Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άστεγη οικογένεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα άστεγη οικογένεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 27 Μαΐου 2013

Η φωνή του πάρα τη θέληση του άστεγου

8ρ1

Το κείμενο είναι του Βαγγέλη

ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΕΝΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΙΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ


Διεύθυνση: ΦΙΛΩ 1. Τιμή: Δωρεάν

Τρία χρόνια αποκομμένος, πεινασμένος, ξεχασμένος,
έχω πλάϊ το παιδί μου, στην υπαίθρια εκδοχή μου.

Άστεγος κι εγώ πολίτης, όχι όμως λωποδύτης, κουβαλώ τα βάσανα μου,
τα χαμένα όνειρα μου.

Κλέψανε τη λευτεριά μου, την πατρίδα, τη χαρά μου,
δεν λύγισαν τα φτερά μου.

imgc4_32

Με φωνάξανε αλήτη, και κοπρίτη, και λεχρίτη,
όμως μέσα μου ακόμα καταπίνω κάθε λύπη.

Νοσταλγώ τα βήματα μου,
δεν κουρεύω τα μαλλιά μου,
μόνος μες τη μοναξιά μου,
έγινα κι εγώ σπουργίτι,
ξέχασα τι είναι σπίτι.

Δίπλα μου με προσπερνάνε,
με κοιτάνε, άλλοι γελάνε,
αυτοκίνητα περνάνε, πιτσιλάνε και πατάνε.

Η ζωή στο δρόμο ένα,
έντονο και μόνο βλέμμα,
δίχως οίκτο και ελπίδα,
κάθε βράδυ ίδια ψύχρα.
Ο Θεός μ’ έχει ξεχάσει,
δεν υπάρχω, δεν πειράζει,
κάποτε έμοιαζα με σένα,
ίσως να’ χα ίδιο βλέμμα,

νόμιζα πως ήμουν κάτι,
ήταν όλα μια αυταπάτη.
Τώρα είμαι ένα ξένο,άσχημο ξεπερασμένο,
κάτι αποφασισμένο,χαλασμένο, πεταμένο.

Και ο δρόμος έχει κλίση,
δεν υπάρχει άλλη-λύση,
ήρθε η ώρα να μιλήσει,
η ψυχή πριν να μ’ αφήσει.

Να μιλήσει και για κείνους,
που πασχίζουνε για μένα,
και τα τρώνε ολοένα.