Στην αρθρογραφία και την βιβλιογραφία μου εδώ και μια δεκαετία, έχω αποκαλύψει πολλά από τα κακώς κείμενα της δυτικής ιατρικής: Την οργανωμένη διαπλοκή των φαρμακευτικών εταιριών με επιστήμονες, κυβερνήσεις και οργανισμούς, την σκοπιμότητα και αρτιότητα των ιατρικών πρωτοκόλλων, τους μηχανισμούς ελέγχου ασφάλειας και αποτελεσματικότητας των φαρμάκων και την φαρμακοεποπτεία και την κατεύθυνση και αποτελεσματικότητα της Ιατρικής διάγνωσης και πρακτικής.
Οι κυρίαρχες στρεβλώσεις σε όλα αυτά τα παιδεία, έχουν, όπως ήδη έχουμε περιγράψει, οδηγήσει πλέον την Ιατρική να αποτελεί πλέον μια από τις κορυφαίες αιτίες θανάτου παγκοσμίως, αντί να αποτελεί μια από τις βασικές αιτίες παράτασης και βελτίωσης της όπως θα όφειλε και θα έπρεπε να είναι, γεγονός που δικαιολογεί απόλυτα πλέον απόλυτα τον τίτλο του βιβλίου μου «Θανάσιμες Θεραπείες» και επιπροσθέτως γεγονός που συγκαλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από τα δυτικά μήντια αφήνοντας τον κόσμο σε μια παντελώς λάθος εντύπωση για το τι μπορεί και πρέπει να περιμένει από την Ιατρική σήμερα.
Στο παρόν άρθρο θα πάμε ένα βήμα παραπέρα και θα εξετάσουμε το πώς ο θάνατος της ιατρικής και η ιατρική του θανάτου έχουν επεκταθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε απειλούν την βάση του ιατρικού οικοδομήματος που είναι η ιατρική έρευνα.
Είναι το 2005 που ένας από τους πιο σημαντικούς επιστήμονες της εποχής μας, ο Ιωάννης Ιωαννίδης, δημοσιεύει την ίσως πιο πολυδιαβασμένη μέχρι τώρα ιατρική μελέτη του αιώνα που καταδεικνύει ότι τα περισσότερα δημοσιευμένα ερευνητικά ευρήματα είναι απλά ΨΕΥΔΗ!
Οι λόγοι που αυτό συμβαίνει πλέον είναι πολλοί. Ανάμεσα σε αυτούς είναι ο αρχικά κακός σχεδιασμός των ερευνών που δείχνει ερευνητική ανεπάρκεια.
Πολύ σημαντικότερος λόγος είναι όμως η μεροληψία που ενθαρρύνεται από συμφέροντα: Οι ερευνητές είναι πολύ πιο πρόθυμοι να διερευνήσουν ζητήματα που χρηματοδοτούνται από τις φαρμακευτικές.
Είναι επίσης πολύ πιο πρόθυμοι να διερευνήσουν ζητήματα που θεωρούν ότι θα προωθήσουν την καριέρα τους.
Κι είναι αρκετά πρόθυμοι ακόμη και να βγάλουν επιλεκτικά ερευνητικά συμπεράσματα ή ακόμη και να παρουσιάσουν συμπεράσματα που είναι αντίθετα από τα στοιχεία που έχουν στη διάθεση τους προκειμένου να προωθήσουν τα προϊόντα των φαρμακευτικών και την καριέρα τους.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ή αποσπασματικό το ότι τις τελευταίες δεκαετίες έχουν ανακοινωθεί με τυμπανοκρουσίες χιλιάδες νέες ελπιδοφόρες θεραπείες για τον καρκίνο αλλά ελάχιστες από αυτές είχαν αποτέλεσμα.
Οι ερευνητές επιλέγουν τα καυτά ζητήματα, αυτά που θα αντλήσουν χρηματοδότηση και θα τους κάνουν περιζήτητους όπως οι μύγες τα σκατά.
