Το όνειρο

Το πρώτο που προσπαθήσαμε να σώσουμε όταν μας κλάδεψε τα πόδια η "οικονομική κρίση" ήταν το όνειρο. Όχι από εκείνα τα όνειρα του επί δεκαετιών Μάτριξ για ταξίδια στο Μαλιμπού και σπίτια στο Μανχάταν.

Όσοι δεν την είχαν πατήσει με τέτοιου είδους ανοησίες είναι αυτοί που πληρώνουν διπλά τα επιτόκια από το 2010 γιατί δεν είναι δάνειο στην τράπεζα ή χρέος στην εφορία που κάνεις έναν εξωδικαστικό διακανονισμό μειώνοντας το ψωμί και το μακαρόνι για να πληρώσεις το χρέος σου προς την "πατρίδα".

Το επιτόκιο του ονείρου είναι ατέλειωτες νύχτες αϋπνίας, αμέτρητες στιγμές της ημέρας που μέσα στην μαυρίλα προσπαθείς να κρατήσεις και να κρατηθείς από μία στιγμή εκείνου του ονείρου, επαναλαμβανόμενες βουτιές από τον γκρεμό όταν το όνειρο γλιστράει από τα χέρια σου προς το κενό και απόλυτη μοναξιά όταν το όνειρο κλείνει την πόρτα κάθε βράδυ χωρίς να σου πει ούτε μία καληνύχτα.

Κι όταν το πάρεις απόφαση ότι το όνειρο θα μείνει όνειρο έχεις πεθάνει κι ας αναπνέεις, ας βρίσκεσαι ανάμεσα στους άλλους, ας παλεύεις για ένα 20ευρω που θα σου βγάλει τις υποχρεώσεις τριών ημερών, ας διανύσεις και τα χιλιόμετρα γήινης ζωής που σου απομένουν μετρώντας ρυτίδες που προστίθενται και δόντια που αποχαιρετούν το στόμα σου.

Καλά χριστούγενα κύριε Λώρενς

Κι ενώ το ελληνοσύμπαν βγάζει τα προερχόμενα από τις ενδοοικογενειακές συγκρούσεις απωθημένα του στις δηλώσεις Μποφίλιου, η κυβέρνηση του προετοιμάζει ένα δωράκι βόμβα.

Σας είχαμε ενημερώσει για το τι είναι το μνημόνιο 4 που πάρθηκε φέτος εν είδει ασφαλιστικής δικλείδας για τους δανειστές για να κλείσει μία και μόνο αξιολόγηση.
Την πρωτοχρονιά λοιπόν έρχεται στους συνταξιούχους το ραβασάκι με τη νέα τους σύνταξη που τους ειδοποιεί ότι έχουν ένα μόλις χρόνο ακόμη οικονομικής ζωής.

Με βάση τον νόμο του συνταξιοφάγο Κατρούγκαλου και σύμφωνα με τις απαιτήσεις των δανειστών, η συντριπτική πλειοψηφία των συντάξεων θα κοπούν μαχαίρι κατά 18%.

Οι περισσότεροι συνταξιούχοι θα χάσουν εισοδήματα από 4000 για ότι έχει απομείνει από τους υψηλοσυνταξιούχους εως 800 ευρώ τον χρόνο για τις συντάξεις πείνας των 400 ευρώ.

Να το κάνουμε πιο λιανά: Συνταξιούχος παίρνει το κοινωνικό μέρισμα των 400 ευρώ. Γιούπι. Θα φάμε γαλοπούλα. Αλλά μόνο για φέτος. Γιατί του χρόνου τέτοια εποχή το ληστρικό κράτος θα του παίρνει μόνο από την φτωχοδιαβολοσύνταξη του 800 ευρώ κάθε χρόνο μέχρι το τέλος της μίζερης ζωής του.

Και δεν είναι αρκετό:
Φέτος ενδέχεται να πέσει το αφορολόγητο στα 6700 ευρω. Κάθε ευρώ πάνω από αυτό φορολογείται με 22%.

Για να καταλάβετε για τι είδους μακελειό μιλάμε: πάρτε ένα συνταξιούχο των 900 ευρώ: Δεν είναι πολλά τα λεφτά για έναν άνθρωπο που φαγε όλη τη ζωή του στα μεροκόμματα.
Αυτός χάνει το 2019 περίπου στα 2000 χιλιάδες ευρώ από τον Κατρούγκαλο και γύρω στα 800 ευρώ από τη μείωση του αφορολόγητου.

ΧΑΝΕΙ ΤΡΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΣΤΑ 670 ΕΥΡΏ.

Κι αυτά μόνο για το 19.

Το 20 τ' αφορολόγητο πέφτει στα 5000. Άλλη μισή σύνταξη χάνεται.

Οι ευαίσθητοι και το πράμα της Χάιδως

Του Προκόπη Μπίχτα

 Κάθε τόσο εμφανίζονται στα ΜΜΕ και το διαδίκτυο φωτογραφίες πληγωμένων και νεκρών παιδιών από τους πολέμους στην Μέση Ανατολή και την Αφρική.


Όλοι ξέρουν ότι ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή μαίνεται. Μαίνεται και στην Αφρική. Πόλεμος υπάρχει και στην Ουκρανία, αν και χαμηλότερης έντασης. Πόλεμος, έστω και χωρίς στρατιωτικά μέσα ακόμα, υπάρχει και στην Ελλάδα. Πόλεμος με νεκρούς, ανάπηρους, εσωτερικούς πρόσφυγες.

Όλοι ξέρουν ότι στους πολέμους υποφέρουν και σκοτώνονται άντρες, γυναίκες και παιδιά. Όλοι ξέρουν τον πόνο και την συμφορά. Όμως, οι περισσότεροι αδιαφορούν με την ηλιθιότητα του ζώου που νομίζει ότι δεν το αφορά ό,τι συμβαίνει έξω από το παχνί του. Αδιαφορούν επειδή τα αντανακλαστικά τους έχουν αμβλυνθεί τόσο πολύ που είναι ανίκανοι να αισθανθούν και, ακόμα περισσότερο να δράσουν. Το φιλοθεάμον κοινό περιμένει κάποια εικόνα ματωμένου παιδιού για να σοκαριστεί, να τρέξει λίγη αδρεναλίνη στο νερωμένο αίμα του, να νοιώσει, επιτέλους, «κάτι», να δει ότι “υπάρχουν και χειρότερα” και να συμβιβαστεί με την αθλιότητά του. Να σοκαριστεί και να δακρύσει μέχρι να πέσουν οι επόμενες εικόνες με τις, λόγω επαγγέλματος, ομορφοποιημένες να πλένουν τα πόδια τους στην Μύκονο.


Ο θρίαμβος της αναισθησίας, της υποκρισίας και του κρετινισμού σε όλο του το μεγαλείο.
Όμως η άρχουσα τάξη και τα όργανά της ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν, αφού κατέχουν άριστα την ικανότητα της λουμπενοποίησης και χειραγώγησης των μαζών.


Αυτές οι εικόνες φωνάζουν στο άτομο «κοίτα τι συμβαίνει εκεί, μακριά» και το άτομο ξεχνά ότι ματωμένα και νεκρά παιδιά υπάρχουν και στον τόπο του, πάρα πολλά, σαν αποτέλεσμα πολιτικών των πουλημένων κυβερνήσεών του. Ο υπολειτουργών εγκέφαλος του Έλληνα τηλεθεατή «συγκινείται» από την εικόνα του δυστυχισμένου παιδιού της Συρίας (θύμα δήθεν του “χασάπη Άσαντ” σε κάθε περίπτωση) και ξεχνά ότι, από τότε που άρχισαν οι πολιτικές λιτότητας στην χώρα του, έχει αυξηθεί η βρεφική θνησιμότητα κατά 43% και οι γεννήσεις ελλιποβαρών βρεφών κατά 19% από τότε που άρχισαν οι πολιτικές λιτότητας. Τα υποσιτιζόμενα παιδιά στην Ελλάδα ανέρχονται περίπου στις 600.000, σύμφωνα με στοιχεία της UNICEF (*).


Αυτές οι εικόνες συσπειρώνουν το πιο καθυστερημένο μέρος του πληθυσμού στην εκάστοτε κυβέρνηση «για να μην πάθουμε τα ίδια με τους άλλους». Είναι ένας παλιός, καθόλου πρωτότυπος τρόπος στροφής της εξηλιθιοποιημένης μάζας στον συντηρητισμό και λειτουργεί πάντοτε όταν το επίπεδο συνείδησης της πλειοψηφίας είναι χαμηλό.


Οι εικόνες αυτές «στολίζουν» κι ενδυναμώνουν την προσπάθεια επίρριψης των ευθυνών «στον άλλο». Είναι ενταγμένες στην προσπάθεια διαφόρων συμφερόντων να πείσουν ότι δεν φταίει η υπάρχουσα πολιτική και οι σύμμαχοί της, αλλά οι αντίπαλοι.


Σύμφωνα με την θεωρία των εξαρτημένων αντανακλαστικών, η συνεχής επανάληψη ενός ερεθίσματος αμβλύνει τις αντιδράσεις. Με την συνεχή δημοσίευση εικόνων καταστροφής και θανάτου, το άτομο παύει να αντιδρά σε αυτά. Αναισθητοποιείται απέναντι στον πόνο των ανθρώπων και, παρά πέρα, στον πόνο κάθε ζώσας ύπαρξης. Θεωρεί σαν “κανονικές” τις απάνθρωπες πολιτικές και πρακτικές – κι αυτό είναι το επιδιωκόμενο από την κάθε κυβέρνηση που υπηρετεί ανάλογες πολιτικές.


Στο αρχαίο θέατρο θεωρούταν «ύβρις» και απαγορευόταν επί ποινή θανάτου να επιδεικνύονται νεκροί στην σκηνή. Η αιτίες της απαγόρευσης ήσαν, αφ’ ενός ο σεβασμός στους νεκρούς και, αφ’ ετέρου, η προφύλαξη των θεατών από την άμβλυνση των αντανακλαστικών τους απέναντι στο έγκλημα και την διαφθορά. Σήμερα, η επίδειξη ακρωτηριασμένων και νεκρών σωμάτων έχει μπει – και αυτή – στην υπηρεσία της σκοπιμότητας των σιχαμένων εκμεταλλευτών, η οποίοι, εδώ και πολλά χρόνια, οφείλουν την ύπαρξή τους μόνο στην αποβλάκωση των ιστορικών εχθρών τους. Όμως η ιστορία έχει δείξει ότι η αποβλάκωση των μαζών είναι πάντα πρόσκαιρη.


(*) Η ΕΛΣΤΑΤ δημοσιεύει τέτοιου είδους στοιχεία κάθε τρία χρόνια, ενώ για την τιμή της πατάτας ενημερώνει ακαριαία.
Πηγή στοιχείων για την βρεφική θνησιμότητα και τα ελλιποβαρή βρέφη: The Lancet. UK medical journal.

 Πηγή: δρομος ανοιχτος

Φορολογικές δηλώσεις στα πέτρινα χρόνια των μνημονίων

Του Παύλου Δερμενάκη

Φτωχοποιούνται… οι φτωχοί και η μεσαία τάξη, ενισχύονται οι οικονομικά εύρωστοι και η ελίτ

Όπως προκύπτει από τα δημοσιεύματα των εφημερίδων «Η Καθημερινή» και «Το Βήμα» της περασμένης Κυριακής, δόθηκαν σε επιλεκτική δημοσιότητα τα στοιχεία των φορολογικών δηλώσεων για το έτος 2016 (εισοδήματα 2015). Αξίζει δε να σημειωθεί ότι τα στοιχεία που δημοσιεύουν οι δύο εφημερίδες δεν είναι τα ίδια και σε ορισμένα σημεία υπάρχουν μεγάλες διαφορές.

Το «παιγνίδι» με την επιλεκτική δημοσιοποίηση των στοιχείων για τη φορολογία εισοδήματος δεν είναι καινούργιο. Διαρκεί όσο και τα μνημόνια. Το τελευταίο «Στατιστικό Δελτίο Φορολογικών Δεδομένων» αφορούσε τις δηλώσεις 2011 (εισοδήματα 2010), δηλαδή το έτος έναρξης (2010) των μνημονίων. Έκτοτε αυτή η αναλυτική έκδοση του υπουργείου Οικονομικών, με την πληθώρα των στοιχείων, δεν ξαναείδε το φως της δημοσιότητας καθώς στα επόμενα, μετά το 2010, έτη μεγάλωνε η φτωχοποίηση του λαού. Μην αναζητήσουμε λοιπόν τους λόγους, είναι προφανείς.

Υπάρχει όμως και το κωμικοτραγικό στην υπόθεση που αφορά την παρούσα κυβέρνηση της «αριστεράς». Στις 4/9/2014, 20 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ως αξιωματική αντιπολίτευση, είχαν καταθέσει «Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων» στη Βουλή, ζητώντας από την τότε κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου τη δημοσιοποίηση των σχετικών φορολογικών στοιχείων μετά το 2011, επικαλούμενοι ότι «ο κάθε πολίτης έχει δικαίωμα στην πληροφόρηση φορολογικών δεδομένων για να βγάλει τα συμπεράσματά του». Σήμερα οι ίδιοι, κάποιοι μάλιστα που υπέγραψαν τη σχετική ερώτηση όπως η κα Ολγα Γεροβασίλη, τώρα υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης, συνεχίζουν να κάνουν τα ίδια ακριβώς με τους προηγούμενους…

Αν και δεν διαθέτουμε τα πρωτογενή στοιχεία, αφού η κυβέρνηση δεν έχει φροντίσει μέχρι σήμερα να τα δώσει στη δημοσιότητα, θα προσπαθήσουμε, μέσω της περιορισμένης και όχι ασφαλούς-σωστής πληροφόρησης από τις εφημερίδες, να καταλήξουμε σε κάποια συμπεράσματα.

Η φοροεπιδρομή που έχει συντελεστεί στα χρόνια των μνημονίων και τα αρνητικά αποτελέσματα των μνημονιακών πολιτικών αποτυπώνονται ανάγλυφα και στις φορολογικές δηλώσεις, ιδιαίτερα όταν γίνεται σύγκριση με το παρελθόν.

Μείωση εισοδημάτων και αύξηση φόρων

Το σύνολο των εισοδημάτων που δηλώθηκαν το 2016 ήταν μικρότερο κατά 23 δισ. ευρώ (-23,5%), συγκριτικά με το 2011. Η μείωση των εισοδημάτων προκύπτει από τις εισοδηματικές κατηγορίες 20.001-100.000 και έχουν άμεση αρνητική επίπτωση στα φορολογικά έσοδα.

Παρά τη μείωση των εισοδημάτων τα φορολογικά έσοδα αυξήθηκαν λόγω της συνολικής αύξησης των φορολογικών επιβαρύνσεων (μείωση αφορολόγητου, αυξήσεις συντελεστών φόρου). Από 7,3 δισ. ευρώ το 2011, σε 8,2 δισ. το 2016 (+12,3%). Μόνο για το 2016, έναντι του 2015, οι επιπλέον φόροι ήταν 400 εκατ. ευρώ όταν τα δηλωθέντα συνολικά εισοδήματα ήταν αυξημένα μόλις κατά 300 εκατ. ευρώ!!!