Του Κώστα Βλαχόπουλου
Το δημοσίευμα στην ιντερνετική έκδοση μιας εκ των ιστορικών εφημερίδων αναφερόταν στην εγκατάσταση του συστήματος ηλεκτρονικού εισιτηρίου στο μετρό της Αθήνας που προωθείται από το Υπουργείο Υποδομών. Στα περισσότερα σχόλια αναγνωστών κάτω από το ρεπορτάζ κυριαρχούσε η αγανάκτηση για το πόσο άργησε ένα τέτοιο μέτρο και η απορία γιατί «η Ελλάδα δεν έχει γίνει ακόμα Ευρώπη, όπου σε όλους τους σταθμούς των μεγάλων πόλεων υπάρχουν μπάρες».
Παρόμοιοι αφορισμοί διατυπώνονται και για τον αντικαπνιστικό νόμο που (δεν) ισχύει στην Ελλάδα. Στο μυαλό κάποιων, πουθενά στην Ευρώπη δεν επιτρέπεται το κάπνισμα σε μπαρ, εστιατόρια, καφετέριες κλπ. Μόνο στην Ελλάδα, που «είμαστε ακόμα Βαλκάνια» καπνίζουμε σε εσωτερικούς χώρους.
Η δημόσια συζήτηση γίνεται ακόμα πιο έντονη όταν καταπιάνεται με το θέμα των καταλήψεων κτηρίων εντός των αστικών κέντρων. Και σ’αυτή την περίπτωση, η Ελλάδα είναι «η μόνη χώρα στην Ευρώπη που δείχνει ανοχή σε φαινόμενα αναρχίας».
Τι κι αν στο Βερολίνο, για παράδειγμα, δεν υπάρχουν μπάρες στο μετρό και ο κόσμος καπνίζει κανονικά σε πολλά μπαρ της πόλης; Τι κι αν υπάρχουν δεκάδες καταλήψεις απλωμένες παντού στις μεγάλες πόλεις σε όλη την Ευρώπη, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις επιδοτούνται και από τους ίδιους τους δήμους;
Οι περισσότεροι από αυτούς τους πασιονάριους του «εκσυγχρονισμού», που θέλουν τις πόλεις αποστειρωμένες, χωρίς καμία δυναμική, δεν έχουν εμπειρία από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Πολλοί δεν έχουν ταξιδέψει καν εκτός Ελλάδας. Στην καλύτερη περίπτωση, έχουν πάει μέχρι το Λονδίνο για να φωτογραφηθούν με φόντο κόκκινους τηλεφωνικούς θαλάμους και το Big Ben . Αυτό όμως δεν τους εμποδίζει να έχουν διαμορφωμένη άποψη για τα πάντα.
