Με την «δεξιάν» παράταξιν συνήθως
δεν έχει καλάς σχέσεις ο διάβολος.
Αυτός ευρίσκεται εις τα αριστερά».
Χριστοδούλου Παρασκευαΐδη, «Πόλεμος κατά του Σατανά», Αθήναι: Χρυσοπηγή 1973 (Μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος)
Οι συνομιλητές το θεού, ως αυτοδιορισμένοι εκπρόσωποι του, δεν περιορίζονται στην βασική ασχολία τους, δηλαδή την προσευχή και τα παρακάλια αλλά έχουν συγκροτήσει μια ισχυρότατη κοινωνικό-επαγγελματική τάξη με πολιτικές και οικονομικές προεκτάσεις.
Η Εκκλησία είναι μια οικονομική εταιρία με ποικίλες οικονομικές δραστηριότητες που ξεκινούν από την περιφορά αγίων λειψάνων, προχωρά στις αγοροπωλησίες οικοπέδων, ακινήτων ακόμα και λιμνών, νοικιάζει θέατρα σπίτια και επενδύει σε μετοχές στο χρηματιστήριο, κατέχει αγιογραφικά εργαστήρια, κηροποιεία, βιβλιοπωλεία, εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς, καθώς και ένα πλήθος από διάφορες μονάδες που προμηθεύουν με άγιο υλικό τα εκκλησιαστικά τελετουργικά, τα οποία πληρώνονται αδρά από τους πιστούς της μοναδικής αλήθειας.
Την εμπορική αλυσίδα της Εκκλησιάς συμπληρώνουν οι λαϊκοί εργαζόμενοι όπως οικονομολόγοι, δικηγόροι, δημοσιογράφοι, σοφέρ, γραμματείς, κηπουροί, και διάφοροι παρατρεχάμενοι που εξασφαλίζουν την άνετη επιβίωση τους από το πλεονέκτημα που προσφέρει η πίστη τους.
Δεν υπάρχει όμως λόγος αγανάκτησης όσο αφορά τις οικονομικές προέκτασης του, εντελώς αμέτοχου από την παραγωγική διαδικασία, αγίου ιερατείου, γιατί το χρήμα είναι δύναμη, χωρίς σημαία, πατρίδα ή ευαγγέλιο. Χωρίς δύναμη πως θα διατηρούνταν όλοι οι δεσμοί των παπάδων με την πολιτική;
