Ο θάνατος της Ιατρικής έρευνας

Στην αρθρογραφία και την βιβλιογραφία μου εδώ και μια δεκαετία, έχω αποκαλύψει πολλά από τα κακώς κείμενα της δυτικής ιατρικής: Την οργανωμένη διαπλοκή των φαρμακευτικών εταιριών με επιστήμονες, κυβερνήσεις και οργανισμούς, την σκοπιμότητα και αρτιότητα των ιατρικών πρωτοκόλλων, τους μηχανισμούς ελέγχου ασφάλειας και αποτελεσματικότητας των φαρμάκων και την φαρμακοεποπτεία και την κατεύθυνση και αποτελεσματικότητα της Ιατρικής διάγνωσης και πρακτικής. 

Οι κυρίαρχες στρεβλώσεις σε όλα αυτά τα παιδεία, έχουν, όπως ήδη έχουμε περιγράψει, οδηγήσει πλέον την Ιατρική να αποτελεί πλέον μια από τις κορυφαίες αιτίες θανάτου παγκοσμίως, αντί να αποτελεί μια από τις βασικές αιτίες παράτασης και βελτίωσης της όπως θα όφειλε και θα έπρεπε να είναι, γεγονός που δικαιολογεί απόλυτα πλέον απόλυτα τον τίτλο του βιβλίου μου «Θανάσιμες Θεραπείες» και επιπροσθέτως γεγονός που συγκαλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από τα δυτικά μήντια αφήνοντας τον κόσμο σε μια παντελώς λάθος εντύπωση για το τι μπορεί και πρέπει να περιμένει από την Ιατρική σήμερα.

Στο παρόν άρθρο θα πάμε ένα βήμα παραπέρα και θα εξετάσουμε το πώς ο θάνατος της ιατρικής και η ιατρική του θανάτου έχουν επεκταθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε απειλούν την βάση του ιατρικού οικοδομήματος που είναι η ιατρική έρευνα.

Είναι το 2005 που ένας από τους πιο σημαντικούς επιστήμονες της εποχής μας, ο Ιωάννης Ιωαννίδης, δημοσιεύει την ίσως πιο πολυδιαβασμένη μέχρι τώρα ιατρική μελέτη του αιώνα που καταδεικνύει ότι τα περισσότερα δημοσιευμένα ερευνητικά ευρήματα είναι απλά ΨΕΥΔΗ!

Οι λόγοι που αυτό συμβαίνει πλέον είναι πολλοί. Ανάμεσα σε αυτούς είναι ο αρχικά κακός σχεδιασμός των ερευνών που δείχνει ερευνητική ανεπάρκεια.

Πολύ σημαντικότερος λόγος είναι όμως η μεροληψία που ενθαρρύνεται από συμφέροντα: Οι ερευνητές είναι πολύ πιο πρόθυμοι να διερευνήσουν ζητήματα που χρηματοδοτούνται από τις φαρμακευτικές.

Είναι επίσης πολύ πιο πρόθυμοι να διερευνήσουν ζητήματα που θεωρούν ότι θα προωθήσουν την καριέρα τους.

Κι είναι αρκετά πρόθυμοι ακόμη και να βγάλουν επιλεκτικά ερευνητικά συμπεράσματα ή ακόμη και να παρουσιάσουν συμπεράσματα που είναι αντίθετα από τα στοιχεία που έχουν στη διάθεση τους προκειμένου να προωθήσουν τα προϊόντα των φαρμακευτικών και την καριέρα τους.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ή αποσπασματικό το ότι τις τελευταίες δεκαετίες έχουν ανακοινωθεί με τυμπανοκρουσίες χιλιάδες νέες ελπιδοφόρες θεραπείες για τον καρκίνο αλλά ελάχιστες από αυτές είχαν αποτέλεσμα.

Οι ερευνητές επιλέγουν τα καυτά ζητήματα, αυτά που θα αντλήσουν χρηματοδότηση και θα τους κάνουν περιζήτητους όπως οι μύγες τα σκατά.

Τοστιέρες, τερμινατορ και τράμπ (μέρος πρώτο και δεύτερο)

Τοστιέρες, τερμινατορ και τράμπ (μέρος πρώτο) Το κουίζ!


Αντί να προσφέρω έτοιμη τροφή στο πολυπληθές κοινό μου, αποφάσισα να σας κάνω να κουνήσετε λίγο τα κωλαράκια σας. Συμφωνώ θα σας πάρει λίγο περισσότερο χρόνο από το να διαβάζετε ένα ακόμα πόνημά μου, θα ζορίσει το μυαλουδάκι σας ίσως λίγο παραπάνω, αλλά εμπιστευτείτε με, μόλις τα καταφέρετε θα νιώσετε μια ικανοποίηση που δεν θα έχετε πάρει ποτέ παρακολουθώντας το timeline σας στο facebook ή το twitter. Θα νιώσετε έξυπνες σε αντίθεση με το timeline.
 
Εδώ σας βάζω μία έρευνα που είναι πολύ της μόδας με τα καλύτερα πεντιγκρί (η μακίνσει καβλώνει τρελά, η οξφόρδη βάζει τη βαριά σφραγίδα της κλπ κλπ). Και σας καλώ να τη διαβάσετε. Είναι 70κάτι σελίδες αλλά το ζουμί βρίσκεται στις πρώτες 35. Όποια θέλει μπορεί να την υπερασπιστεί (επιτρέπετε να τη στείλετε και σε φιλελέ startup εξυπνοπούλια στο reddit και στο protagon), εγώ όμως θα σας δώσω ένα τίπ. Η έρευνα θα έκανε τον στουρνάρα περήφανο. Το κούιζ είναι να την καταρρίψετε βάζοντας μικρά αποσπάσματα για να δείξετε την παπαρολογία της έρευνας. Για εργαλεία και οδηγό χρησιμοποιείστε αυτά που χρησιμοποίησα στην αντίστοιχη έρευνα του IOBE του κυρίου κυρίου κεντρικού τραπεζίτη γιάννη στουρνάρα.
 
Να πω εδώ ότι δεν χρειάζεται να την αποδομήσετε σε όλα τα σημεία της υπάρχουν μπόλικα στις πρώτες 35 σελίδες για να πιαστείτε, πιάστε αυτά που σας φαίνονται πιο βατά στην αρχή και μετά προχωρήστε στα υπόλοιπα. Εκεί που θα κολλήσετε οι περισσότεροι των μη θετικών επιστημών, είναι στα “μαθηματικά”. Έχει κάτι μακρινάρια, αλλά σας προκαλώ να μη ζαλιστείτε με το που τα δείτε μπροστά σας, αλλά να προσπαθήσετε να τα “διαβάσετε”. Όχι τις βλακίες με τα σύμβολα που παριστάνουν τα μαθημάτικά αλλά πως τα περιγράφουν. Γιατί η περιγραφή είναι μια κανονική περιγραφή του τύπου η τα έφτιαξε ο μηνάς (χ) με την αλέκα (ψ)  και άρα γέννησαν τον νίκο (Δ)  που τα έφτιαξε με τη ζωζώ (Ζ). Διότι φυσικά αυτά που βάζουν δεν είναι μαθηματικά, αλλά μαθηματικωιδείς εκφράσεις λογικών εννοιών για να πουλάνε μούρη.
 
Όμως όπως και στη στουρνάρια έρευνα, δεν χρειάζεται να φτάσετε στα μαθηματικά για να ξεβρακώσετε το κείμενο. Τα μαθηματικά άλλωστε είναι τα ταχυδακτυλουργικά προκειμένου να προσδώσουν μια αίγλη για τους άσχετους που θα διαβάσουν απλά το executive summary.
 
τα λέμε σε μια βδομάδα με τα αποτελέσματά σας, και μετά από μια βδομάδα ακόμα θα προσπαθήσω να περιγράψω, εγώ που έχω μισή ντουζίνα ρομπότ στο σπίτι μου να με υπηρετούν,  γιατί όλες αυτές οι παπάτζες είναι φύκια για μεταξωτές κορδέλες και γιατί τον τελευταίο καιρό αυτά τα φύκια ξανα-έγιναν της μόδας. Οι λόγοι όπως πάντα είναι το πολιτικό μάρκετινγκ.
 
Ααα και σε περίπτωση που αναρωτιέστε για εκείνο το υπεραυτόματο εργοστάσιο της apple που δεν θα απλώνει ανθρώπου χέρι, δεν είναι η πρώτη φορά που η άππλ πουλάει το όνειρο στους πελάτες της. Το έκανε ήδη μια φορά το μακρινό 1984 για να το κλείσει λίγο αργότερα.
 
happy hunting λοιπον και περιμένω στα σχόλια τα ευρήματά σας


Τοστιέρες, τερμινατορ και τράμπ (μέρος δεύτερο)

Κι αφού όλες όσες ασχολήθηκαν κατάλαβαν πόσο εύκολο είναι να καταρρίψεις μια στουρανρο-έρευνα, ας πάμε και στο διαταύτα. Γιατί ασχολούμαστε εμείς μαζί της, γιατί όλοι οι άλλοι και γιατί τώρα.

 

 

Adidas Speed Factory

Αν ψάξετε στο youtube τον παραπάνω τίτλο θα βρείτε διάφορα βιντεάκια από το σουπερ αυτόματο πιλοτικό εργοστάσιο παραγωγής παπουτσιών της adidas. Σε αυτά τα καβλερά βιντεάκια μπορείτε να δείτε μερικά industrial 3d printers (από αυτά που κυκλοφορούν εδώ και 20 χρόνια), ένα πολύ εντυπωσιακό laser engraver που γράφει Made in Germany πάνω στο ελπίζω δέρμα του παπουτσιού (έχω ένα τέτοιο μεγέθους Α3 που έφτιαξα με 150ευρώ ακριβώς δίπλα μου αυτή τη στιγμή) και μερικά ακόμα καθρευτάκια για ιθαγενείς.

Φυσικά τα adidas που φοράτε δεν έχουν καμία σχέση με το εν λόγω “πιλοτικό” εργοστάσιο το οποίο έφτιαξε μόνο 500 ζευγάρια και μάλιστα εντελώς διαφορετικά από αυτά που φτιάχνουν τα μαυριδερά βιετναμεζικα χεράκια. Διότι τα ρομποτικά παπούτσια δεν είναι ίδια με τα κλασικά (σύμφωνα με την ίδια την adidas). Καλύτερα χειρότερα θα σας γελάσω.

Τα ταϊλανδέζικα ή κινέζικα χεράκια που έφτιαξαν τα adidas σας από την άλλη μεριά τα έφτιαξαν με τον ίδιο λίγο πολύ τρόπο που φτιάχνουμε παπούτσια τα τελευταία 100 χρόνια. Η παραγωγή παπουτσιών είναι μια κλασική εντάσεως εργασίας υπόθεση (όπως και σωβράκων, πουκαμίσων κλπ). Με λίγα λόγια το βασικό κόστος του προϊόντος είναι η εργασία. Γι’ αυτό και η adidas έχει μόλις 3 σημεία παραγωγής στη γερμανία και ένα στη γαλλία (και δεν ξέρουμε καν τι φτιάχνουν εκεί).

Και το ρομποτικό εργοστάσιο δεν πρόκειται να ξεκινήσει σύντομα να κλέψει τις δουλειές από τα χέρια φτωχών βιετναμέζων, καθώς αυτά τα ρομποτικά εργοστάσια θα αρχίζουν να εμφανίζονται “μεσοπρόθεσμα”. Θέλετε να σας το κάνω και κακάκια ή σας φτάνει και μόνο η λέξη (θυμηθείτε πλατείες, παπανδρέου το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα εεε?).

Γιατί λοιπόν όλος αυτός ο πανικός με τα ρομπότ, τα drones και γενικά τον terminator που μας έχει κατακλύσει τον τελευταίο χρόνο στα γνωστά fake news?

 

 

Ο ελέφαντας στο δωμάτιο

Από το 2008 γράφουμε σχεδόν μια δεκαετία σε κρίση, και ενώ στις επίσημες αφηγήσεις προσπαθούσαν να κρατήσουν τα πάντα σταθερά με συνδετήρες και QE, στην ουσία η πλατιές μεσαίες τάξεις της δύσης είναι εξαιρετικά δυσαρεστημένες, ακριβώς διότι βυθίζονται αύτανδρες προς την ανυπαρξία. Την δυσαρέσκειά τους αυτή προσπάθησαν να διαχειριστούν διάφοροι τσίπρες, μπάμιες και ποδέμος με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα.

Αλλά ο ελέφαντας ήταν πάντα εκεί. Η παγκοσμιοποίηση κι όχι η αυτοματοποίηση ήταν ο κινητήριος μοχλός της πτώσης του κόστους των επιχειρήσεων τα τελευταία 25 χρόνια. Αυτό το ιερό τέρας της μετά το 1990 τάξης πραγμάτων πρέπει να σωθεί με πάση θυσία, γιατί σε αυτό είναι βασισμένη ολόκληρη η υπάρχουσα τάξη πραγμάτων. Η αντίφαση λοιπόν υπήρχε, το μόνο που δεν υπήρχε ήταν η φωνή που να την εκφράσει. Ο τραμπ δεν έκανε τίποτα άλλο από το να κηρύξει τον πόλεμο στο σημερινό κατεστημένο χρησιμοποιώντας ως κινητήριο μοχλό τη δυσαρέσκιά της κοινωνίας του για τα 8 χρόνια ομπαμικής καταστροφής.

Το πρόβλημα του μπάμια στο εσωτερικό δεν ήταν ότι κατέστρεψε περισσότερες χώρες από οποιονδήποτε άλλο αμερικάνο πρόεδρο. Οι αμερικάνοι παραδοσιακά δεν ενδιαφέρονται για χώρες που συχνά πυκνά δεν ξέρουν καν να δείξουν στο χάρτη. Ούτε ήταν ότι απέλασε περισσότερους μαυριδερούς από οποιονδήποτε άλλο πρόεδρο. Ακόμα κι αν οι μη πολίτες μπορούν να ψηφίσουν σε κάποιες πολιτείες (ανεπίσημα), παραδοσιακά οι ψηφοφόροι στη δύση δεν ενδιαφέρονται για τους μη-ψηφοφόρους.

Το πρόβλημα του μπάμια στο εσωτερικό ήταν πως παρέλαβε τις ΗΠΑ στην απαρχή της κρίσης και 8 χρόνια αργότερα παραδίδει ένα ακόμα χειρότερο μπάχαλο. Και ο dow jones που σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, είναι μέρος αυτού του μπάχαλου.

Πραγματικά δεν υπήρχε καλύτερος πρόεδρος που να μπορούσε να περάσει επί 8 χρόνια τις ίδιες πολιτικές που ευθύνονται για την κρίση ως λύσεις. Το ότι ήταν μαυριδερός και έλεγε και ωραία αστεία ήταν σαφώς στα προτερήματα αυτού του ταχυδακτυλουργικού.

Όταν όμως τον ρωτούσες για τα πράγματα που καίνε τις μεσαίες τάξεις, όπως οι δουλειές που τις δημιούργησαν εξαρχής, ο μπάμιας θα σου χτυπούσε φιλικά στην πλάτη θα σου έλεγε tough luck και θα σου πρότεινε να αρπάξεις μια από τις νέες ευκαιρίες πλουτισμού που ανοίγονται μπροστά σου.

Το 1997 το σύστημα αυτό δούλεψε περίφημα και δημιουργήθηκαν οι λεγόμενες dot-com bubbles. Το 2002 που έσκασαν αυτές η νέα ευκαιρία ήταν η κτηματαγορά, αλλά το 2008 το μόνο που μπορούσε να προτείνει ο μπάμιας ήταν να φτιάξεις μια startup για το apple ή το android market. Ή να φτιάξει ένα kickstarter. Το πόσο καλά λειτούργησαν αυτές οι ιδέες δεν χρειάζεται να το αναφέρω (καλά να επιμένετε εδώ και εδώ).

Την ίδια στιγμή λοιπόν που το γιατρικό του μπάμια δεν έδειχνε να πείθει κανέναν, ο μπέζος της άμαζον δεκαπλασίαζε την περιουσία του και έγινε πιο πλούσιος και από τον ίδιο τον warren buffet. Με λίγα λόγια η πόλωση στις ΗΠΑ αυξανόταν με την ίδια επιτάχυνση που τα πυραυλάκια του μπέζος χρειάζονται για να βγούν από τη γήινη ατμόσφαιρα.

Οι ΗΠΑ δεν είναι κανένα φλωρομέρος, η βία είναι πολύ βασικό στοιχείο της ταυτότητάς της. Είναι ο bill clinton που βάζει όλους τους μαύρους στη φυλακή, αλλά είναι ο μπάμιας που κατέχει το ρεκόρ μαζικών πυροβολισμών, ένα είδος δημόσιας διαμαρτυρίας που φαίνεται να ανθεί ιδιαίτερα υπό την προεδρία του νομπελίστα της ειρήνης.

 

 

Trumpzilla

Κάπως έτσι λοιπόν ο τράμπ εκμεταλλεύεται αυτή την τεράστια δημόσια δυσαρέσκεια προκειμένου να τοποθετηθεί στην κορυφή του συστήματος, την ίδια στιγμή που το σύστημα προτείνει έναν πραγματικά κακό υποψήφιο, δηλαδή τη χίλαρη. Η μαρκετινίστικη συνταγή ήταν ίδια με του μπάμια. Βγάλτε τον πρώτο μαύρο πρόεδρο, τώρα βγάλτε την πρώτη γυναίκα πρόεδρο. Υπόσχεται δημόσια ότι θα φέρει τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, αλλά είναι γυναίκα κι αν δεν την υποστηρίξετε είστε σεξιστές γιατί δεν θέλετε μια μούτζα στο ύπατο αξίωμα.

Εδώ δεν ισχυρίζομαι πως ένας καλός υποψήφιος θα κέρδιζε απαραίτητα τον τράμπ. Ο τράμπ είχε πιάσει μαγαζάκι γωνία και παρότι ο ίδιος δεν ήταν σε καμία περίπτωση ένας καλός υποψήφιος, ήταν o μόνος στο πολιτικό σύστημα που έπιασε το zeitgeist (μην ακούσω για μπέρνι, να πάτε να διαβάσετε το πως έγλυφε εκεί που υποτίθεται έφτυνε).

Σε αυτό το μάρκετινγκ κολλάνε και τα identity politics που το δημοκρατικό κόμμα και ο σόρος (ως κύριος μαίκινας του) προωθούν. Ας ασχοληθούμε με το μουνί μας, με τις πούτσες μας, το χρώμα των μαλλιών μας ή τελοσπάντων τα δικαιώματα. Μήπως είμαι φτωχός γιατί είμαι αδερφή ή μήπως όχι? Μήπως φταίει η πατριαρχία για το ότι ο λάτε μου φαίνεται να εχει αρχίδια στον αφρό?

Ακριβώς τα ίδια λευκά ρούχα, δείχνουν προεδρικότητα όταν τα φοράει η χίλαρι, την KKK όταν τα φοράει η φτωχή μετανάστης μελάνια 10 μέρες νωρίτερα.

Σε αντίθεση με τις παραπάνω τρίχες ο τραμπ μιλάει ξεκάθαρα για τον ελέφαντα στο δωμάτιο. Και είναι μια καταπληκτική ιστορική ειρωνεία πως ο άνθρωπος που μιλάει για τον ελέφαντα είναι ο ίδιος άνθρωπος που έγινε γνωστός ως ένας χαρακτηριστικά κιτς αμερικάνος στα μακρινά 80s.

 

 

Κάτσε ρε φίλε τι δουλειά έχουν τα ρομπότ με τον τράμπ?

Καμία, αυτό άλλωστε δείξαμε και με την έρευνα του προηγούμενου άρθρου. Ότι τα ρομπότ δεν έχουν καμία σχέση με τον τράμπ ή με την πραγματικότητα. Αλλά εξυπηρετούν ένα πολύ συγκεκριμένο σκοπό. Να προσπαθήσουν να πείσουν τις μεσαίες τάξεις στη δύση, πως για τη μιζέρια τους εδώ και 10 χρόνια δεν φταίει η παγκοσμιοποίηση, αλλά τα drones της άμαζον. Σαν ένα άλλο είδος identity politics, η αυτοματοποίηση και τα ρομπότ λειτουργούν ως καθρευτάκια προκειμένου η συζήτηση να μην ξεπέσει ποτέ στον ελέφαντα.

Την ημέρα της ορκομωσίας χιλιάδες γυναίκες κατέβηκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για τον μισογυνισμό του τράμπ. Όχι για το πρόγραμμά του, όχι για τους δασμούς που απειλεί να βάλει, όχι για την υπόσχεσή του να σταματήσουν οι ΗΠΑ να καταστρέφουν χώρες έτσι για το γινάτι της χίλαρι (υποσχέθηκε ότι θα το κάνει μόνο όταν πραγματικά τους συμφέρει, που θα είναι τεράστια πρόοδος σε σχέση με την προεδρία του μπάμια), αλλά γιατί ο τραμπ είναι “μισογύνης”.

Το ίδιο ακριβώς τέχνασμα χρησιμοποιείται και με την αυτοματοποίηση. Δεν υπάρχει λόγος τα εργοστάσια να επιστρέψουν στη δύση, γιατί η adidas θα παράγει παπούτσια αυτόματα έτσι κι αλλιώς. Άρα οι δασμοί και τα άλλα μέτρα που θα χτυπήσουν την παγκοσμιοποίηση θα είναι παντελώς άχρηστα. Η αυτοματοποίηση είναι η πρόοδος και το να πας κόντρα στην πρόοδο σε βάζει κατευθείαν στη θέση του μισητού λουδίτη. Την ίδια στιγμή είναι απρόσωπη. Δεν φταίει ο τραμπ, οι κινεζοί ή κανείς άλλος, αλλά για μία ακόμα φορά οι αόρατες δυνάμεις της ιστορίας

Η μακίνσευ στο νταβός διαφήμιζε πριν μια βδομάδα ότι 1δις δουλειές μπορούν να χαθούν σήμερα από την αυτοματοποιήση. Δεν διάβασα την σεπτή τους έρευνα αλλά δεν χρειάζεται να είστε μάντεις για να καταλάβετε το περιεχόμενό της. Στην ινδία κάθε εστιατόριο έχει 7 πιατάδες, αν αγοράζαμε 7 πλυντήρια πιάτων θα χρειαζόμασταν μόνο 2. Η ινδία έχει 8εκ εστιατόρια, άρα 40εκ θέσεις εργασίας μόλις εξαφανίστηκαν και η bosch επιτέλους βρήκε που θα πουλήσει όλα αυτά τα πλυντήρια πιάτων

 

Σκουριές: Περιμένοντας τη… CETA! #skouries

Της Μαρίας Καδόγλου* από το Δρόμο της Αριστεράς

 

Ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Σταθάκης είπε ένα μεγάλο «ναι» στη CETA, την εμπορική συμφωνία Ε.Ε.-Καναδά, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα σε καναδικές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα να μηνύσουν τη χώρα μας για οποιαδήποτε απόφαση ή πολιτική που θίγει τα συμφέροντά τους. Ο Καναδάς είναι η χώρα όπου έχει την έδρα του το 75% των μεταλλευτικών εταιρειών παγκοσμίως – και η στήριξη αυτών των εταιριών είναι ένας από τους βασικούς λόγους που επιδιώκει να υπογράφει εμπορικές συμφωνίες όπως η CETA. Η εμπειρία, ειδικά από τη Λατινική Αμερική, δείχνει ότι οι καναδικές μεταλλευτικές εταιρίες έχουν χρησιμοποιήσει με επιθετικό τρόπο τις ρήτρες προστασίας επενδυτών, που εμπεριέχονται σε αυτές τις συμφωνίες, για να ακυρώσουν περιορισμούς στην εξόρυξη ή να απαιτήσουν από τις χώρες αποζημιώσεις ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ. To σύστημα προβλέπει τη δυνατότητα των ξένων εταιρειών να παρακάμπτουν τα εθνικά δικαστήρια και να φέρνουν τα αιτήματά τους ενώπιον ιδιωτικών «δικαστηρίων» που δεν λογοδοτούν πουθενά.

Για την Ευρώπη, η πρώτη γνωστή περίπτωση προσφυγής εξορυκτικής εταιρίας σε διαιτησία είναι της καναδικής Gabriel Resources, που ζητά αποζημίωση επειδή παρά τις προσπάθειες 15 και πλέον ετών δεν κατάφερε να πάρει έγκριση για το μεταλλείο χρυσού της Ρόσια Μοντάνα. Η επόμενη θα μπορούσε να είναι η Eldorado στην Ελλάδα.

Μέχρι τις 10 Οκτωβρίου, το υπουργείο Περιβάλλοντος θα πρέπει να αποφανθεί αν η μεταλλουργική μέθοδος flash smelting, που υποτίθεται ότι θα χρησιμοποιήσει η Eldorado στη Χαλκιδική, είναι εφαρμόσιμη ή όχι. Αν αποδειχθεί ότι δεν είναι, αυτό συνιστά παραβίαση του βασικότερου όρου της ΚΥΑ Έγκρισης Περιβαλλοντικών όρων, αλλά και της σύμβασης μεταβίβασης των μεταλλείων και του κυρωτικού της νόμου. Αν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσει να τηρήσει το νόμο, θα πρέπει να ακυρώσει όλες τις αδειοδοτήσεις που έχουν δοθεί μέχρι σήμερα στην εταιρία και ενδεχομένως και την ίδια τη σύμβαση.

Monsanto –Bayer: Τοξική Συνενοχή

«Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε έθνη.
Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τον κόσμο».
Χένρι Κίσινγκερ 1974

Οι γεωργικοί σπόροι είναι η βάση της διατροφής μας, στην ουσία είναι η αφετηρία της διατροφικής αλυσίδας του ανθρώπου και ο βασικός κρίκος της ανθρώπινης ανάπτυξης.

Να όμως που εταιρείας όπως η Monsanto, η Seminis, η Bayer- Aventis, η Dupont, η Syngenta, η Νovartis η Pioneer, η AstroZeneca ιδιωτικοποίησαν και μονοπώλησαν την σποροπαραγωγή, μεθοδευμένα εξαφάνισαν τις τοπικές και φυσικές ποικιλίες, δημιούργησαν και  κατοχύρωσαν, με πολιτικές αποφάσεις, εμπορικά κανάλια, και ακόμα χειροτέρα δημιούργησαν την «πνευματική ιδιοκτησία» τους επί των γεωργικών προϊόντων. Αυτό σημαίνει ότι ο αγρότης δεν μπορεί να συλλέξει και να φυλάξει τους σπόρους του διότι δεσμεύεται με συμβόλαιο να τους αγοράζει κάθε χρόνο με βάση τους όρους της εμπορίας και του μάρκετινγκ που καθορίζει η πολυεθνική εταιρεία. Έτσι οι εταιρίες αποκτούν το αποκλειστικό «δικαίωμα χρήσης του σπόρου» που τους «ανήκει πνευματικά», καθώς και των πωλήσεων  οποιουδήποτε παράγωγου προϊόντος προέρχεται από αυτόν τον σπόρο.

Αποκορύφωμα αυτής της πρακτικής αποτελεί η προώθηση από την καπιταλιστική πολιτική εξουσία της συμφωνίας TRIP’S (Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights) το 2001. Άλλωστε οι νόμοι της καπιταλιστικής πολιτικής εξουσίας είναι το μέσο ώστε να ικανοποιούνται οι κερδοφόρες ανάγκες των εταιρειών. Μια χειροπιαστή αντανάκλαση αυτής της πραγματικότητας  αποτελεί η συμφωνία TRIP’S, η οποία  επιβάλλει πλήθος συνθηκών και νομικών δεσμεύσεων με σκοπό τα κράτη να  υποχρεωθούν να προσαρμόσουν τη νομοθεσία τους με τέτοιον τρόπο ώστε να επιτραπεί η χρήση  πατενταρισμένων γονιδίων, φυτών, ζώων, βακτηρίων ή ιών καθώς και την προστασία  όλων των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας των πολυεθνικών.  Έτσι κι αλλιώς καθώς οι πολυεθνικές κατέληξαν να κυριαρχούν πάνω σε κάθε μορφή  κοινωνικής δράσης η ιδανική αντίληψη που έχουν για την φύση δεν μπορεί να είναι άλλη από την κυριαρχία πάνω σε αυτήν.

Στο επίκεντρο το περιεχόμενο των συμφωνιών

Την Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συνεδρίαση της Ειδικής Επιτροπής για τη διερεύνηση του περιεχομένου και των συνθηκών σύναψης των διατλαντικών συμφωνιών εμπορίου μεταξύ Ε.Ε., ΗΠΑ και Καναδά. Προσκεκλημένοι ήταν οι Έλληνες ευρωβουλευτές, οι οποίοι ενημέρωσαν την επιτροπή για την πορεία των διαπραγματεύσεων των διατλαντικών εμπορικών συμφωνιών σε επίπεδο Ε.Ε. Ποια η σημασία της ίδρυσης αυτής της Επιτροπής και ποιοι οι στόχοι της; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ασφάλεια τροφίμων, προστασία περιβάλλοντος, απελευθέρωση υπηρεσιών, εργασιακές σχέσεις, επίλυση διαφορών μεταξύ επενδυτών – κράτους είναι ορισμένα μόνο από τα ζητήματα, που άπτονται των εν λόγω συμφωνιών. Οι διατλαντικές εμπορικές συμφωνίες TTIP, CETA και TISA είναι εμπορικές συμφωνίες «νέας γενεάς», που δεν ρυθμίζουν απλώς δασμολογικά θέματα, αλλά αγγίζουν μια πληθώρα ζητημάτων, τα οποία επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των πολιτών, ενώ δυνητικά μπορούν να ρυθμίζουν την άσκηση δημόσιας πολιτικής σε επίπεδο εθνικού κράτους.

Οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώνονται

Οι προαναφερθείσες συμφωνίες βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια υλοποίησης, με την CETA, την εμπορική συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. και Καναδά, να προηγείται χρονικά, καθώς βρίσκεται στο τελικό στάδιο πριν από την προσωρινή εφαρμογή της. Οι διαπραγματεύσεις για την εν λόγω συμφωνία ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 2009. Ακολούθησαν 11 γύροι διαπραγματεύσεων, με τον τελευταίο γύρο να πραγματοποιείται τον Οκτώβριο του 2011. Μέχρι τότε είχε επιτευχθεί συμφωνία στο 90% των θεμάτων, ενώ οι διαφωνίες για το εναπομείναν 10% επιλύθηκαν τον Οκτώβριο του 2013 με πολιτική παρέμβαση. Μετά τους πολιτικούς κλυδωνισμούς που ακολούθησαν το βρετανικό δημοψήφισμα και το Brexit στις 5 Ιουνίου, η Επίτροπος Εμπορίου Σεσίλια Μάλμστρομ ανακοίνωσε, σε προγραμματισμένη συνέντευξη τύπου, ότι η Κομισιόν πρότεινε να θεωρηθεί η CETA συμφωνία μεικτής και όχι αποκλειστικής αρμοδιότητας, που σημαίνει ότι πρέπει να περάσει από τα εθνικά Κοινοβούλια και να μην αποτελεί αντικείμενο χειρισμού αποκλειστικά της Κομισιόν, όπως συνέβαινε μέχρι τότε. Εκκρεμεί, ωστόσο, το ζήτημα της προσωρινής εφαρμογής της συμφωνίας, ζήτημα το οποίο πιθανολογείται ότι θα αποφασιστεί από το Συμβούλιο Υπουργών που θα συνέλθει στις 18 Οκτωβρίου.

Η ΤΙSA, η οποία αφορά στην απελευθέρωση της αγοράς υπηρεσιών και την οποία διαπραγματεύονται εκτός από την Ε.Ε. και τις Η.Π.Α. και άλλοι 22 εταίροι βρίσκεται σε φάση αυξημένης συναίνεσης. Μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί στην δημοσιότητα κανένα από τα κεφάλαια της συμφωνίας, καθώς οι διαπραγματεύσεις διέπονται από άκρα μυστικότητα.

Η γνωστότερη από τις τρεις συμφωνίες, η ΤΤΙΡ, διμερής εμπορική συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. και Η.Π.Α., βρίσκεται σε πρωιμότερο στάδιο διαπραγμάτευσης, καθώς οι διαδικασίες εξελίσσονται βραδύτερα, με αποτέλεσμα να μην προλαβαίνουν το αρχικό χρονοδιάγραμμα, το οποίο προέβλεπε υπογραφή της συμφωνίας μέχρι το τέλος του 2016. Επισημαίνεται σχετικά η βαρυσήμαντη δήλωση του γερμανού αντικαγκελαρίου Ζίγκμαρ Γκάμπριελ την Κυριακή 28 Αυγούστου ότι οι συνομιλίες για την ΤΤΙΡ έχουν ντε φάκτο αποτύχει.

Η συσταθείσα επιτροπή της Βουλής

Εν όψει της διαφαινόμενης δυστοκίας στο ζήτημα της ΤΤΙΡ, η Βουλή των Ελλήνων προχώρησε έγκαιρα στην πρωτοβουλία σύστασης Ειδική Επιτροπής η οποία θα διερευνά το περιεχόμενο των συμφωνιών και θα συμβάλλει στο άνοιγμα ενός δημόσιου διαλόγου επί του ζητήματος. Η δημιουργία της επιτροπής ανακοινώθηκε στις 3 Ιουνίου, σε συνάντηση του Προέδρου της Βουλής κ. Νίκου Βούτση με αντιπροσωπεία του Ελληνικού Γραφείου της Greenpeace.

Τα μέλη της Επιτροπής επιλέχθηκαν με κριτήριο την εξειδίκευση τους στα επιστημονικά πεδία που άπτονται των εμπορικών συμφωνιών. Συγκεκριμένα, μέλη της είναι οι Πρόεδροι των Διαρκών Επιτροπών, εμπειρογνώμονες από συναφή Υπουργεία, βουλευτές με εμπειρία στη σύναψη εμπορικών συμφωνιών και στις διαδικασίες σε επίπεδο Ε.Ε., καθώς και μέλη από την επιστημονική υπηρεσία της Βουλής. Συμμετέχουν επίσης οι βουλευτές που έχουν οριστεί να λαμβάνουν γνώση των διαβαθμισμένων εγγράφων, που βρίσκονται σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα του Υπουργείου Εξωτερικών, στην οποία η πρόσβαση επιτρέπεται με μόνο βοήθημα μολύβι και χαρτί, χωρίς συσκευές ηλεκτρονικής καταγραφής. Η Επιτροπή, επιπλέον, βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία με οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών με έργο επί του συγκεκριμένου αντικειμένου.

Στην πρώτη συνεδρίαση της Ειδικής Επιτροπής, που πραγματοποιήθηκε την 1η Αυγούστου με αυξημένη συμμετοχή, τοποθετήθηκαν ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Βαγγέλης Αποστόλου και ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομίας Ανάπτυξης και Τουρισμού, κ. Ηλίας Ξανθάκος, οι οποίοι τόνισαν την ανάγκη για περισσότερη διαφάνεια στις διαπραγματεύσεις, με τον κ. Αποστόλου να καταθέτει την ανησυχία του για ανεπαρκή προστασία των Προϊόντων Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ), δεδομένου ότι οι εταίροι τόσο της CEΤΑ όσο και της ΤΤΙΡ δεν φαίνονται διατεθειμένοι να συμπεριλάβουν στη συμφωνία τα ελληνικά αιτήματα αναφορικά με την πλήρη καταγραφή των εμπορικών χρηστών με προστατευόμενες ονομασίες και την ανάγκη όλα τα προϊόντα, που δεν πληρούν τα κριτήρια, να πρέπει να φέρουν διαφορετικό όνομα, προκειμένου το ενδιαφερόμενο κράτος να μην πλήττεται από την απώλεια σημαντικών εσόδων ως συνέπεια του ανεξέλεγκτου εμπορίου.

Τα περισσότερα από τα μέλη που τοποθετήθηκαν επεσήμαναν δυσκολία κατανόησης σε βάθους τόσο του περιεχομένου των συμφωνιών όσο και της παρακολούθησης των εξελίξεων, ως αποτέλεσμα της πολύπλευρης φύσης αντικειμένου αλλά και της μυστικότητας υπό την οποία διεξάγονται οι συνομιλίες.

Στόχος ο μεικτός χαρακτήρας

Ήδη η πρώτη συνεδρίαση κατέδειξε ως βασική προτεραιότητα των μελών της Επιτροπής την έκδοση γνωμοδότησης σχετικά με το μεικτό χαρακτήρα των συμφωνιών, με χρονικό ορίζοντα τον ερχόμενο Οκτώβρη, ώστε να προληφθούν οι εξελίξεις σε επίπεδο Ε.Ε, εν προκειμένω η συνεδρίαση του Συμβουλίου των Υπουργών της 18ης Οκτωβρίου. Βάσει των ανωτέρω, αποφασίστηκε να προσκληθούν στην δεύτερη συνεδρίαση της Επιτροπής οι Έλληνες Ευρωβουλευτές, προκειμένου να ενημερώσουν σχετικά με την πορεία των διαπραγματεύσεων. Καθώς θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική η διασύνδεση της Επιτροπής με αντίστοιχες κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες σε επίπεδο Ε.Ε., ο κ. Πρόεδρος της Βουλής ζήτησε την συνεργασία των εθνικών Κοινοβουλίων των κρατών – μελών επί του συγκεκριμένου ζητήματος, αποστέλλοντας επιστολή προς τους Προέδρους των Εθνικών Κοινοβουλίων στις 5 Αυγούστου.

Το θέμα των διατλαντικών εμπορικών συμφωνιών έχει απασχολήσει τα Κοινοβούλια και των υπολοίπων κρατών-μελών, είτε σε επίπεδο Ολομέλειας, είτε σε επίπεδο αρμόδιων Επιτροπών. Πιο συγκεκριμένα, η Βουλή των Αντιπροσώπων του Λουξεμβούργου εξέδωσε στις 7 Ιουνίου ψήφισμα με αποδέκτη την κυβέρνηση της χώρας, με το οποίο ζητείται η συμφωνία ΤΤΙΡ να μην εφαρμοστεί πριν περάσει από το Ευρωκοινοβούλιο. Αντίστοιχα, το ουγγρικό Κοινοβούλιο εξέδωσε ψήφισμα, όπου κρίνεται απαραίτητο κάθε κράτος – μέλος να εφαρμόσει οποιαδήποτε διαδικασία επικύρωσης κατά τρόπο συνεπή προς τα συνταγματικά εργαλεία του, και ότι οι συμβάσεις δεν θα πρέπει να τίθενται σε εφαρμογή πριν επικυρωθούν από όλα τα κράτη – μέλη. Εξάλλου και η γερμανική Βουλή σκοπεύει να εκδώσει ψήφισμα για την CETA στα μέσα Σεπτέμβρη.

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι η πρωτοβουλία της ελληνικής Βουλής να συστήσει Ειδική Επιτροπή κατατάσσει την χώρα μας στους πρωτοπόρους στη διερεύνηση του περιεχομένου και των συνθηκών σύναψης των διατλαντικών συμφωνιών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Δανάη Ψωμοπούλου

Πηγή: epohi

Το καρναβάλι των Ολυμπιακών και ο αποκλεισμός της Ρωσίας…

Σε λίγες μέρες αρχίζει το πλανητικό καρναβάλι των Ολυμπιακών Αγώνων: Καρναβάλι του ανελέητου κερδοσκοπικού ανταγωνισμού των ΥΠΕΡ-εθνικών μονοπωλίων…Θυμάστε αυτόν τον Αθάνατο Φρανκιστή, Χουάν Αντόνιο Σάμαρανγκ; Ήταν ο πιο ωμός, δηλαδή ο πιο «ειλικρινής», από τους Αθάνατους. Δεν έκρυβε την απόλυτη επιρροή των πολυεθνικών στον αθλητισμό.
Αυτό που καθορίζει την «Ολυμπιακή Αγορά» είναι η κυριαρχία των αθλητών-εμπορευμάτων-θεαμάτων και ο μανιασμένος πόλεμος των πολυεθνικών για τον έλεγχο αυτής της «Ολυμπιακής Αγοράς».

 

Το συστατικό στοιχείο και ο κινητήριος μοχλός αυτής της εμπορευματικής αγοράς των μονοπωλίων (που αγκαλιάζει ΟΛΟΥΣ τους επιχειρηματικούς κλάδους) είναι η «ντόπα»: Η παραγωγή όλο και πιο εξελιγμένων και ΜΗ ανιχνεύσιμων αναβολικών.

Και εδώ ακριβώς, στην ΑΓΟΡΑ του ΥΠΕΡ-κέρδους της «ντόπας», ο πόλεμος μεταξύ των πολυεθνικών, για τον έλεγχο της Ολυμπιακής Αγοράς», παίρνει λυσσώδεις διαστάσεις.

Ο αδυσώπητος αυτός ανταγωνισμός των πολυεθνικών βιομηχανιών είναι που οδηγεί και στην αποκάλυψη κάποιων κρουσμάτων ντοπαρισμένων αθλητών.

Αυτό που αποκρύβεται επιμελώς είναι τούτο: Ότι το ντοπάρισμα των αθλητών-εμπορευμάτων-θεαμάτων, είναι ο ΓΕΝΙΚΟΣ κανόνας και όχι η εξαίρεση, ΟΧΙ κάποια μεμονωμένα κρούσματα…

Φοροδιαφυγή με την ευλογία του νόμου (Ι) & (II)

Σε επίπεδο θεωρίας, δεν θα διαφωνήσω ότι η φοροδιαφυγή πλήττει τον οικονομικό σχεδιασμό ενός κράτους και αποτελεί βόμβα στα θεμέλια της κοινωνικής του πολιτικής. Όμως, θα διαφωνήσω έντονα με όσους υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα είναι η πρωταθλήτρια της φοροδιαφυγής και με όσους βλέπουν ως βασική παράμετρο εξόδου από την κρίση την πάταξη της φοροδιαφυγής. Κυρίως δε, θα εναντιωθώ σε όσους επιμένουν να παραβλέπουν ότι ο συντριπτικά μεγαλύτερος όγκος φοροδιαφυγής πραγματοποιείται με την ευλογία του νόμου. Βεβαίως, αναφέρομαι στην νόμιμη φοροδιαφυγή: την φοροαποφυγή.

Έχετε ψωνίσει ποτέ από τον ΑΒ-Βασιλόπουλο ή τον Μαρινόπουλο χωρίς απόδειξη; Έχετε ταξιδέψει ποτέ με την Aegean ή την Blue Ferries χωρίς νόμιμο εισιτήριο; Έχετε κάνει ποτέ συναλλαγή με τράπεζα χωρίς να εκδοθεί παραστατικό; Ποτέ. Όλες αυτές οι επιχειρήσεις δεν έχουν λόγο να φοροδιαφυγήσουν παρανόμως εφ' όσον μπορούν να φοροαποφυγήσουν νομίμως. Για παράδειγμα, η Attica Group (Blue Ferries) κατά το 2015 σημείωσε κέρδη 33,4 εκατ. στα οποία αναλογεί φόρος 217 χιλιάδες. Όταν ο συντελεστής φορολόγησής σου είναι 0,65%, γιατί να μην είσαι νόμιμος;

Διάγραμμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, με τα ποσοστά των φόρων που πλήρωσαν στο Βέλγιο
μερικές γερμανικές επιχειρήσεις το 2011. Με μπλε χρώμα ο επίσημος εταιρικός φορολογικός συντελεστής

Οι «ολιγάρχες» Μπόμπολας, Βαρδινογιάννης, Αλαφούζος στο στόχαστρο των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα

Το ρόλο μια χούφτας οικογενειών που ελέγχουν κατασκευαστικές, πετρελαϊκές και ναυτιλιακές εταιρείες και παράλληλα κυριαρχούν στο τοπίο των ΜΜΕ φέρνει στο φως έκθεση της οργάνωσης Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα.


Ανάμεσα σε δεκάδες άλλους ολιγάρχες από όλο τον κόσμο – συχνά με στενές σχέσεις με πολυεθνικές αλλά ακόμη και με το οργανωμένο έγκλημα – η έκθεση επιλέγει για την περίπτωση της Ελλάδας τις οικογένειες Μπόμπολα, Βαρδινογιάννη και Αλαφούζου.


Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εκτίμηση των συντακτών ότι οι προσπάθειες από προηγούμενες κυβερνήσεις να ελέγξουν την εξουσία των ολιγαρχών προσέκρουσαν πρωτίστως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ύστερα από την άσκηση τρομακτικών πιέσεων στα θεσμικά όργανα της ΕΕ μέσω ειδικών λόμπι, αναφέρει η έκθεση, η Κομισιόν έκρινε ότι η σχετική νομοθεσία θα εμπόδιζε την επιχειρηματική ελευθερία.

Lobby Planet: Ο ταξιδιωτικός οδηγός της εξουσίας

Ενα στρατιωτικό καθεστώς με δημοκρατικό μανδύα…
Λόμπι και ασφαλιστικές εταιρείες που θέλουν να αλλάξουν τη χώρα

Gus The Mynah Bird – Stereolab

Η οργάνωση Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών ανανεώνει αυτές τις ημέρες έναν «ταξιδιωτικό οδηγό» με τις διευθύνσεις όλων των λόμπι που καθορίζουν τις τύχες των χωρών της Ευρώπης. Και το αποτέλεσμα αναμένεται συγκλονιστικό.


O Τόνι Γούιλερ νόμιζε ότι είχε ακούσει σωστά τους στίχους που τραγουδούσε ο Τζο Κόκερ σε εκείνη την περίφημη περιοδεία του 1970. «Once I was traveling across the sky/ This lovely planet caught my eye – Κάποτε ταξίδευα στον ουρανό και αυτός ο όμορφος πλανήτης μου τράβηξε την προσοχή».


Ο Κόκερ τραγουδούσε για lovely planet και όχι για lonely planet, όπως άκουσε ο Γουίλερ. Το λάθος όμως είχε γίνει. Οταν ο Γουίλερ με τη γυναίκα του εξέδωσαν τον πρώτο τους ταξιδιωτικό οδηγό, για το ατίθασο πνεύμα της γενιάς των Χίπις, τον ονόμασαν… Lonely Planet.


Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αργότερα μια άλλη εμπνευσμένη παρέα με έδρα τις Βρυξέλλες κατέφυγε σε ένα εσκεμμένο «παράκουσμα» για να παρουσιάσει τον δικό της ταξιδιωτικό οδηγό: το Lobby Planet.

Το εκδοτικό εγχείρημα της οργάνωσης Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών (CEO) ακολουθεί πιστά τους κανόνες του Lonely Planet ακόμη και στη σελιδοποίηση.
Λεπτομερείς χάρτες σε οδηγούν ακόμη και στα μικρότερα στενά της πόλης των Βρυξελλών, ενώ σε ειδικά πλαίσια συγκεντρώνονται χρήσιμες και «ψαγμένες» πληροφορίες που δύσκολα θα βρεις σε οποιονδήποτε άλλο οδηγό.

Από το ΤΤΙΡ στη διαπραγμάτευση για TiSA: Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη, και όποιος αντέξει!

Του Κρεσέντσιο Σαντζίλιο

1.
Ακόμη δεν έχουμε ξεμπερδέψει με το ΤΤΙΡ (Transatlantic Trade and Investments Partnership) και εμφανίζεται στο προσκήνιο η TiSA, μια άλλη μυστική διαπραγμάτευση πάλι αμερικάνικης έμπνευσης που αποκάλυψε πρόσφατα το WikiLeaks.

Και τί είναι αυτή η TiSA; Απλά άλλη μια σύμβαση που θα μπορεί όμως να επηρεάσει δισεκατομμύρια ανθρώπων στον κόσμο, μιας και προβλέπει την απόλυτη ιδιωτικοποίηση όλων των κυριοτέρων υπηρεσιών.

Σε γενικές γραμμές όπως με το ΤΤΙΡ οι μεγάλες εταιρείες και οι πολυεθνικές θα μπορούν να έχουν το πάνω χέρι στον τεράστιο τομέα του διεθνούς εμπορίου, έτσι τώρα με το TiSA πάλι οι μεγάλες εταιρείες και οι πολυεθνικές θα μπορούν να έχουν βαρύνοντα και οριστικό λόγο στον εξίσου τεράστιο τομέα των υπηρεσιών.

Ως τώρα η οικονομική πειθαρχία πραγματοποιούταν με το GATS(General Agreement on Trade in Services), Γενική Συμφωνία για το Εμπόριο, μέρος των συμφωνιών στα πλαίσια του ΠΟΕ (Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου), WTO(World Trade Organisation).

Επειδή εκδηλώθηκαν ωστόσο έντονες αντιρρήσεις των αναπτυσσομένων χωρών στην επιδίωξη των πλουσιοτέρων για περισσότερο φιλελευθερισμό μέσα στις διαδικασίες του ΠΟΕ και για να παρακαμφθούν αυτές οι ενοχλητικές αντιρρήσεις, ΗΠΑ (πάντα αυτές!) και τα πρόθυμα κολλητήρια μελέτησαν την εξέλιξη μιας νέας σύμβασης που εμφανώς υπονομεύει και ακυρώνει την δημοκρατική διαπραγμάτευση εντός ΠΟΕ με προοπτική την κατάργηση των κανονισμών που ιδίως αφορούν τις υπηρεσίες και παράλληλα την ελεύθερη έλευση των μεγάλων εταιρειών και πολυεθνικών χωρίς πια εμπόδια που απειλούν την κερδοφορία τους.

Η καινούρια σχέση λοιπόν ονομάστηκε TiSA(Trade in services agreement). Πάντα και παντού υπάρχει ένα απατηλό “trade” σε αυτές τις προτεινόμενες μεγάλες «λύσεις»!

Νεοφεουδαλισμός, το άκρων άωτον του καζινοκαπιταλισμού

Η υπόθεση είναι αναντίρρητη:  Η ανισοκατανομή του πλούτου τα τελευταία χρόνια αυξάνεται.

 

Μόλις το 1% του παγκοσμίου πληθυσμού κατέχει πλέον το 48% του παγκοσμίου πλούτου.

Οι 85 πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη σήμερα κατέχουν όσο συνολικά οι 3.5 δισεκατομμύρια φτωχότεροι άνθρωποι του πλανήτη.

 

Τι στο διάολο έχει συμβεί;

Η «παγκοσμιοποίηση» αύξησε τον παγκόσμιο πλούτο. Και σταδιακά αύξησε την ανισοκατανομή του καθώς το όπλο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ο νεοφιλελευθερισμός, απομάκρυνε ανεπιθύμητα κρατικά εμπόδια όπως κρατικούς ελέγχους, εποπτεία και περιοριστικούς νόμους και ρυθμίσεις.

 

Αυτή η διαδικασία είχε μια εσωτερική εναρκτήρια στιγμή:

Την κρυπτονεοφιλελεύθερη περίοδο Clinton, καταργείται ο νόμος Glass-Steagall που διαχώριζε τις τράπεζες από τις ασφαλιστικές εταιρίες.

 

Η πτώση αυτού του τείχους οδηγεί σε μεγατραπεζικά συσσωματώματα όπου τα στεγαστικά δάνεια κι οι υποθήκες γίνονται μια σούπα και παραγοντοποιούνται, κάτι που τελικά οδήγησε στη φούσκα των στεγαστικών και την οικονομική κρίση του 2006, κρίση που ξεπεράστηκε χάρη στη δυνατότητα της FED να τυπώνει πακτωλό δολαρίων χωρίς να υπόκειται σε πληθωριστική τιμωρία όπως θα συνέβαινε για οποιαδήποτε άλλη χώρα πλην των ΗΠΑ.

 

Η δικτατορία που έρχεται

«Το χέρι υπέγραψε συνθήκη, γέννησε πυρετό,

θέρισε η πείνα κι έπεσε ακρίδα

μέγα το χέρι που έχει τόση εξουσία

στον άνθρωπο, με τ’ όνομα του ορνιθοσκαλισμένο».

 

Ντύλαν Τόμας, Το χέρι που υπέγραψε

 

Στις 8 Ιουλίου, το Ευρωκοινοβούλιο με 432 ψήφους υπέρ, 241 κατά και 32 αποχές, ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο προετοιμάζεται το έδαφος για την υπογραφή συνθήκης ελεύθερου εμπορίου ανάμεσα στην ΕΕ και τις ΗΠΑ με την επωνυμία «Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων» (TTIP).[i] Πρόκειται για ένα αποφασιστικό βήμα προς την ολοκλήρωση αυτού που ο Κ. Πολάνυι αποκαλούσε «μεγάλο μετασχηματισμό» της καπιταλιστικής κοινωνίας. Δηλαδή, την ολοκλήρωση της ιστορικής διαδικασίας που αποβλέπει στην πλήρη αγοραιοποίηση της κοινωνικής ολότητας και την υπαγωγή όλων των πτυχών του οργανωμένου κοινωνικού βίου στην δικτατορική κυριαρχία του κεφαλαίου, μέσω της κατάργησης των συλλογικών ελέγχων που οι κολεκτιβιστικές τάσεις είχαν επιβάλλει προκειμένου να προστατευτούν τα ασθενέστερα στρώματα από τις καταστροφικές συνέπειες της οικονομίας της αγοράς.[ii] Πέρα ωστόσο από την αρνητική όψη της άρσης των κοινωνικών ελέγχων, η διαδικασία αγοραιοποίησης έχει και «θετικό», δηλαδή ενεργητικό, περιεχόμενο το οποίο θα μπορούσαμε, κάπως σχηματικά, να το συνοψίσουμε ως εξής: σε ανθρωπολογικό επίπεδο, συνεπάγεται την εξύψωση της άντλησης οικονομικής ωφέλειας σαν μοναδικού ορθολογικού κινήτρου για την ανθρώπινη συμπεριφορά (homo economicus). Η άτυπη τάση προς την ψυχρή οικονομίστικη λογική που ανέκαθεν συνιστούσε χαρακτηριστικό του τρόπου σκέψης και της ψυχοσύνθεσης του ανθρωπολογικού τύπου του μπουρζουά, και που η ιστορική αστική τάξη πάσχιζε να συγκαλύψει μέσω της λογοτεχνίας, της τυπολατρικής ηθικής και της ψεύτικης θρησκευτικής ευλάβειας της, τείνει στην νεοφιλελεύθερη νεωτερικότητα να προσλάβει διαστάσεις κανονιστικής αρχής της ορθολογικότητας, μιας οικουμενικής αλήθειας που είναι αυθύπαρκτη στην «φύση» του ανθρώπου και ως τέτοια οφείλει να καθρεφτίζεται στα συστήματα αξιών και στις πολιτισμικές πεποιθήσεις που αναπαράγονται από τους θεσμούς κοινωνικοποίησης του κυρίαρχου κοινωνικού παραδείγματος (π.χ. σχολεία, παν/μια, ΜΜΕ). Η μετεξέλιξη αυτή βρίσκει έκφραση και στο πνεύμα οργάνωσης της ετερόνομης κοινωνικής ολότητας που αναγνωρίζει την αρχή της κερδοφορίας σαν την μοναδική ορθολογική αρχή γύρω από την οποία θα πρέπει να οργανωθεί η συλλογική ύπαρξη της κοινωνίας. Η τάση για ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και για εμπορευματοποίηση του συνόλου των κοινωνικών αγαθών μέσω της μαζικής εξαγοράς τους από έναν πανίσχυρο και υπερδιογκωμένο ιδιωτικό τομέα δεν είναι παρά η λογική προέκταση του σκεπτικού που αναφέραμε προηγουμένως. Η εξυπηρέτηση του στενού εγωιστικού συμφέροντος και η επιδίωξη της ατομικής κερδοφορίας, εκλαμβάνονται σαν οι μοναδικοί παράγοντες που μπορούν να διασφαλίσουν την ομαλή διεκπεραίωση των ζωτικών κοινωνικών λειτουργιών. Σύμφωνα με αυτό το πνεύμα, ακόμη και η παροχή και κατανάλωση νερού και ηλεκτρικού ρεύματος, η εξόρυξη στρατηγικής σημασίας πρώτων υλών, ή η αποκομιδή σκουπιδιών, είναι λειτουργίες που θα πρέπει να περιέλθουν στον έλεγχο της αγοράς προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι λειτουργίες αυτές θα εξακολουθήσουν να επιτελούνται σωστά και με την μέγιστη οικονομική παραγωγικότητα και αποτελεσματικότητα. Τέλος, ερχόμαστε στην καθολική υποκατάσταση των οργανικών κι αδιαμεσολάβητων κοινωνικών σχέσεων από απρόσωπες νομικές σχέσεις που τελούν υπό την αιγίδα του Κράτους και στην αποθέωση του χρήματος ως μοναδικού μέσου για την ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών κι επιθυμιών.

Με ποια απαίτηση η Τρόικα επέτρεψε τις εκλογές; Τα προσυμφωνημένα για συνεργασίες και Σκουριές

Της Νέλλης Ψαρρού

 

Ως γνωστόν, οι ελληνικές κυβερνήσεις αποτελούν πλέον ένα απλό διευθυντήριο εκτέλεσης αποφάσεων της πολιτικής-οικονομικής βούλησης της Τρόικας – για να μην ξεχνιόμαστε με τους… θεσμούς. Είναι επίσης γνωστό σε όσους παρακολουθούν την πολιτική σκηνή ότι η Τρόικα δεν χρειαζόταν εκλογές στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή εφόσον είχε εξασφαλίσει την έγκριση των απαιτήσεών της με ευρύτατη πλειοψηφία. Τις χρειάζονταν όμως το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο, για διάφορους λόγους, μεταξύ των οποίων οι εξής:

 

– Η απαλλαγή από τους διαφωνούντες βουλευτές,

– Η απαλλαγή από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, τόσο από τη θέση της ως Προέδρου της Βουλής όσο και από τις πολύ σημαντικές επιτροπές στις οποίες συμμετέχει (π.χ. “επιτροπή αλήθειας” για το χρέος),

– Η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά με οικειοποίηση του τίτλου-brand name του κόμματος, χωρίς να αφήνει χρόνο στις εσωκομματικές εξελίξεις και σπρώχνοντας έτσι τους διαφωνούντες σε άλλο κόμμα που δεν θα έχει χρόνο να προετοιμαστεί,

– Η επίφαση νομιμότητας που θα προκύψει από την ανάδειξη κυβέρνησης μέσα από εκλογές, και
– Η καθυστέρηση και καταστολή της λαϊκής διαμαρτυρίας μέσω των εκλογών.

Οι εκλογές εγκρίθηκαν από τους δήθεν συμμάχους της Ελλάδας υπό μία ξεκάθαρη εντολή: θα σχηματίσετε κυβέρνηση με τη ΝΔ, το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε, αυτό δεν εκπλήσσει κανέναν ως πληροφορία, καθώς ήδη το άντιλαμβανόμασταν από τις εξελίξεις.

TTIP: Το οικονομικό ΝΑΤΟ! Οικονομική Παγκόσμια Κυριαρχία

Η διατλαντική συμφωνία Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) , στην εγκληματικότητα της οποίας έχουμε αναφερθεί πολλές φορές (άρθρο), έδειξε για μία ακόμη φορά το «πρόσωπο» της – όταν μεταφέρθηκαν τα έγγραφα στο Βερολίνο, με την προϋπόθεση να έχουν ελάχιστοι πρόσβαση στην ανάγνωση τους, καθώς επίσης με τηναπαγόρευση να (μη) γίνουν γνωστά στους Γερμανούς βουλευτές! Στα πλαίσια αυτά, το παράδειγμα της Ουρουγουάης που ακολουθεί, ίσως βοηθήσει καλύτερα στην κατανόηση των κινδύνων που εμπεριέχει:

About these ads

Αναλυτικότερα, όταν διαπιστώθηκε στη χώρα πως όλο και περισσότεροι άνθρωποι πέθαιναν από το κάπνισμα,αποφασίσθηκε δημοκρατικά από τη Βουλή η προσπάθεια μείωσης του, μέσω της αναγραφής στα πακέτα των τσιγάρων, των κινδύνων για την υγεία – όπως άλλωστε συμβαίνει και στην Ελλάδα.

Το γεγονός αυτό συνέβη πριν από δέκα χρόνια, έως ότου το 2010 ο όμιλος παραγωγής τσιγάρων Philip Morris κατέθεσε αγωγή εναντίον της Ουρουγουάης – την οποία θα εκδικάσει ένα ιδιωτικό, μη δημοκρατικά νομιμοποιημένο δικαστήριο, πίσω από κλειστές πόρτες! Το δικαστήριο αυτό θα αποφασίσει εάν ο νόμος που ψήφισε η Βουλή της χώρας θα παραμείνει σε ισχύ ή εάν εμποδίζει (περιορίζει) παράνομα τις επενδύσεις του πολυεθνικού ομίλου – ο οποίος απαιτεί αποζημίωση.
Εκτός αυτού, το περιεχόμενο της αγωγής δεν δίνεται στη δημοσιότητα, ενώορισμένα ΜΜΕ αναφέρουν πως το ύψος της αποζημίωσης μπορεί να φτάσει στα 2 δις $ (πηγή) – όσο δηλαδή το ένα έκτο περίπου του ΑΕΠ της Ουρουγουάης (στην περίπτωση της Ελλάδας θα ήταν θεωρητικά περί τα 30 δις €).

Οι μυστικές συμφωνίες εμπορίου ή πως να ελέγχεις τον πλανήτη

Της Φραγκίσκας Μεγαλούδη

Στις 22 Απριλίου, η οικονομική επιτροπή της Γερουσίας των ΗΠΑ πέρασε νομοθεσία η οποία όχι μόνο εντατικοποιεί τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου γνωστή ως Trans Pasific Partnership  (ΤΡΡ) ή Δια-Ειρηνική Εμπορική Συμφωνία αλλά αφαιρεί από τη Γερουσία κάθε δικαίωμα να ασκηθεί βέτο σε κάποιο από τα άρθρα αυτά. Με άλλα λόγια την αποκλειστική ευθύνη για τη συμφωνία θα έχει ένα πάνελ από νομικούς αντιπροσώπους των άμεσα εμπλεκόμενων πολυεθνικών.

Τι  είναι η Δια-Ειρηνική Συμφωνία, για την οποία οι περισσότεροι θα έχετε ακούσει ελάχιστα; Πρόκειται για μια μυστική διαπραγμάτευση των ΗΠΑ με το Μεξικό, τη Σιγκαπούρη, τον Καναδά, την Ιαπωνία, την Αυστραλία, το Μπρουνέι, τη Χιλή, τη Μαλαισία, το Νέα Ζηλανδία, το Περού, και το Βιετνάμ, που θα επηρεάζει το 40% της παγκόσμιας αγοράς. Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν το 2009 και γίνονται σε απόλυτη μυστικότητα ενώ ελάχιστα έχουν διαρρεύσει κατά καιρούς στον τύπο από ακτιβιστές. Η ΤΡΡ που ξεκίνησε ως αντίβαρο στην ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή της Κίνας στην παγκόσμια αγορά, έχει ως σκοπό να προωθήσει προϊόντα και υπηρεσίες εταιρειών που έχουν έδρα τις ΗΠΑ στις αγορές της ΝΑ Ασίας.. Κανείς δεν ξέρει τι περιλαμβάνουν αυτές οι συμφωνίες καθώς οι κυβερνήσεις των χωρών που τις έχουν υπογράψει δεν επιτρέπεται να εξηγήσουν στο λαό ή ακόμα και στα ίδια τα μέλη των κυβερνήσεων τους τι ψηφίζουν και τι συνέπειες θα έχει αυτό για το μέλλον.

TTIP: Υποταγή στις πολυεθνικές

Του Γιώργου Τοζίδη

Όταν το πολυεθνικό κεφάλαιο εξισώνεται με το κυρίαρχο κράτος

 

Ο 9ος γύρος διαπραγματεύσεων μεταξύ Ε.Ε.-ΗΠΑ για τη σύναψη συμφωνίας σχετικά με τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (ή TTIP όπως είναι γνωστή από τα αρχικά των λέξεων Transatlantic Trade and Investment Partnership) θα διεξαχθεί στη Νέα Υόρκη, από τις 20 μέχρι τις 24 Απριλίου 2015. Ο κατάλογος των θεμάτων που θα συζητηθούν είναι ευρύς, καθώς οι διαπραγματευτικές ομάδες επείγονται να ολοκληρώσουν τις συζητήσεις τους πριν από την έναρξη της προεκλογικής περιόδου στις ΗΠΑ για την ανάδειξη νέου προέδρου.

Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της κυβέρνησης των ΗΠΑ, που ξεκίνησαν το 2013 και συνεχίστηκαν ολόκληρη την προηγούμενη χρονιά, έχουν ως στόχο τη δημιουργία της μεγαλύτερης ενιαίας ελεύθερης ζώνης εμπορίου και επενδύσεων στον κόσμο, που μαζί με την αντίστοιχη εταιρική σχέση του Ειρηνικού (Trans-Pacific Partnership) θα καλύπτουν το 72,5% του παγκόσμιου εμπορίου και των παγκόσμιων επενδύσεων.

Θάνατος στους δολοφόνους μας!

Του Αρη Σκιαδόπουλου

Ο,τι ακολουθεί αποτελεί ντοκουμέντο καί όχι τίποτα κουραφέξαλα. Είναι η τρανταχτή απόδειξη πως και ποιοι εξοντώνουν τους λαούς. Ποιοί  είναι αυτοί που δημιουργούν συνθήκες τεχνητής χρεοκοπίας των χωρών, για να μπουν μετά να τις αλώσουν. Ποιοί είναι αυτοί που εξοντώνουν τούς λαούς και στέλνουν παιδιά και γυναίκες να σπάνε πέτρες σε λατομεία,  με ένα ευρώ μεροκάματο. Ποιοι είναι αυτοί που ανατρέπουν κυβερνήσεις και εξοντώνουν ηγέτες,  πού δεν υποχωρούν στις απαιτήσεις τους. Πάμε λοιπόν:

Όλα όσα ακολουθούν,  προβλήθηκαν σε ντοκυμανταίρ παραγωγής τού BBC, από τη ΝΕΡΙΤ,  μια από τις προηγούμενες μέρες. Το ντοκυμανταίρ είχε θέμα το οικονομικό σύστημα από το οποίο εμφορείται η Παγκοσμιοποίηση. Ένας συνδυασμός Νεοφιλελευθερισμού πιστού στον Προτεσταντισμό. Έχουμε και λέμε:

1. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δημιουργεί συνθήκες χρεοκοπίας στις χώρες,  έτσι ώστε να παρέμβει,  ελέγχοντας το σύνολο τού πλούτου, αδιαφορώντας για την εξαθλίωση των λαών.
2. Στην Αυστρία  αμερικανική εταιρία αγόρασε το τραμ από το Δημοτικό Συμβούλιο  του Δήμου τής Βιέννης και στη συνέχεια το ενοικίασε… στο Δήμο εισπράττοντας τα πολλαπλάσια!
3. Γερμανός επενδυτής εμφανίζεται στην Ινδία να ομολογεί ότι «όπου υπάρχει αίμα,ακόμα και δικό μας,  παράγεται πλούτος. Κι όσοι έχουν χρήμα ν αγοράσουν από τον..πάτο κερδίζουν αρκετά χρήματα».
4. Στη Δυτική Αφρική παράγεται το καλύτερης ποιότητας βαμβάκι στον κόσμο. Εκεί, οι παραγωγοί δουλεύουν το βαμβάκι με τα χέρια,  έναντι..τριάντα ευρώ τό μήνα. Η Ευρώπη και η Αμερική προστατεύουν με ειδικές τιμές την παραγωγή τους ενώ αγοράζουν σε ευτελέστατες τιμές το βαμβάκι τής Αφρικής. Αφρικανός αξιωματούχος δήλωσε: «Αν ίσχυαν και για μας οι ίδιοι κανόνες θάχαμε ετήσιο εισόδημα ύψους 250.000.000 ευρώ και θάχαμε να φτιάξουμε δρόμους και σχολεία. Επίσης εδώ πού το προσδόκιμο ζωής δεν ξεπερνά τα σαράντα,θα μπορούσαμε ν αγοράσουμε φάρμακα. Ζούμε όμως κάτω από άθλιες συνθήκες και γι αυτό,  όσο ψηλά τείχη να σηκώσουν Αμερική και Ευρώπη,  εμείς θα τα περάσουμε για να πάμε εκεί.»
5. Στέλεχος της Μπούντεσμπανκ δήλωσε ότι όλο το σύστημα στηρίζεται σε πολιτικούς ανδρείκελα που επιβάλλονται σε διάφορες χώρες από τα ΜΜΕ. Αυτοί οι πολιτικοί δεν οραματίζονται το μέλλον των χωρών τους,  αλλά το μόνο που τούς ενδιαφέρει είναι η διαχείριση τής εξουσίας,  που φέρνει χρήμα σ αυτούς και σ όσους τούς ανέδειξαν.
6. Στο νησί Τζέρσεϊ, κάπου στον Ειρηνικό,  μέχρι πριν από κάποια χρόνια,  ζούσαν από την κτηνοτροφία. Τώρα είναι φορολογικός παράδεισος όπου έχουν εγκατασταθεί τα παραρτήματα των μεγαλύτερων Τραπεζών τού κόσμου. Εκεί ο οποιοσδήποτε καταθέτει το μαύρο χρήμα. Όχι σε ρευστό. Κι ούτε επωνύμως. Αρκεί το καταπίστευμα,  πού μπορεί να κατατεθεί κι από έναν δικηγόρο. Ο κάτοχος παραμένει ανώνυμος. Από κει,το χρήμα διαχέεται σε διάφορες Τράπεζες στον κόσμο,  έτσι ώστε να είναι αδύνατον να εντοπισθεί ο κάτοχος. Υπολογίζεται ότι απ΄ αυτούς τους φορολογικούς παραδείσους περνάνε 11,5 τρις ευρώ που ελέγχονται από το 3 ο/ο τού παγκόσμιου πληθυσμού. Αν φορολογούνταν κανονικά θα απέδιδαν 250.000.000 ετησίως στις χώρες  απ´ όπου έφυγαν.
7. Μετά την τεχνητή χρεοκοπία,  πού επιβάλλει το ΔΝΤ,  ακολουθούν οι ιδιωτικοποιήσεις στη χρεοκοπημένη χώρα,  όπου ο λαός αντιμετωπίζεται ως..παράπλευρη απώλεια.
8. Στην Ινδία,  ο λαός υπερφορολογείται. Τα χρήματα όμως,  αντί να επιστρέφουν σε κοινωνικές παροχές,  δίδονται για να …επιδοτούνται οι επενδύσεις ξένου κεφαλαίου. Έτσι,  ένας Γερμανός επενδυτής εμφανίστηκε να λέει:  «Εμάς δεν μας ενδιαφέρουν οι φτωχοί.  Αυτοί θάναι πάντα φτωχοί. Μας ενδιαφέρει μόνο η ανάπτυξη… Ούτε τι θα γίνει το περιβάλλον, ούτε πού θα πάνε τα λύματα.  Αυτά δεν είναι δυνατόν να απασχολούν έναν επενδυτή».
9. Αμερικανός Οικονομολόγος,  στέλεχος ομάδας επιρροής χωρών τής Αμερικής, δήλωσε: «Η Αμερική είναι η χώρα με τα μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος στον κόσμο. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησε ότι ο χρυσός δεν κάλυπτε σε αξία τις υποχρεώσεις της και προσέφυγε στα πετρέλαια των Αραβικών χωρών. Έτσι επέβαλλε τις συναλλαγές σε..πετροδολάρια,  διατηρώντας την αξία τού δολαρίου,  και επέβαλε στις χώρες που έχουν ανάγκη το πετρέλαιο να συναλλάσσονται με δολάρια. Όταν μια χώρα αντιδρούσε,  πηγαίναμε εμείς να πείσουμε την ηγεσία της ν΄ αλλάξει γνώμη. Αν δεν την πείθαμε,  ακολουθούσαν τα τσακάλια που είχαν σαν αποστολή την εξόντωση του ηγέτη.  Κι αν αποτύγχαναν κι΄ αυτά,  ακολουθούσε στρατιωτική επέμβαση. Αυτό συνέβη με το Σαντάμ. Οταν αρνήθηκε να συναλλάσσεται με δολάριο,  πήγαμε εμείς. Δεν υπαναχώρησε. Ακολούθησαν τα τσακάλια,  αλλά η φρουρά του ήταν ισχυρή και δεν επέτρεπε την εξόντωση. Τότε έγινε η πρώτη επέμβαση. Του καταστρέψαμε την στρατιωτική υποδομή. Επανήλθαμε. Του τάξαμε αποκατάσταση της υποδομής και ενίσχυση με πιο ισχυρά όπλα. Αρνήθηκε. Έγινε απόπειρα εξόντωσης του. Δεν τα καταφέραμε και ακολούθησε η εισβολή με το γνωστό αποτέλεσμα.
10. Ένας μεγαλοεπενδυτής δήλωσε στη συνέχεια: «Ποια Διακήρυξη ανθρωπίνων Δικαιωμάτων; Ξέρετε τι λέει; Πώς όλοι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι και κάθε άνθρωπος επικαλείται όλα τα δικαιώματα και τις ελευθερίες. Μα,  αν ισχύσει κάτι τέτοιο, χαθήκαμε, τέρμα η παγκοσμιοποίηση, τέρμα και η ανάπτυξη».

Ο Ανταγωνισμός και το Πλιάτσικο

    

Γράφει ο Ίουλιανός

Η διαφήμιση προστάζει και επιβάλει έναν ολοκληρωτισμό υποχρεωτικό για όλους: καταναλώστε! Και ενώ η εντολή είναι υποχρεωτική για όλους ταυτόχρονα είναι και ανέφικτη για την πλειοψηφία των πολιτών λόγω φτώχειας και σκληρής οικονομικής ανισότητας.

Όμως όποιος δεν καταναλώνει δεν υπάρχει. Στο βασίλειο της αγοράς πρέπει να έχεις αυτοκίνητο μάρκας, παπούτσια μάρκας, αρώματα μάρκας, ρούχα μάρκας, iPhone Apple, να καταναλώνεις την βιομηχανία κουλτούρας Lady Gaga, fast food, Goody’s ή McDonald’s και καφέ καλυτέρα από το Starbucks παρά από το Mikel : «Το Mikel δεν έχει βέβαια αυτό το διεθνές προφίλ και την ενδιαφέρουσα ιστορία (σ.σ. του Starbucks) αλλά έχει κάτι άλλο. Προφανώς είναι πολύ ελκυστικό στους νέους, ιδιαίτερα στις φοιτήτριες και τους φοιτητές. Σε μια ελεύθερη αγορά αυτό μετράει πολύ.»

Τάδε έφη ο φιλελεύθερος, Αριστείδης Χατζής. Αρθογράφος των «ΝΕΩΝ», αναπληρωτής καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ο κύριος καθηγητής με προσωπική ανάρτηση στο Facebook υπό τον τίτλο «Ευχαριστώ Mikel», αφού πρώτα έχει πλασάρει την ιστορία των Starbucks περιγράφοντας ταυτόχρονα και τις προσωπικές του εμπειρίες από τις επισκέψεις του, με ακαδημαϊκή αξιοπιστία πληροφορεί τους φοιτητές και τις φοιτήτριες του πως:

«… δεν έχω καθίσει ούτε μια φορά στο Mikel. Εξαιτίας του Mikel όμως, και αυτού του πολύ ωραίου, εξωτικού για την Ελλάδα, πράγματος που λέγεται «ανταγωνισμός», θα απολαμβάνω από εδώ και πέρα φθηνότερα το καφεδάκι μου στο Starbucks. Ευχαριστώ Mikel!»

Στην ουσία ο κύριος καθηγητής με γαλήνια πεποίθηση και αυτάρεσκη αίσθηση διαφημίζει την ιδεολογία του και επικαλείται το θεώρημα του ανταγωνισμού ως προωθητική διαφημιστική δύναμη. Καφές σε τιμή ευκαιρίας!!

Άλλωστε ο νόμος δίνει στον κύριο καθηγητή το δικαίωμα να μετατραπεί από καθηγητή σε «μάνατζερ», με μέλημα πώς θα προσελκύσει κονδύλια για το ίδρυμα όπου διδάσκει.
Έτσι κι αλλιώς τα πανεπιστήμια, όπου διδάσκει ο κύριος καθηγητής, πρέπει να μοιάζουν και να λειτουργούν σαν άψογα οργανωμένα εμπορικά κέντρα και οι φοιτητές πρέπει να μπαίνουν στις τάξεις ρουφώντας επώνυμο καφέ και να συμπεριφέρονται σαν καταναλωτές όπου η εταιρική κουλτούρα και όχι το προϊόν, στην περίπτωση μας ο καφές, να καθορίζει το οικοδόμημα της ίδιας της ύπαρξης τους, βάση του επωνύμιου που αγόρασαν.

Το πανεπιστήμιο στο κάτω κάτω της γραφής, λειτουργεί ως επιχείρηση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των εντολών που έχουν λάβει οι καθηγητές από την εταιρική χρηματοδότηση, αξιολογώντας ταυτόχρονα τι πουλάει και τι όχι, υπολογίζοντας κέρδη ώστε να είναι «βιώσιμο και ανταγωνιστικό». Γι αυτό και καταργεί το επιστημονικό περιεχόμενο των πτυχίων και το μετατρέπει σε βεβαίωση και πιστοποιητικό κατάρτισης και μάλιστα διαφόρων ταχυτήτων, ανάλογα με τις μεταβαλλόμενες ανάγκες της αγοράς. Γιατί λοιπόν ο κύριος καθηγητής να μην προωθήσει τους πολιτικά ορθούς συγκινησιακούς του δεσμούς με την μοδάτη φίρμα Starbucks;

Νόμιμη φοροδιαφυγή της Starbucks

Στην Ελλάδα τα Starbucks λειτουργούν υπό την ομπρέλα του ομίλου Μαρινόπουλου και πιο συγκεκριμένα της Marinopoulos Holding SARL που εδρεύει στο φορολογικό παράδεισο του Λουξεμβούργου. Όπως αναφέρει σε δημοσίευμα του το left.gr η εταιρεία παρουσίασε 174,2 εκατομμύρια μικτά κέρδη, την τελευταία δεκαετία αλλά δεν κατέβαλε ούτε ένα ευρώ φόρο εισοδήματος! Αντίθετα παρουσιάζει συνεχώς ζημιές…Και όμως εξακολουθούν τα Starbucks να επεκτείνονται. Γιατί; Και πού πάνε τα κέρδη;

Μισθούς στα 300€ για να επενδύσουν στην Ελλάδα, ζήτησαν 11 πολυεθνικές

Μισθούς πείνας για επενδύσεις στην Ελλάδα απαιτούν 11 πολυεθνικές. “Δεν καταλαβαίνουμε τη χρησιμότητα του κατώτατου μισθού” είπαν στον Κ. Χατζηδάκη


Μείωση ημερομισθίων για νέους άνεργους που θα εργάζονται με μειωμένο ωράριο ζήτησαν από την κυβέρνηση εκπρόσωποι 11 πολυεθνικών εταιρειών.

Όπως αποκάλυψε η εφημερίδα “Βήμα της Κυριακής”, οι εκπρόσωποι των εταιρειών είχαν σύσκεψη στο υπουργείο Ανάπτυξης την προηγούμενη βδομάδα.

Η συνάντηση έγινε με πρωτοβουλία του υπουργού Ανάπτυξης κ. Κ. Χατζηδάκη και συμμετείχαν σε αυτήν όλες οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας και ανακοίνωσαν πρόσφατα επέκταση των δραστηριοτήτων τους.

Οι εκπρόσωποι ζήτησαν περιορισμό της γραφειοκρατίας, μείωση του κόστους ενέργειας και απλοποίηση των διαδικασιών για παραγωγικές δραστηριότητες και στη συνέχεια προχώρησαν και στο παρασύνθημα.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, ζήτησαν μείωση ημερομισθίων, τονίζοντας ότι δεν πρέπει να υπάρχει η δέσμευση του κατώτατου ημερομισθίου.

“Σε μια χώρα όπου η ανεργία στους νέους έχει φθάσει σε απίστευτα επίπεδα, δεν αντιλαμβανόμαστε γιατί πρέπει να υπάρχει η δέσμευση του κατώτατου ημερομισθίου. Δώστε μας την ευκαιρία να προσλαμβάνουμε νέους με λιγότερα χρήματα, για να εργάζονται λιγότερες ώρες και λιγότερες ημέρες κάθε εβδομάδα” πρότεινε ένας εκ των εκπροσώπων.

Σύμφωνα με το “Βήμα της Κυριακής”, η απάντηση του υπουργού Ανάπτυξης, ήταν ότι θα διαβιβάσει το αίτημά τους.