Με τα χρήματα των άλλων

«Το πρόβλημα με το σοσιαλισμό είναι πως τελειώνει όταν τελειώσουν τα χρήματα των άλλων».
Είναι η φράση ευαγγέλιο που ξεστόμισε η Μάργκαρετ Θάτσερ, μόλις ξεμπέρδεψε με τους ανθρακωρύχους.

Αρέσουν πολύ τα λόγια αυτά, στους φιλελέδες που την λάτρεψαν.

Η μακαρίτισσα -να αναπαύεται η φιλελεύθερη ψυχή της, εκεί ψηλά που βρίσκεται-δεν είχε σε αυτό άδικο.

Γιατί σοσιαλισμός με δανεικά και αγύριστα, δεν μπορεί να περπατήσει.

Όταν στερέψει η δεξαμενή των χρηματοδοτήσεων από τους τρίτους, μπορούν να στάζουν παροχές οι κρουνοί της δημόσιας παιδείας, της υγείας και της πρόνοιας;

Όχι, βέβαια. Πώς θα πληρωθούν οι δάσκαλοι και οι γιατροί;

Από πού θα πάρουν επιδόματα οι άνεργοι;

Με τι χρήματα θα κτιστούν εργατικές κατοικίες;

Και πώς να έχει άδικο η αείμνηστη, όταν κοτζαμάν- έτσι προφέρεται στα πειραιώτικα, και όχι κοτζάμ- Άδωνις Γεωργιάδης μας έδωσε με γραπτό του μήνυμα να καταλάβουμε ότι πρέπει να αγιάσει το στόμα της;



Η βαρώνη, αυτή που μαζί τον Ρήγκαν, έγιναν μπαρμπέρηδες στου κασίδη το κεφάλι, δηλαδή στους λαούς τους πάνω, σίγουρα θα πίστευε, ότι το καλό με τον καπιταλισμό είναι πως αρχίζει με τα χρήματα των άλλων.

Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν;

«Ναι» είναι η απάντηση στο ποιητικό αυτό ερώτημα.
Και τα στέλνουν στις κιμαδομηχανές για να γίνουν λουκάνικα.
Φτηνά λουκάνικα όμως. Για σκύλους λυσσασμένους.

Τα λυσσασμένα σκυλιά λατρεύουν το κρέας ψόφιων αλόγων.

Τρώγοντάς το, γαυγίζουν περισσότερο. Φορές-φορές τσακώνονται και μεταξύ τους.

Οι πονηροί αλογοτρόφοι τα γδύνουν τα άλογα, πριν τα σκοτώσουν.

Τους βγάζουν τα χαϊμαλιά και τα ακριβά σαμάρια. Τα στέλνουν γυμνά στο σφαγείο.

Καμία σχέση, βέβαια, δεν έχει η παραπάνω εμπορική πραγματικότητα με την ομώνυμη ταινία του Sydney Pollack.

Στην ταινία- που αποτυπώνεται η ανέχεια της δεκαετίας του ’30- ζευγάρια διαγωνίζονταν σε αγώνες χορευτικής διάρκειας, μέχρι τελικής πτώσης.

Με έπαθλο ένα ασήμαντο ποσόν.

Και γίνονταν θέαμα σε πλούσιους Αμερικάνους, που τα έβλεπαν να χορεύουν και πόνταραν στο ποιο ζευγάρι θα αντέξει περισσότερο.

Έχει, όμως, μεταφορική σχέση η πρακτική της θανάτωσης των γέρικων αλόγων και της κατάληξής τους στην διατροφική αλυσίδα, με τα όσα διαδραματίζονται στην Βουλή με την παραπομπή του Γιάννου Παπαντωνίου.

Όχι, ο Γιάννος Παπαντωνίου δεν μεταλλάχτηκε σε γέρικο άλογο.

Ο όμορφος πρώην Υπουργός ήταν ο ιπποκόμος μιας γενιάς αλόγων, που ρίχτηκαν με όρεξη στον Ιππόδρομο της δεκαετίας των εκσυγχρονιστών.

Ήταν άλογα από πολλές ράτσες.

Όταν ακούς «Invest in Greece», μη χαίρεσαι

O ρόλος της αριστερής κυβέρνησης στα κέρδη των τζογαδόρων-Οι απειλές για Grexit έφεραν αναγκαστική υποταγή και χρυσάφι στις τσέπες των επενδυτών. 
 

 

Θεοδοσία Μπατάλα

 

Τον Φεβρουάριο του 2015, ο πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, Άλαν Γκρίνσπαν δήλωσε πως η Ελλάδα θα εγκαταλείψει το ευρώ και ότι το κοινό νόμισμα θα καταρρεύσει. Ένα μήνα αργότερα, ο επενδυτής- “φιλάνθρωπος” Τζορτζ Σόρος δήλωσε ότι η Ελλάδα θα βούλιαζε κάτω από τον υπόνομο! Τον Ιούλιο του 2015 ο πρόεδρος του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών, Marcel Fratzscher, χαρακτήρισε την Ελλάδα ως "πολιτική και οικονομική καταστροφή αφού θα επανέλθει στην απόγνωση της δραχμής”.

 

Ωστόσο η Ελλάδα αναδείχτηκε σε νικήτρια επενδύσεων ήδη από το τέλος του 2014, η κορυφαία ερμηνεύτρια του χρέους στη ζώνη του ευρώ από τον Ιανουάριο του 2015 και το καλύτερο περιουσιακό στοιχείο στον κόσμο από τον Ιούλιο του 2015. 

 

Από την στιγμή που ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας το αυτοαποκαλούμενο αντιμνημονιακό και ενάντια στην επιβεβλημένη από το Βερολίνο λιτότητα, κόμμα ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει μετοχή, ομόλογο, εμπόρευμα ή συναλλαγματική ισοτιμία που να παρήγαγε κάτι που να μοιάζει με την επιστροφή κέρδους από την αγοραπωλησία του ελληνικού χρέους, το οποίο απέδωσε σε όσους επένδυσαν σε αυτό πάνω από 100 τοις εκατό σε μερικούς μήνες.

 

Η Ελλάδα χτύπησε όλα τα εισηγμένα περιουσιακά στοιχεία, αφού τα ομόλογα της αυξήθηκαν σε αξία από το χαμηλότερο σημείο τους τον Ιούλιο στο υψηλότερο τους μέχρι σήμερα. Όποιος είχε εσωτερική πληροφόρηση και αγόρασε αυτά τα ελληνικά ομόλογα, ενώ ταυτόχρονα δανειζόταν για να πουλήσει με την διαδικασία short selling παρόμοιας ωριμότητας τίτλους ομολόγων της Γερμανίας – της πιο φερέγγυας χώρας στη ζώνη του ευρώ – κέρδιζε ακόμη περισσότερα.

Το μεγάλο φαγοπότι: Πώς οι ξένοι εξαγοράζουν «μπιρ παρά» τράπεζες και βιομηχανίες!

Σε ένα πρωτοφανές «ριφιφί» εξελίχθηκε η υπόθεση του χρηματιστηρίου, από τη Δευτέρα μέχρι και την Πέμπτη. Μετά από πέντε εβδομάδες «αποχής», όπου το χρηματιστήριο παρέμενε κλειστό, το άνοιγμα του τη Δευτέρα σηματοδότησε και μια πρωτοφανή καθίζηση, η οποία συνεχίστηκε μέχρι και χτες. 

Όμως, χτες, κάτι άλλαξε… Οι τραπεζικές μετοχές που είχαν κατακρυμνιστεί, άρχισαν ξαφνικά να επιστρέφουν δυναμικά. Τι συνέβη; Τι ήταν αυτό που άλλαξε και μέσα σε μια μόλις μέρα επανήλθε η «αισιοδοξία» στο ΧΑ; 

 

Αυτό που άλλαξε είναι μετοχική σύνθεση στο τραπεζικό κεφάλαιο με τη δυναμική είσοδο ξένων παιχτών. 

Συγκεκριμένα, ξένοι μεγαλοεπενδυτές και τραπεζικοί κολοσσοί, όπως η Goldman Sachs και η HSBC, μπήκαν στα «γεμάτα» την Πέμπτη αγοράζοντας τη μία τραπεζική μετοχή μετά την άλλη. Ξένοι επενδυτές είχαν κάνει το ίδιο δύο μέρες πριν, την Τρίτη. Εκείνη την ημέρα, όμως, δεν αγόρασαν τράπεζες, αλλά εστίασαν σε τίτλους μεταποίησης. Μέσα, δηλαδή, στην πρώτη εβδομάδα επαναλειτουργίας του χρηματιστηρίου τράπεζες και μεταποίηση εξαγοράζονται από ξένους επενδυτές! Μάλιστα, τα πράγματα είναι ακόμη πιο ενδιαφέροντα, αν λάβουμε υπόψη ότι ξεκίνησαν τα περιβόητα stress test των τραπεζών, καθώς και οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα για τα «κόκκινα δάνεια» που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους οι τράπεζες! 

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά: 

1. Το κραχ της Δευτέρας. 

Μετά από πέντε εβδομάδες «σιωπητηρίου», το ελληνικό χρηματιστήριο άνοιξε ξανά τη Δευτέρα που μας πέρασε και, όπως ήταν αναμενόμενο, συνοδεύτηκε από ένα ηχηρό «κραχ». Πηχυαίοι τίτλοι έκαναν λόγο για «Μαύρη Δευτέρα», παρομοιάζοντας τα όσα έγιναν στο χρηματιστήριο της Αθήνας, με τη «Μαύρη Δευτέρα» του 1987, όταν, την 29η Οκτωβρίου, το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης έπεσε κατά 23%.