Ο ειδικός, ο αναλυτής, ο διανοούμενος, τουτέστιν ο σύγχρονος μάντης, μολονότι τυφλός από ζωή, αφού δεν την έχει βιώσει αλλά την έχει μελετήσει ως παρατηρητής, δείχνει στους άλλους το δρόμο.
Είναι ο σοφός και ο άριστος που έγινε σοφός και άριστος με λεφτά.
Είναι εκείνος που έχει χάσει την συναίσθηση του άλλου ως απαράβατα άλλου, και ο οποίος δεν είναι ικανός ούτε για οίκτο ούτε για τρόμο παρά μονάχα για μια γοητεία που κίβδηλα συνδέεται με την ευσπλαχνία, η οποία είναι απλώς η ιδιαίτερη βουβαμάρα της αδιαφορίας των ανθρώπων για την κοινή ζωή.
Πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη υπάρχουν ανθρώπινες ορδές καταδικασμένες στην αδιάφορη κίνηση μιας νεκρής και συναισθηματικά αδιάφορης καθημερινότητας.
Ένας κουρασμένος και αδιάφορος μάντης, βολεμένος μέσα στα προνόμια που του εξασφάλισε η εξουσία, φιλεύσπλαχνος και απελπισμένος αποθεώνει καθημερινά τα γκεσέμια του νεοφιλελευθερισμού.
Η επίκλησή του στο βασίλειο του τεχνητού φωτός του επάνω κόσμου δηλαδή του χρήματος γίνεται με δουλοπρεπή συνέπεια.
Είναι το χρήμα που τον έθρεψε και τον έκανε σοφό, αυθεντία, οικονομολόγο, πάστορα, επιχειρηματία.
Είναι το χρήμα που του δίνει το λόγο, και του επιτρέπει να μιλά στα πλήθη, να απευθύνεται στους πολλούς κι όχι στο περιθώριο.
Είναι το χρήμα, η δύναμη και η δόξα το σημείο τομής του με το ναζισμό.
Η επιβίωση και η κοινωνική άνοδος των ικανοτέρων, δηλαδή των ισχυρότερων, είναι το παιχνίδι της πολιτικής βίας το οποίο αποθεώνει ο ναζισμός.
Για τα θύματα ενός τέτοιου κοινωνικού πολέμου, όλους τους αδύναμους ανθρώπους και τους υπερασπιστές τους (τους προδότες του Έθνους, αναρχικούς, αντιεξουσιαστές και κομμουνιστές), δεν υπάρχει καμία πρόνοια, αντιθέτως υπάρχει η πρόθεση της εξόντωσης.
Το κοινωνικό κράτος έχει αξία για τους ναζήδες, μόνο όμως για τους Έλληνες ή μόνο για τους Γερμανούς, επειδή είναι μηχανισμός αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της Φυλής.
