Σουλτάνης Γρ.
Οι μεταναστευτικές ροές δε μπορούν να ειδωθούν
ανεξάρτητα από τη νεοφιλελεύθερη ιδέα της κινητικότητας του εργατικού δυναμικού,
δηλαδή το βιοπολιτικό έλεγχο και την πειθάρχηση των εργαζομένων.
Αναμφισβήτητα, οι καπιταλιστικές μητροπόλεις
χρειάζονται εγκεφάλους που κλέβουν από τις χώρες της περιφέρειας, αλλά και
ανειδίκευτο εργατικό δυναμικό που εισάγουν από τρίτες χώρες και αποθηκεύουν σε
τυπικές ή άτυπες οικονομικές ζώνες.
Ο οικονομικός πόλεμος στον ευρωπαϊκό
νότο, όπως και ο στρατιωτικός στη μέση ανατολή, είναι συνυφασμένος με το μοντέλο
της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής ανάπτυξης που- εν ονόματι της
κερδοφορίας-αντικαθιστά τον εργαζόμενο με τον επισφαλή απασχολούμενο και τον
είλωτα.
Παράλληλα, ο μεταναστευτικός εποικισμός της ΕΕ,
υποτίθεται ότι θα επιλύσει το πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού, αλλά και θα
διασώσει το ασφαλιστικό, μετά την έλλειψη εγγυήσεων
από........
μέρους του νεοφιλελεύθερου κράτους.
Εντούτοις, αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα
είναι ένας γενικευμένος βιοπολιτικός έλεγχος του πληθυσμού σε εκτεταμένη
γεωγραφική έκταση, παράλληλα με την αναδιαμόρφωση του κόσμου με βάση το νέο
Δόγμα κυριαρχίας των ΗΠΑ.
Η ιδεολογική και γεωπολιτική διάσταση του
μεταναστευτικού αποτελούν συμπληρωματικές πτυχές του φαινομένου.
Ευρώπη: η αυλή των ΗΠΑ
Σε πολλούς ευρωπαϊκούς κύκλους υπάρχει η πεποίθηση ότι
το μαζικό μεταναστευτικό ρεύμα προς την ΕΕ είναι μια επιχείρηση που έχει
ενορχηστρωθεί και σχεδιαστεί από το διευθυντήριο των Βρυξελλών για την
υπονόμευση του έθνους-κράτους.
Υποτίθεται, ότι πάγια επιδίωξη των ευρωκρατών είναι η
πολιτισμική αναμόρφωση της ΕΕ-με απώτερο στόχο τις «Ενωμένες Πολιτείες της
Ευρώπης»- παράλληλα με τη διακηρυγμένη οικονομική και πολιτική αναμόρφωση
(στη συνθήκη «Ευρώπη 2020» γίνεται ρητή αναφορά στο μετασχηματισμό των
ευρωπαϊκών κοινωνιών, που επιβάλλει η αναδιάρθρωση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού).
