Γνωρίζοντας τους μετανάστες στην Ελλάδα

(Μέρος πρώτο)

 Το άρθρο αυτό αλλά και τα υπόλοιπα που θα ακολουθήσουν, αποτελούν μια προσπάθεια γνωριμίας των μεταναστών, που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας. Η παράθεση στοιχείων (για τον αριθμό τους, τις χώρες προέλευσης, την κοινωνική τους ένταξη κλπ) ελπίζω να καταδείξει το πόσο τελικά αναγκαίοι είναι και το πόσο άδικο είναι να θεωρούνται πολίτες β’ κατηγορίας.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat και του Συμβουλίου της Ευρώπης για το 2002, παρουσιάσε το εξής παράδοξο: από τη μία μεριά δημογραφική μείωση και από την άλλη πληθυσμιακή αύξηση. Έτσι, ενώ η απογραφή του 2001 (τελευταία απογραφή) ο πληθυσμός της Ελλάδας ήταν 10.018.400, το 2002 αυξήθηκε σε 11.018.400. Η αύξηση αυτή οφείλεται αποκλειστικά στη μετανάστευση, καθώς η φυσική αύξηση του πληθυσμού είχε αρνητικό πρόσημο: 102.500 γεννήσεις, -104.200 θάνατοι.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 καταγράφηκαν στην Ελλάδα 762.191 μετανάστες. Έρευνες από τον ΟΑΕΔ και το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, εκτιμήσεις από τις αστυνομικές και διοικητικές αρχές και εκτιμήσεις από την απογραφή του 2001 συγκλίνουν στην άποψη πως ο αριθμός των μεταναστών, ο οποίος δεν είναι πουθενά καταγεγραμμένος, ανέρχεται ανάμεσα στις 200.000 με 300.000. Οι μετανάστες αποτελούν δηλαδή περίπου το 8-10% του συνολικού πληθυσμού της χώρας.

Ο αριθμός των χωρών προέλευσης των μεταναστών είναι 215. Το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού των μεταναστών (92%) προέρχεται από 24 χώρες και το άλλο 8% από τις υπόλοιπες. Συνολικά το 75% των μεταναστών προέρχεται από την Ευρώπη και το 15% από την Ασία. Ενδεικτικά, θα ήθελα να αναφέρω ότι το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών προέρχεται από την Αλβανία (65%). Δεύτερη χώρα έρχεται η Βουλγαρία (6,8%) και τρίτη η Ρουμανία (4,6%). Η περιοχή λοιπόν των Βαλκανίων αποτελεί το μεγαλύτερο τροφοδότη μεταναστών για την Ελλάδα. Ακολουθούν οι χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (κυρίως η Ουκρανία με 2,6% και η Γεωργία με 2%). Η Πολωνία επίσης από την Κεντρική Ευρώπη εμφανίζει αξιόλογο μεταναστευτικό πληθυσμό, που διαμένει στην Ελλάδα (2,3%). Ένα σημαντικό αριθμό μεταναστών προσφέρουν επίσης οι χώρες της Ινδοπακιστανικής Χερσονήσου (Ινδία, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, 5,4%) και η ομάδα των Αραβικών χωρών (Αίγυπτος, Συρία, Ιράκ, 3,4% και για τις 3 χώρες).

Εκτός από την ομάδα των αλλογενών αλλοδαπών, η οποία είναι και η πολυπληθέστερη, υπάρχουν και οι ομογενείς μετανάστες: οι Πόντιοι, που αριθμούν 150.000-160.000 και οι Βορειοηπειρώτες 50.000. Επίσης, στην Ελλάδα ζουν και αναγνωρισμένοι πολιτικοί πρόσφυγες, οι οποίοι ανέρχονται σύμφωνα με εκτιμήσεις σε 6.000-7.000. Οι περισσσότεροι είναι κουρδικής καταγωγής, από το βόρειο Ιράκ, το Ιράν και την Τουρκία.

Οι μετανάστες ήρθαν στην Ελλάδα κατά δύο κύματα. Οι μετανάστες του πρώτου κύματος (1991-1997) διαφοροποιούνται από τους μετανάστες του δεύτερου κύματος (από το 1997 και μετά), κυρίως προς τον βαθμό ένταξης τους στην ελληνική πραγματικότητα, από την άποψη συνθηκών διαβίωσης και εργασίας. Οι μετανάστες του πρώτου κύματος ζούσαν σε πολύ άσχημες συνθήκες, σε παλαιά και αρκετές φορές εγκαταλελειμμένα σπίτια ή ακόμη και οικοδομές, στοιβαγμένοι με ελάχιστες ως ανύπαρκτες βασικές ανέσεις (νερό, ηλεκτρικό). Οι μετανάστες στο δεύτερο κύμα είναι μεγαλύτερης ηλικίας, ζούν σε πολύ καλύτερες συνθήκες και έρχονται στην Ελλάδα με προοπτικές μόνιμης εγκατάστασης, φέρνοντας και τις οικογένειες τους. (η συνέχεια στο επόμενο φύλο)...

Βασίλης Λυρίτσης.

Εφυγε ο Κώστας Κάππος

Σε πολιτική κηδεία -όπως ο ίδιος επιθυμούσε- αποχαιρέτησαν τον ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ Κώστα Κάππο που πέθανε ξαφνικά απο ανακοπή καρδιάς, η οικογένεια , οι σύντροφοι και οι φίλοι του.

Πλήθος κόσμου κατέκλυσε τη Δευτέρα 16/9 το νεκροταφείο Καισαριανής. Ανάμεσά τους εκπρόσωποι του συνόλου σχεδόν των πολιτικών δυνάμεων, της τοπικής αυτοδιοίκησης, αντιστασιακών οργανώσεων και δεκάδων μαζικών φορέων. Ανακοινώσεις εξέδωσαν όλα σχεδόν τα κόμματα, καθώς και ο πρόεδρος της δημοκρατίας. Ανάμεσα στα δεκάδες στεφάνια ξεχώρισαν τα τριαντάφυλλα του Φιντέλ Κάστρο, που κατέθεσε ο πρέσβης της Κούβας στην Αθήνα Χόρχε Κεσάδα.
Ξεχωριστή παρουσία είχαν όλα τα κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς: Παρόντες ήταν η Α.Παπαρήγα και ο Σ.Χαλβατζής (ΚΚΕ), o A.Aλαβάνος και ο Ν.Βούτσης (ΣΥΝ), ο Α.Χάγιος (ΝΑΡ), ο Σ.Μιχαήλ(ΕΕΚ), ο Γ.Φαράκος, ο Γ.Μπανιάς και πολλοί άλλοι.

Ο Κ.Κάππος γεννήθηκε το 1937 στο Κεφαλόβρυσο Αργολίδος. Ηταν γυιός φτωχής αγροτικής οικογένειας και μπήκε στο κομμουνιστικό κίνημα το 1955 όταν ήταν μαθητής στο Γυμνάσιο του Αργους. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΒΣΠ και ήταν πατέρας δύο παιδιών. Το 1968 συνελήφθη απο τη χούντα, βασανίστηκε στο στρατόπεδο Διονύσου, και στάλθηκε εξορία στο Λακί της Λέρου. Απολύθηκε το 1972,άρχισε αμέσως την αντιστασιακή δράση και αναδείχθηκε σε μέλος του ΚΣ της παράνομης ΚΝΕ. Συνελήφθη πάλι και υπέστη φρικτά βασανιστήρια στο Μπογιάτι, με αποτέλεσμα να κλονιστεί σοβαρά η υγεία του.
Ηταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ ,βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος απο το 1974 μέχρι το 1989 που αποχώρησε διαφωνόντας με την πολιτική του κόμματος (ΣΥΝ,κυβέρνηση Τζανετάκη). Στη συνέχεια συνεργάστηκε για λίγο με το ΝΑΡ, και αργότερα με το ΚΚΕ συμμετέχοντας στο Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών (ΚΜΕ) και αρθρογραφόντας στο Ριζοσπάστη.
Αφησε πλούσιο συγγραφικό έργο τα τελευταία χρόνια, γράφοντας σε πολλές εφημερίδες, και εκδίδοντας αρκετά βιβλία όπως:
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ (2005 / Εκδόσεις ΑΛΗΘΕΙΑ)
ΤΑΞΙΚΗ ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ (2004 / Εκδόσεις ΑΛΗΘΕΙΑ)
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ (2002 / Εκδόσεις ΑΛΦΕΙΟΣ).

Ο Κώστας Κάππος ήταν ένα σεβαστό πρόσωπο. Κέρδισε τον σεβασμό των αντιπάλων και των
συντρόφων του με την στάση , την προσφορά, και την σεμνότητά του. Εζησε μια ζωή αφιερωμένη ολοκληρωτικά στην υπόθεση της εργατικής τάξης, όπως βεβαίως και χιλιάδες άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι αγωνιστές.
Αυτό όμως που κατά την ταπεινή μας γνώμη σφραγίζει την προσφορά του Κ.Κάππου είναι η ενέργειά του το καλοκαίρι του 1989, να καταψηφίσει στη βουλή τις προγραμματικές δηλώσεις της αστικής κυβέρνησης στην οποία συμμετείχε και το ΚΚΕ μέσω του ΣΥΝ ( γνωστής και ως κυβέρνησης Τζανετάκη), σώζοντας την τιμή και την υπόληψη των ελλήνων κομμουνιστών. Αυτή ήταν η κομματικότητα του Κ.Κάππου , αυτή πρέπει να είναι η κομματικότητα κάθε κομμουνιστή., που πρέπει να βρίσκει τη δύναμη να έρχεται σε ρήξη με το κόμμα του όταν αυτό "στραβά αρμενίζει"! Αυτή ακριβώς η κομματικότητα σπανίζει στις ηγεσίες των κομμουνιστικών κομμάτων, όπως ακριβώς σπανίζουν και κομμουνιστές σαν τον Κ.Κάππο.

Βαγγέλης Γονατάς

Τραυματισμός εργαζόμενου σε απόπειρα ληστείας

Ο φύλακας ΦΙΟΡΕΤΖΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ  τραυματίστηκε  απο δύο μασκοφόρους με μαχαίρια και σιδερολοστούς στην προσπάθειά του να αποτρέψει την κλοπή ενος  VAN στο αμαξοστάσιο του Δήμου Αμαρουσίου στη νυκτερινή βάρδια. Οι επίδοξοι κλέφτες του VAN τράπηκαν σε φυγή μετά τη συμπλοκή.

Οι εργαζόμενοι  είναι τρομοκρατημένοι, ειδικά αυτοί που δουλεύουν την νύκτα στο αμαξοστάσιο ( καθαρίστριες κ.α). και ζητούν να  ληφθούν μέτρα προστασίας τους.

Είναι φανερό πως η  δημοτική αστυνομία- μαιμού δεν χρησιμοποιείται ούτε καν για την φύλαξη των εγκαταστάσεων του Δήμου στις οποίες δουλεύει νύκτα κόσμος.

 Αντίθετα  χρησιμοποιείται για να συνοδεύει τα συνεργεία των δημοτικών υπαλλήλων που κόβουν παράνομες κλήσεις για να τους δώσει πρόσθετο κύρος, το κύρος "της στολής" ( τρομάρα τους!)΄Όμως εμείς τους πληρώνουμε για να εξασφαλίζει ο Τζανίκος που τους προσέλαβε ψήφους.