Ας βάλουμε τα πράγματα σε μια τάξη. Ωραία!!!
Θα πει όμως κάποιος: Και ποια είν’ η τάξη; Πώς ορίζεται; Ποιοι οι όροι που τη διέπουν; Μήπως ίσως ο υποκειμενισμός του καθενός, προσδιορίζει εκ των προτέρων τα όριά της; Ωραία ερωτήματα για συζητήσεις σκεπτικιστών, που μάλλον έχουν εξορίσει απ’ τη συλλογιστική τους την ύπαρξη της αντικειμενικής θεώρησης της πραγματικότητας.
Παίρνω το μέρος των εν λόγω (σκεπτικιστών) και απαντώ: Όντως δεν υπάρχει αντικειμενική θεώρηση της πραγματικότητας, τουλάχιστον όσον αφορά στο βίωμα.
Εξηγούμαι: Η φτώχεια είναι υποκειμενική κατάσταση. Δεν τη βιώνει ο χορτάτος. Η απόλυση για παράδειγμα, ως πράξη δεν αφορά στα παιδιά του εργοδότη που την αναγγέλλει. Τα παιδιά του άνεργου επίσης, δεν έχουν τα προνόμια των βλασταριών του λαμόγιου, του μεγαλοεργολάβου, του Τραπεζίτη.
Αν μιλήσουμε για τον πλούτο, ισχύει το ίδιο. Δεν τον εισπράττει ο άνεργος.
Άρα; Ο υποκειμενισμός στο μεγαλείο του!
Ίσως κάνω χιούμορ, ίσως έχω έναν απίστευτο θυμό με την περιφερόμενη αμορφωσιά αφ’ ενός, αλλά και με την επιχειρούμενη αθώωση των εγκλημάτων που συντελούνται εν ονόματι δήθεν, του υποκειμενισμού.
Άλλο πράγμα φυσικά, η διατύπωση μιας υποκειμενικής άποψης, προκειμένου να αναζητηθεί η αλήθεια που είναι αντικειμενική (για να θυμηθούμε έναν άλλον Κάρολο) και άλλο η θεοποίηση του υποκειμενισμού με στόχο την απόκρυψή της. Της αλήθειας – αν με εννοείς.
Είναι άραγε ο λεγόμενος «υποκειμενισμός» αθώος, ή μήπως στέκει απλώς, στον αντίποδα της αντικειμενικής πραγματικότητας που δεν είναι άλλη απ’ την πάλη των τάξεων και των ιδεολογιών που τη ακολουθούν.
Είναι αθώα τάχα η περιφερόμενη προστυχιά που συνοψίζεται στη… χαριτωμένη φράση «έλα μωρέ, πλάκα έχει» τη στιγμή που εξευτελίζονται άνθρωποι και χάνονται ζωές; Ποιος μωρός; Ποια πλάκα; Και κυρίως ποιος την κάνει και σε βάρος ποιανού;
Δεν άντεξα ποτέ και δε γέλασα με το «χιούμορ» του χορτάτου!
Το βλέπεις άλλωστε, στις τηλεοράσεις και στα shows των «επιτυχημένων». Στις πινακοθήκες των ηλίθιων που θα ‘λεγε και ο Χαλκιδαίος δάσκαλος, ο μπαρμπα-Γιάννης ο Σκαρίμπας. Γελούν με το «έχει τους», αλλά εν ταυτώ, και με την ανέχεια τη δική σου. Χλευάζουν τον αγώνα σου για μια αξιοπρεπή ζωή, διεκπεραιώνοντας ταυτοχρόνως, υποθέσεις τους εν κρυπτώ, σε ξένες Τράπεζες!
