Η νέα και πιο επικίνδυνη φάση του Συριακού

Ήμουν από τους λίγους που ενάντια στην κυρίαρχη προπαγάνδα, ανέλυσα το 2013 το πόσο κρίσιμη ήταν η διατήρηση της Συρίας για την παγκόσμια σταθερότητα.

Δυστυχώς σήμερα τα πράγματα έχουν γίνει ακόμη πιο κρίσιμα.

Το Συριακό έχει περάσει σε μια νέα φάση όπου απειλείται όχι μόνο η παγκόσμια σταθερότητα αλλά ήδη έχουν διαμορφωθεί συνθήκες ικανές υπό προϋποθέσεις να οδηγήσουν σε παγκόσμιο πόλεμο στον οποίο η Ελλάδα θα είναι από τις πρώτες χώρες που θα παρασυρθεί.

Η εισβολή της Τουρκίας στη Συρία αλλάζει τους όρους του παιχνιδιού. Η εισβολή της Τουρκίας έχει απόλυτη λογική για τους Τούρκους, ιδιαίτερα αφότου οι αμερικάνοι αποφάσισαν την δημιουργία και τον εξοπλισμό μιας συνοριοφυλακής κυρίως Κούρδων από το Ιράκ μέχρι την Τουρκία, ξυπνώντας βάσιμα τον εφιάλτη των Τούρκων για ένα Κουρδικό διάδρομο, το πρώτο βήμα για τη δημιουργία μεγάλου κουρδικού κράτους.

Το να αποδώσουμε όλα τα πιθανά σενάρια σε διεθνές επίπεδο είναι εξαιρετικά χρονοβόρο για αυτό και προς το παρόν θα σταθούμε σε μία και μόνο εξέλιξη:

Την αναβίωση των τζιχαντιστών.

Ο βασικός κορμός του τουρκικού στρατού των 25000 αποτελείται κυρίως από ντόπιους ισλαμιστές και Τουρκμένους.

Ανάμεσα τους φανταζόμαστε ότι υπάρχουν κι αρκετοί Τζιχαντιστές.

Οι ΗΠΑ στηρίζουν τους τζιχαντιστές- για μια ακόμη φορά

Κλάψαμε τον προηγούμενο μήνα με τη φωτογραφία του μικρού διασωθέντα Ομράν στο πορτοκαλί εσωτερικό του ασθενοφόρου τραβηγμένη ίσως από φωτογράφο τζιχαντιστών.

Όσο δεν κλάψαμε για τα εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά του Ιράκ που πέθαναν από πείνα χάρη στο πρόγραμμα του ΟΗΕ food for oil.

Όσο δεν κλάψαμε για τα δεκάδες χιλιάδες παιδιά που πέθαναν στον πόλεμο της Συρίας όπου ο δυτικός ιμπεριαλισμός εργαλειοποίησε τον εξτρεμιστικό ισλαμισμό για μια ακόμη φορά για να αφαιρέσει εμπόδια.

Όσο δεν κλάψαμε για τα χιλιάδες παιδιά που σφαγιάστηκαν από τους τζιχαντιστές.

Για τη γενοκτονία των Γιεζίντι.

Για τις χιλιάδες γυναίκες που βιαστήκαν ή που πουλήθηκαν ως σκλάβες του σεξ.

Για τα χιλιάδες παιδιά που γίναν όργανα μεταμοσχεύσεων κάπου στην πορεία.

Για τις δύο χώρες διαμάντια της Μ.Ανατολής που ο δυτικός ιμπεριαλισμός κατέστρεψε, για τις Καρχηδόνες της εποχής μας.

Για μια ακόμη φορά το συναίσθημα μας έγινε αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης.

Για ποιο λόγο;

Για την εκεχειρία. Την πολυπόθητη για τους συμμάχους εκεχειρία που θα επέτρεπε στους τζιχαντιστές να ανεφοδιαστούν.

Αίμα και φράουλες

Μια επικίνδυνα αδύναμη και άρρωστη Ευρώπη κρύβεται πίσω απο τις «αγάπες» και τα κόκκινα χαλιά που έστρωσαν οι Ευρωπαίοι στον Τούρκο πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβουτογλου.

Μια Ευρώπη που κατάντησε να κάνει κακοδιαχείριση στις κρίσεις που η ίδια δημιουργεί και είναι ανίκανη να επιλύσει.

Ετσι μετά το ΔΝΤ και την Τρόικα για την οικονομική κρίση, ανακάλυψε έναν ακόμη σωτήρα στο πρόσωπο της Τουρκίας. Αυτή τη φορά για το μεταναστευτικό.

Της ζήτησε να βάλει «πλάτη» στην ροή των προσφύγων σε μια προσπάθεια να στεγανοποιήσει τα στρατοκρατούμενα σιγά – σιγά σύνορα της, στα οποία για παν ενδεχόμενο –όχι μόνο για το προσφυγικό- ξαναυψώνει φράχτες.

Κάτι δηλαδή σαν σιδηρούν παραπέτασμα στο όνομα της Δημοκρατίας ...

Και το «μπιρ Αλλάχ» της ικανοποίησης των Τούρκων ακούστηκε εως τις Βρυξέλλες...