Ο Γιώργος Κατίδης αντιπροσωπεύει τον μέσο Ελληνα ποδοσφαιριστή. Αυτόν που κάθε φορά που μιλά μπροστά στις κάμερες δέκα φιλόλογοι σκίζουν τα πτυχία τους, αυτόν που θα σε πάρει τηλέφωνο αν δεν γράφεις ότι σε κάθε αγώνα είναι MVP, αυτόν που θα βγει από τα αποδυτήρια κρατώντας στο αυτί του το κινητό για να αποφύγει τις κάμερες.
Η κίνηση του Κατίδη μετά το γκολ που πέτυχε πρέπει να καταδικαστεί. Οτιδήποτε άλλο είναι μία τάση να ξεχειλώσουμε ένα θέμα προσπαθώντας να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα. Ο Κατίδης δεν είναι 10 χρονών παιδί, είναι ένας ενήλικας, με ΑΦΜ και ταυτότητα που ζει στην Ελλάδα, εργάζεται και οφείλει να γνωρίζει τα στοιχειώδη.
Δεν του ζήτησε ουδείς να θυμάται το πυθαγόρειο θεώρημα, ούτε τι σημασία του 3,14. ουδείς έχει απαιτήσεις από τον Κατίδη και τον κάθε Κατίδη να γράψει έκθεση για την ελληνική κρίση και την παγκόσμια οικονομία. Ολοι, όμως, ξέρουν την αλφαβήτα, άπαντες γνωρίζουν τα βασικά. Και ένα εξ αυτών είναι η σημασία του ναζιστικού χαιρετισμού και τι αυτή πρεσβεύει.
Βέβαια, αν μιλάμε για τον πλέον αμόρφωτο ποδοσφαιριστή, τότε τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Γιατί σε τούτη την περίπτωση η αμάθεια είναι χειρότερη της κίνησης του Κατίδη. Πόσω μάλλον οι δηλώσεις που έκανε όπου προσπάθησε να σώσει την κατάσταση.
