⏚

με τον φόβο να μην πέσει στο κεφάλι μας ο ουρανός,

έφυγε η γη κάτω απ΄τα πόδια μας

☮

κατράμι πίσσα η νύχτα να κολλάς 

▲▼

παράθυρο το όνειρο ανοιχτό στον ουρανό κι η πόλη πόρτα που έκλεισε 

taksim

Στο δρόμο για τη Μανωλάδα

κι ακούγοντας τη θεωρία των δύο άκρων

της κοινής γνώμης πιάστηκε η μέση 

sea θρου

άσπρα νησιά του αιγαίου ξαπλωμένα σε σελίδες συγκινητικές μιας καλλιεπούς αφήγησης έκαιγαν κάτω από τον ήλιο, ενώ μεσήλικες αρσενικοί ολοκλήρωναν με επιτυχία την ανάγνωση στην αμμουδιά και μίλαγαν με στόμφο, έτσι όπως κάνουν οι αυθεντίες των γραμμών και των γραμμάτων,  αυξάνοντας τις λίστες των ευπώλητων. και είναι ό,τι πρέπει για να πεθάνει κανείς από ηλίαση, απλώνει τα φτερά του το όνειρο, αποδημεί η λέξη από το χαρτί και να, βυθίζεται, σκιά μεταναστευτικών πουλιών η ανάγκη μας και μεγαλώνει.
ξένοι μη μας αφήνετε μόνους με τους έλληνες, 
από τη μεριά της θάλασσας ακούγονταν οι βάρκες.

κέντρα φυλλοξενίας

 φρούδα η φλούδα της ελπίδας 

 και τα νεράντζια της Αθήνας τοξικά.

 τι κι αν το λάμδα προηγείται; μάταια.

 το ρο που έχει μέσα του ο καρπός πικρίζει.

οι τίτλοι λένε πουλιά

όλη τη νύχτα  δεμένοι
τα πόδια μας κουβάρι
σ΄ένα τοπίο σκοτεινό
αριστερά του κόσμου
κάπου στην Αχαρνών
δίπλα στην Πανεπιστημίου
εδώ είναι ό,τι έχουμε
για σένα τώρα
αιτήσεις, λίστες, ποσοστά, στατιστικές
νύχτες του χρόνου της σιωπής
σε απευθείας  μεταδόσεις
στενεύουν επικίνδυνα τα περιθώρια
σχεδίαζαν να φύγουν
με όσα ελάχιστα
πριν το ξημέρωμα
οι τίτλοι λένε πουλιά
ξέρεις αυτά τα πράγματα συμβαίνουν
εκεί μακριά
εδώ όπως πάντα
ινκόγκνιτο όλα
με παπούτσια που τρέχουν
σε πόλεις εξαφανισμένες
πρωϊνά ατέλειωτα

περιμένουν να πεθάνουμε.

εν αναμονή του καύσωνα

Stencil graffiti (Aθήνα, Σύνταγμα)

ο καθιστικός κόσμος των εγγαστρίμυθων
προστατευμένος από τις επιδράσεις του δρόμου
επιστρέφει στον εαυτό του
την ίδια του την εικόνα.

(παίζοντας με τον Ντεμπόρ)

ακόμα και η παρωδία θέλει *τέχνη*

Όλοι εμφανίζονται όταν έρθει η σειρά τους πιάνουν το κέντρο κι αρχίζει το γύρισμα ψοφάει ο κόσμος να τους δει σχεδόν δεν χρειάζεται σκηνικό ούτε φωτιστικά εφέ και τέτοια χωρίς να ξέρουν λέξη πλησιάζουν περνούν κι απομακρύνονται μη ξεχνάμε πως είμαστε στη χώρα της περιπέτειας για όλα τα γούστα κανείς δεν ξέρει ποιος θα΄ναι ο τυχερός πολύ δυνατό φως και φαίνονται όλα εδώ ένα χέρι εκεί ένα όνειρο που κάποιος άλλος ονειρεύτηκε μια χαμένη παράσταση αόρατος θίασος εφιάλτες τη νύχτα κεντάει και το χέρι του καίγεται ωραία όλα αυτά αλλά και λοιπόν; να δεις κάτι στην τηλεόραση να που αισθάνεσαι κιόλας καλύτερα γέμισε νερά η οθόνη πιράνχας ανακατασκευάζουν τον κόσμο σύμφωνα με το όραμά τους τα μάτια σου άρχισαν να κοκκινίζουν Σόμπολο τρώνε θαρρείς πως έχουνε χορτάσει αρκετά;Πάμε; έξω είναι άνοιξη δε πα να όργωσες τον κόσμο δεν θα γυρίσεις πίσω ποτέ εκεί που ήσουν έμεινες με ό,τι απόμεινε από σένα.

κουίζ

Ποιος/α ανακάλυψε τη σχέση τηλεόρασης και ψυχοτρόπων, λέγοντας ότι μπορούμε να κερδίσουμε μια τηλεόραση LSD ;

Α: Ελεονώρα Μελέτη

Β: Ελευθέριος Οικονόμου

Γ: Γιάννης Δικόπουλος

Δ: Μιχάλης Χρυσοχοΐδης

Κρίμα που ο Nikollas Todi δεν μπορεί να απαντήσει.

άσπρισαν τα μάτια μου

"Μαύρισε το μάτι μας με τόσους μαύρους!",
δήλωσε ο +άνθιμος+ στον πρετεντέρη
και εννοούσε τους μετανάστες της πλατείας ομόνοιας.
"Θα γεμίσουμε με παραρτήματα της Αλ Κάιντα!"

Κλάσικ χριστιανική θεοκρατία ανπλάγκντ!

BRB

ξυπνάς μέσα μου τον έλληνα

"ΕΡΑΨΑΝ" ΣΕ ΚΑΘΙΣΜΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΝΕΑΡΟ ΑΦΓΑΝΟ

(η ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει-

απαγορεύονται τα μισόλογα και οι στρογγυλεύσεις)

στεγνά και ανερυθρίαστα

Stencil graffiti (Αθήνα,Ερμού)

Ο έρωτας δεν αξίζει παρά μόνο σε μια προεπαναστατική περίοδο, θυμήθηκε τον Γ.Ντεμπόρ και της είπε, προσπαθώντας να συγκρατήσει όσο γινόταν τη χαρά του.

Η τελευταία αυτή φράση την άφησε σκεπτική. Αν και είχε υποσχεθεί να μην ενδώσει στο κατεστημένο των Εξαρχείων, θριαμβεύοντας τέλος επί της συκοφαντίας, παραδόθηκε στον έρωτά του.
Καρπός αυτού του έρωτα μες στην κενή χλιδή των Χριστουγέννων και χάρη στις ακάματες προσπάθειες του κουκουλοφόρου, το καινούργιο της βιβλίο. Βασική του ιδέα, μακριά από ρεβανσισμό και ουδετερότητα, "το απόλυτο ηθικό κενό της εποχής των εικόνων, όπου η πραγματικότητα υποκαθίσταται από την απεικόνισή της".
Η επιμονή της μνήμης; Τα καπρίτσια μιας νύχτας; Σύμφωνοι, είπε, στεγνά και ανερυθρίαστα, με μια έντονη απόλαυση ματαιοδοξίας. Όλα μυρίζουν χρήμα. Ο συλλογισμός αυτός την έκανε πιο ψυχρή και υπολογιστική απ΄όσο ποτέ στη ζωή της.
Ένα μόνο φοβάμαι, του είπε. Τη στιγμή που θα φύγεις και θα είμαι μόνη. Από τη στιγμή εκείνη και μετά δεν θα πω άλλη λέξη.
Είμαι και είσαι κι όμως δεν μπορώ να πω ότι είμαστε, έδωσε την απάντησή του κι έφυγε τρέχοντας για το ρεσάλτο.

Ψεύτικα είδωλα του καιρού μας,
ποια μίζερη ανάγκη τα γεννάει;

το πλοίο άδειο

Και είχε μια λιακάδα θαύμα,

ταίριαζε πολύ με τη συζήτηση...

παράξενο- σε μας άρχισε να βρέχει.

Κόλπο της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, είπαμε

και ησυχάσαμε.

Όχι, δεν είναι η βροχή που μας μελαγχολεί.

Είναι η θάλασσα που πνίγει.

[...]
Προς το συμφέρον του κεφαλαίου είναι να διατηρεί την ανεργία υψηλή, γιατί έτσι συντηρείται ένα κλίμα ξενοφοβίας (''το πλοίο είναι γεμάτο'' ήταν το αντιμεταναστευτικό σύνθημα τη δεκαετία του ’30) που επιτρέπει στο κράτος να συνεχίζει την ευγονική διαχείριση, με επίσημη δικαιολογία τα δημογραφικά δεδομένα (''το πλοίο είναι άδειο'').

[περισσότερα εδώ]

στην κοινωνία των αγγέλων

stencil graffiti (Aθήνα, Αιόλου)

*

Τον είδα να πλαγιάζει
με ό,τι του απέμεινε
μια σκοτεινή φωτιά στον ουρανό
πάνω από θάλασσες αποκαΐδια
να κυνηγάει τον θάνατο στα κρατητήρια
κάτω από σύννεφα στάχτης να βυθίζεται
στο φως της μέρας της επόμενης
σαν άστρο να κυλάει-
να μη φοβάται να ραγίσει το όνειρο.
Δεν έπρεπε να επιφέρει
καμιά νόμιμη συνέπεια
η ελπίδα του.
Μέθυσε από έναν εφιάλτη.

"δημοκρατία και πυγμή"

graffiti (Αθήνα, Κεραμεικός)

5 ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ

50 ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η λίστα του θανάτου συνεχώς μεγαλώνει.

Η δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ ήταν η τελευταία σε ένα μακρύ κατάλογο του αίματος.

Πέντε μετανάστες δολοφονήθηκαν από μπάτσους και λιμενικούςτον τελευταίο χρόνο στην Ελλάδα.

Πάνω από πενήντα άνθρωποι έχουν δολοφονηθεί μόνο την τελευταία δεκαετία: από ''τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις'', ''αδιευκρίνιστες συνθήκες'', ''παθολογικά αίτια'', ''ανεξήγητες αυτοκτονίες'', τη ''δίκαια οργή νοικοκυραίων''.
Σε αυτόν τον αριθμό δεν περιλαμβάνονται οι δολοφονίες λόγω έλειψης μέτρων ασφαλείας σε εργασιακούς χώρους (13 μετανάστες νεκροί μόνο για τα ολυμπιακά έργα).
Σε αυτόν τον αριθμό δεν περιλαμβάνονται οι νεκροί από νάρκες ή πνιγμούς στον Έβρο ή στο Αιγαίο.
Σε αυτόν τον αριθμό δεν περιλαμβάνονται οι νεκροί σε ανταλλαγές πυροβολισμών με αστυνομικούς, παρόλο που σε πολλές περιπτώσεις οι ''νόμιμες άμυνες'' δεν ήταν παρά εν ψυχρώ εκτελέσεις.
Σε αυτό τον αριθμό περιλαμβάνονται απλά ξεκάθαρες δολοφονίες...

O κατάλογος του αίματος

9/10/2009: Πεθαίνει ο Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ που ξυλοκοπήθηκε μετά από εισβολή 15 μπάτσων σε χαμόσπιτο πακιστανών εργατών, 26 Σεπτέμβρη, στη Νίκαια.

4/8/2009: Αυτοκτόνησε στα κρατητήρια του Αστυνομικού Τμήματος Χερσονήσου 29χρονη από την Αλβανία, για να μην απελαθεί

27/7/2009: Πεθαίνει ο κούρδος μετανάστης Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ, ο οποίος νοσηλευόταν σε κατάσταση «φυτού», μετά από ξυλοδαρμό του από λιμενικούς στην αποβάθρα του λιμανιού της Ηγουμενίτσας, στις 3 Απριλίου 2009.

23/3/2009: Πεθαίνει ο 24χρονος Μαζίρ, ο οποίος, την 6η Δεκεμβρίου, είχε βρεθεί αναίσθητος στο χαντάκι του Βοτανικού, μόλις 600 μέτρα από τη Διεύθυνση Αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη και παρέμενε σε κωματώδη κατάσταση στην εντατική.

3/1/2009: Ο Χουσεΐν Ζαχιντούλ, πρόσφυγας από το Μπαγκλαντές χάνει τη ζωή του στο γνωστό ρέμα της Πέτρου Ράλλη.

24/10/2008: Στο ρέμα της Πέτρου Ράλλη βρέθηκε νεκρός ο πακιστανός Μοχάμεντ Ασράφ, έπειτα από βάρβαρη καταδίωξη αστυνομικών στην Υποδιεύθυνση Αλλοδαπών.

12/7/2008: Αυτοκτόνησε 48χρονος Γεωργιανός στο κελί του, στις φυλακές Κασσάνδρειας Θεσσαλονίκης, για να μην απελαθεί.

22/2/2008: O σουδανός Abdukarim Yahya Idris δολοφονείται στην περιοχή της Ομόνοιας μετά από ξυλοδαρμό από τρεις αστυνομικούς της άμεσης δράσης.

8/11/2007: Ο Ίλμι Λατές, 45 χρονών και πατέρας 5 παιδιών, εντοπίζεται από μπλόκο συνοριοφυλακής λίγο έξω από το χωριό Λεβαία, πυροβολείται πισώπλατα σχεδόν εξ’ επαφής και πέφτει νεκρός.

8/11/2007: Πακιστανός κρατούμενος των αγροτικών φυλακών Κασσάνδρας βρέθηκε απαγχονισμένος στο κελί του. Σε βάρος του εκκρεμούσε δικαστική απόφαση απέλασης.

11/10/2007: Αφγανός κρατούμενος, 27 χρονών, βρέθηκε απαγχονισμένος στο κελί του στον Κορυδαλλό.

18/8/2007: Δολοφονείται στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης ο 25χρονος νιγηριανός Τόνυ Ονούοχα.

15/4/2007: Βρίσκεται απαγχονισμένος στο κρατητήριο Τμήμα Νέων Λιοσίων ο 20χρονος Λεωνίδας Καλτσάς, αλβανικής καταγωγής.

28/3/2007: Ο 16χρονος πολωνός Ματιέα Ντομίν, κρατούμενος στις φυλακές Αυλώνας, αυτοκτονεί στο ψυχιατρείο του Κορυδαλλού.

21/11/2006: Ένας μετανάστης από το Μαγκρέμπ νεκρός μετά από κράτηση στο Αστυνομικό Τμήμα Ομόνοιας

Οκτώβρης 2006: Οι ελληνικές Αρχές κατηγορούνται ότι έριξαν στη θάλασσα περίπου σαράντα μετανάστες χωρίς χαρτιά, από τους οποίους τούρκοι λιμενικοί περισυνέλεξαν στα ανοιχτά του Καράμπουρουν της Σμύρνης έξι πτώματα και 31 διασωθέντες.

13/2/2006: Πάτρα. Ένας δεκαπεντάχρονος αφγανός πρόσφυγας σοβαρά κακοποιημένος από λιμενικό και ένας εικοσιενάχρονος που συμμετέχει στο επεισόδιο πέφτει νεκρός κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.

5/2/2006: Νεκρός, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, μετανάστης από το Ιράν στο αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας.

1/1/2006: Ρέθυμνο. Δολοφονείται μέσα στο σπίτι του από παρέα νεαρών Ελλήνων (που νωρίτερα είχε τσακωθεί με άλλη παρέα αλβανών νεαρών) με 17 μαχαιριές στο κεφάλι, το θώρακα, την πλάτη, τα χέρια και τα πόδια ο 18χρονος Έντισον Γιαχάι (ο οποίος, σημειωτέον, δεν είχε καμιά σχέση με το επεισόδιο).

11/4/2005: Λαμία. Νιγηριανός μετανάστης βρέθηκε νεκρός μέσα στο αστυνομικό τμήμα. Ο δολοφονημένος μετανάστης θάφτηκε χωρίς να γίνει ιατροδικαστική εξέταση.

4/9/2004: Μετά τον αγώνα των εθνικών ομάδων Ελλάδας - Αλβανίας ξεσπά πογκρόμ εναντίων των αλβανών μεταναστών στην Αθήνα, στην Θεσαλονίκη, στη Λάρισα, στο Κιλκίς, στην Ηλεία, στην Καβάλα, στη Ζάκυνθο, στα Ιωάννινα, στην Πάτρα, στην Κέρκυρα, στην Πάρο, στο Ρέθυμνο, στην Καλαμάτα, στο Βόλο, στη Ρόδο ... σε όλες σχεδόν τις περιοχές της Ελλάδας όπου ζουν αλβανοί μετανάστες. Στη Ζάκυνθο, o 20χρονος αλβανός μετανάστης Γκραμός Παλούσι έπεσε νεκρός από τη μαχαιριά του Παναγιώτη Κλαδή και άλλοι δύο βρίσκονται στο νοσοκομείο.

11/8/2004: Ο Λουάν Μπερντελίμα, 36 ετών, οικονομικός μετανάστης από την Αλβανία, έχασε τη ζωή του επειδή είχε την ατυχία να βρεθεί στο δρόμο κάποιων εγχώριων νταήδων.

13/3/2004: Πέθανε στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Βύρωνα όπου εκρατείτο για να απελαθεί o τριανταεξάχρονος πολωνός Γιαντέους Κότσεβα.

13/1/2004: O 42χρονος Μοχάμετ Χαμούτ από τη Συρία πεθαίνει από “παθολογικά αίτια” ενώ κρατούνταν από την Αστυνομία Ρεθύμνου, με εμφανή τα σημάδια κακοποίησης σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση.

23/09/2003: Θανάσιμος πυροβολισμός του 18χρονου αλβανού Βούλνετ Μπίτιτσι 18 ετών από συνοριοφύλακες στην Κρυσταλλοπηγή.

2/11/2002: Θανάσιμος πυροβολισμός κατά αλβανού 32 ετών από συνοριοφύλακες στην Καστοριά.

1/12/2001: Συνοριοφύλακες πυροβολούν εναντίον δύο νεαρών αλβανών σε παραμεθόριο χωριό της Θεσπρωτίας, ο ένας πέφτει νεκρός.

21/11/2001: Ο αστυφύλακας Γιάννης Ριζόπουλος δολοφονεί στην πλατεία Αμερικής τον 20χρονο Gentjan Celniku, μετανάστη από την Αλβανία.

29/4/2001: Αυτοκτόνησε στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος της Κω ο 38χρονος πολωνός μετανάστης Μπουρντάκι Ταβέους. Βρέθηκε κρεμασμένος στο κελί του ενώ είχε συλληφθεί γιατί μπήκε παράνομα στη χώρα και περίμενε -επί μήνες- την απέλασή του.

1/8/2001: Ο τούρκος Ο. Πάζιλ δολοφονείται από λιμενικούς στη θαλάσσια περιοχή της Κω.

4/06/2001: Ο 15χρονος αλβανός Afrim Salla, πυροβολήθηκε και έμεινε παράλυτος από τη μέση και κάτω, όταν-όπως ισχυρίστηκε η ΕΛ.ΑΣ.- το όπλο του συνοριοφύλακα εκπυρσοκρότησε τυχαία όταν σκόνταψε.

13/2/2001: Ο 47χρονος ρουμάνος Κονσταντίν Κατούρ πεθαίνει στα κρατητήρια αστυνομικού τμήματος, παρά το βαρύ τραυματισμό του δεν μεταφέρεται σε νοσοκομείο.

23/11/2000: Εκτελούνται εν ψυχρώ δυο νεαροί αλβανοί (Τσαβαχίρ Κατσάνι, 22 ετών και ο 15χρονος ομοεθνής του, Ριον) από έλληνα οπλοφόρο στο χωριό Γαλάτιστα Χαλκιδικής.

1/11/2000: Ο αλβανός Bledar Qoshku (23 ετών), σκοτώθηκε- όπως ισχυρίστηκε η ΕΛ.ΑΣ.- κατά τη διάρκεια ανταλλαγής πυρών, αλλά το όπλο που φερόταν να έχει μαζί του δεν βρέθηκε ποτέ.

10/8/2000: 20χρονος αλβανός δολοφονείται από συνοριοφύλακες στην Ιεροπηγή Καστοριάς.

14/6/2000: Συνοριοφύλακες πυροβολούν και σκοτώνουν μετανάστη στον Έβρο.

25/7/2000: 22χρονος μετανάστης δολοφονείται από αξιωματικό του στρατού στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

15/6/2000: Ο συνοριακός φρουρός Γ. Πιστόλας σκοτώνει τον 25χρονο πακιστανό Γιοβάλ Μπατζάρ στον οικισμό Μεγάλο Δέρειο Εβρου.

27/4/2000: Ένας ανήλικος αλβανός κρατούμενος δολοφονείται από αστυνομικό, με μια σφαίρα στον τράχηλο, κατά τη διάρκεια εξέγερσης στις Φυλακές Αυλώνας.

25/3/2000: Ο 17χρονος Νίκος Λεωνίδης, πρόσφυγας από τη Γεωργία, δολοφονείται από τον ασφαλίτη Ατματζίδη στη Θεσσαλονίκη.

Στις 21 και 23 Οκτώβρη 1999 ο 23χρονος φύλακας της ΕΡΤ, Π.Καζάκος πυροβολεί αδιακρίτως εναντίον μεταναστών. Σε ότι αφορά τα θύματα, νεκρός ο Κόφι Τόνι από τη Γκάνα, ο 30χρονος αιγύπτιος Σάαντ Αμπντελχαντί αποκτά υψηλή παραπληγία, ενώ ο 25χρονος κούρδος Χιντίρ Σερίφ παραμένει παραπληγικός από την μέση και κάτω. Η κατάσταση των υπολοίπων 4, του κούρδου Ρασούλ Ποσέφ, του πακιστανού Αχμέτ Νασάρ, του νιγηριανού Τίμοτι Αμπντούλ και του Μοχάμεντ Ντατνόν από το Μπαγκλαντές είναι κάπως καλύτερη.

7/4/1999: Αλβανή δολοφονείται από μεθοριακή περίπολο της ΕΛΑΣ στα σύνορα με τη γιουγκοσλάβικη Μακεδονία.

18/3/1999: Στην Καστοριά μεταβατικά αποσπάσματα της αστυνομίας δολοφονούν τον 20χρονο αλβανό Λάντι Πέπα.

13/3/1999: Στην Κοζάνη ο αστυφύλακας Αθανάσιος Καναβάς σκοτώνει τον αλβανό Αρμπέν Βεζί.

Νοέμβριος 1998: Ο Α.Γκουγκούσης σκότωσε τον 20χρονο Αλβανό Α.Χοξολί, επειδή προσπάθησε να του κλέψει ένα άλογο. Κατόπιν μαζί με συγγενείς του επιχείρησε να κρύψει το πτώμα.

23/10/1998: Θεσσαλονίκη. Ο 17χρονος σέρβος μαθητής Mάρκο Mπουλάτοβιτς πυροβολείται στην καρδιά από τον αστυνόμο Βαντούλη γιατί θεωρήθηκε ¨ύποπτος για κλοπή¨.

Οκτώβριος 1998: Πεθαίνει στα κρατητήρια του Mελιγαλά ο πολωνός Σμπόμπεκ Mιέσιτς, καθώς η αστυνομία παρά τη ρητή εντολή της γιατρού αρνήθηκε να τον μεταφέρει σε νοσοκομείο.

15/6/1998: Στα Mέγαρα δολοφονείται από αστυνομικούς νεαρός άντρας από την Αλβανία.

5/6/1998: Ο 28χρονος Mπόκαρι Mπάχο πέφτει νεκρός από «τα εκφοβιστικά πυρά» μεθοριακής περιπόλου.

Απρίλιος 1998: Δολοφονείται ''για ασήμαντη αφορμή'' ο Nιγηριανός μικροπωλητής Ουσέ Ογκμπουέφι. Ο δολοφόνος του Ε.Κυριόπουλος και οι συνεργοί του αρνούνται πεισματικά να δηλώσουν μεταμέλεια για το έγκλημά τους.

( πηγή:Clandestina)

[...try not to think of fascism. I tried, but it really didn't work!]

Azadi-Azadi

Azadi- Azadi,
που στα Αφγανικά θα πει:
Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α .

NO BORDER CAMP

γυάλινοι τοίχοι

Stencil graffiti (Aθήνα,Κεραμεικός)

Και καθώς πάμε χέρι-χέρι,

όλα φαίνονται όπως πραγματικά είναι.

"Δεν υπάρχει κανείς να πάει στον Παράδεισο

και δεν μένει πια στην Κόλαση κανείς",

είχες πει,

μα εγώ ονειρεύτηκα

διακοπές μέσα στην πόλη.

Ο Τόπος της Εξορίας

Stencil graffiti (Αθήνα-Καπνικαρέα)
*

Oι πρόσφυγες, όπως έγραψε ο Μπέρτολντ Μπρέχτ

στο ποίημα Die Landschaft des Exils

(O Tόπος της Εξορίας),

είναι..."προάγγελος κακών μαντάτων".

"...Εξετάζουν ριζικά την υπόστασή μας...γιατί την αμφισβητούν, μας θυμίζουν τη σχέση μεταξύ της γυμνής ζωής, της βιολογικής ύπαρξης και της υπόστασης του πολίτη, αμφισβητούν τη σχέση μεταξύ ανθρώπου και πολίτη, την εκθέτουν εκ νέου στο φως, εκθέτουν στο φως την απογύμνωση".

Oι ντόπιοι δηλαδή εισπράττουν από τους μετανάστες την ευθραυστότητα των σύγχρονων συνθηκών που οι δεύτεροι καταδεικνύουν. Την ανεπάρκεια της ιδιοκτησίας, της εθνικότητας, της ίδιας της ιδιότητας του πολίτη.

το αμίλητο νερό

Κι ενώ καίγεται η Πάτρα, κάποιοι ήπιαν το αμίλητο νερό.

Σ΄αυτόν τον διάφανο κόσμο, η μαμά-Eλλάδα δεν είναι διαθετειμένη να κάνει καμιά έκπτωση στο έργο της. Πάντα έτοιμη να κάψει,να σκοτώσει,να εκμεταλλευτεί. Η σκηνική της ευγένεια, εν ονόματι της τάξης και της κανονικότητας, μας στιγματίζει με απόλυτη ακρίβεια.

Οι δρόμοι μας βγάζουν παντού.Στο τέρμα θα φτάσουν οι πιο τυχεροί ή οι πιο άτυχοι;

ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

"Ο συγκεκριμένος καταυλισμός είχε βρεθεί στην αιχμή του δόρατος, γιατί πολλοί Έλληνες τον θεωρούσαν αντιαισθητικό για τους ίδιους αλλά και για τους τουρίστες που καταφθάνουν από την Ιταλία".

Με αυτά τα λόγια περιγράφει το BBC τη στάση των Ελλήνων όσον αφορά τον προσφυγικό καταυλισμό στην Πάτρα.

"Η κατεδάφιση του καταυλισμού μεταναστών στην Πάτρα αποτελεί μία ακόμη απόδειξη για την όλο και πιο σκληρή πολιτική που υιοθετεί η ελληνική κυβέρνηση για το μεταναστευτικό."

(περισσότερα ...εδώ )