Παράνοια

Υποθέτω πως εκείνο που εκνευρίζει περισσότερο τους νοήμονες περί την οικονομία, είναι η επιμονή των οπαδών τού νεοφιλελευθερισμού στην απόλυτη ελευθερία της αγοράς. Αυτή η θεοποιημένη ελευθερία είναι η ρίζα όλων των νεοφιλελεύθερων θεωριών, από τον Σούμπετερ μέχρι τον Χάγιεκ και τον Φρήντμαν, όπως την περιγράψαμε στην "Ανατομία του νεοφιλελευθερισμού".

Στην πραγματικότητα, από την πρώτη υιοθέτηση των νεοφιλελεύθερων θέσφατων κατά την δεκαετία τού 1980 στις ΗΠΑ του Ρόναλντ Ρέηγκαν και στην Μεγάλη Βρεττανία τής Μάργκαρετ Θάτσερ μέχρι σήμερα, το μόνο που προκύπτει ως αποτέλεσμα είναι η παράνοια των αγορών και, κατ' επέκταση, η αλλοίωση της λειτουργίας τους, η οποία δημιουργεί τερατογενέσεις και οδηγεί με βεβαιότητα στην καταστροφή του μηχανισμού που δόμησε ο καπιταλισμός μέσα στο διάβα των τριών τελευταίων αιώνων. Είναι δε απορίας άξιο πώς οι υποστηρικτές του νεοφιλελευθερισμού δεν αντιλαμβάνονται αυτή την παράνοια και επιμένουν να εκλαμβάνουν ως όραμα τον εφιάλτη που γέννησαν σε ΗΠΑ και Μεγάλη Βρεττανία ο ρεηγκανισμός και ο θατσερισμός.

Η βασική αιτία της παράνοιας των αγορών είναι η θεοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και η απόλυτη επικράτησή του επί της πραγματικής οικονομίας, δηλαδή επί της παραγωγής που υλοποιείται στον πρωτογενή και -κυρίως- τον δευτερογενή τομέα. Πραγματική οικονομία υπάρχει στα εργοστάσια όπου παράγονται προϊόντα που ικανοποιούν πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες, όχι στα γραφεία όπου διακινούνται χρηματοοικονομικά παράγωγα. Εφ' όσον, λοιπόν, ο καπιταλισμός έφτασε στο σημείο να νοιάζεται περισσότερο για την ανάπτυξη των παραγώγων παρά για την πραγματική οικονομία, όχι μόνο δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η αδυναμία ανάκαμψής του από τις κρίσεις του αλλά ίσως πρέπει να προετοιμαζόμαστε και για την κατάρρευσή του.

Ελλάδα έχεις….λουκέτο

Το τέλος της πραγματικής οικονομίας θα φέρνει συνεχώς πακέτα βοήθειας για επενδύσεις αποικιοκρατών

 

 

 

Ξενοφώντας Ερμείδης

 

Η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα είναι τελειωμένη. Όσα πακέτα επενδυτικά, ανάπτυξης ή όπως αλλιώς θέλει να τα ονομάσει η ελληνική κυβέρνηση, το έγκλημα που έγινε στην Ελλάδα ήταν τέτοιο που δεν πρόκειται η οικονομία να πάρει τα πάνω της ποτέ ξανά.
 

Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία το χρέος της χώρας αυτή την στιγμή είναι 312,7 δις ευρώ και όσο κι αν θέλει η κυβέρνηση να πανηγυρίζει ότι κατάφερε να το μειώσει από το τέλος του 2014 κατά 2 δις ευρώ, αυτό δεν έγινε λόγω των εσόδων του δημοσίου από την πραγματική οικονομία της χώρας, αλλά από την επιστροφή των χρημάτων του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που μετακινήθηκαν για να πάρει μερίδιο αυτών και το ΔΝΤ για την δόση του.

 

Παράλληλα τα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους είναι μόλις 796 εκατ. ευρώ. Βρισκόμαστε δηλαδή στο -312 δις ευρώ. Όμως αυτό δεν είναι το πραγματικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα. Το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στα στοιχεία των επιχειρήσεων που έχουν βάλει οριστικά λουκέτο και που ήταν ο κύριος τροφοδότης του κράτους μέσω φορολογίας.