ierissos@hell.gov

Με τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού περί της προστασίας των 5.000 εργαζομένων της "Ελληνικός Χρυσός" στην, για πολλούς λόγους, απογοητευτική συνέντευξη που έδωσε τις προάλλες, στον ραδιοφωνικό σταθμό "Κόκκινο", ξέφτισαν και οι τελευταίες ελπίδες πολλών από εμάς που ελπίζαμε ότι η κυβέρνησή του κι ο ίδιος, θα έκαναν την μικρή διαφορά που είχαμε όλοι ανάγκη, τουλάχιστον ως προς την συνέπεια των δεσμεύσεών και το ηθικό ανάστημα, σε σχέση με τους απελθόντες ολετήρες.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν ήταν συνειδητό ψέμα η αναφορά του περί 5.000 εργαζομένων όπως αναφέρεται στη δριμύτατη ανακοίνωση που εξέδωσε το Συντονιστικό Ιερισσού που δρα εναντίον της διαβόητης εξόρυξης ή αν είναι αποτέλεσμα της αγυρτείας ή της αφέλειας αυτών που τον περιτριγυρίζουν και τον «συμβουλεύουν», υπονομεύοντας τον Πρωθυπουργό.  

Ούτε έχει σπουδαία σημασία το γεγονός ότι λίγες ώρες αργότερα, στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματός του, αναδιπλώθηκε, αφού οι 5.000 εργαζόμενοι έγιναν 2.000, κατόπιν της κατακραυγής που προκάλεσαν οι απίστευτες δηλώσεις του. 

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

 

“«Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας απαντώντας σε σχετική ερώτηση της προέδρου του ΠΑΣΟΚ Φώφης Γεννηματά για τις κινήσεις Βαρουφάκη δήλωσε ότι «φυσικά, αυτονοήτως, είχα δώσει εντολή προσωπικά στον Γιάνη Βαρουφάκη να συγκροτήσει ομάδα επεξεργασίας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης».”

«Σύμφωνα με υψηλόβαθμες πηγές, αυτό περιελάμβανε τα εξής: Εθνικοποίηση του ΟΠΑΠ, Εθνικοποίηση οδικών αξόνων (διόδια), Εθνικοποίηση ζεύξης Ρίου-Αντιρρίου και Ολυμπίας Οδού, Επανεκκίνηση ενεργειών για την έκδοση Χριστοφοράκου και επανεξέταση της συμφωνίας εξωδικαστικού συμβιβασμού με τη Siemens, Προστασία ακινήτων του ΤΑΙΠΕΔ, κυρίως αυτών για τα οποία είχε δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η Γερμανία, Ελεγχος θεμάτων διαφθοράς εταιρειών γερμανικών συμφερόντων (Siemens, OTE, Lidl, Allianz, ΜΑΝ, Hochtief), Ελεγχος εταιρειών που συμμετέχουν σε διαγωνισμούς προμηθειών του ελληνικού Δημοσίου».

«Η εκτίμηση που υπάρχει σε συνεργάτες του πρωθυπουργού είναι ότι συνολικά οι «μαύρες» μπίζνες των Γερμανών στην Ελλάδα έχουν επιφέρει ζημιές για το ελληνικό Δημόσιο αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ. Ταυτόχρονα, με την τακτική τους έχουν οδηγήσει στη διάλυση του βιομηχανικού ιστού της χώρας, στην παγίωση της διαφθοράς και στη δημιουργία ασθενούς επιχειρηματικότητας.

Πολλές από τις «μαύρες» μπίζνες, όπως λένε οι ίδιες πηγές, έγιναν από γερμανικές εταιρείες που στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν με δόλιο τρόπο (μίζες) φιλέτα του ελληνικού Δημοσίου στηρίχτηκαν σχεδόν πάντοτε από το γερμανικό κράτος. Αλλοτε με νομοθετική υποστήριξη (περίπτωση Χριστοφοράκου), άλλοτε με διπλωματία».

ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΣΩΣΕΙ

Στις 27 Απριλίου 2015 ο Αλέξης Τσίπρας δήλωνε σε συνέντευξή του στον Ν. Χατζηνικολάου ότι στις 20 Φεβρουαρίου ο Ντάισελμπλουμ και το Eurogroup τον εξαπάτησαν στο θέμα της χρηματοδότησης.

Στη συνέχεια, ο Αλέξης Τσίπρας ομολόγησε ότι η κυβέρνηση Σαμαρά τον είχε παγιδέψει. Το δήλωσε και από το βήμα της Βουλής: «Η απερχόμενη κυβέρνηση φρόντισε φεύγοντας να δημιουργήσει, με απολύτως δική της ευθύνη, ασφυκτικά πλαίσια διαπραγμάτευσης για τη νέα Κυβέρνηση, ώστε να εξαναγκάσει τη χώρα να ξαναμπεί σε περιπέτειες και σε βαθύ μνημόνιο. Και αυτό σας το λέω πια μετά λόγου γνώσεως, αφού από τις επαφές μου με τους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενημερώθηκα ότι αρχική επιλογή των εταίρων μας ήταν η εξάμηνη τεχνική παράταση του προγράμματος και κατόπιν ελληνικής επιμονής προσδιορίστηκε το χρονικό όριο της 28ης Φεβρουαρίου».

Αυτές τις ημέρες ο Αλέξης Τσίπρας αφήνει να αιωρείται στην ατμόσφαιρα ότι ο Γιάνης Βαρουφάκης τον εξαπάτησε στήνοντας πίσω από την πλάτη του ένα plan B.

Η αβάσταχτη ελαφρότητα των αναφορών στην «ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ»

Άρης Τέρρος

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δύο σε ένα. Δεν χρειάζεται να είσαι τίποτα σπουδαίος αναλυτής για να το δεις. Και, είναι δύο εντελώς διαφορετικά, διαμετρικά αντίθετα πράγματα, σε ένα: από τη μια οι Μνημονιακοί από την άλλη οι Αντιμνημονιακοί.

Οι πρώτοι κατεβάζουν τα ίδια νομοσχέδια μ’ αυτά που κατέβαζε η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και τα ψηφίζουν όλοι μαζί – η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι. Οι δεύτεροι τα καταψηφίζουν. 

Όμως όλοι μιλούν για την ενότητα του κόμματος! Ακούμε κουβέντες του είδους «η ενότητα πάνω απ’ όλα», «η ενότητα είναι αδιαπραγμάτευτη» κλπ! Και μπροστά σε αρκετά μεγάλο τμήμα των λαϊκών στρωμάτων, ιδιαίτερα τους πιο πρωτοπόρους, τίθεται το ερώτημα: μα είναι δυνατό να το πιστεύουν; Μας δουλεύουν;

Το πρώτο πράμα που πρέπει να τονιστεί είναι το εξής: όχι, η ενότητα δεν είναι πάνω απ’ όλα! Αυτό το άθλιο παραμύθι που κυκλοφορεί στην Αριστερά του είδους του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να τελειώνει! Οι Αρχές και οι Αξίες της Αριστεράς, αυτές είναι πάνω απ’ όλα! Η ενότητα υποτάσσεται στις Αρχές και όχι οι Αρχές στην ενότητα!

Ένας θλιβερός Αλέξης Τσίπρας

Δεν ξέρω αν ακούσατε τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στον «105.5 Στο Κόκκινο» και τον Κώστα Αρβανίτη; Αν όχι, καλύτερα. Γλιτώσατε.

Γιατί ήταν ένας θλιβερός και αόριστος Τσίπρας. Καμία σχέση με τον ριζοσπάστη πολιτικό που γνωρίζαμε έως τώρα, πλέον ακούγεται ως ένας υποταγμένος πολιτικάντης που έπαψε να λέει την αλήθεια στο λαό.

Η συνέντευξη (και η πολιτική του κατ' επέκτασιν) κινήθηκε (και κινείται) σε δύο επίπεδα: στα πράγματα που έχει ήδη κάνει και στα πράγματα που δεν έχει κάνει ακόμα.

Για τα δεύτερα συνεχίζει στο γνωστό -προεκλογικό- μοτίβο: μεγαλοστομίες. Εναντίον της ολιγαρχίας, εναντίον των καναλαρχών κ.ο.κ. Χιλιοειπωμένα.

Τόσο κακοπροαίρετο με έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ

Η ιστορία με τις «καλές προθέσεις» όπου εξέλεξαν τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα και μετά έδωσαν ποσοστό 61% στο «όχι» του δημοψηφίσματος, είναι πολλές.

 

Τα μνημόνια που θα αντικαθιστούσε ένα «πλήρως κοστολογημένο πρόγραμμα» το οποίο παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη, συνεχίστηκαν σε πρώτη φάση τον Φλεβάρη, σε δεύτερη τον Ιούλη, κι από τον Αύγουστο του 2015 ως κάποιο Αύγουστο στο μακρινό μέλλον θα εξακολουθούν να τρέχουν μετρώντας πίσω τους όλο και περισσότερα θύματα.

 

Το «όχι» απέναντι στον πόλεμο φόβου, ακόμη κι ως αντίδραση στην εμετική επίθεση στην πολιτική ευφυΐα και την αισθητική του μέσου Έλληνα, έφερε τελικά μεγάλη δυστυχία στο Μέγαρο Μαξίμου κι αντιμετωπίστηκε με μεγαλύτερη ομόνοια «μνημονιακών» και «αντιμνημονιακών» δυνάμεων, μόνο και μόνο για να φέρει μέτρα που ούτε ο Αντώνης Σαμαράς κι ο Βαγγέλης Βενιζέλος είχαν το θάρρος να φέρουν.

 

Κι ύστερα ήρθε το μπάχαλο με τους 40 περίπου βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ συν το μισό κόμμα, να βρίζουν την ηγεσία και να ζητούν εδώ και τώρα εξηγήσεις για τον ποταμό ψεμάτων που κάποιοι από αυτούς διέδωσαν ηθελημένα, κι άλλοι γιατί τους έπιασαν αθώους και τους κορόιδεψαν θαμπώνοντάς τους με ιδεολογικά αμπαλάζ.

Πήρε τελικά λεφτά από τους ολιγάρχες ο ΣΥΡΙΖΑ;

 

Όλα τα διεθνή ΜΜΕ ασχολούνται καθημερινά με την Ελλάδα. Σε αρκετά δημοσιεύματα οι αρθρογράφοι τους, αλλά και πολλοί πολιτικοί από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και την ΕΕ, λένε ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει φορολογήσει ακόμη τους ολιγάρχες. Όσο ειρωνικό κι αν ακούγεται, άλλο τόσο αληθινό φαίνεται να είναι, μετά από πέντε μήνες διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Τον Απρίλιο ο υπουργός Νίκος Παππάς δημοσίευσε μια λίστα με τα χρέη των καναλιών. Από τη λίστα βγήκαν απλήρωτες οφειλές ύψους 40 εκατ. ευρώ μόνο για την περίοδο 2011-2015. Από τα 40 εκατ., τα 26 εκατ. χαρακτηρίστηκαν από τα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ, «άμεσα απαιτητά». Αυτό έγινε στις 3 Απριλίου. Σήμερα έχουμε 21 Ιουνίου και τα κανάλια ετοιμάζουν ήδη τη δεύτερή τους ακροδεξιά διαδήλωση στο Σύνταγμα.

ΦΤΑΝΕΙ ΡΕ ΣΕΙΣ!

Την ώρα που η κυβέρνηση αρνείται να κυβερνήσει με τη δικαιολογία ότι έχει στραμμένη την προσοχή της στις «διαπραγματεύσεις», παράγονται ασταμάτητα και στα μουλωχτά ΦΕΚ με διορισμούς συριζόπουλων σε κάθε τρύπα του Δημοσίου που μπορεί να φανταστεί κάποιος κατασκευάζοντας το νέο κομματικό κράτος. Θα το βρούμε μπροστά μας χτισμένο μόλις τελειώσουν όλα αυτά τα «ηρωικά» των Βρυξελλών. Παλαιοπασοκισμός της αναγούλας.

 

Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση διαλαλεί ότι δίνει τη μάχη του ήθους με τους δανειστές, στέλνει τον Λαφαζάνη να κωλοτρίβεται με τη Μόσχα, παρουσιάζοντάς μας τη Ρωσία ως μια αγγελική χώρα, ως το αντίπαλο δέος του κακού. Λες και δεν ξέρουμε ότι σήμερα η Ρωσία είναι η Άγρια Δύση του καπιταλισμού όπου ο μόνιμος εξουσιαστής Πούτιν δολοφονεί πολιτικούς αντιπάλους, όπου η άρχουσα τάξη αποτελείται από τους νικητές του πολέμου των συμμοριών μετά την κατάργηση της ΕΣΣΔ, όπου οι επιχειρηματίες λύνουν τις διαφορές τους με καλάσνικοφ, όπου η φτώχεια και η πείνα του λαού θυμίζει χειμώνες των Τσάρων. Και προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτή η Ρωσία θα σταθεί εμπόδιο στους τοκογλύφους της Δύσης.

“Πασοκισμός”

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Στην πολιτική «αργκό» κυκλοφορεί εδώ και δεκαετίες ένας όρος. Ο όρος «Πασοκισμός». Με τον συγκεκριμένο όρο επιχειρείται να προσδιοριστεί στα εγχώρια πολιτικά μας ήθη το φαινόμενο του «άλλα να λέω, άλλα να εννοώ, άλλα να ισχυρίζομαι ότι πιστεύω κι άλλα να κάνω».

    Πρόκειται για την εφαρμογή στα πολιτικά μας πράγματα μιας επικοινωνιακής τακτικής που θέλει να εμφανίζει το μαύρο - άσπρο και να βαφτίζει το κρέας – ψάρι.

    «Πασοκισμός», για παράδειγμα, να είναι να έχεις κεντρικό προεκλογικό σλόγκαν στις εκλογές του 1985 το σύνθημα «καλύτερες μέρες» και 4 μήνες μετά, με το ίδιο πάθος που υπερασπιζόσουνα προεκλογικά το «καλύτερες μέρες» με το ίδιο πάθος να ισχυρίζεσαι μετεκλογικά ότι «καλύτερες μέρες» είναι οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, το πάγωμα μισθών και συντάξεων, τα περιβόητα άρθρα 4 και τα πραξικοπήματα στη ΓΣΕΕ, όπως έκανε τότε το ΠΑΣΟΚ…

Σχήματα λόγου

Σίγουρα έχετε υπ' όψη σας την πρόσφατη δημοσκόπηση, για την οποία έγινε πολύς λόγος επειδή δείχνει τέτοια καταβαράθρωση της Νέας Δημοκρατίας ώστε να έχουν ήδη αρχίσει (έστω ψιθυριστά) να διατυπώνονται εκτιμήσεις πως το άλλοτε πανίσχυρο κόμμα που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ακολουθεί στην ανυποληψία το -επίσης άλλοτε πανίσχυρο- πρωτοξάδερφό του που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Είναι χαρακτηριστικό το μείγμα έκπληξης και αγωνίας με το οποίο ο Παύλος Τσίμας υποχρεώθηκε να παρατηρήσει ότι είναι πρωτοφανής η απόσταση των 20 ποσοστιαίων μονάδων που χωρίζει δημοσκοπικά τα δυο μεγαλύτερα κόμματα της χώρας και να συμπληρώσει ότι αυτό το φαινόμενο είναι επικίνδυνο για την δημοκρατία (το γιατί είναι επικίνδυνο δεν μας το εξήγησε αλλά δεν πειράζει).

Το γεγονός, όμως, ότι ο ΣυΡιζΑ δείχνει (τουλάχιστον δημοσκοπικά) ως απόλυτος κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού δεν σημαίνει παρά μόνο ότι οι άλλες ομάδες είναι είτε ντεφορμέ είτε στα πρόθυρα διάλυσης είτε σε διαδικασία ανανέωσης με προσθήκες νέων παικτών. Με άλλα λόγια, η δημοσκοπική κυριαρχία τής κυβερνώσας "αριστεράς" επιβεβαιώνει την λαϊκή διαπίστωση πως, ανάμεσα στους τυφλούς, ο μονόφθαλμος είναι αυτοκράτορας.

Δημοσκόπηση: Πανεπιστήμιο "Μακεδονία", 19/5/2015

Μ’ένα νομοσχέδιο ξεχνιέμαι

 

Καλά κάνει η κυβέρνηση και φτιάχνει επιτροπές για το πώς μπήκε η χώρα στο μνημόνιο και για τις γερμανικές αποζημιώσεις. Ας λένε ό,τι θέλουν αυτοί που υποστηρίζουν πως η κυβέρνηση δημιουργεί τις αντίστοιχες επιτροπές για εσωτερική κατανάλωση. Ας τις είχαν κάνει οι προηγούμενες κυβερνήσεις τις επιτροπές να μην είχε τώρα υλικό ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν το έπραξαν. Και όχι μόνο αυτό, αλλά επί 15 χρόνια κανείς υπουργός Δικαιοσύνης δεν υπέγραφε την απόφαση του Αρείου Πάγου που δικαίωνε τα θύματα των ναζί. Αντί να μιλάνε, λοιπόν, καλύτερα να το βουλώσουν.

 

Να το βουλώσουν για το θέμα της επιτροπής για τις ευθύνες του Μνημονίου και να σταματήσουν τις μπούρδες περί «διαρκούς χαρακτήρα της επιτροπής ώστε να εξεταστούν τυχόν ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης αν μας ξαναχώσει σε τρίτο Μνημόνιο». Να κάνουμε λοιπόν μία επιτροπή αθάνατη, στο διηνεκές, στο άπειρο. Ουσιαστικά να μη βγάλει ποτέ αποτέλεσμα. Θα βόλευε, ιδιαίτερα τον Βενιζέλο και τον Σημίτη τους οποίους οι δικαστές δεν τολμούν να καλέσουν ούτε καν ως μάρτυρες σε δίκη.

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

Η πάγια πρακτική όλων των κυβερνήσεων είναι να διαχειρίζονται τη «νωπή λαϊκή εντολή» και το μήνυμα του λαού κατά πώς τις βολεύει. Πάντα επιλεκτικά και εντελώς υποκειμενικά. Μας έτυχε να δούμε αυτή την ίδια πρακτική και για πρώτη φορά (από) Αριστερά(;).

Πράγματι, η «νωπή λαϊκή εντολή» και το μήνυμα των πολιτών που ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν να παραμείνουμε εντός ευρωζώνης. Αυτό, καθαρά ως στόχος και ως επιθυμία. Ουδείς –πλην ίσως του κ. Βαρουφάκη – μπορεί να κάνει την ανάγνωση αυτού του μηνύματος με διαφορετικό τρόπο. Ειδικότερα, ουδείς δικαιούται να προσθέσει το «πάση θυσία» δίπλα στην έκφραση επιθυμίας παραμονής στο ευρώ.

Το κυριότερο, όμως, είναι ότι η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ από τους ψηφοφόρους δεν έγινε βάσει ενός μόνο κριτηρίου, αυτή του ευρώ, αλλά βάσει ενός πακέτου υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ που περιελάμβανε και την προσπάθεια παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη – επαναλαμβάνω όχι πάση θυσία.

Το υπόλοιπο πακέτο υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ για το οποίο επιλέχθηκε από τους ψηφοφόρους, περιείχε βασικά τους εξής τέσσερις προγραμματικούς πυλώνες:

«Ο πρώτος πυλώνας περιελάμβανε τους παρακάτω άξονες: Δωρεάν ρεύμα σε 300.000 νοικοκυριά που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας. Πρόγραμμα επιδότησης διατροφής με κουπόνια σίτισης σε 300.000 άπορες οικογένειες. Δωρεάν ιατρική περίθαλψη για όλους και δραστική μείωση συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη. Πρόγραμμα εξασφάλισης στέγης. Στήριξη χαμηλοσυνταξιούχων. Ειδική κάρτα μετακίνησης με τα μαζικής μέσα μεταφοράς. Κατάργηση της εξίσωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης».