθος μας είναι η εφαρμογή κατηγοριών του κτιστού κόσμου στο άκτιστο, πράγμα που παράγει λανθασμένες εικόνες για την Τριάδα. Επιπλέον, οι σύγχρονες ερμηνείες της φύσεως και του προσώπου βοηθούν στη σχετική ολίσθηση. Έχει λησμονηθεί η πατερική θέση ότι το πρόσωπο είναι φύση με ιδιότητες. Αντίθετα, αποσπάσαμε το πρόσωπο από τη φύση. Η φιλοσοφική υπερέξαρση του προσώπου σε ένα υπερβατικό πεδίο και η καχυποψία έναντι αυτού που θεωρούμε ως φύση έχουν επηρεάσει το πώς αντιλαμβανόμεθα την Τριάδα. Ορθόδοξοι θεολόγοι έφθασαν να θεωρούν την Θεότητα ως αποτέλεσμα προσωπικού αιτίου και όχι ως Θεότητα από τη φύση της. Ανακάλυψαν μέσα στην Τριάδα ένα πρόσωπο που βρίσκεται υπεράνω όλων και υπαγορεύει τα πάντα, τον Πατέρα, ο οποίος έχει ‘προτεραιότητα’, ως πρόσωπο, έναντι της ίδιας της θείας φύσης του. Όμως, ο Θεός είναι φύσει Θεός, και η Θεία φύση είναι ο ‘πλούτος’ στον οποίον ‘ενθεωρούνται’ τα Πρόσωπα. Για τους αρχαίους Πατέρες πρόσωπο, ετερότητα, ισότητα, ενότητα, ποικιλία, αναδεικνύονται και στηρίζονται στην κοινή φύση. Εάν η τελευταία παραθεωρείται ή υποτιμάται, όλα χάνουν το ουσιώδες περιεχόμενό τους.

Υπάρχουν θεολογικές και ανθρωπολογικές συνέπειες από μια λανθασμένη κατανόηση της σχέσης φύσεως και προσώπου;

Κάθε λανθασμένη αντίληψη έχει συνέπειες στη ζωή μας. Η σύνδεση φύσεως και ανάγκης—στην οποία συνηγορούσε ο Αρειανισμός όσο και η μοντέρνα φιλοσοφία—και η ταύτιση της φύσεως με την πτωτική κατάσταση της δημιουργίας, υποκίνησαν μια μακρά διαλεκτική σύγκρουση ανάμεσα στη φύση και το πρόσωπο, και τελικώς υπερύψωσαν το πρόσωπο, όχι απλά ως ύψιστη αξία αλλά ως οντολογική κατηγορία. Η κτιστή φύση θεωρήθηκε ως πηγή της αμαρτίας και της φθοράς. Αντίθετα, η αγάπη και η θέληση αποδόθηκαν στο πρόσωπο ως υπεράνω της φύσεώς του. Αν λοιπόν δούμε την αγάπη και τη θέληση ως προσόντα-ιδιότητες του προσώπου, καλλιεργούμε εγωκεντρικά θελήματα και αλαζονικές γνώμες (αφού αγάπη και θέληση γίνονται ίδιον κτήμα). Από την άλλη μεριά, η αποδοχή του προσώπου ως υπέρτατης οντολογικής κατηγορίας περικλείει τη έννοια της δομής και της υποταγής. Σκεφθείτε την ιδέα ότι το πρόσωπο ταυτίζεται με το είναι σας, και αυτό το είναι δεν είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης σας, αλλά είναι δώρο που χαρίζεται από τον άλλον (άνθρωπο), του οποίου η ‘προσωπική’ αγάπη δίνει σε σας την ταυτότητά σας. Δεν μπορεί να υπάρξει πιο εκλεπτυσμένη και υπόγεια ανατροπή των ιδεών της αμοιβαιότητας, της ελευθερίας, της ευθύνης, ακόμη και της δημοκρατίας. Πιο ενδιαφέρον γίνεται το θέμα αν η παραπάνω ερμηνεία εφαρμοσθεί στην εκκλησιολογία. Δίνοντας τόσο μεγάλη έμφαση στον ρόλο του ‘πρώτου’ στην ιεραρχία—του προσώπου, δηλαδή, που προβάλλεται στην θέση του Θεού-Πατρός—δημιουργούμε απολυταρχικά μοντέλα Εκκλησίας και κοινωνίας, όπου ο θεσμός—εν προκειμένω, ο θεσμός του πρωτείου—καταντά το μέσον που ενώνει τους ανθρώπους με τον Θεό.

Το βιβλίο χαρακτηρίσθηκε ως ‘πολιτισμένη αλλά πολυεπίπεδη κριτική’ στις θέσεις του μητροπολίτου Περγάμου Ιωάννη Ζηζιούλα.

Ο Σεβασμιώτατος έχει καθιερωθεί ως ο θερμότερος υποστηρικτής αυτής της περσοναλιστικής θέσης. Ο τριαδικός περσοναλισμός του έχει οδηγήσει σε ένα είδος επισκοπομονισμού και μια νέα εκτίμηση της ιδέας του πρωτείου. Δεν είναι βέβαια ούτε ο μόνος ούτε ο πρώτος θεολόγος που υιοθέτησε μια περσοναλιστική ερμηνεία της Τριάδος. Η αιτία που εστιάζω στο έργο του είναι το ότι σε αυτόν οφείλεται η ανάμειξη της Ελληνικής πατερικής παράδοσης στη σύγχρονη συζήτηση για το πρόσωπο. Ταυτόχρονα επιμένω ότι σε μια εποχή παθιασμένων αψιμαχιών, θερμών αντιδράσεων και επιθετικών συμπεριφορών οφείλουμε να παραμείνουμε πολιτισμένοι και ευγενείς.

Γιατί πιστεύετε ότι η μοναστική θεολογική μαρτυρία είναι σημαντική για την κατανόηση της σχέσης φύσης και προσώπου;

Ο πυρήνας της θεολογικής μαρτυρίας του μοναχισμού είναι η θέα του Θεού ή, με άλλη ορολογία, η μετοχή στις άκτιστες ενέργειές Του. Αυτή είναι μια κατάσταση που απαιτεί ασκητικό αγώνα. Ο αγώνας αυτός στοχεύει στην καθαρότητα της καρδίας, δηλαδή, την ταύτιση του προσωπικού θελήματος (που είναι καρπός της φιλαυτίας) με το φυσικό θέλημα, που ακολουθεί τον Θεό και το αγαθό. Διά του ασκητικού αγώνα, εν χάριτι Θεού, ο άνθρωπος βρίσκει την ενότητά του με την ανθρωπότητα και βλέπει όλη την ανθρωπότητα ως τον ένα Αδάμ. Συνάμα, ο μοναχισμός επιβεβαιώνει τον προσωπικό χαρακτήρα των πνευματικών χαρισμάτων, και μαρτυρεί για το αξίωμα κάθε προσώπου και για την αμεσότητα της σχέσης του με τον Θεό. Η ωραία μουσική παράγεται από διαφορετικές νότες. Στον μοναστικό βίο πρόσωπο και φύση δεν θεωρούνται σε αντιπαράθεση. Η φύση δηλώνει ισότητα, αξιοπρέπεια, και επίσης δυνατότητα ενώσεως με τον Θεό, αφού μάλιστα ο Θεός την προσέλαβε και την θέωσε. Από την άλλη, ανθρωπότητα δεν νοείται παρεκτός μέσα σε συγκεκριμένα πρόσωπα, και κάθε μοναχός, ως πρόσωπο, καλείται να φθάσει σε αυτή την ενότητα με την ανθρωπότητα. Αγωνιζόμενος για την απλότητα με μια ιερή σύμπτυξη-ενοποίηση όλων των διαιρέσεων σε θεοειδή μονάδα (κατά τον άγιο Διονύσιο), ξανασμίγει τους δύο αυτούς ‘κόσμους’, το συγκεκριμένο πρόσωπο με τη φύση, το όλον. Αυτά δεν είναι ‘πνευματικότητα’ για μια ελίτ, αλλά η καρδιά του Χριστιανισμού.

http://koutloumous.com/el/767-2/

π. ΤΖΟΝΑΘΑΝ ΧΕΜΙΝΓΚΣ "ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΠΗΓΕΣ". Παρουσίαση βιβλίου.

π. ΤΖΟΝΑΘΑΝ ΧΕΜΙΝΓΚΣ
"ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΠΗΓΕΣ"
Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΖΩΝΤΑΝΟ ΝΕΡΟ ΤΗΣ ΝΗΨΗΣ



Ο άγιος Ησύχιος διακρίνει τέσσερα είδη νήψεως. Το πρώτο είναι να έχουμε επίγνωση των νοητικών εικόνων τις οποίες οι δαίμονες χρησιμοποιούν για να κατασκευάσουν αμαρτωλούς λογισμούς και να οδηγήσουν το πνεύμα μας σε πειρασμό. Το δεύτερο είδος της νήψης συνίσταται στο να
απελευθερώσουμε την καρδιά μας από όλες τις σκέψεις και να παραμείνουμε ακίνητοι σε σιωπή και προσευχή. Το τρίτο είδος είναι να επικαλούμαστε το όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού για τη βοήθειά Του. Το τέταρτο είναι να έχουμε συνείδηση της θνητότητάς μας. «Αυτά τα είδη της νήψης, παιδί μου, φρουρούν τη θύρα της καρδιάς μας και δεν επιτρέπουν την είσοδο σε καμιά αμαρτωλή σκέψη»...
Το κελλί είναι ο χώρος στον οποίο ο μοναχός απογυμνώνει την ψυχή του ενώπιον του Θεού. Ομοίως το κελλί είναι η καρδιά μας που επικοινωνεί με το Άγιο Πνεύμα, γιατί η Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί.

Αν ακούσουμε προσεκτικά κι αν κοιτάξουμε επισταμένως, αντηχεί ακόμα και σήμερα, στις δικές μας πόλεις, η ηχώ του ασκητικού πνεύματος των πατέρων της ερήμου, η θέρμη της πίστης και η ησυχία τους.

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ


Ο π. Τζόναθαν Χέμινγκς γεννήθηκε στο Wolverhampton της Μεγάλης Βρετανίας. Αποφοίτησε από το τμήμα Βιβλικών Σπουδών του Παν/μίου του Σέφιλντ (1974) και σπούδασε Θεολογία και Ποιμαντική στα Παν/μια της Κάμπρια, της Ουαλίας και της Οξφόρδης.
Εργάστηκε στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση της Μεγάλης Βρετανίας, απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε το 2011.
Υπήρξε Αγγλικανός ιερέας για δώδεκα χρόνια, πριν τη μεταστροφή του στην Ορθοδοξία. Χειροτονήθηκε ορθόδοξος ιερέας το 1995 από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης κ. Γαβριήλ (Πατριαρχείο Αντιοχείας) και σήμερα διακονεί ως εφημέριος της Ενορίας Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού στο Λάνκαστερ, καθώς και ως ορθόδοξος εφημέριος του Παν/μίου του Λάνκαστερ.
Συνέγραψε τον Βίο της Αγίας Λιόμπα της Γουάιμπορν (π. 782 μ.Χ.), μιας ορθόδοξης αγίας της προ του σχίσματος εποχής, κι έχει μεταφράσει στα Αγγλικά τον Βίο του Αγίου Ιωακείμ της Ιθάκης (1868†).

https://www.facebook.com/enploeditions.gr/photos/a.321370971246631.83718.321348704582191/1015404168509971/?type=3&theater

The One and the Three. Παρουσίαση Βιβλίου

The One and the Three
Nature, Person and Triadic Monarchy in the Greek and Irish Patristic Tradition
by Chrysostom Koutloumousianos

A fertile study of convergences in early monastic and ascetic thought in Ireland and Byzantine Greece, revealing theological insights into ecclesiology and the nature of the Trinity.

The One and the Three explores parallels between Byzantine and early Irish monastic traditions, finding in both a markedly trinitarian theology founded on God’s contemplation and ascetic experience. Chrysostom Koutloumousianos refutes
modern theological theses that affect ecclesiology, and contrasts current schools of theological thought with patristic theology and anthropology, in order to approach the meaning and reality of unity and otherness within the Triadic Monad and the cosmos. He explores such topics as the connection between nature and person, the esoteric dimension of the Self, the relation and dialectic of impersonal institutions and personal
charisma, and perennial monastic virtues as ways to unity in diversity.

Reviews
“Fr Chrysostom offers here a rich and penetrating analysis of the ways in which the mysteries of the Trinity and Incarnation intersect with ecclesial life, in its various dimensions, as reflected in writers of both the Byzantine and Celtic traditions. Calling into question the claim that ‘person transcends nature,’ and the authoritarian approach to ecclesiology this has fostered, the author opens up a much more expansive and balanced understanding of the ‘monarchy’ within the Trinity, and, correspondingly,
the relation between person, nature, and communion, with all the implications this has for ecclesial structure and functioning and the spiritual life. This is a work of great learning and profound reflection, which will merits deep study and careful attention.”

John Behr, Dean and Professor of Patristics, St Vladimir’s Orthodox Theological Seminary, New York.

http://koutloumous.com/Athos/?page_id=496

Παρουσίαση Βιβλίου. Ο Χριστός ανάμεσα μας.

Με ιδιαίτερη χαρά οι Εκδόσεις ΑΘΩΣ/ΕΦΗΒΙΚΑ αναγγέλουν την κυκλοφορία ενός σημαντικού βιβλίου με σχόλια γύρω από την Θεία Λειτουργία και διηγήσεις από όσα έζησαν και ζουν οι Άγιοί μας κατά τη διάρκεια της τέλεσής της.

Οι συγγραφείς του Γιώργος Δανιάς και Χριστίνα Χατζηθανάση Δανιά,  γονείς και εκπαιδευτικοί, στηρίχθηκαν για την συγγραφή του σε έγκυρες πηγές, αλλά και στις συμβουλές αγιορειτών πατέρων.

Το βιβλίο με λίγα λόγια, απλά και κατανοητά, βοηθάει τον αναγνώστη να προσεγγίσει με δέος τα όσα συμβαίνουν κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας βήμα- βήμα.

Η εικονογράφηση της Παρασκευής Χατζηθανάση έρχεται να συμπληρώσει το κείμενο και να διευκολύνει ακόμη περισσότερο την κατανόηση του. Αν και αρχικά απευθύνεται στα παιδιά και στους εφήβους, οι  ενήλικες αναγνώστες  θα βρουν επίσης  στις σελίδες του αναλύσεις και επισημάνσεις που θα τους βοηθήσουν να βιώσουν την Θεία Λειτουργία πιο ουσιαστικά.

Η προσεγμένη αυτή έκδοση είναι εμπλουτισμένη με διηγήσεις, σχέδια και μια καλαίσθητη και εύχρηστη αφίσα.

Πηγή: https://www.stamoulis.gr/Ο-Χριστός-ανάμεσά-μας_p-404088.aspx

Δρόμοι Κελτών, δρόμοι Σαξόνων Αναζητώντας χνάρια της χριστιανικής ιεραποστολής στη Βρετανία-Παρουσίαση βιβλίου

Δρόμοι Κελτών, δρόμοι Σαξόνων
Αναζητώντας χνάρια της χριστιανικής ιεραποστολής στη Βρετανία
Θανάση Ν. Παπαθανασίου, Ελένη Ταμαρέση - Παπαθανασίου
Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, 2002



Η Ιεραποστολή δεν είναι απλώς μία από τις πολλές πρωτοβουλίες στις οποίες μπορεί να προβαίνει ή να μην προβαίνει μια εκκλησιαστική κοινότητα. Είναι κάτι που σχετίζεται με την ίδια τη φύση της Εκκλησίας, δηλαδή με το τι είναι Εκκλησία.
Με το μικρό αυτό βιβλίο -το οποίο θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως εισαγωγή σε μια γνωριμία με τη βρετανική Ορθοδοξία- ψηλαφούμε δυο πτυχές της ιεραποστολικής οδοιπορίας και δημιουργικότητας στην πολιτιστική συνάφεια των βρετανικών νησιών. Οι πτυχές αυτές σημαίνονται και στον τίτλο του βιβλίου: είναι αφ' ενός η κέλτικη και αφ' ετέρου η (αγγλο)σαξονική παρουσία, που άλλοτε βρέθηκαν σε σχέση σύγκρουσης κι άλλοτε σε σχέση αλληλοτροφοδοσίας.

Δώρα για τα Χριστούγεννα

Το ιστολόγιο σας προτείνει τα παρακάτω βιβλία για να τα κάνετε δώρο στους αγαπημένους σας στις γιορτές των Χριστουγέννων:



Οι εραστές της βασιλείας. Συνάντηση Κελτικού και Βυζαντινού Μοναχισμού




Ο Θεός των μυστηρίων. Η θεολογία των Κελτών στο φως της Ελληνικής Ανατολής.




Ορθόδοξη Βρετανική και Κελτική Εκκλησία.

Νικολάε Στάϊνχαρντ - Ο Άγιος των φυλακών

«ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ:
Ένα αριστούργημα. Το βιβλίο των βιβλίων τής Ανατολής.

Ένα βιβλίο σύγχρονο με τον Θεό...»

Με αυτά τα λόγια ο συγγραφέας Ντάν Κελάρου χαιρέτισε την παρουσίαση του βιβλίου στο Διεθνές Φεστιβάλ «Λουτσιάν Μπλάγκα» το 1992. Το Ημερολόγιο της Ευτυχίας του Νικολάε Στάϊνχαρντ κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Μαΐστρος και ήδη έχει κάνει την δεύτερη έκδοσή του.





Γόνος εβραϊκής οικογένειας ο κορυφαίος Ρουμάνος διανοητής ασπάστηκε την ορθοδοξία μέσα στις κομουνιστικές φυλακές και με αυτό του το βιβλίο αφήνει την πολιτική, λογοτεχνική και πνευματική του διαθήκη, την οποία σας συστήνουμε ανεπιφύλακτα.

Πηγάζοντας από τις εκπληκτικές εγκυκλοπαιδικές του γνώσεις, από την χάρη και την περηφάνια να ανακαλύπτει κοινά στοιχεία ανάμεσα στις ρουμάνικες και στις παγκόσμιες αξίες, ο λόγος του Ν. Στάϊνχαρντ σε κάνει να κινείσαι φυσικά και χωρίς κόμπλεξ μέσα στα αξιώματα της εποχής μας, ενώ ταυτόχρονα σου δίνει το έναυσμα να συν - μετέχεις στο μυστήριο της κυοφορίας του έργου του και να ανακαλύψεις το ευφυές νόημά του.

Να γιατί έχουν τόσο μεγάλο αντίκτυπο στην νεολαία τα βιβλία αυτού του μεγάλου και ατρόμητου συγγραφέα, του πατριάρχη της ρουμάνικης λογοτεχνίας. Είναι αλήθεια ότι Το Ημερολόγιο της Ευτυχίας ανήκει στην κατηγορία των λογοτεχνικών βιβλίων που αντιτίθενται σε κάθε ολοκληρωτικό σύστημα, μια λογοτεχνία πιο γνωστή και ως «λογοτεχνία του συρταριού».

Όμως το βιβλίο του Ν.Στάϊνχαρντ δεν είναι ένα καθαρό Ημερολόγιο Ιδεών. Περιγράφοντας έναν κόσμο κρατητηρίου, συγκαταλέγεται κι αυτό στην μακρά σειρά των βιβλίων που αντιτίθενται στην κομμουνιστική δικτατορία . Όμως το Ημερολόγιο της Ευτυχίας δεν αναφέρεται μόνο στο ολοκληρωτικό καθεστώς. Ο τίτλος του βιβλίου είναι μεταφορικός. Ένα ημερολόγιο απαιτεί να σημειώνεις καθημερινά τις σπουδαιότερες υπαρξιακές σου στιγμές και μάλιστα να τις σημειώνεις συνέχεια. Κανένα απ’ αυτά τα χαρακτηριστικά δεν υπάρχει στο βιβλίο του Ν. Στάϊνχαρντ. Είναι πραγματικά, όπως αναφέρει ο Νικολάε Μανολέσκου σε ένα χρονικό του «ένα λαμπρό βιβλίο, ένα πολυσύνθετο κράμα από αναμνήσεις, εξομολογήσεις, ερμηνευτική, χιούμορ, τραγωδία, ιστορία, οικουμενικότητα, μεταφυσική, φιλοσοφία, αποσπάσματα από βιβλία που έχει διαβάσει ο συγγραφέας κ.ά.».

Στο πρόσωπο του Ν. Στάϊνχαρντ συνυπάρχουν αρμονικά ο συγγραφέας και ο μοναχός γι’ αυτό και το Ημερολόγιο της Ευτυχίας είναι ένα βιβλίο μύησης στον χριστιανισμό.

Η άποψή του για τον χριστιανισμό είναι συγκεκριμένη και είναι αποτέλεσμα των πολύχρονων αναζητήσεων και των μελετών συσχετισμού που έκανε με τις άλλες θρησκείες. Σε ένα από τα πιο όμορφα δοκίμια του Ημερολογίου της Ευτυχίας εξετάζει τον χριστιανισμό με τις υπόλοιπες θρησκείες και να το αποτέλεσμα:

«Ο χριστιανισμός, πρέπει να καταλάβουμε, δεν είναι ένα απλό σχολείο τιμιότητας, καθαρότητας και δικαιοσύνης ή μια ευγενική και ορθολογιστική εξήγηση της ζωής. Ο χριστιανισμός δεν είναι ένας κώδικας συμπεριφοράς (όπως ο Κομφουκιανισμός ή ο Σιντοϊσμός) ή μια ασαφής θεραπευτική μέθοδος (όπως ο Στωικισμός ή η Γιόγκα) ή ερωτήσεις για την ζωή (όπως ο Ταοϊσμός) ή μια πράξη υποτέλειας μπροστά στον Έναν και μοναδικό Θεό (όπως ο Ιουδαϊσμός και ο Ισλαμισμός). Ο χριστιανισμός είναι κάτι πολύ περισσότερο και πολύ πιο σημαντικό απ’ όλα αυτά: Είναι η διδασκαλία του Ιησού Χριστού, η διδασκαλία της αγάπης και της σωστικής δύναμης της συγχώρεσης. Όλες οι άλλες θρησκείες αντιλαμβάνονται την διόρθωση των σφαλμάτων του ανθρώπου μέσα από την ψυχρή λογική της ανταμοιβής και της τιμωρίας. Μόνο ο χριστιανισμός βλέπει τα πράγματα τελείως διαφορετικά. Μόνο στον χριστιανισμό (όπου ο Θεός, όχι μόνο δεν ζητάει θυσίες, αλλά θυσιάζεται ο ίδιος) ήταν δυνατόν να ξεπροβάλει η ελπίδα της απόλυτης και ακαριαίας εξάλειψης των αμαρτιών, με τον πιο τρομερό (ενάντια στην λογική) τρόπο κι επομένως με τον πιο σκανδαλώδη τρόπο.

Στον τρομερό και σκανδαλώδη αυτόν τρόπο (που εξοργίζει την τάξη και την λογική του κόσμου τούτου) βρίσκει εξήγηση η παράξενη πραγματικά απέχθεια, που προκαλεί σε πολλούς ο χριστιανισμός.

Ο χριστιανισμός σέβεται όλες τις υπόλοιπες θρησκείες . και τον βουδισμό και τον βραχμανισμό και τον ιουδαϊσμό και τον ισλαμισμό, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ένα πράγμα : ότι σαν θρησκεία διαφέρει σε τεράστιο βαθμό απ’ αυτές».

Πάνω από όλα όμως για οποιονδήποτε αναγνώστη το Ημερολόγιο της Ευτυχίας αποτελεί μια θαυμαστή και ανεξάντλητη πηγή ενέργειας και μάθησης. Ο Ν. Στάϊνχαρντ δείχνει στον αναγνώστη από πού (από την θρησκεία, τον πολιτισμό, την επιστήμη) και πώς θα βρει την δύναμη να νικήσει τον φόβο, να ξεφύγει από την επήρεια του φανατισμού, του κακού, του ψέματος, να αγκαλιάσει την αλήθεια και - ελεύθερος πια - να ανακαλύψει την ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Το δικό του θρύμμα ΘΕΟΤΗΤΑΣ, που υπάρχει μέσα στον καθέναν από μας!




Του Νεκταρίου Κουκοβίνου

Ο Νεκτάριος Κουκοβίνος είναι καθηγητής Φυσ. Αγωγής και μεταφραστής του έργου του Νικολάε Στάινχαρτ από την ρουμανική γλώσσα.
Το Ημερολόγιο της Ευτυχίας κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μαϊστρος.

http://proskynitis.blogspot.gr/

Οι εραστές της Βασιλείας-Παρουσίαση βιβλίου

Οι εραστές της Βασιλείας


Συνάντηση Κελτικού και Βυζαντινού μοναχισμού

Χρυσοστόμου Κουτλουμουσιανού Ιερομονάχου







Ο αρχαίος Κελτικός Χριστιανισμός, θαμμένος και άγνωστος, αποκαλύπτει ένα άλλο πρόσωπο της Ορθοδοξίας, στο οποίο ο Έλληνας της Ανατολής δεν αργεί να γνωρίση τον εαυτό του. Από την ταυτότητα των θεολογικών προϋποθέσεων σμιλεύεται μια κοινή στάση ζωής, καθώς μαρτυρούν οι μοναστικές πηγές της Ιρλανδίας και της Μικράς Ασίας, των δύο άκρων της Οικουμένης, κατά τους πρώτους βυζαντινούς αιώνες. Κέλτες και Έλληνες, τόσο διαφορετικοί και τόσο όμοιοι, μοιράζονται ένα κόσμο κάλλους και φωτός, δυνάμεως και ευαισθησίας, χάριτος και ελευθερίας, όπου η κτιστή πραγματικότητα θεραπεύεται και αναπλάθεται στην πανταχού παρουσία του ακτίστου. Η ζωή, έτσι, γίνεται ένα προσκύνημα μέσα στο θείο και εράσμιο κάλλος από τους εραστές της Βασιλείας.

Περιεχόμενα:
Έξοδος και Προσκύνημα. Τα τρία Μαρτύρια. Από την Μετάνοια στον Φωτισμό. Έρημος και Κοινόβιο. Η οργάνωση του Μοναστηριού. Η δύναμη της Ασκήσεως. Η Πνευματική Πατρότης. Τα Επιτίμια. Η Μυστική και Μυστηριακή διάσταση της Θεώσεως. Μεταμόρφωση και Δοξασμός. Ποιήματα από την αρχαία Ιρλανδική παράδοση.

The McGunnegal Chronicles & The Mull Monastery Project (video)

In the tradition of C.S. Lewis, J.R. Tolkien, George MacDonald and John Bunyan comes a new, clean, must-read fantasy series for all ages - The McGunnegal Chronicles. Parents find their middle-grade children devouring The McGunnegal Chronicles, teens pour through its pages, and older readers don't want it to end. Enjoy! And see what deep things you can discover in these action packed adventure stories. During March and April, 2014, 50% of all proceeds go to the Mull Monastery project. www.mullmonastery.com from the Mull monastery page: THE CHRONICLES ARE BACK TO SUPPORT US! Ben Anderson’s The McGunnegal Chronicles return to support the monastery. Until the end of April, 50% of all book sales proceeds for all books in the series will go to our Monastery. The Chronicles began as a long series of bedtime stories that he told his children, and these turned into a set of three books (so far) that use the genre of fantasy to “speak in whispers” of Orthodox spirituality, faith, and life. These are clean, fun adventure stories appropriate for any age group, and like the books of C.S. Lewis, Tolkien and others, provide the thoughtful reader with many nuggets of truth to think on, particularly from an Orthodox perspective. The first three books of The McGunnegal Chronicles are bound in a single volume called “The Strange Land Trilogy”, which is available in Kindle format from Amazon UK and Amazon US. More information about ’The Strange Land Trilogy’ is available on http://mcgunnegalchronicles.wordpress.com/

Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ Η Θεολογία των Κελτών στο φώς της Ελληνικής Ανατολής

Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Η Θεολογία των Κελτών στο φώς της Ελληνικής Ανατολής
Χρυσοστόμου Κουτλουμουσιανού,Ιερομονάχου


Η αρχαία Κελτική Χριστιανική παράδοση συγκινεί το σύγχρονο άνθρωπο, που αναζητά τις αρχέγονες ρίζες. Ταυτόχρονα αποκαλύπτει μιά συγγένεια πρώτου βαθμού με τον μοναχισμό της Ανατολής. Το έργο αυτό αποτελεί συγκριτική σπουδή της θεολογίας και πνευματικότητας του αρχαίου Ιρλανδικού μοναχισμού και του μοναχισμού της Μικράς Ασίας κατά τους πρώτους βυζαντινούς αιώνες, όπως αποκαλύπτεται στα κείμενα των μεγάλων ασκητών και πατέρων των δύο χωρών. Από τη διαφορετική πολιτισμική ταυτότητα ανασύρεται η κοινή εμπειρία στην προσέγγιση του Θεού και φανερώνεται η κοινή ρίζα της πνευματικής ζωής, που αρδεύεται από ανάλογες θεολογικές προϋποθέσεις.

Περιεχόμενα: Ιστορικό και πνευματικό περίγραμμα. Η απαρχές και η άνθηση του μοναχισμού. Η ιδιοπροσωπία του Ιρλανδικού Χριστιανισμού και οι πολιτισμικές συγκλίσεις. Υπερβατικότητα και εγκοσμιότητα του Θεού. Ο τριαδικός ορίζοντας. Η συνεκτική του παντός ενέργεια. Η υπαρκτική ενότητα. Ο άνθρωπος ως εικόνα και ομοίωση. Το μυστήριο της διά Χριστού σωτηρίας. Οι δρόμοι της γνώσεως του Θεού. Τα χαρακτηριστικά και ο ρόλος του αγίου. Η σχέση θεσμού και χαρίσματος στην Κελτική και Ανατολική παράδοση. Το βιβλίο περιέχει και φωτογραφικό υλικό.

http://koutloumous.com/Athos/?page_id=25

Βιβλιοπαρουσίαση:Ορθόδοξη Βρετανική και Κελτική Εκκλησία-Βίοι Αγίων της Ουαλίας

Συγγραφέας: ΚΑΣΣΙΑΝΗ ΜΑΖΑΡΑΚΗ




ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Η Ορθόδοξος Εκκλησία μας περιλαμβάνει στους κόλπους της πιστούς όλων των εθνοτήτων χωρίς φυλετικές διακρίσεις και οι συμπατριώτες μας που είναι εξοικειωμένοι σ’ αυτό, ασφαλώς δεν θα εκπλαγούν από το πλήθος των Ουαλών και των Ιρλανδών αγίων, από την θερμή αγάπη τους στο Χριστό μας και από τη μεγάλη θαυματουργική τους δύναμη.







ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
A. Η ιστορία της Βρετανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και η κυοφορία της Κελτικής Εκκλησίας 21
Β. Η γέννηση της Εκκλησίας των Κελτών στην Ουαλία, την Κορνουάλη, τη νήσο του Ανθρώπου, τη Σκωτία, την Ιρλανδία και τη Βρεττάνη της Β. Γαλλίας 135
Γ. Οι πρώτες εκκλησίες στις βρεττανικές νήσους 105
Δ. Μοναστηριακή ζωή 197
Ε. Η παιδεία την εποχή της Βρετανικής και Κελτικής Εκκλησίας 286
ΣΤ. Βίοι Αγίων της Ορθοδόξου Κελτικής Εκκλησίας της Ουαλίας από τη χρυσή εποχή των Αγίων της (Golden Age of the Saints) 353
Z. Το νησί Μπάρτζι (Bardsey, Ynys, Enlli), Νήσος Αγίων, Η Αϊόνα της Ουαλίας το μεγάλο προσκύνημα της Κελτικής Εκκλησίας 663
Η. Αγιοκατατάξεις και συναξάρια των Ορθοδόξων Αγίων των βρετανικών νήσων 666
Βιβλιογραφία 721