Χαίρομαι που το
νερό είναι βρώμικο. Ξέρετε τι κάνω γι’ αυτό;
Το πίνω. Βλέπετε,
δεν είμαι από τους ανθρώπους που ανησυχούν για τα πάντα. Έχετε τέτοιου είδους
ανθρώπους γύρω σας; Η χώρα είναι γεμάτη. Άνθρωποι που τριγυρνάνε τριγύρω, και
ανησυχούν για τα πάντα.
Ανησυχούν για τον
αέρα, το νερό, το έδαφος, τα φυτοφάρμακα, τα πρόσθετα τροφίμων, τις
καρκινογόνες ουσίες, τον αμίαντο. Ανησυχούν στο να σώσουν διάφορα είδη προς
εξαφάνιση. Θα σας πω κάτι για αυτά τα είδη προς εξαφάνιση. Το να προσπαθείς να
σώσεις τα είδη προς εξαφάνιση είναι ακόμα μία αλαζονική ανθρώπινη προσπάθεια να
ελέγξουμε την φύση. Αυτό είναι που μας έβαλε σε μπελάδες εξ αρχής. Το να
ανακατευόμαστε στις δουλειές της φύσης. Παρεμβαίνοντας. Γιατί δεν το
καταλαβαίνει αυτό κανένας; Και όσον αφορά τα είδη προς εξαφάνιση, είναι ένα
θέμα πλαστό. Πάνω από το 90% όλων των ειδών που έζησαν ποτέ σε αυτόν τον
πλανήτη, έφυγε. Εξαφανίστηκε. Και δεν τα σκοτώσαμε εμείς, απλά εξαφανίστηκαν.
