Αναδημοσίευση από Cogito ergo sum
Το λέγαμε πριν φύγουμε για διακοπές και δεν υπάρχει λόγος να μη το επαναλάβουμε τώρα που επιστρέψαμε. Τούτος ο μήνας αναμένεται να φέρει ισχυρές μεταρρυθμιστικές δονήσεις, οι οποίες θα κλονίσουν συθέμελα όσες κολώνες έχουν απομείνει όρθιες σ’ αυτό το ρημαγμένο οικοδόμημα που λέγεται εργασία. Κι όσο ακούς τον Κατρούγκαλο να δηλώνει πως η κυβέρνηση θα στηρίξει το εργασιακό με την ίδια αποφασιστικότητα που στήριξε το ασφαλιστικό, τόσο σιγουρεύεσαι ότι δεν πρόκειται να μείνει λίθος επί λίθου.
Η αρχή έγινε πριν καλά-καλά βγει το καλοκαίρι, με τον μετασχηματισμό τού επιδόματος ανεργίας σε επιδότηση εργοδοσίας, μια πατέντα η οποία ισχύει εδώ και πολλά χρόνια στην προοδευμένη Ευρώπη κι ήταν πλέον καιρός να φτάσει και σε τούτη την παραμελημένη γωνιά των Βαλκανίων. Η ιδέα της είναι απλή: αντί να δίνω επίδομα στον άνεργο, θα τον στέλνω για δουλειά και θα δίνω τα λεφτά στον εργοδότη του για να τον πληρώνει. Ευφυέστατον!

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με την σειρά. Πρώτα-πρώτα, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι το μέτρο θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε 10.000 επιδοτούμενους από τον ΟΑΕΔ ανέργους, κάτι που σημαίνει ότι προσωρινά ξεχνάμε (α) τους υπόλοιπους 150.000 επιδοτούμενους ανέργους, (β) τους πάνω από ένα εκατομμύριο μη επιδοτούμενους ανέργους που είναι γραμμένοι στον ΟΑΕΔ και (γ) τις στρατιές των ανέργων που δεν βρίσκονται στα μητρώα του ΟΑΕΔ. Δεύτερον, η υπαγωγή κάποιου άνεργου στο μέτρο είναι εθελοντική. Και, τρίτον, δικαίωμα υπαγωγής στο μέτρο έχουν αποκλειστικά οι πολύ μικρές επιχειρήσεις, δηλαδή όσες απασχολούν μέχρι εννέα άτομα.
