ρυθμιστικές βαλβίδες

ο καιρός θα΄ταν όμορφος

σαν τους βιετκόνγκ ανασαίνεις με καλάμι
και ποτάμια θα σας φτιάξουμε 
ασφυξίας
τα παιδιά αν δεν τρώγανε σκουπίδια
τι θα΄κανες στ΄αλήθεια τώρα στη μόρια, φο μι τσιν;

ένα γέλιο θα σας θάψει

στην πόλη που οι τοίχοι έχουν αυτιά και τα αυτιά σας τοίχους, ένα μικρόφωνο συνάντησε ένα σπρέι. φύγε από μένα μακριά, φοβάμαι μη βαφτώ- απ΄το μικρόφωνο ακούστηκε μη θαφτώ. και γέλασε το σπρέι.

σόλοικο

και ξαφνικά έπρεπε κάπου να πάει, αφού δεν ήταν εκεί. έχουν τόσα πολλά καταναλωθεί σε μια εικόνα δόλωμα που έχει παράξει όλους τους χρόνους μαζί σε μια στιγμή.

πέστροφες από τον ουρανό

κατάστημα κράτησης, κέντρο ψυχικής υγείας, πολιτιστικό πάρκο, θέατρο επιχειρήσεων, φυλακτικό προσωπικό, εκπρόσωπος τάφου, δομή φιλοξενίας, περίπτερα βρεφών, επιχείρηση σκούπα, μαξιλάρι ρευστότητας, κλίμα ανασφάλειας........η φάση είναι: δεν εμπιστεύεται τις λέξεις. στη φράση αυτή οι λέξεις χαίρουν άκρας εμπιστοσύνης.

πώς η καρδιά μας έφτασε στο μάτι

δεν είναι σκηνή από ταινία του αγγελόπουλου. ούτε σκυλί σε ποίημα που αλυχτάει. τούτος ο κόκκινος λεκές το νέο δέρμα έγλειψε του πιο ακριβού σου όνειρου. το καλοκαίρι συνεχίζει από εκεί που σταμάτησες. προς τα ανοιχτά χαράσσοντας χρόνους τετελεσμένους. ζητείται οικόπεδο στο μέλλον με θέα τη θάλασσα. καθρέφτης στον ορίζοντα ο ουρανός φωτιά χωρίς περίφραξη.τρέχουν οι λέξεις δεξιά και αριστερά να σωθούν απ΄τον καπνό. πώς γίνεται όλα να έχουν ειπωθεί και τίποτα να μην ακούστηκε; στήνουν αυτί κι αυτοί που δεν μιλάνε. ούτε το δάσος βλέπουμε ούτε το δέντρο. παγιδευμένο βλέμμα που τα βράχια ρουφάει. καινούρια μέρα άνοιξε τα βλέφαρά της να ρίξει στα μάτια στάχτη. γιατί η καρδιά κοιμάται.

όσα δεν δείχνουν οι κάμερες

χειρονομία χαμένη

ποίηση
το αντίτιμο που ταξιδεύει
χέρι με χέρι
μέχρι να ξεθωριάσει
ο ποιητής
πληρώνοντας
το ποίημα

εκτός

μετά την παρουσίαση του βιβλίου, σε πείσμα όλων όσων ήθελαν να ανατραπεί, φτιασιδωμένη η πραγματικότητα πήρε ταξί και πήγε στην κηδεία. πήχτρα οι δρόμοι ως συνήθως, η αριστερά με τους ιστορικούς της περιπάτους, με τις παρελάσεις της η χα. και ο ρουπακιάς έξω, να κρέμεται τσιγκελωτά η είδηση από τα μανταλάκια στις εφημερίδες. έτρεχε το μυαλό της, αυθεντικότητα τι πάει να πει και τι λαϊκό παιδί; αυθεντικό είναι και το ρέψιμο, κάποτε ο τσιτσάνης στη μαλβίνα είχε πει,- ουπς, αυτό δεν έπρεπε να το θυμηθεί. γύρισε σπίτι πτώμα, με μια μπουμπουνιέρα στο χέρι. εδώ και καιρό κόλλυβα δίνουν μόνο στα γαμίσια. έφαγε ένα-ένα τα κουφέτα, άνοιξε το ψυγείο, πήρε μια κόκα- μποϊκοτάζ δεν ήξερε τι πάει να πει, ήθελε τώρα να ρευτεί. άναψε η οθόνη  ░▒▓░▒▓░▒▓░▒▓░▒▓░▒▓

"αυτός ο σουρεαλισμός ΔΕΝ μας ενώνει, μπα-γου-δο, μπο-γδα-νο", φόρτωσε εκεί  έκανε   e n t r y  και  βγήκε.

τι έκανε λέει;

μια κάποια μέρα με κάποια ξηρασία

μια κάποια (με) δίψα για την εξουσία

είπε διαχειριστές του χώρου τους καταληψίες

και τον αναρχικό απεργό πείνας

έκανε παιδί

με τα λόγια πλένονται οι εικόνες

          Shampoo στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
          να εύχεσαι νάναι αφρός ο δρόμος,
          γεμάτος φυσαλίδες, γεμάτος πράσινο τσάι.
          Τα κολλαγόνα και τα γκίνσενγκ, 
          το θυμωμένο συντριβάνι μη φοβάσαι,
          τέτοια στο δρόμο σου χα! κάποτε  θα βρεις,
          αν μεν΄η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
          σιλικόνη το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
          Τα κολλαγόνα και τα parabens,
          τον αφρισμένο Ποσειδώνα δεν χα! θα συναντήσεις,
          και θα τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
          και η ψυχή σου δεν θα τους στήνει εμπρός σου.
          ...........................................................
          Κι αν λιπαρή την βρεις,η Ιθάκη δεν σε γέλασε
          έτσι γεμάτος όγκο που έγινες, με τόση πιτυρίδα,
          ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

απόπειρα

φραγμένα βλέμματα λαμαρίνες κοφτερά στον ουρανό μια κονσερτίνα κουλουριάζεται ακορντεόν στα χέρια σημάδι κόκκινο ουλή ο ήλιος ξεχωρίζεις απ΄τη σκιά σου σκύβεις και με κοιτάς καθώς περνάει ξυράφι από πάνω μας η μέρα

outfits

στις πασαρέλες της άνοιξης
οι λέξεις με τα απλικέ λουλούδια

κάνουν το ντεμπούτο τους
καρφίτσες
τρέσες
 χειροποίητα φτερά
δαντέλες σαρκοβόρες 
 ανοιγοκλείνουν στόματα φερμουάρ 
μάτια κατά παραγγελία κουμπιά
μετριούνται πόντο πόντο με το μαύρο

αυτό είναι το απόλυτο χρώμα
της νέας σεζόν
μπουμπούκια οι σχεδιαστές
ανθίζουν με το χειροκρότημα

ας είναι

πληθυντικός ο ύπνος ο μετά τον έρωτα 
και απόλυτος κάθε φορά στον ενικό του
επικίνδυνο το θείον βρέφος της στύσης τα όνειρα

στήνει στον τοίχο όλες τις παραλλαγές τους

δικό του σώμα, χώμα και νερό
πες μου μια απ΄αυτές τις ιστορίες πάλι
μήπως και κοιμηθώ
μας γκάστρωσε αυτή η σιωπή  
σιγανό νανούρισμα 
μπορείς να δεις
αυτή η σιωπή είναι δεν είναι γκαστρωμένη

αμελέτητα

λένε πως άμα σε μελετάνε σε πιάνει λόξιγκας//με συνοδεία πήρε την επόμενη στροφή//Σύνταγμα και Πανεπιστήμιο//οι σταθμοί κλειστοί//κανονικά πράγματα δηλαδή//οι λέξεις κάτω//τσαλακωμένο χαρτάκι//διαβάζονται με την αφή//έτσι απλά//σε μια ανάποδη σελίδα

• ψωμί στο στόμα κόβει τον λόξιγκα μαχαίρι
• ο επαναστάτης  βαδίζει στην κόψη ενός μαχαιριού
• σαν το πολυακονίσει την κόψη του στομώνει

Gambusia affinis

οι γλυκοαίματοι να προσέχουν τα κουνούπια και τα βαμπίρ!

στο δρόμο η αίθουσα

προσυμφωνημένο σχέδιο ή εκλογική τρικλοποδιά; χάος ή νομιμότητα; εκλογές ή ακυβερνησία; τεχνοκράτες ή πολιτικοί; πτώχευση ή δάνειο; αρχαιοκάπηλοι ή πλιατσικολόγοι; συντεταγμένη ή ανεξέλεγκτη; χρεοκοπία ή λιτότητα; ευρώ ή δραχμή; να ζει κανείς ή να μη ζει;

διλήμματα. είναι εκεί στις πόρτες των θεάτρων. των κινηματογράφων. διλήμματα. εκείνων που μπορούν να πληρώσουν το εισιτήριο για να μπουν:

δεν είναι να απορεί κανείς που ο Άμλετ είναι το αγαπημένο τους έργο. Σ΄αυτό βλέπουν τον εαυτό τους ανυψωμένο στη θέση του ήρωα, "την τραγωδία ενός ανθρώπου που δεν μπορούσε να πάρει απόφαση".

              ψευδαίσθηση οι παράλληλοι που συναντιούνται στον ορίζοντα

ξ

ξύλο,

ξυλεία,

ξυλιά,

ξυλίζω,

ξυλοδαρμός,

ξυλέμπορος,

ξυλοφορτώνω,

ξυλοκοπώ.

ξυλιάζω.

Συνομιλώντας με τον δημοσιογράφο Φ. Κολόμπο, το απόγευμα της 1ης Νοεμβρίου του ΄75, λίγες μόνο ώρες πριν την δολοφονία του, ο Παζολίνι, δίνοντας τον ορισμό της εξουσίας θα πει: «...είναι ένα εκπαιδευτικό σύστημα που μας χωρίζει σε υποτακτικούς κι αφέντες. Ένα και μοναδικό σύστημα που μας εκπαιδεύει και μας διαμορφώνει όλους ανεξαιρέτως, από τα λεγόμενα "κορυφαία διευθυντικά στελέχη" μέχρι κάτω, μέχρι τον τελευταίο φτωχό. Να γιατί όλοι θέλουν και επιζητούν τα ίδια πράγματα και για να τα αποκτήσουν συμπεριφέρονται, ουσιαστικά, με τον ίδιο τρόπο. Αν μπορώ να έχω στο χέρι μου τις αποφάσεις ενός διοικητικού συμβουλίου ή να επηρεάζω τις διακυμάνσεις του χρηματιστηρίου, χρησιμοποιώ αυτά για να πετύχω τον σκοπό μου, διαφορετικά, αν είμαι φτωχός, έχω μόνο τα χέρια μου και μπορώ μόνο να ξυλοκοπώ. Κι όταν ξυλοκοπώ εκφράζομαι βίαια για να αποκτήσω αυτό που θέλω. Και γιατί το θέλω; Γιατί με έχουν πείσει πως είναι ζήτημα ισχύος να το θέλω.Έτσι ασκώ το δικαίωμά μου να είμαι κι εγώ ισχυρός. Δηλαδή, γίνομαι φονιάς και είμαι αξιοπρεπής».Και λίγο αργότερα θα μονολογήσει: «...Να ποια είναι η ουσία όλων των πραγμάτων, εσύ κι εγώ, ούτε που ξέρουμε ποιος αυτή τη στιγμή σκέφτεται να μας σκοτώσει, και το λέω αυτό γιατί όλοι μας διατρέχουμε κίνδυνο, ναι, όλοι μας κινδυνεύουμε...».

.colour name snow

,θα χρειαστούμε νερό
.μη ξεχνάτε

περιμένοντας τη δόση

Απόψε είχα όρεξη και ξαναδιάβασα "Το όπιο" του Ζαν Κοκτώ,

το να ζεις είναι μια οριζόντια πτώση, χα! τελείως ξαφνικά βλέπω τούτη την προβοκατόρικη παρέμβαση- το πνεύμα του υπουργού σαλεύει ακίνητο ενώ ακολουθεί κατά πόδας σημαδιακό το γέλιο του Μπερξόν:

« H κάθε ακαμψία...του πνεύματος...θα γίνει λοιπόν κοινωνικά ύποπτη γιατί είναι γνώρισμα...μιας δραστηριότητας που οδηγεί στην απομόνωση... Κι όμως η κοινωνία δεν μπορεί να παρεμβληθεί εδώ με κάποια μορφή υλικής καταστολής αφού δεν έχει ακόμα προσβληθεί υλικά. Βρίσκεται απλώς κάτω από την παρουσία ενός ενοχλητικού στοιχείου...που μόλις σχηματίζει μιαν απειλή, το πολύ μια χειρονομία. Με τη μορφή λοιπόν μιας χειρονομίας θ΄απαντήσει και η κοινωνία. Κάτι τέτοιο θάναι το γέλιο, ένα είδος κοινωνικής χειρονομίας.»

έξω οι γήϊνοι

αγαλματένιες κυρίες και εναλλακτικοί ταξιτζήδες
σε αντισυμβατικά ταξίδια φαντασίωσης
στα πέριξ της πλατείας
οι ακραίοι καιροί απαιτούν ακρότητες
KOLONAKI FOR EVER
καινούργιες προσθήκες μαγαζιών
λαμπάδες, λουράκια από σιλικόνη
και σπάνια βινύλια
αηδόνια διόλου ενοχλητικά οι atenistas!
θετικός ακτιβισμός και έξυπνες προτάσεις για δώρα
ψάξτε για τις super προσφορές
σίγουρα θα βρείτε αυτό που σας ταιριάζει
τζουμ-τρια-λα-λο
μετά από πολύ καιρό νέες ανθυπομετρήσεις
4 πιτόγυρα σ΄ένα βράδυ στις μοντέρνες σουβλακερί
1.100 άτομα έκαναν like στο Debtocracy
ενώ τα σχόλια ξεπέρασαν τα 50
εκκωφαντική επιτυχία
ερμηνευτικά πάντα
αναδημοσιεύτηκε σε πολλά σάιτ
TOP 10 οι πιο αγαπημένες ταινίες
τα χαμένα κιλά της τραγουδίστριας
αποκλειστικές φωτογραφίες
δεν είναι θέμα εξωφύλλου
γκλαμουριά και φώτα
μούρα που έρχονται από τη Σιβηρία
και μια ψαγμένη wine list
μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα
το παιδί κάτω στον κάμπο
εκρηκτικό κοκτέιλ της Κερατέας
στολίδια τέχνης
ευτυχώς, υπάρχει και η άνοιξη
ήρθε με ερωτηματικό
τι, δεν έχεις λεφτά;
κωδικός εντύπου 7639
τα party animal του Κολωνακίου
μια υπέροχη κόμπρα να τουϊτάρει
ένα ανώνυμο σχόλιο
Σε ετοιμόρροπο κτίριο της Γαλλικής Εταιρείας υπάρχουν κλεισμένοι γύρω στους 500 τόνους μόλυβδου και αρσενικού, τα οποία, αν διαρρεύσουν στον αέρα, θα προκαλέσουν μόλυνση και μαζικούς θανάτους του πληθυσμού, όχι μόνο του Λαυρίου αλλά και όλης της Αττικής. Υπάρχει σχετική έρευνα του ΕΜΠ που κάνει εκκλήσεις στο κράτος να διαχειριστεί το πρόβλημα απ΄το 2006. Επίσης, κάθε χρόνο γίνονται μετρήσεις για αρσενικό και μόλυβδο στο αίμα των παιδιών του Λαυρίου. Οι ποσότητες αυτών των δηλητηρίων στο αίμα των παιδιών είναι 20 φορές μεγαλύτερες απ΄το κανονικό.
και μια διαφήμιση στο τέλος
αν ήσουν παπαρούνα πώς θα αισθανόσουν;
                                              
                                               ΛΟΥΦΟ
                                             (αφιέρωμα)