Καλημέρα Πιτσιρίκο!
Είχα μια κουβέντα με έναν καλό φίλο πρόσφατα. Έχασε την δουλειά του, ή μάλλον θα την χάσει. Δάνεια και οικογένεια από πίσω απλήρωτος εδώ και 4 μήνες. Ενώ του μιλούσα, συνειδητοποίησα ότι η πλειοψηφία του κόσμου έχει την εντύπωση ότι όσα συμβαίνουν στον χώρο εργασίας και στην οικονομία είναι κάτι προσωρινό! Το κείμενο λοιπόν είναι αφιερωμένο σε όλους όσους νομίζουν ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα.
Αν και μόνιμος κάτοικος της όμορφης Ισπανίας, ήμουν σε επαγγελματικό ταξίδι πρόσφατα σε μια σχετικά μακρινή χώρα, την Κορέα.
Δουλεύω σε μια εταιρεία σαν ηλεκτρολόγος μηχανικός εδώ και 5 χρόνια.
Τυχαίνει να κάνει εξαγωγές σε όλο τον κόσμο, μου δίνει την ευκαιρία να κάνω διάφορα ταξίδια και να βλέπω πώς τα πάνε άλλες χώρες.
Τα ταξίδια μπορεί να είναι Λατινική Αμερική, Ασία, Αφρική, Αυστραλία, Ευρώπη παντού δηλαδή.
Όπως και εσύ ο ίδιος έχεις ήδη πει σε προηγούμενά κείμενα σου αρκετές φορές, η δουλειά όπως την ξέραμε έχει πεθάνει.
Η νέα “Βιομηχανική επανάσταση” και η νέα “Τάξη των πραγμάτων” δεν μας έχει όλους ανάγκη.
Η προσφορά εργασίας θα είναι όλο και λιγότερη, χρόνο με τον χρόνο θα είναι χειρότερα!
Πλέον ο καπιταλισμός δημιουργεί κέρδος χωρίς να μας έχει ανάγκη.
Δεν είναι κάτι καινούργιο αυτό που λέω ούτε κάτι άγνωστο.
Σε κάθε χώρα που έχω βρεθεί υπάρχει ένας κοινός παράγοντας, μεγαλύτερη αυτοματοποίηση με λιγότερο προσωπικό στα εργοστάσια, υπηρεσίες κτλ.
Σε όλα τα ταξίδια που έχω κάνει μόνος μου η με την εταιρεία, παντού βλέπεις το ίδιο μοτίβο.
