Αν έρθει ο Σύριζα θα σφάζει με τενεκεδάκια από energy drink

 

Του Κώστα Βαξεβάνη

 

Υπάρχουν δύο τρόποι να χειρίζεσαι το παράδειγμα στον πολιτικό λόγο. Ο πρώτος είναι να έχεις πολιτική θέση ή να αντιμετωπίζεις μια πολιτική θέση και να χρησιμοποιείς τη δύναμη του παραδείγματος. Ο άλλος είναι να θες να δημιουργήσεις εντυπώσεις και να σύρεις την κοινή γνώμη σε ένα σχήμα φόβου και να βρεις ένα παράδειγμα που σε βολεύει, έναν δράκο ή στην περίπτωση του κυρίου Σαμαρά ένα σοβιετικό κίνδυνο, και στη συνέχεια να κολλήσεις δίπλα στο παράδειγμα πολιτικές θέσεις που θεωρητικά τον δικαιολογούν. Με τον τρόπο αυτό ακόμη και αυτοί που δεν καταλαβαίνουν τις πολιτικές θέσεις μπορούν ωστόσο να φοβηθούν από το παράδειγμα.

 

Αφού η Ελλάδα δεινοπάθησε “για να μην γίνει Αργεντινή”, αφού έχασε ό,τι πολύτιμο έχει “για να μη γίνει Βενεζουέλα”, τώρα πρέπει να κάνει κάποιες ακόμη θυσίες για να “μην γίνει Σοβιετία”. Δηλαδή να ψηφίσει Σαμαρά, ούτε καν Βενιζέλο.

Ο, για λίγες μέρες ακόμη πολυχρονεμένος μας πρωθυπουργός, ήταν σαφής: “δεν θα γίνει εδώ Σοβιέτ, δεν θα γίνει κομμουνισμός”.

 

Ο Σαμαράς ανασύρει από τη φαρέτρα του Ψυχρού Πολέμου και του Εμφυλίου, το φόβο των κακών κομμουνιστών. Πρώτα βέβαια το έκανε πριν από ένα μήνα η εφημερίδα “τα Νέα” με πρωτοσέλιδο την αρκούδα που υποσχόταν πολικό χειμώνα αν έρθει ο Σύριζα, αλλά τελικώς αποδεικνύεται πως ο Σαμαράς είναι σε πολύ δύσκολη θέση, αφού επιμένει σε επιχειρηματολογία που δεν πιάνει και απευθύνεται σε υπέργηρους τηλεθεατές του Mega, άντε και του ΑΝΤΕΝΝΑ.

 

Ο πρωθυπουργός ήθελε να βάλει στο τραπέζι το φόβο των κομμουνιστών που θα σφάζουν με κονσερβοκούτι, ίσως και με τενεκεδάκια από energy drink, και αναζήτησε το πολιτικό πλαίσιο στο οποίο θα κόλλαγε ένας τέτοιος φόβος. Έτσι βρήκε την πρόθεση του Τσίπρα , όταν γίνει πρωθυπουργός, να συγκεντρώσει στο πρωθυπουργικό γραφείο την ευθύνη για την ΕΥΠ, το ΑΣΕΠ και άλλους οργανισμούς. Αυτή η κρατική συγκέντρωση λειτουργιών, είναι ο κατά Σαμαρά κομμουνιστικός κίνδυνος. Και αν πιστέψεις πως αυτό είναι κομμουνισμός, στη συνέχεια μπορείς να κολλήσεις όλο το απαρχαιωμένο φοβικό επιχειρηματολόγιο που θα ζήλευε ο Μακάρθυ. Πως ο κομμουνισμός (ο οποίος είπαμε ταυτίζεται με το Σύριζα) θα μας πάρει τα σπίτια, τις γυναίκες και θα μας κακοποιήσει με τενεκεδάκια από coca cola light.

Εργολάβοι

 

Tου επόμενου ΠτΔ, Χάρη Ζάβαλου

 

Ορμώμενος από την προχτεσινή καραμπόλα στην Εθνική Αθηνών – Λαμίας που είχε ως απολογισμό 1 νεκρή κοπέλα, 2 σοβαρά τραυματίες και 35 αυτοκίνητα για πέταμα, κάνουμε έναν μικρό απολογισμό στις παραχωρήσεις των Εθνικών Οδών του Δημοσίου στον χιλιοτραγουδισμένο και πολυαγαπημένο μεγαλοεργολάβο/μιντιάρχη Γιώργο Μπόμπολα και παρουσιάζουμε ταυτόχρονα έναν μικρό Οδηγό Διαπλοκής για τους αυριανούς κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες που όντας υπέρμαχοι του Νεοφιλελευθερισμού και ορκίζονται στην σμίκρυνση και γιατί όχι το κλείσιμο του Κράτους και ανάβουν καντήλι στην εικόνα της Θάτσερ και στο σκήνωμα του Αουγκούστο Πινοτσέτ , πηγαίνουν την «Ελεύθερη Αγορά» στο επόμενο στάδιο.

Γιατί η φάση είναι Αναρχοκαπιταλισμός με έξοδα Δημοσίου.
Στις 15 του Σεπτέμβρη του σωτήριου έτους του 2007, ένα δροσερό απόβραδο Σαββάτου, ο κολοσσός της πολιτικής σκηνής του τόπου, ένας υπουργός με κάκαλα λεμονάτα, ονόματι Γιώργος Σουφλιάς, χαρίζει σε έναν Άνθρωπο (με άλφα κεφαλαίο), που γυρνάει στο όνομα Γιώργος Μπόμπολας όλες τις εθνικές οδούς της χώρας.

Η «Νέα Οδός» λοιπόν δίνεται πεσκέσι στον επιχειρηματία του αιώνα, για τον οποίον ελάχιστα χρόνια πριν ξεμπουρδελιαζόμασταν στις Ευρώπες με την υπόθεση του “Βασικού Μετόχου” (και καλά γιατί να μην γίνεται επιχειρηματίες να μην μπορούν να έχουν και Μ.Μ.Ε. και να είναι και υπερεργολάβοι δημοσίων έργων και άλλα τέτοια φαιδρά όπως φώναζε το ΜEGA που ήταν το κανάλι αυτού ακριβώς του εργολάβου για τον οποίον δημιουργήθηκε ο νόμος αλλά τι σκαλίζουμε τώρα και εμείς).

Και γαύγιζε ο Βούδας της Ραφήνας στον Μπαϊρακτάρη, κάτω από την σκιά της Ακρόπολης, περί “νταβατζήδων” όπως μασαμπούκωνε σαν πριονοκορδέλα ένα σπληνάντερο ακόμα για να κατέβει το κατσικάκι που κατάπιε ολόκληρο πριν.

Η παραχώρηση γίνεται με την λογική της εκμετάλλευσης των διοδίων κ έχοντας αυξήσει πριν ο Σουφλιάς το κόμιστρο των διοδίων για τα έργα που ΘΑ γίνουν (άκου εδώ μαλάκα  μου), θα τα τσεπώνει η ανάδοχος εταιρεία κ από κει θα φτιάξει τον δρόμο που ήταν, είναι και θα είναι σαν το μουνί της μάνας του Σουφλιά. Ανάποδα.

Η Εθνική οδός λοιπόν, δίνεται σαν αντίδωρο βλογημένο για το δώρο που κάνανε τα κανάλια και οι εφημερίδες του Μπόμπολα τότε στην ΝΔ, που έχοντας πηδήξει το άπαν σύμπαν κ έχοντας κάψει μέχρι κ τους βασιλικούς στα μπαλκόνια μας, κέρδισε τις εκλογές στις 16 του Σεπτέμβρη κ καθυστέρησε την έλευση του Γιωργάκη του Παπανδρέου που ήρθε μετά και γάμησε και το πτώμα της χώρας και μετά το έκαψε κ γάμησε κ την στάχτη της.

Τότε πάνω στα χαρτιά που υπόγραφαν τις παραχωρήσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις μπήκαν και οι απαραίτητες ρήτρες ώστε να χει καλυμμένο τον πάτο του το Μπομπολέικο όσο ξεπετσιάζει τον δικό μας.

Πέρα από τις προβλεπόμενες αυξήσεις των διοδίων, που υπολογίστηκαν τότε όπως βεβαίωσε και ο άλλος γίγαντας Χρυσοχοίδης ο Κλούνεις με βάση τα τότε οικονομικά στοιχεία, βάλαν κ ένα καπέλο ότι άμα δεν τσουλάει ούτε αραμπάς στην άσφαλτο, η εταιρεία που διαχειρίζεται τις εθνικές θα αποζημιώνεται από το Δημόσιο για τα διαφυγόντα κέρδη.

Οπότε όλοι χάνουν αλλά ο Μπόμπολας βγάζει λεφτά μέχρι κ από τα σιφόνια και τις υδρορροές.
Εν τω μεταξύ κάτι που δεν παρατήρησε μάλλον κανένας από ότι φαίνεται, μεσολάβησαν κάτι παλιοκρισούλες εκεί χάμω να πούμε, κάτι υπερβολές, κάποιες ευκαιρίες που οι πολίτες δεν εκμεταλλεύτηκαν, κάτι χρεωκοπίες κάποιων απαισιόδοξων, μερικές αυτοκτονιούλες από μιμητισμό, κάτι μεταναστεύσεις των νέων, κάτι διαλυσούλες του κοινωνικού ιστού κ της οικονομίας και κάτι ευλογημένες τρόικες που αποτελούν χρυσή ευκαιρία για τον τόπο τούτο που ήρθαν να γαμήσουν τα μποζόνια από την στάχτη που απέμειναν από τα γαμησιάτικα των κυβερνήσεων.