Δικαίωμα στη φρίκη

Φθινόπωρο του 2003. Σε μια εγκαταλειμμένη βάση του βρετανικού στρατού (εκεί όπου κάποτε εκπαιδεύονταν μέλη των ομάδων ανορθόδοξου πολέμου για αποστολές στη Βόρεια Ιρλανδία), ένας εκπαιδευτής μάς δείχνει σε βίντεο φρικιαστικές εικόνες με ξεκοιλιασμένα πτώματα στρατιωτών και αμάχων.

Ηταν ένα από τα πολλά σεμινάρια πολεμικών ανταποκριτών που παρακολουθήσαμε μαζί με συναδέλφους του BBC. Μέχρι που κάποια στιγμή συνειδητοποιήσαμε ότι ορισμένες από τις εικόνες, που στόχο είχαν να δοκιμάσουν τις αντοχές μας στη θέα διαμελισμένων πτωμάτων, προέρχονταν από την ταινία «Η διάσωση του στρατιώτη Ράιαν».

Θυμήθηκα το περιστατικό μερικά χρόνια αργότερα, ακούγοντας τον βετεράνο πολεμικό ανταποκριτή Ρόμπερτ Φισκ να αναρωτιέται γιατί οι κοινωνίες της Δύσης επιτρέπουν να βλέπουμε ξεκοιλιασμένα πτώματα σε σκηνοθετημένες παραγωγές του Χόλιγουντ, αλλά φροντίζουν να μη φτάνουν σε εμάς πανομοιότυπες εικόνες από τα αληθινά πεδία των μαχών.

Η απάντηση που έδινε ο ίδιος θα μπορούσε να τερματίσει οριστικά κάθε συζήτηση για το δικαίωμα (ή την υποχρέωση) των μέσων ενημέρωσης να παρουσιάζουν φρικτές εικόνες καταστροφών: «Αν σας δείχναμε αυτά που πραγματικά βλέπουμε στις μάχες, δεν θα υπήρχε κανένας άνθρωπος που θα δεχόταν να ξαναγίνει πόλεμος – ποτέ και για καμία αιτία».

Όταν ο Μολότωφ συνάντησε τον Ρίμπεντροπ

Τον περασμένο Φλεβάρη, όταν ο Βαρουφάκης υπέγραφε τη “συμφωνία‑γέφυρα” και αργότερα τον Ιούλιο, ο Τσίπρας το 3^ο Μνημόνιο, υπουργοί και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κυκλοφόρησαν το εξής ευφάνταστο επιχείρημα: επρόκειτο για τακτικό ελιγμό, μια συνθήκη τύπου Μπρεστ‑Λιτόφσκ, που οδηγεί σε προσωρινή εκεχειρία με τους δανειστές και δίνει στην κυβέρνηση το χρόνο να εφαρμόσει στο εσωτερικό ένα “παράλληλο πρόγραμμα” κοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Προφανώς οι συριζαίοι, ως νέοι μπολσεβίκοι του 21^ου αιώνα, ζήλεψαν τη δόξα του στρατάρχη Τρότσκι, που το Μάρτη του 1918 υπέγραψε στην πόλη του Μπρεστ‑Λιτόφσκ την ομώνυμη συνθήκη, με την οποία παρέδωσε την Πολωνία, τη Λιθουανία και την Καρελία στις Κεντρικές Αυτοκρατορίες και απέσυρε τα ρωσικά στρατεύματα από σειρά άλλων περιοχών, με αντάλλαγμα τον πολύτιμο εκείνο χρόνο που επέτρεψε στο Κόμμα να εδραιώσει την εξουσία του στο εσωτερικό της Ρωσίας.


Όποιος παρακολούθησε το πρόγραμμα της ΕΡΤ2 το Σάββατο, στις 30 Ιανουαρίου, θα είχε τη χαρά να διαπιστώσει πως οι “ιστορικές αναλογίες” των πεπραγμένων του ΣΥΡΙΖΑ δε σταματούν στα παραπάνω. Ήταν η ήμερα που η ΧΑ είχε προγραμματίσει την καθιερωμένη της συγκέντρωση στη πλατεία Ρηγίλλης, με αφορμή τα γεγονότα των Ιμίων του 1996. Ως γνωστόν, η συγκέντρωση στο κέντρο απαγορεύεται, η εκδήλωση ωστόσο μεταφέρεται στη Μεσογείων, έξω από τα γραφεία της ΧΑ. Το μεσημβρινό δελτίο της ΕΡΤ2, σε σχετικό ρεπορτάζ, αναμεταδίδει την λίγων δευτερολέπτων δήλωση του Μιχαλολιάκου, με την οποία καλεί τους “έλληνες πατριώτες” να δώσουν δυναμικό παρόν στη φιέστα του κόμματος. Πλουραλιστική ενημέρωση, θα μπορούσε να πει κάποιος. Όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, επρόκειτο μάλλον για διαφημιστικό σποτάκι. Λίγο αργότερα, και επί μία ώρα, η ΕΡΤ2 “φιλοξενεί” στη συχνότητά της ολόκληρη την εκδήλωση της ΧΑ, η οποία ξεκινά με έναν κομματικό να εξαπολύει μύδρους ενάντια στο “σοβιετικό καθεστώς του Κιμ Γιονκ Τσίπρα”… Η κυβέρνηση περιορίζει τη ΧΑ στα γραφεία της, ενώ παράλληλα της προσφέρει πανελλαδική τηλεοπτική κάλυψη, σαν να πρόκειται για τον ευαίσθητο ανθό που μαζεύει από τους αγρούς και τον καλλιεργεί στο θερμοκήπιο. Τακτικός ελιγμός και εδώ, αυτή τη φορά ανάμεσα σε μπολσεβίκους και εθνικοσοσιαλιστές, ανάλογος με το σύμφωνο μη επιθέσεως που υπέγραψαν Μολότωφ και Ρίμπεντροπ, τον Αύγουστο του 1939…