Αχ αυτές οι εποχές!

Πόσο τυχερά είναι τα παιδιά που δεν αντιλαμβάνονται την διάσταση του χρόνου όπως εμείς. Όμως όχι για πολύ αφού στην πρώτη τους έξοδο σε ένα οργανωμένο κοινωνικό πλαίσιο (μετά την οικογένειά τους), να σου οι μέρες και οι εποχές. Απελπιστικά βαρετά είμαστε, τελικά, τα ανθρώπινα όντα.

Εποχές. Το δυσκολότερο είναι να κατανοήσουν τα παιδιά την κυκλικότητά τους. Αν τους πείτε ότι οι εποχές είναι : φθινόπωρο -χειμώνας -άνοιξη -καλοκαίρι τα περισσότερα δεν ξέρουν να σας πουν ποια είναι μετά. Αρχίστε, λοιπόν, ιντριγκάροντας το μυαλό τους με αυτόν τον προβληματισμό και καταγράψτε τις απαντήσεις τους. Παρακινείστε τα να σας πουν αν έχουν αντιληφθεί  αλλαγές στον τρόπο που ντυνόμαστε και γιατί.

Μετά μπορείτε να κάνετε αυτή την εργασία,

    

και να παίξετε με τις έννοιες πολύ - λίγο - μέτριο μέσα από τα χρώματα.

Μπορείτε ακόμα να παίξετε ψυχοκινητικό παιχνίδι με ηχητικά εφέ που το καθένα να αφορά σε μία εποχή. Τα παιδιά χωρίζονται σε τέσσερις ομάδες/εποχές  και κάθε φορά που ακούγεται ένας ήχος η αντίστοιχη ομάδα χοροπηδάει ή κάνει κουτσό ή τεντώνετε στις μύτες των ποδιών κτλ. Παρακάτω το γκρουπ την άνοιξης.

Αλλά και με τα ονόματα των εποχών αν κάνετε εργασία (νήπια),

                                       

ή τα σύμβολά τους (λογική σκέψη-προνήπια) πάλι καλό είναι;)

Και στον υπολογιστή μπορείτε να εξασκήσετε το θέμα της κυκλικότητας (διαδοχή), για να επανέλθουμε σ’ αυτό που λέγαμε παραπάνω. Κλικ στην εικόνα

Κάπως έτσι, κάναμε την δεύτερη προσέγγιση του χρόνου μετά τις ημέρες. Και η επίθεση των ενηλίκων στον κόσμο των παιδιών συνεχίζεται ακάθεκτη:) Keep walking xxx

Πειρατική δικαιοσύνη

Ακόμα και οι πειρατές έχουν κανόνες. Από τους πιο βασικούς είναι το ότι δεν πρέπει το πλήρωμα να παραβαίνει τις διαταγές του καπετάνιου. Αν αυτό συμβεί, τον παραβάτη περιμένει το «περπάτημα στη σανίδα» και η πτώση στη θάλασσα.

Οι διαταγές ήταν απλές:

-      Όλοι στο κατάστρωμα = πέφτω κάτω και τρίβω το πάτωμα

-      Όλοι κάτω από το κατάστρωμα = φεύγουμε μακριά

-      Στην πλώρη = ερχόμαστε μπροστά

-      Στην πρύμνη = πάμε πίσω

-      Όλοι δεξιά = πάμε δεξιά

-      Όλοι αριστερά = πάμε αριστερά

-      Τραβήξτε κουπί …. πχ. όσοι έχουν μαύρα μαλλιά κτλ

-      Προσοχή!  = στέκονται προσοχή χαιρετώντας ναυτικά και φωνάζοντας «μάλιστα καπετάνιε»

Μπορείτε να προσθέσετε ότι άλλο θέλετε. Εκείνος που δεν εφαρμόζει τις διαταγές αμέσως ή σωστά θα πρέπει να περπατήσει στη σανίδα.

Η δική μας σανίδα ήταν στενή αφού έχουμε κάνει αρκετά ψυχοκινητικά ισορροπίας και πλέον οι απαιτήσεις έχουν αυξηθεί. 

Αφού τα παιδιά πέρασαν από την σανίδα και με αφορμή κάποια μικρότερα που δυσκολεύτηκαν, δοκιμάσαμε να βρούμε τον ασφαλέστερο τρόπο για να κάνουμε ισορροπία επάνω σε αυτή την στενή επιφάνεια. Καταλήξαμε αμέσως σε αυτόν,

 

 ενώ τα παιδιά κλήθηκαν να εξηγήσουν γιατί αυτός είναι ο ευκολότερος τρόπος.  Φυσικά και μπορείτε με αυτό σαν αφορμή να παίξετε με τις έννοιες επιφάνειες και ισορροπίες χρησιμοποιώντας τουβλάκια ή όποια άλλα υλικά θέλετε.

Όμως ανάμεσα στους πειρατές υπήρχε και ένας πολύ αυστηρός κώδικας δικαιοσύνης σύμφωνα με τον οποίον τα λάφυρα μοιράζονταν ακριβοδίκαια μεταξύ τους. Εάν υπήρχαν τυχόν διαφορές αυτές λύνονταν στην ξηρά με τον γνωστό κινηματογραφικό τρόπο… όποιος τραβήξει πρώτος το όπλο τον Κύριον είδε;)

Εμείς κάναμε κάτι παρόμοιο χωρίς όπλα όμως. Είναι μια καλή ευκαιρία εάν θέλετε να εξασκηθούν τα παιδιά στην αναγνώριση σχημάτων, αριθμών, γραμμάτων κτλ.

 Περπατάμε δέκα βήματα …σταματάμε … μόλις η κυρία πει «τώρα», γυρνάμε αμέσως. Αυτός που θα πει πρώτος τι είναι αυτό που κρατάει ο απέναντί του έχει κερδίσει.

Άτιμοι κανόνες!

Keep walking xxx

Ο παρατηρητής του πειρατικού

                                          

  

Οι διαφορετικές σημαίες που είχαν οι πειρατές μας έδωσαν την αφορμή για να παίξουμε ένα παιχνίδι μνήμης. Στόχος του ήταν να δούμε ποιος θα γινόταν ο παρατηρητής του πειρατικού πλοίου της τάξης μας.

Αρχικά παρατηρήσαμε διάφορες πειρατικές σημαίες δίνοντας έμφαση στα χρώματα και προσπαθώντας να ερμηνεύσουμε τα σύμβολα.

 Μετά, δύο από τους πειρατές του πληρώματος ανέλαβαν να είναι οι παρατηρητές του πλοίου μας χρησιμοποιώντας τα τηλεσκόπια που είχαμε φτιάξει (η κατασκευή είναι απλούστατη και θα την βρείτε εδώ).

Όλα τα υπόλοιπα παιδιά- εχθρικά- πειρατικά-πλοία είχαν ανά δύο στην πλάτη τους κολλημένες τις ίδιες σημαίες. Όση ώρα παίζει η πειρατική μουσική τα «πλοία» κινούνται στη θάλασσα ενώ τα παιδιά παρατηρητές προσπαθούν να εντοπίσουν δύο παιδιά τουλάχιστον που έχουν την ίδια σημαία. Όταν σταματήσει η μουσική οι παρατηρητές ανακοινώνουν τις παρατηρήσεις τους και τις επαληθεύουμε. Εάν είναι σωστές, βουλιάζουν το αντίπαλο πλοίο και οι ναύτες του γίνονται πλήρωμά μας.

Όποιος  παρατηρητής καταφέρει να φέρει το περισσότερο πλήρωμα αυτός θα γίνει και παρατηρητής του πειρατικού μας.

Φυσικά, πρέπει να προσέξετε οι πειρατές σας να είναι υγιείς. Ένας τρόπος για να το κάνετε αυτό είναι να δείτε ποιος έχει τα πιο γερά δόντια. Οπότε θα ήταν καλό να κάνετε την παρακάτω εργασία;)

Ελπίζουμε να μας ακολουθείτε στο ταξίδι μας, γιατί έχουμε και άλλα πράγματα να σας δείξουμε. Keep walking xxx

Η μικρή γοργόνα και η δισέγγονή της.

          Με αφορμή τις γοργόνες της αρχαίας ελλάδας ξεκινήσαμε μια μικρή ενότητα για τις γοργόνες. Και φυσικά η καλύτερη αφετηρία γι΄αυτήν είναι η γνώριμη στα παιδιά ιστορία του Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν, “Η μικρή γοργόνα”.
Ξαναθυμηθήκαμε την ιστορία και την επεξεργαστήκαμε προφορικά συμπληρώνοντας τον παρακάτω πίνακα:
          
Μετά, σκεφτήκαμε τι θα κάναμε εμείς αν ήμασταν στην θέση της μικρής γοργόνας. Θα κρατούσαμε την ουρά μας ή θα επιλέγαμε να έχουμε πόδια; Ο νηπιολαός ψήφισε και το αποτέλεσμα ήταν ΄Ερωτας – Ζωή : 0-1 (τουτέστιν ουρά). Για τα έξι μας χρόνια είμαστε απόλυτα υγιείς;).


Ωστόσο, μήπως θα θέλατε να μάθετε τι απέγιναν οι απόγονοι της μικρής γοργόνας; Με κάποιον τρόπο, που δεν διευκρινίζει ο συγγραφέας, η Μικρή γοργόνα απέκτησε μια δισέγγονη η οποία κι αυτή θέλησε να πάει στον κόσμο των ανθρώπων. Οι δικές της αναζητήσεις, όμως, ήταν περισσότερο περιβαλλοντικής φύσεως και παρόλο που και η δικιά της καρδιά σκίρτησε ερωτικά για ένα αγόρι, προτίμησε τον δρόμο της λογικής.

Η σύγκριση ανάμεσα στις δύο ηρωίδες είναι πολύ ενδιαφέρουσα, γιατί ανήκουν σε διαφορετικές εποχές. Τί θα έλεγε η Μικρή γοργόνα στην δισέγγονή της αν ζούσε; Τί συμβουλές θα της έδινε για την αγάπη, τη ζωή και το περιβάλλον;
Εμείς εκμεταλλευτήκαμε την ιστορία του Ηλιόπουλου για να μιλήσουμε για την ανακύκλωση. Μάλιστα, προσπαθήσαμε σαν γοργονόπαιδα που είμαστε, να καθαρίσουμε το σκουπιδονήσι τοποθετώντας τα σκουπίδια που ανακυκλώνονται στους ανάλογους κάδους.

Τα γοργονόπαιδα χοροπηδώντας από βράχο- τουβλάκι σε βράχο- τουβλάκι και πέρνοντας ο καθένας την θέση του επόμενου (σαν σκυταλοδρομία) μεταφέρουν τα σκουπίδια της ομάδας τους σιγά σιγά στον κάδο τους.
 
Όταν το παιδί το οποίο ξεκινάει πρώτο και φοράει μια κορδέλα στο κεφάλι, φτάσει πάλι στην αφετηρία η ομάδα έχει τελειώσει. Νικήτρια, εκείνη που θα τελειώσει πιο γρήγορα.
Και θα σας αφήσω για σήμερα με το υπέροχο τραγούδι για μια θυμωμένη γοργόνα που μάθαμε και μας αρέσει πολύ.

         
Καλή εβδομάδα να έχετε! Keep walking xxx

Σκύλα και Χάρυβδη

       Η Σκύλα, το φοβερό τέρας που άρπαζε τους ναυτικούς και η Χάρυβδη, η ρουφήχτρα της θάλασσας που κατάπινε τα καράβια είναι τα επόμενα μυθολογικά πλάσματα με τα οποία ασχοληθήκαμε. Διαβάσαμε τον σχετικό μύθο με τη περιπέτεια του Οδυσσέα και παρακολουθήσαμε στο YT μια πραγματική θαλάσσσια δίνη.

Ύστερα, φτιάξαμε και μία δική μας στην τάξη. Πριν ξεκινήσουμε το πείραμα ρώτησα τα παιδιά να μου πουν τί υπάρχει στα δύο μπουκάλια. Η κλασική απάντηση είναι νερό στο ένα και στο άλλο “τίποτα”. Όμως, όταν αναποδογυρίσω απότομα την γεμάτη πλευρά προς την άδεια το νερό δεν πέφτει! Άρα αφού δεν υπάρχει τίποτα, τί κρατάει το νερό από το να πέσει στην άδεια πλευρά του μπουκαλιού; Ο αέρας! Αυτή είναι η πρώτη φάση του προβληματισμού. Άρα τα παιδιά καταλαβαίνουν οτι ο αέρας έχει σχηματίσει ένα είδος αερότοιχου που δε επιτρέπει στο νερό να περάσει.

Στη δεύτερη φάση, πρέπει να σκεφτούμε έναν τρόπο ώστε να πέσει τελικά το νερό στο μπουκάλι. Τί κάνουμε όταν θελουμε να περάσει κάτι μέσα από κάτι άλλο; Δημιουργούμε μια τρύπα. Δοκιμάζουμε όλα όσα προτείνουν τα παιδιά ώστε να καταφέρουμε να περάσει το νερό στην άδεια πλευρά. Το χτυπάμε. Το κουνάμε. Το ξαπλώνουμε στο τραπέζι. Το ρολάρουμε στο πάτωμα.

Στην τρίτη φάση, σκεφτόμαστε ένα τρόπο να δημιουργήσουμε μια τρύπα στον “αερότοιχο” ενώ το μπουκάλι είναι όρθιο. Το κουνάμε με διάφορους τρόπους και παρατηρούμε τι συμβαίνει τελικά όταν τα καταφέρουμε. Μία ρουφήχτρα!

           

Παρατηρούμε το σχήμα της και κάνουμε υποθέσεις για το που θα πάνε τα χρωματιστά αφρώδη κομματάκια αν τα ρίξουμε μέσα στην ρουφήχτρα. Επαληθεύουμε και για να μην σας κολλήσουν στα τοιχώματα του μπουκαλιού (καλή ώρα) χρησιμοποιείστε πιο βαριά μικροαντικείμενα.

Μετά ζωγραφίσαμε τη Σκύλα και την Χάρυβδη,

και παίξαμε ένα παιχνίδι όπου οι ναυτικοί οδηγάνε τα καράβια τους (χάρτινα καραβάκια κρεμασμένα με μανταλάκια σε σχοινί) στη θάλασσα (ισορροπία σε τουβλάκια τοποθετημένα κυκλικά) και η Σκύλα (παιδία στη μέση του κύκλου με μία κάλτσα στο ένα χέρι) προσπαθεί να αρπάξει τα καράβια από το σχοινί και να παρασύρει του ναυτικούς ώστε να πέσουν μέσα στην ρουφήχτρα της Χάρυβδης (τον ναυτικό που θα πέσει από το τουβλάκι τον καταπίνει η Χάρυβδη και βγαίνει από το παιχνίδι).

Περνάμε ωραία στα παρασκήνια και αυτό βγαίνει προς τα έξω;) Keep walking xxx

 

Ποσειδώνας

       Ελληνική θάλασσα χωρίς Ποσειδώνα δεν γίνεται. Έτσι ήρθε και για μας η στιγμή να μάθουμε για αυτό τον θεό των αρχαίων Ελλήνων ξεκινώντας από βασικές πληροφορίες για εκείνον και την ζωή του, όπως τις έπλασε η φαντασία των ανθρώπων εκείνης της εποχής. Η παρακάτω παρουσίαση μας έδωσε υλικό για διάφορες δραστηριότητες.

                                            

Έτσι αφού την παρακολουθήσαμε, χωριστήκαμε σε ομάδες για να πάρουμε συνέντευξη από τον Ποσειδώνα. Η κάθε ομάδα εκπροσωπούσε ένα κανάλι και οι δημοσιογράφοι της καλούνται να σκεφτούν δύο ερωτήσεις κάθε φορά για να κάνουν στο παιδί-Ποσειδώνα.

                

Οι ομάδες θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες που πήραν από την παρουσίαση.

Προσπαθήσαμε ακόμα να βρούμε τις διαφορές (προνήπια), στον πίνακα του

John Singleton Copley “The Return of Neptune”

                      

ενώ με αφορμή την ιστορία αγάπης ανάμεσα στον Ποσειδώνα και την γυναίκα του, Αμφιτρίτη μεταμορφωθήκαμε σε δελφίνια και κάναμε αγώνες επί χάρτου ;) για το ποιος θα φέρει την Αμφιτρίτη πιο γρήγορα στον Ποσειδώνα βρίσκοντας εκείνο που έκανε τα λιγότερα πηδήματα (προνήπια)

                                                  

ή υπολογίζοντάς τα κάνοντας τις προσθέσεις που είχα γράψει πίσω από τα δελφίνια (νήπια).

                

Όμως παλέψαμε να φτάσουμε στην Αμφιτρίτη γρήγορα (την ιδρώσαμε τη φανέλα λέμε!) και στην αυλή κάνοντας όσο το δυνατόν λιγότερα και μακρύτερα πηδήματα μπορούσε ο καθένας με τα πόδια παράλληλα.

Και κάπως έτσι το θαλασσινό μας ταξίδι συνεχίζεται…Keep walking xxx