Ηρακλής και Φιν Μακ Κουλ

Στα πλαίσια του προγράμματος της φιλαναγνωσίας, αποφασίσαμε με τα παιδιά να καλέσουμε στην τάξη μας γιαγιάδες και παπούδες για να μας αφηγηθούν μύθους και παραμύθια που ξέρουν εκείνοι. Κάπως έτσι ήρθε και η γιαγια Νταϊάνα, με καταγωγή από την Ιρλανδία, για να μας πει για τον μύθο του πιο γνωστού Ιρλανδού ήρωα, του Φιν Μακ Κουλ. Και εμείς της χαρίσαμε τις ζωγραφιές μας και ένα βίντεο για να της ευχαριστήσουμε.

Παράλληλα, παρακολουθήσαμε και ένα βίντεο για την ζωή του Ηρακλή και φτιάξαμε έναν πίνακα για να συγκρίνουμε τους δύο μυθικούς ήρωες. Δείτε και τον τρόπο με τον οποίο απέκτησε την σοφία του ο Φιν ( Ο Σολωμός της γνώσης). Παρατηρήσαμε οτι ο Ηρακλής είχε πάρα πολλούς δασκάλους σε σχέση με τον Φιν και πως την γνώση του την απέκτησε μελετώντας και όχι με μαγικό τρόπο όπως ο Φιν.

Αυτό στο οποίο καταλήξαμε ήταν οτι οι άνθρωποι στα παλιά χρόνια, σε όλο τον κόσμο, όταν αντιμετώπιζαν προβλήματα που δεν μπορούσαν να λύσουν, έπλαθαν με την φαντασία τους δυνατούς ήρωες με φανταστικές ικανότητες  για να τους βγάλουν από τα αδιέξοδα. “Γιατί το έκαναν αυτό;” Εδώ ζήτησα από τα παιδιά να θυμηθούν τον μύθο της Πανδώρας και εκείνο που πρόλαβε να κρατήσει στο κουτί για να μην φύγει: την ελπίδα. Οι μύθοι με τους ήρωες έδιναν στους ανθρώπους ελπίδα οτι θα βρισκόταν μία λύση και οτι όλα στο τέλος θα πήγαιναν καλά.

            

Η παιδική ηλικία του Ηρακλή μας έδωσε την ευκαιρία και για ένα ακόμα παιχνίδι. Τα παιδιά πρέπει να θυμηθούν τι δίδασκε ο κάθε ένας από τους δασκάλους στον ήρωα. Φτιάξτε κάρτες με τις εικόνες των δασκάλων και από πίσω κολλήστε το μάθημα που δίδασκε ο καθένας. Ετοιμάστε και κάρτες με τα μαθήματα. Τα παιδιά μπορούν να κάνουν τις αντιστοιχίσεις μόνα τους και μετά γυρνώντας τις φωτογραφίες να επαληθεύσουν τις επιλογές τους.

Μπορείτε να το παίξετε και στον υπολογιστή. Ένα παιδί κάνει τις επιλογές και το ζευγάρι του τις επαληθεύει με τις κάρτες. ( Προσέξτε:  Office10 ---> κλικ και επιλέγετε- μετακινείτε στο σημείο που θέλετε – περιμένετε και κάθετε μόνο του το στοιχείο.  Office7 ---> κλικ και επιλέγετε – μετακινείτε στο σημείο που θέλετε –κλικ και μένει εκεί)

 

                                          

Καλή διασκέδαση;) Keep walking xxx

Μύθοι του Αισώπου

Και συνεχίσαμε το τραξίδι μας στους μύθους μιλώντας φυσικά για τον παππού Αίσωπο.

Στόχος ήταν να καταλάβουν τα παιδιά οτι ο Αίσωπος αυτό που ήθελε να κάνει με τους μύθους του ήταν να διδάξει. Έτσι αφού διαβάσαμε τους παρακάτω μύθους, τα παιδιά κλήθηκαν να βρουν την διδαχή που κρυβόταν πίσω από τον καθένα.

                                 

(Κόρακας και αλεπού –Το ελάφι στο ποτάμι και οι κυνηγοί - Οι οδοιπόροι και ο πλάτανος)

Μετά παίξαμε ένα παιχνίδι. Τους έδειξα ένα όμορφο κουτί και ένα κατεστραμμένο και τους ζήτησα να μου πουν πιο από τα δύο θα διάλεγαν για δώρο. Μαντεύετε ,φυσικά, την απάντησή τους.

Όμως, πριν τα ανοίξουμε τους αφηγήθηκα τον μύθο Ο ανόητος ποντικός (ή το ποντικί, ο κόκορας και η γάτα) --- διδαχή: μην κρίνεις κάτι/ κάποιον από την εξωτερική του εμφάνιση ---και εκείνα έπρεπε να ξαναπούν την ιστορία βάζοντας τις εικόνες στη σωστή σειρά.

                                            

Στο τέλος της δραστηριότητας, ζήτησα από τα παιδιά να ξαναεπιλέξουν κουτί. Πλέον, τα νήπια κυρίως, άρχισαν να αμφιτελαντεύονται και κάποια από αυτά άλλαξαν την προτίμησή τους. Μετά αποκαλύψαμε το περιεχόμενο και βγάλαμε τα συμπεράσματά μας.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό του Αισώπου είναι οτι οι ήρωές του είναι συνήθως ζώα. Ποια ζώα εμφανίζονται, όμως, συχνότερα στους μύθους του; Χρησιμοποιήσαμε τα βιβλία που είχαμε ήδη στην τάξη και κάναμε μία αριθμητική καταγραφή για τέσσερα ζώα φτιάχνοντας έναν πίνακα.

Στη συνέχεια, ρώτησα τα παιδιά να μου πουν πως θα μπορούσαμε να καταγράψουμε τα ζώα αυτά των μύθων και να έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα με τον πίνακα, αλλά αυτή τη φορά χρησιμοποιώντας έναν κύκλο.

Το κόλπο για να οδηγείσετε τα παιδιά στο να κάνουν το σωστό (δλδ να μοιράσουν τον κύκλο σε ισόποσα κομμάτια τόσα όσα είναι και τα βιβλία και να τα κόψουν σαν τούρτα) είναι κάθε φορά που σας προτείνουν μία ιδέα να την δοκιμάζετε ώστε να καταρρέει η μία γνώμη και να γεννιέται ένας καινούριος προβληματισμός.

π.χ “Να τον κόψουμε σε μικρά κομμάτια και να δώσουμε ένα στο καθένα” (μου δείχνει κόψιμο σε παράλληλες γραμμές). Το κάνουμε και τα παιδιά παρατηρούν οτι κάποιος θα πάρει μικρότερο κομμάτι και άρα η μοιρασιά δεν είναι δίκαιη.

 

Τέλος, μάθαμε και χορέψαμε (πολλές φορές:) το τραγούδι Ο χορος του Αισώπου από το υπέροχο cd

                                         

Ρεμπούτσικα- Ζιώγα = εγγύηση! Πάρτε το, εάν δεν το έχετε ήδη, για το νηπιαγωγείο σας. Απλά το αγαπώ και τα παιδιά μου το λατρεύουν.

Αυτά τα λίγα για τώρα. Σας φιλώ και θα τα πούμε σύντομα. Keep walking xxx

Ένα βιβλίο και ο μύθος της Πανδώρας.

Θα ξεκινήσω την σημερινή ανάρτηση με ένα από τα βιβλία που δουλέψαμε με τα παιδιά και είναι το πολύ όμορφο

Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν τελειώνει ποτέ και δίνει την αφορμή για ένα σωρό δραστηριότητες. Το προτείνω ανεπιφύλακτα εάν δεν το έχετε διαβάσει.

Εμείς δώσαμε έμφαση περισσότερο στην καταννόηση της ιστορίας καθώς προσπαθούσαμε να θυμηθούμε ποιος ήρωας είχε διαβάσει τι, αρχικά προφορικά χρησιμοποιώντας τις παρακάτω εικόνες και μετά δουλεύοντας την άσκηση που ετοίμασα σε ζευγάρια.

                

Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να μην μιλήσουμε για τους μύθους. Στόχος της ενασχόλησής μας με αυτούς: να καταννοήσουν τα παιδιά οτι η δημιουργία τους ήταν μια προσπάθεια των ανθρώπων να εξηγήσουν οτι δεν μπορούσαν να καταλάβουν, αλλά και να διδάξουν.

Αρχικά θυμηθήκαμε τους αρχαίους ελληνικούς μύθους μου είχαμε μάθει από την αρχή της χρονιάς (ονοματοδοσία της Κέρκυρας και Εγκέλαδος) και μετά καταπιαστήκαμε με τον αρχαίο ελληνικό μύθο της Πανδώρας.

Αφού ακούσαμε τον μύθο, τον επεξεργαστήκαμε προσεγγίζοντάς τον μέσα από τους ήρωές του. Την Πανδώρα και τον Δία. Τί ένιωθε, σκεφτόταν και έκανε ο καθένας τους;

Μετά φτιάξαμε σε ομάδες και διακοσμήσαμε τα δικά μας κουτιά.

        

Η κάθε ομάδα ζωγράφισε τρία άσχημα και ένα καλό πράγμα της εποχής μας, τα έβαλε στο κουτί της

                             

και τελειώνοντας τα παρουσίασε στους υπόλοιπους.

 

Τα κουτιά μπήκαν σε διαγωνισμό ομορφιάς με κριτές τα παιδιά του διπλανού τμήματος. Με τα κορίτσια να βρίσκονται σε ομοφωνία δεν χρειάζεται να σας πω ποιο κουτί κέρδισε;)

Keep walking xxx

Σειρήνες και γοργόνες της αρχαίας Ελλάδας

Σειρήνες. Γυναίκες πουλιά που με το μαγικό τους τραγούδι έκαναν τους ναυτικούς να ξεχνούν την πατρίδα και τους δικούς τους.
      

Έτσι και οι δικές μας σειρήνες (τρία παιδιά καθισμένα απέναντι από τα υπόλοιπα)

τραγουδώντας το τραγούδι τους προκαλούν τα παιδιά- ναύτε να ξεχάσουν τους δικούς τους και την πατρίδα τους και να πάνε μαζί τους. Όση ώρα παίζει το τραγούδι, τα παιδιά-ναύτες παρατηρούν προσεχτικά τις φωτογραφίες των δικών τους.
                          
Μετά οι σειρήνες καλούν έναν έναν ναύτη και του κάνουν τρεις ερώτησεις για την οικογένειά του (π.χ τι χρώμα μαλλιά έχει η μαμά σου, πόσα αδέρφια έχεις, τι χρώμα μπλούζα φοράει ο μπαμπάς σου κτλ). Αν απαντήσει σωστά σε δύο από τις τρεις ερωτήσεις γυρνάει στο καράβι του. Αν κάνει δύο από τις τρεις λάθος, οι Σειρήνες τον παίρνουν στο νησί τους.

                                                      
Από την άλλη είναι και οι τρεις γοργόνες. Η Σθενώ, η Ευρυάλη και η Μέδουσα. Πλάσματα πολύ άσχημα, σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία και μοχθηρά. Εμείς διαβάσαμε τον μύθο του Περσέα και και της Μέδουσας και γεμίσαμε την τάξη μας με μάσκες της τελευταίας.
             

Μην ξεχάσετε να παίξετε χρησιμοποιώντας τις μάσκες το “αγαλματάκια ακούνητα” μια και όποιος κοιτούσε την Μέδουσα στα μάτια γινόταν πέτρα;)
Keep walking xxx

Σκύλα και Χάρυβδη

       Η Σκύλα, το φοβερό τέρας που άρπαζε τους ναυτικούς και η Χάρυβδη, η ρουφήχτρα της θάλασσας που κατάπινε τα καράβια είναι τα επόμενα μυθολογικά πλάσματα με τα οποία ασχοληθήκαμε. Διαβάσαμε τον σχετικό μύθο με τη περιπέτεια του Οδυσσέα και παρακολουθήσαμε στο YT μια πραγματική θαλάσσσια δίνη.

Ύστερα, φτιάξαμε και μία δική μας στην τάξη. Πριν ξεκινήσουμε το πείραμα ρώτησα τα παιδιά να μου πουν τί υπάρχει στα δύο μπουκάλια. Η κλασική απάντηση είναι νερό στο ένα και στο άλλο “τίποτα”. Όμως, όταν αναποδογυρίσω απότομα την γεμάτη πλευρά προς την άδεια το νερό δεν πέφτει! Άρα αφού δεν υπάρχει τίποτα, τί κρατάει το νερό από το να πέσει στην άδεια πλευρά του μπουκαλιού; Ο αέρας! Αυτή είναι η πρώτη φάση του προβληματισμού. Άρα τα παιδιά καταλαβαίνουν οτι ο αέρας έχει σχηματίσει ένα είδος αερότοιχου που δε επιτρέπει στο νερό να περάσει.

Στη δεύτερη φάση, πρέπει να σκεφτούμε έναν τρόπο ώστε να πέσει τελικά το νερό στο μπουκάλι. Τί κάνουμε όταν θελουμε να περάσει κάτι μέσα από κάτι άλλο; Δημιουργούμε μια τρύπα. Δοκιμάζουμε όλα όσα προτείνουν τα παιδιά ώστε να καταφέρουμε να περάσει το νερό στην άδεια πλευρά. Το χτυπάμε. Το κουνάμε. Το ξαπλώνουμε στο τραπέζι. Το ρολάρουμε στο πάτωμα.

Στην τρίτη φάση, σκεφτόμαστε ένα τρόπο να δημιουργήσουμε μια τρύπα στον “αερότοιχο” ενώ το μπουκάλι είναι όρθιο. Το κουνάμε με διάφορους τρόπους και παρατηρούμε τι συμβαίνει τελικά όταν τα καταφέρουμε. Μία ρουφήχτρα!

           

Παρατηρούμε το σχήμα της και κάνουμε υποθέσεις για το που θα πάνε τα χρωματιστά αφρώδη κομματάκια αν τα ρίξουμε μέσα στην ρουφήχτρα. Επαληθεύουμε και για να μην σας κολλήσουν στα τοιχώματα του μπουκαλιού (καλή ώρα) χρησιμοποιείστε πιο βαριά μικροαντικείμενα.

Μετά ζωγραφίσαμε τη Σκύλα και την Χάρυβδη,

και παίξαμε ένα παιχνίδι όπου οι ναυτικοί οδηγάνε τα καράβια τους (χάρτινα καραβάκια κρεμασμένα με μανταλάκια σε σχοινί) στη θάλασσα (ισορροπία σε τουβλάκια τοποθετημένα κυκλικά) και η Σκύλα (παιδία στη μέση του κύκλου με μία κάλτσα στο ένα χέρι) προσπαθεί να αρπάξει τα καράβια από το σχοινί και να παρασύρει του ναυτικούς ώστε να πέσουν μέσα στην ρουφήχτρα της Χάρυβδης (τον ναυτικό που θα πέσει από το τουβλάκι τον καταπίνει η Χάρυβδη και βγαίνει από το παιχνίδι).

Περνάμε ωραία στα παρασκήνια και αυτό βγαίνει προς τα έξω;) Keep walking xxx

 

Η Λερναία Ύδρα

      Και από τον Ποσειδώνα και το σόι του περνάμε στα μυθολογικά τέρατα που σχετίζονται με τον νερό ξεκινώντας από την Λερναία Ύδρα.
Ακούσαμε την ιστορία του Ηρακλή και της Λερναίας Ύδρας από την Kidepedia και μετά αποφασίσαμε να φτιάξουμε το δικό μας τέρας για την τάξη μας.
Έτσι, κόψαμε τους φιδολαιμούς

βάψαμε τα στόματα κατακόκκινα,

και ετοιμάσαμε αγκαθωτά κεφάλια και μάτια.


Και έτοιμη η κυρα–Λερναία!


Μετά γίναμε Ηρακλήδες και αρχίσαμε να κόβουμε κεφάλια και να ανάβουμε φωτιές για να μην ξαναδημιουργηθούν νέα. Κοινώς, κάναμε εξάσκηση στην αφαίρεση:).

Όμως καμιά φορά δεν προλαβαίναμε να βάλουμε φωτιά και φύτρωναν δύο καινούργια κεφάλια στην θέση του κομμένου. Ε, τότε κάναμε προσθέσεις.
Αυτό το παιχνιδάκι είχε μεγάλη επιτυχία στην προσέγγιση των πράξεων και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα αν ασχοληθείτε με μυθολογία.
               
Εμείς πάντως, τo “φάγαμε” το ένα το τέρας. Πάμε γι’ άλλα;) Keep walking xxx