Η πάγια πρακτική όλων των κυβερνήσεων είναι να διαχειρίζονται τη «νωπή λαϊκή εντολή» και το μήνυμα του λαού κατά πώς τις βολεύει. Πάντα επιλεκτικά και εντελώς υποκειμενικά. Μας έτυχε να δούμε αυτή την ίδια πρακτική και για πρώτη φορά (από) Αριστερά(;).
Πράγματι, η «νωπή λαϊκή εντολή» και το μήνυμα των πολιτών που ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν να παραμείνουμε εντός ευρωζώνης. Αυτό, καθαρά ως στόχος και ως επιθυμία. Ουδείς –πλην ίσως του κ. Βαρουφάκη – μπορεί να κάνει την ανάγνωση αυτού του μηνύματος με διαφορετικό τρόπο. Ειδικότερα, ουδείς δικαιούται να προσθέσει το «πάση θυσία» δίπλα στην έκφραση επιθυμίας παραμονής στο ευρώ.
Το κυριότερο, όμως, είναι ότι η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ από τους ψηφοφόρους δεν έγινε βάσει ενός μόνο κριτηρίου, αυτή του ευρώ, αλλά βάσει ενός πακέτου υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ που περιελάμβανε και την προσπάθεια παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη – επαναλαμβάνω όχι πάση θυσία.
Το υπόλοιπο πακέτο υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ για το οποίο επιλέχθηκε από τους ψηφοφόρους, περιείχε βασικά τους εξής τέσσερις προγραμματικούς πυλώνες:
«Ο πρώτος πυλώνας περιελάμβανε τους παρακάτω άξονες: Δωρεάν ρεύμα σε 300.000 νοικοκυριά που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας. Πρόγραμμα επιδότησης διατροφής με κουπόνια σίτισης σε 300.000 άπορες οικογένειες. Δωρεάν ιατρική περίθαλψη για όλους και δραστική μείωση συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη. Πρόγραμμα εξασφάλισης στέγης. Στήριξη χαμηλοσυνταξιούχων. Ειδική κάρτα μετακίνησης με τα μαζικής μέσα μεταφοράς. Κατάργηση της εξίσωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης».
