Προϋπολογισμός 2018: Αφού δεν έσκισαν τα μνημόνια βάλθηκαν να τα …ξεπεράσουν

Πρόσθετους φόρους, μείωση των κοινωνικών δαπανών που θα πλήξουν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και μπαράζ ιδιωτικοποιήσεων, προβλέπει το τελικό σχέδιο του προϋπολογισμού του 2018 που κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή.

Η κυβέρνηση αύξησε το στόχο του 2018 για το πρωτογενές πλεόνασμα από 3,5% που προέβλεπε το προσχέδιο, σε 3,82% του ΑΕΠ, με το ποσοστό να είναι υπερδιπλάσιο του 1,7% που στόχος του 2017.

Ειδικότερα ο προϋπολογισμός του 2018 προβλέπει αύξηση της φορολογία κατά 1,15 δισ. ευρώ και περικοπές 1,4 δισ. ευρώ δαπανών. Οι φόροι θα αυξηθούν και πάλι λόγω της κατάργησης της έκπτωσης του ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ στα νησιά, της κατάργησης της έκπτωσης φόρου λόγω ιατρικών δαπανών, αλλά και της έκπτωσης του 1,5% στην παρακράτηση φόρου. Πάνω από 1 δισ. ευρώ είναι τα έσοδα που προβλέπονται από τις ιδιωτικοποιήσεις.

Οι άμεσοι φόροι προβλέπεται ότι θα διαμορφωθούν στα 20,766 δισ. ευρώ, αυξημένοι κατά 478 εκατ. ευρώ έναντι του 2017. Ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων, προβλέπεται να ανέλθει στα 8,725 δισ. ευρώ, αυξημένος κατά 456 εκατ. ευρώ έναντι του 2017. Την ίδια στιγμή οι έμμεσοι φόροι προβλέπεται να διαμορφωθούν στα 27,390 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 473 εκατ. ευρώ έναντι του 2017.

Η Διεθνής Θέση της Ελλάδος και η εξωτερική της πολιτική. (Άραγε Υπάρχει;)

Του Γιώργου Σιώζου

Το προηγούμενο κείμενό μου, με τίτλο:
Η απέχθεια της Μεταμοντέρνας και της «Επαναστατικής Αριστεράς», για τα Εθνικά Θέματα – προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις – αναμενόμενες άλλωστε – αλλά κυρίως η κριτική που ασκείτο, εστιαζόταν στο γεγονός, ότι δεν διατυπώνονταν συγκεκριμένες προτάσεις, που να σηματοδοτούν μιά άλλη πολιτική τελείως διαφορετική και εθνικά επωφελής, από αυτή που ασκεί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Ασκούμενη εξωτερική πολιτική που τυγχάνει της αποδοχής και στήριξης των κομμάτων του λεγόμενου Ευρωπαϊκού τόξου, αλλά και κομμάτων και οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής και «Αντισυστημικής Αριστεράς».



Ιδιαίτερα στην αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος.


Πιστεύοντας πως θα διευκολυνθεί η κατανόηση των απόψεων που κατατίθενται στο παρόν κείμενο, αλλά και προς «Τέρψη» των αναγνωστών, παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο ενός «άσπονδου» φίλου της Ελλάδος.


Του Αχμέτ Νταβούντογλου:
«Το Στρατηγικό βάθος της Τουρκίας» και η Διεθνής Θέση της.
Πρόκειται, για την διδακτορική διατριβή του και αποτελεί τομή στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας, θέτοντας το θεμέλιο του Νεο-Οθωμανικού Δόγματος.


Ως γνωστόν ο Α. Νταβούντογλου, χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών της γείτονος χώρας και σήμερα ασκεί, τα καθήκοντά του, Πρωθυπουργού.
Το απόσπασμα περιλαμβάνεται στις σελίδες 71, 72, 73.


Οι πολιτικοί ηγέτες των χωρών που διαθέτουν βάθος στο όραμά τους για το μέλλον δεν γίνονται δέσμιοι της προκαθορισμένης επικαιρότητας. Αντιθέτως, η επικαιρότητα διαμορφώνεται από τους ίδιους, γεγονός που καθιστά τη χώρα στοιχείο επιρροής ακόμη και στις σχέσεις μεταξύ τρίτων χωρών.