Unreality show

Αυτό είναι αυτή η διακυβέρνηση.

Κι ενίοτε σουρεαλιστική καθώς προτρέπει σε πορείες κατά των λαοκτόνων μέτρων της.

Αριστερός είναι αυτός που καθυστερεί να νομοθετήσει όσα θα νομοθετούσε ο δεξιός αλλά όταν έρχεται η ώρα νομοθετεί πολλά περισσότερα και πολύ σκληρότερα από όσα θα τολμούσε να νομοθετήσει ο δεξιός.

Που για εσωτερική κατανάλωση και μόνο διογκώνει το κόστος των όσων νεοφιλελεύθερων προκρούστειων κλινών έχει προσυμφωνήσει.

Ναι: οι δοκιμασίες στο survivor της ελληνικής κοινωνίας γίνονται όλο και πιο σκληρές.

Τρέχουν τώρα οι νηστικοί των πόλεων στα συσσίτια, κάνουν φοβερές βουτιές, αθλητικά ανδραγαθήματα αλλά έπαθλο δεν παίζει. Δεν θα φάνε ποτέ τους αυτό το ζουμερό burger ή το club sandwich.

Τρέχουν στις εφορίες και τους διακανονισμούς όσοι αντέχουν ακόμη να πληρώνουν το σερίφη του Νότου. Οποία δοκιμασία!

Η αναγέννηση των τηλεπαιχνιδιών και των show είναι εδώ.

Ο Skai μόνο έχει κάνει πέντε από αυτά με μια αλλαγή στον χαρακτήρα του που επιλέχτηκε στα κοντά της περιπέτειας των τηλεοπτικών αδειών.

Κι αναρωτιέται ο κόσμος γιατί και πoιος βλέπει Survivor μα το ερώτημα δεν είναι αυτό.

Το ερώτημα είναι το γιατί αποφάσισαν οι καναλάρχες να ρίξουν λεφτά σε κάτι με το οποίo ο κόσμος έμοιαζε να χει μπουχτίσει χρόνια πριν.

Κι η απάντηση είναι πολύ απλή και αρχαία:

Άρτος και θεάματα, μα χωρίς τον άρτο.

Θα είχε σχεδόν πλάκα, αν δεν ήταν οι ζωές μας

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,

Είναι πια ολοφάνερο πως το ρολόι στην Ελλάδα κόλλησε σε εκείνη την εθνοσωτήρια, απριλιάτικη μέρα του 2010, όταν ο ΓΑΠ μας ενημέρωνε ότι λεφτά τελικά δεν υπάρχουν και ότι θα ζητούσε την συνδρομή του ΔΝΤ, που είναι γνωστό για την υπερπολύτιμη βοήθεια που προσφέρει σε χρεοκοπημένες χώρες.



Α, ναι, το ΔΝΤ στην Ελλάδα έκανε μια εξαίρεση και από εκεί που πήγαινε μόνο σε χρεοκοπημένες χώρες, να που αποφάσισε να συνδράμει στον περαιτέρω εξευρωπαϊσμό μιας χώρας.
Συνεχίζονται οι βλαμμένες αυταπάτες στην Ελλάδα.
Δεν θέλει η πλειοψηφία να μιλάει για χρεοκοπία το 2010, οπότε αυτή η συνεχής άρνηση της πραγματικότητας έχει οδηγήσει στα υπόλοιπα.
Δεν χρεοκοπήσαμε τότε, άρα δεν υπάρχουν και ευθύνες να αποδοθούν.
Και νομίζω το έχεις καταλάβει από καιρό, κομπανιέρο, ότι το μέλλον της Ελλάδας και των κατοίκων της είναι προδιαγεγραμμένο.
Επειδή εκτός από το ρολόι, κόλλησαν και οι κάτοικοι της χώρας σε εκείνη τη μέρα.
Εδώ ακόμα το φιλοσοφούν, αν πρέπει να βρίσκεται στη Βουλή το ΠΑΣΟΚ ή η ΝΔ.

Γαϊδουρόγαλο

Αρκετοί τύποι, αρσενικοί και θηλυκοί και αρσενικοθήλυκοι γράφουν για να σκοτώνουν όμορφα την ώρα τους. Το να σκοτώνει κάποιος την ώρα του δεν θεωρείται έγκλημα και δεν διώκεται ποινικά.

Σκοτώνω την ώρα μου σημαίνει γράφω το βιβλίο της πλήξης και της μονοτονίας της ζωής μου. Την πληκτική και μονότονη ζωή μου δεν φτάνει που την ζω και την βιώνω τόσο μονότονα και πληκτικά, την καταγράφω κιόλας για να τη μάθουν κι άλλοι.

Και ετούτη εδώ η ανατριχιαστική δραστηριότητα μπορεί να κάνει ως και τους όρχεις του Αγίου Βιλεαρδουίνου να σκιρτήσουν από ιερή αγανάκτηση μέσα στη γυάλα τους στο παρεκκλήσι του Αββαείου στο Ουέστμινστερ.

Μα το χειρότερο είναι σύντροφε αναγνώστη της εκδοτικής σκυλοτροφής, πως, θα πρέπει να υποστείς επί μακρόν τις αναμνήσεις και τους εφηβικούς έρωτες μιας κυρίας ή ενός κυρίου που σήμερις αντί να γαμηθούν αμφοτέρως ή να τον παίξουν ιδιοχείρως, μας σκοτίζουν τα νεφρά και την ουροδόχο κύστη κάνοντας το κατούρημα ακόμα πιο βασανιστικό.

Χιλιάδες αντίτυπα επικής μαλακίας γι’ αυτό που θα μπορούσε να ειπωθεί σε δυο γραμμές ή ακόμα δυο λέξεις. Θέλω πούτσο! Να δυο λέξεις αληθινές αντί για έναν χαρτοπολτό που μυρίζει τσιμεντόλιθο και θα χαρίσει ακόμα ένα ταξίδι του Καστανιώτη στις Μπαχάμες.

Και βεβαίως μπορεί ένα τέτοιο επικό μυθιστόρημα θράσους και λογοδιάρροιας να αποδοθεί με τρεις λέξεις. Θέλω τρελό πούτσο! Κι ίσως αυτές οι τρεις λέξεις έκκλησης και απελπισίας πιάσουν τόπο και η αγαπημένη συγγραφέας των μπεστ σέλερς βρει επιτέλους χαρά στα σκέλια της.

Το πρόβλημα βεβαίως δεν είναι το γεγονός πως μια κυρία παραστρατεί στις αναμνήσεις και στην εμετική ονειροπόληση, αλλά, πως έρχεται και χέζει πάνω απ’ το ανοιχτό μυαλό του κάθε φουκαρά όπως χέζει ο κατηχητής στα κεφάλια των παιδοπροβάτων.

Ζητείται

Του Στάθη στον eniko

1.Το πολιτικό σύστημα. Ουδέποτε άλλοτε απ’ τη Μεταπολίτευση και ύστερα τα κόμματα – θεσμοί της δημοκρατίας – δεν ήταν σε τόσον κακή κατάσταση τα ίδια, τόσον ανωφελή για την κοινωνία και τόσον ανάξια της συγκυρίας. α) Η Ν. Δ. απαξιωμένη απ’ τη θητεία της στην εφαρμογή των μνημονίων, αλλά και από την προγενέστερη διαδρομής της εν μέσω διαπλοκής και υποτέλειας, σχεδόν ημιθανής, σχεδόν αυτοδιαλύεται. Αν ανασυνταχθεί και αν συνέλθει, θα είναι ένα κόμμα ζόμπι, την ύπαρξη του οποίου θα έχουν επιτρέψει η αδράνεια και η παθολογία των άλλων κομμάτων.
            β) Το ΠΑΣΟΚ, ο έτερος εταίρος στον δικομματικό μονοκομματισμό που καθήλωσε την Ελλάδα της μεταπολίτευσης μεταξύ της Σκύλλας της δημαγωγίας και της Χάρυβδης του «εκσυγχρονισμού», κατασπαράχθηκε, προσπαθώντας να εφαρμόσει τα μνημόνια, από το τέρας που δημιούργησε η ώσμωση της σοσιαλδημοκρατίας με τον νεοφιλελευθερισμό. Τώρα προσπαθεί να αναστηθεί μέσω της ανασύστασης του χώρου της Κεντροαριστεράς (όρος που χρησιμοποιείται μόνον στην Ελλάδα και που στην πραγματικότητα αποτυπώνει μόνον διαπροσωπικές σχέσεις κομματαρχών και πολιτικών «φυλάρχων») που περιστρέφονται πρόθυμοι γύρω από τα κέντρα της πραγματικής εξουσίας. Στον ίδιο
χώρο κινείται πλέον και γ) η ΔΗΜΑΡ. Ορμώμενη απ’ το πάλαι ποτέ ΚΚΕ εσ. κι αφού τροφοδότησε επί σειρά ετών με στελέχη τα άλλα κόμματα, κρατώντας πάντα προνομιακές σχέσεις με τον Τύπο, κατέληξε σήμερα σε ένα μη κόμμα, που το μισό προσπαθεί να επιστρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ και το άλλο μισό να εμφυσήσει ζωή στον Λάζαρο της Κεντροαριστεράς. δ) Το Ποτάμι. Ένα κόμμα δημιούργημα της μιντιακής αυταπάτης ότι μπορεί να κατασκευάσει κόμματα χωρίς ιδεολογικό προσανατολισμό, ένα μόρφωμα των ρηχών καιρών. ε) Οι ΑΝΕΛ: μια διάσπαση της Δεξιάς με λαϊκό και αντιμνημονιακό παρονομαστή, που απεποιήθη τον εαυτόν της και τις αιτίες που τη γέννησαν. Χωρίς ιδιαιτέρως ικανό πολιτικό προσωπικό (πλην εξαιρέσεων), το κόμμα αυτό αγωνίζεται πλέον, απλώς να βρει λόγο ύπαρξης δίπλα στον νεομνημονιακόν ΣΥΡΙΖΑ. στ) Ο κ. Λεβέντης κατά κόσμον (στον κόσμο της) Ένωση Κεντρώων. Πτωχοπροδρομισμοί, και χατζατζαριλίκια. Που τα «δικαιούται» κάθε λαός σε κρίση. ζ) Το ΚΚΕ. Έχει αναχωρήσει. Δεν ανακατεύεται με τα πίτουρα για να μην το φάνε οι κότες. Έχει χάσει τη μισή εκλογική του δύναμη (μάλλον ανεπιστρεπτί), αλλά επιμένει ότι ώσπου να του δώσει την εντολή ο λαός για τον σοσιαλισμό, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει – επί της ουσίας. Μερεμέτια μπορούν να γίνονται με τους εργατικούς αγώνες (στους οποίους συνεχώς καλεί το ΚΚΕ) αλλά με πενιχρά αποτελέσματα (χωρίς να φταίνε για αυτό ούτε οι αγώνες ούτε το ΚΚΕ). Το τέλειο αδιέξοδο μιας αντιφατικής στρατηγικής. Όπως τα αποτελέσματά της αποδεικνύουν. η) Η Χρυσή Αυγή. Το χρήσιμο για την αστική τάξη τέρας, μια μαύρη εφεδρεία της εξουσίας που αξιοποιεί μια μαύρη συμμορία φασιστών, εγκληματιών, ρατσιστών, ανελλήνιστων, εθνικιστών με μακρά θητεία στιςεθνικές προδοσίες. Σήμερα διχάζεται ανάμεσα στη γραμμή που θέλει τη μετεξέλιξη του μορφώματος (που σιχαίνεται ακόμα και η Μαρί Λεπέν) σε ένα ακροδεξιό κοινοβουλευτικό κόμμα και στη γραμμή που θέλει οι επίγονοι του χιτλερισμού να διατηρήσουν τα κινηματικά τους χαρακτηριστικά, τα τάγματα εφόδου και την εθνικοσοσιαλιστική τους ιδεολογία, έστω και στα κρυφά. θ) Ο ΣΥΡΙΖΑ, η
ελπίδα που χάθηκε. Η Αριστερά που γονάτισε και αυτομόλησε στη Δεξιά. Πασχίζει τώρα να εφαρμόσει επαχθή μέτρα (νομιμοποιώντας και τα προηγούμενα μνημόνια), μιλώντας ταυτοχρόνως μια γλώσσα που προκαλεί πλεόν θυμηδία, οργή, θυμό, απελπισία. Ο ΣΥΡΙΖΑ

Τη μπετονιέρα μην κατηγοράς

Ο Κώστας Καίσαρης επανέρχεται στο ψευτοπρωτάθλημα και στο ψευτοποδόσφαιρο. Κι αφού βάζει στο τραπέζι στοιχεία και προβληματισμούς καταλήγει στον Ζωρζ Πιλαλί.

Επειδή στο προηγούμενο ποστ που έγραψα για "ψευτοπρωτάθλημα" και "ψευτοποδόσφαιρο" ενδεχόμενα να μην έγινα κατανοητός να τα κάνουμε σήμερα πενηνταράκια. Πάμε, λοιπόν, για μια ακόμα φορά:

-Σε ποια άλλο πρωτάθλημα στην Ευρώπη υπάρχει ομάδα σαν τη Νίκη Βόλου; Που έπαιξε 14 παιχνίδια κι ύστερα τα παράτησε; Υπάρχει ομάδα σαν τον ΟΦΗ που έχει -10 βαθμούς από δύο ποινές για χρέη σε ποδοσφαιριστές; Ούτε στην Αλβανία. Ούτε στη Μάλτα.

-Σ' αυτό το πρωτάθλημα που μιλάμε ο μέσος όρος εισιτηρίων είναι 3.451. Ποιο κάτω από τη Νιγηρία και το Ισραήλ. Ενδεχόμενα να περνάμε σε εισιτήρια τη Μολδαβία και το Μοντενέγκρο. Οι 13 από τις 18 ομάδες έχουν μέσο όρο κάτω από 2.000 εισιτήρια! Δεν υπάρχει ομάδα πάνω από 20.000 αφού ο Ολυμπιακός έχει κατέβει στις 18.493. Από τις άλλες μόνο ο ΠΑΟΚ με 12.484 εισιτήρια ξεπερνάει τις 10.000. Ο Παναθηναϊκός είναι στις 7.489, ο ΟΦΗ στις 3.742 κι η πρώτη πεντάδα κλείνει με τον Παναιτωλικό που είναι στα 2.628 εισιτήρια. Από εκεί και κάτω το χάος.

-Αν μιλήσουμε για τζίρους τα πρώτα τραπέζια σε Αντώνη Ρέμο και Νότη Σφακιανάκη κάνουν μεγαλύτερους λογαριασμούς. Όταν, δηλαδή, βλέπεις σε παιχνίδια όπως το Πανιώνιος-Κέρκυρα 625 εισιτήρια και εισπράξεις 6.2000 γιούρο. Όταν η δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας φτάνει σε μέσο όρο εισιτηρίων τις 18.000.

Η...Ελλαδάρα της ΠΑΡΑΚΜΗΣ: Σαν τα μούτρα των πολιτικάντηδων

ήλιος, θάλασσα και κώλος...

Η Ελλάδα είναι μια ευτυχισμένη χώρα.

Ποια χρεωκοπία, ποιοι αυτόχειρες, ποιοι άστεγοι και ποιοι άνεργοι;

Εξόν και αν εννοούμε τη χρεοκοπία του στοχασμού, τους αυτόχειρες της ποίησης, τους άστεγους των ιδεών και τους άνεργους των οραμάτων.

Γιατί εκεί βρίσκεται ο πυρήνας της Κρίσης.
Τα υπόλοιπα είναι ήλιος, θάλασσα και κώλος...

Κι οχι δηλαδή ότι είναι πραγματικά η χώρα του ελεύθερου έρωτα. Όχι! Ούτε γι' αυτό δεν είμαστε ικανοί.

Η "απελευθέρωση" και το "γκρέμισμα των ταμπού" ειναι αποκλειστικά υπόθεση του Σαββατοκύριακου.

Δευτέρα πρωί, ξανακλείνουν τα ποδια και οι παντες επιστρεφουν στα πρεπει τους.

Σαν την Ελλάδα της χρεωκοπίας, δεν έχει!

Πλην των επαγγελματιων της προκλησης, ολα τα αλλα ξεφρωνημενα που πετανε τα βρακακια τους στους παγκους των μπαρ, θα τα βρειτε μετα απο λιγα χρονια εγκλωβισμενα σε αδιεξοδους γαμους, ασφυκτικες οικογενειες, κακοπληρωμενες δουλειες, παραφρονημενες πεθερες και αδηφαγα σογια.

Συμπεριφερονται σαν σκυλες, για να καλυψουν τον εσωτερο τρομο τους πως ειναι απλως κατοικιδια...

Και οι ξαπλώστρες δωρεάν!

Η Ελλαδα εχει κολλησει στη μουρη της, τη μασκα αυτωνων ακριβως που ερχονται δω για να βγανουν τα χειροτερα ενστικτα τους.

Στον Κάβο, στα Μαλλια, στην Χερσονησο, στη Μυκονο, στη Ροδο, καταφτανουν καθε χρονο εκατομμυρια φτωχων και καταπιεσμενων ανθρωπων, που τους εχουν πεισει οτι σ' αυτο εδω το μπουρδελο, ολα επιτρεπονται.

Μεθανε, ξερνουν, σερνονται, γαμιουνται, ξεβρακωνονται, αλυχτανε προσπαθωντας στις πεντε-δεκα μερες που εχουν αγορασει κοψοχρονια απο τους τουριστικους πρακτορες, να λησμονησουν το ποιοι πραγματικα ειναι και ποσο μιζερα κυλα η ζωη τους.

Χυνουν την απελπισια τους και τον τρομο του Μηδενος τους, καπου μακρια απο το δικο τους το σπιτι, εκει οπου κανεις δεν θα τους γνωριζει κι οπου θα μπορουν ανετα να νιωθουν σαν ασκια γεματα παθη, χωρις ονομα, χωρις αξιες, χωρις ιστορια.

Κι οταν γυρνανε στις χωρες τους, το παιζουν παναγιες, μιας και τα καταφεραν επιτελους να ξεχαρμανιασουν.

Οπως ο καθε πελατης των μπουρδελων, που μπορει να νιωθει ανετα, επειδη δεν χρειαζεται να λογαριασει την πουτανα, παρα μονον ως τρυπα πλασμενη για την ικανοποιηση του.
Και φευγοντας, φτυνει στο κρεβατι της.

Αυτη τη φτυσια, εμεις την εχουμε παρει και την εχουμε καμει προσωπειο.
Ενσωματωσαμε την αηδια αυτωνων που μας γαμανε επι πληρωμη.
Μετατρεψαμε σε "στυλ" το ξεχαρμανιασμα των απανταχου καταπιεσμενων και εγκαθιδρυσαμε ως αισθητικη, την ασχημια εκεινων που δεν αντεχουν τον εαυτο τους...

Δεν ειμαστε απλως χωρα διακοπων, ενα απεραντο resort center.
Ειμαστε χωρα πτυελοδοχειο.
Μια απεραντη ξαπλωστρα, που διδεται δωρεαν...

(ΣΧΟΛΙΟ Α.Α.: Θα συμπληρώναμε λέγοντας ότι αν αυτό "επετεύχθη" σε αρχικό στάδιο ως μία πρώτη επιτυχία της βλαχομπαρόκ διαπλεκόμενης life-stylίστικης πλέμπας τύπου Κωστόπουλου κατά την περίοδο 1995-2010, δυστυχώς πλέον συνιστά ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΤΟΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ που θέλει το Ελλαδιστάν μία πτωχευμένη χώρα παραδουλευτρών εποίκων και φτηνού -σεξο-τουριστικού προορισμού, κάτι που, με τον ευτελισμό της προαναφερθείσας περιόδου να έχει δυστυχώς αφομοιωθεί και τη συνεχή παντοκρατορία των σαπισμένων media να επεκτείνεται, επιτυγχάνεται με περισσή ευκολία.)

Ο,τι μας αρεσει, ο,τι ονειρευομαστε, ο,τι προσδοκαμε, ο,τι νοσταλγουμε, μπορουν να χωρεσουν σε ενα συνοικιακο γυμναστηριο.

Οτι πιστευουμε οτι αξιζει να προβαρουμε ως το Εγω μας, ειναι μια εικονα παρμενη απο τηλεοπτικες διαφημισεις.

Ειμαστε και γαμω τα παιδια!

Hot Greece

Καραγουσταρω! Hot Greece! Η χωρα της ανεμελιας και του κουραδοκοφτη.
Το μονο λαβαρο που μας ταιριαζει πια, ειναι το στρινγκ...

Αλλα ποσο κραταει ενας κωλος, ρε παιδια;

Ισαμε τα τριαντα; Ισαμε τα τριαντα πεντε; Βια, ισαμε τα σαραντα...
Και μετα;

Μετα, η κυτταριτιδα...

Κι οσο πιο πολυ βαθαινει η κριση, τοσο πιο πολυ σφιγγουμε τους κοιλιακους μας.

Τη γυμνια των ιδεων μας, την εχουμε μπερδεψει με τη γυμνια των κορμιων μας. Ακουμε πως η Ελλαδα κινδυνευει να βγει απο τη σκηνη της ιστοριας και νομιζουμε οτι αυτο που χρειαζεται ειναι συσφιγξη και διαιτα, για να της χωρεσει το μαγιω...

Ετσι γινεται και με τους λαους.
Ή κλεινουν συμβολαιο με την αιωνιοτητα ή πεθαινουν.
Οπως και στους μεγαλους ερωτες, δεν χωραει εδω ηξεις αφιξεις και ναι μεν αλλλα και καλα ειμαστε τωρα αλλα ασε να δουμε...
Ή ειναι ή δεν ειναι.
Ή το παν ή το τιποτα.
Δεν μπορεις να ξεγελας τον εαυτο σου με το: "ενταξει, τωρα την κουτσοβγαζουμε, για αυριο εχει ο θεος..."

Γιατι ολη η Ελλαδα ειναι σημερα στις παραλιες και ξεσαλωνει. Σαν να μην βυθιζεται το καραβι. Σαν να μην την εχουνε ζωσει οι βαρβαροι απο παντου. (ΣΧΟΛΙΟ Α.Α.: Προσοχή εδώ - Δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία τού 73% ΑΔΥΝΑΤΕΙ να πάει διακοπές. Το πρόβλημα είναι ότι η πλειοψηφία αυτών που πάνε και αυτών που μένουν περιορισμένοι ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ τον ίδιο δικτατορικού τύπου -ως ακρονεοφιλελεύθερου και νεοταξικού επιβαλλόμενου προτύπου- μοδάτου ξιπασμού, υπακούοντας στην ίδια ακριβώς αδιέξοδη νοοτροπία που περιγράφηκε).

Δεν υπαρχει ομως: "ενταξει μωρε, ασε να το γλεντησουμε τωρα που μπορουμε και μετα κατι θα βρουμε να κανουμε..." (ΠΡΟΣΘΗΚΗ Α.Α.: Εξάλλου στην πραγματικότητα ΔΕΝ μπορείς. Απλά τρως από τα έτοιμα ή δανείζεσαι από το εγγύς μέλλον που θα σου έχουν πάρει τα πάντα.)

Ενας ωραιος και σφιχτος κωλος εχει ημερομηνια ληξεως. Κι αμα στηριξεις τη ζωη σου απανω του, θα ρθει η ωρα που η ζωη σου θα κρεμεται σαν σταφιδιασμενο κωλομαγουλο.
Και θα την κοιτας εσυ ο ιδιος και θα την φτυνεις...

(ΠΗΓΗ: http://kefaloniaupdate.blogspot.gr/)