Περί δημοτικών εκλογών

Άρχισαν τα όργανα, νωρίς όπως πάντα, με υψηλή ανάλυση και βαρυσήμαντες προθέσεις. Οι διαχειριστές της κουτάλας καίγονται και με το δίκιο τους. Δήμος σημαίνει τζίρος αρκετών δις και η χειραγώγηση των πελατών (ψηφοφόρων) είναι επιβεβλημένη και αναγκαία. Οι επίδοξοι κοινοβουλευτικοί διαχειριστές των πανταχόθεν βαλλόμενων λαϊκών δυνάμεων βλέπουν μια καλή ευκαιρία να αυξήσουν την εκλογική τους δύναμη, καλώντας τους ψηφοφόρους να βγάλουν τα συμπεράσματά τους και βλέποντας μακριά να ετοιμάζονται και για τις επόμενες (βουλευτικές) εκλογές. Οι εξ αυτών ευρωπαϊκά εκσυγχρονισθέντες παραπαίουν μεταξύ της ήπιας διαχείρισης της κουτάλας με σεβασμό στα θύματά της, και της πιθανότητας να καταλήξουν στην αγκαλιά ( αν δεν είναι ήδη εκεί) της κεντροαριστεράς με κυρίαρχο όπως πάντα το άγχος της κοινοβουλευτικής - και όχι μόνο - επιβίωσής.
Πολλοί άκρο-αριστεροί (δεν θεωρώ τον όρο απαξιωτικό) έχοντας τη βαριά κληρονομιά του μητρικού πολιτικού οργανισμού (ΚΚΕ) πασχίζουν να εκφράσουν την λαϊκή πάλη στις δημοτικές εκλογές. Θέτοντας μάλιστα τον πήχη πιο ψηλά ( από την έκφραση της λαϊκής πάλης γενικά) αναζητούν -και σωστά- το εργατικό κίνημα στις εκλογικές αναμετρήσεις.
Επιμένουν όμως να αγνοούν ότι ένα μεγάλο και άγρια εκμεταλλευόμενο κομμάτι εργατών, οι μετανάστες, θέλουν δεν θέλουν δεν παίρνουν μέρος ούτε στις τοπικές, ούτε στις γενικές εκλογές.
Ταυτόχρονα δεκάδες αγωνιστές ανεξάρτητα από θέσεις και προθέσεις των παραπάνω πολιτικών κέντρων, πολλές φορές και πέρα από τη δική τους θέση , τοποθέτηση και ένταξη σε αυτά , έχοντας εμπλακεί συνολικά και τοπικά με τη λαϊκή πάλη , συζητούν και προβληματίζονται. Αναζητείται η δυνατότητα έκφρασης της λαϊκής πάλης στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές ,γιατί μόνο απ’ αυτή τη σκοπιά αξίζει να το συζητάει κανείς.

Το Μαρούσι βρέθηκε στο κέντρο του κόσμου το τελευταίο διάστημα. Οι ολυμπιακοί αγώνες ήταν η τελευταία πράξη του έργου της μετάλλαξης του ήσυχου πράσινου προάστιου σε εμπορικό-οικονομικό κέντρο υπερτοπικού χαρακτήρα. Δισεκατομμύρια κεφάλαια επενδύθηκαν και χιλιάδες εργαζόμενοι πραγματοποίησαν με τον ιδρώτα και το αίμα τους τα μεγάλα έργα υποδομής που μέσα σ' αυτά ήταν και τα ολυμπιακά. Η ολοκλήρωση του λεγόμενου υπερτοπικού κέντρου σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα ,με βίαιο ομολογουμένως τρόπο (πάντα έτσι γίνεται) προκάλεσε τριβές και αντιδράσεις, ακόμα και αγωνιστικές φορές κινητοποιήσεις.
Ζήσαμε σε ένα άλλο Μαρούσι. Αυτά που έγιναν σε αυτό το μικρό σχετικά χρονικό διάστημα είναι παρακαταθήκη για το μέλλον του κινήματος στην περιοχή, θα συζητιούνται και θα επηρεάζουν για χρόνια, όπως συζητιόνται και επηρεάζουν μέχρι και σήμερα οι πολύμηνοι αγώνες του εργοστασίου της ΗΒΗ, της Μπερξάιρ κ.α
Η άγρια εκμετάλλευση, τα χαμηλά μεροκάματα, οι απλήρωτες υπερωρίες ,τα κλεμμένα ένσημα ήταν οι συνθήκες εργασίας αυτών που έχτισαν την ολυμπιάδα. Εργοδοσία, Αστυνομία, Κράτος, Δικαστήρια, Δήμος - ας σταματήσουμε εδώ - δεν δίστασαν να παραβιάσουν χωρίς προσχήματα τη δική τους νομιμότητα προκειμένου να υλοποιηθεί η μεγάλη ιδέα. Έκφραση του υπέρτατου νόμου, του νόμου του κέρδους, που μόνο από την κλεμμένη εργασία μπορεί να βγει.
Υπήρξαν κινητοποιήσεις στα ολυμπιακά εργοτάξια που βαλαν τη σφραγίδα τους και στις κινητοποιήσεις για τις περιβαλοντικές καταστροφές (παράπλευρες απώλειες).
Υπήρξαν απεργίες, υπήρξαν σκοτωμένοι και τραυματισμένοι εργάτες λόγω της εντατικοποίησης και των ανύπαρκτων μέτρων ασφαλείας . Η κατασκευή της στέγης Καλατράβα σταμάτησε δύο φορές με απεργία ! Όλα αυτά βέβαια δεν προβλήθηκαν από τα ΜΜΕ, δεν απασχόλησαν το δημοτικό συμβούλιο, ακόμα και κάποιοι από τους διαμαρτυρόμενους για το περιβάλλον θεώρησαν ότι δεν τους αφορούν. Κάποιοι άλλοι εκφράσανε τη συμπάθειά τους σε φιλανθρωπικό επίπεδο. Άλλοι πήραν στα λόγια θέση σκεφτόμενοι ρεαλιστικά την επόμενη μέρα. Άλλοι δεν τόλμησαν να πάρουν καν θέση για την Ολυμπιάδα, για να μην έρθουν σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη στην "τοπική κοινωνία". Εμείς στην αιχμή κάναμε το αυτονόητο. Προβάλαμε τις κινητοποιήσεις των εργατών, συμπαρασταθήκαμε έμπρακτα στο μέτρο των δυνατοτήτων μας όποτε καλεστήκαμε, προσπαθήσαμε να βγάλουμε τον άγνωστο αυτό πόλεμο έξω από τα εργοτάξια.

Εκείνη ακριβώς την περίοδο αν ήταν οι δημοτικές εκλογές θα μπορούσες και θα έπρεπε ίσως να κατέβεις στο Μαρούσι. Με ψηφοδέλτιο μάχης (εργάτες στα έργα , μετανάστες) να επιχειρήσεις να εκφράσεις αυτό που εξελίσσονταν σε πραγματικό χρόνο μπροστά στα μάτια μας.
Για τους ίδιους λόγους θεωρώ ότι η κάθοδος στις εκλογές σήμερα, αγωνιστών που έζησαν τα παραπάνω δεν μπορεί παρά να είναι απλή δήλωση προθέσεων- ειλικρινών βεβαίως- χωρίς κανένα όμως αντίκρισμα στο παρόν.
Ακόμα χειρότερα νομιμοποιεί κάποιους να ισχυριστούν βάσιμα ότι η αγωνιστική στάση και η γραμμή πάλης την περίοδο της ολυμπιάδας επιχειρείται να “κεφαλαιοποιηθεί” εκλογικά, ενισχύοντας τη λογική πως ότι γίνεται σε τοπικό επίπεδο δεν μπορεί να μην έχει απώτερο στόχο τη συμμετοχή στο τοπικό δημοτικό νταλαβέρι.
Οι διαφορές από την κατάσταση πριν δύο χρόνια είναι σαφώς διακριτές. Η κατάσταση είναι εμφανώς χειρότερη από το 2002 όταν η αντιπαράθεση για την ολυμπιάδα γινόταν επί χάρτου.
·Το απλό γεγονός ότι σήμερα δουλεύουν μερικές δεκάδες χιλιάδες λιγότεροι οικοδόμοι στα έργα , αλλάζει δραματικά την κατάσταση από άποψη κινήματος, που είναι και το ζητούμενο.
·Οι άνθρωποι που πρωτοστάτησαν σε μαζικούς φορείς που αντιτάχθηκαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σε πλευρές των επιπτώσεων της ολυμπιάδας, θεωρώ ότι κρατάνε απόσταση ασφαλείας από τα δημοτικά εγχειρήματα. Φυσιολογικά θα έπρεπε αυτοί να είναι πρωταγωνιστές. Προσωπικά τους κατανοώ και πιθανολογώ ότι και εγώ το ίδιο θα έκανα , γιατί η γούνα όλων μας έχει καεί στο παρελθόν από τις δημοτικές ακροβασίες της Αριστεράς στο Μαρούσι.
· Ο Σύλλογος ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ, που είχε αναπτύξει τη γνωστή δραστηριότητα για τους ελεύθερους χώρους , ακολούθησε την παθογένεια του συνδυασμού ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ. Σήμερα κανένα από τα μέλη των δύο διάδοχων συνδυασμών δεν παίζει σ’ αυτόν το ρόλο που έπαιζε πριν.
·Η Δημοτική ενότητα, η ιστορική δημοτική παράταξη των κομμουνιστών στο Μαρούσι που μαζί της φυσιολογικά πορεύτηκα για χρόνια, “τα δίπλωσε” στην πράξη. Η γραμμή ενεργητικής αντίθεσης στην ολυμπιάδα που ξεκίνησε με τη συγκέντρωση έξω από το Κέντρο Ραδιοτηλεόρασης εξελίχθηκε σε διακηρύξεις αντίθεσης στο άνοιγμα οίκων ανοχής στο Μαρούσι για τις ανάγκες των επισκεπτών της Ολυμπιάδας ! Και αυτό προφανώς δεν ήταν απλά τοπική ιδιομορφία.

Μ’ αυτό ακριβώς το σκεπτικό η άποψή μου ήταν καμία εμπλοκή “ούτε με τα πίτουρα, ούτε με τις κότες”. Να πάρουν όλοι το κόστος γι’ αυτά που έκαναν και κυρίως γι’ αυτά που δεν έκαναν την περίοδο της ολυμπιάδας!
Στη Συντακτική Επιτροπή της αιχμής πολλοί συναγωνιστές κατέθεσαν την πρόθεσή τους
( όπως και έγινε) να πρωταγωνιστήσουν στη συγκρότηση Δημοτικής Κίνησης στο Μαρούσι. Έγινε μια καθαρή – όπως πάντα – συζήτηση στην οποία πολλοί επίσης
υποστήριξαν ότι η καταδίκη της κυρίαρχης πολιτικής στο Δήμο(και όχι μόνο) περνάει μέσα από την ενίσχυση της γραμμής πάλης, χωρίς άμεση συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία. Η προώθηση αυτής της γραμμής την περίοδο των δημοτικών εκλογών δεν μπορεί να είναι η επιλογή και ρίψη του “σωστού” ψηφοδελτίου στην κάλπη.
Αυτό δεν γίνεται πρώτη φορά, έτσι λειτουργούσε πάντα, έτσι θα λειτουργεί και στο μέλλον η αιχμή, η οποία είναι κυρίως μία εφημερίδα, όχι όμως απλώς μία εφημερίδα. Μια εφημερίδα που δραστηριοποιείται στο Μαρούσι και τους γύρω δήμους με αποτελέσματα που ξεπέρασαν τις αρχικές προσδοκίες των συντελεστών της.

Στην ίδια συνεδρίαση επιβεβαιώθηκε η αρχική μας συμφωνία η αιχμή να μην γίνει δημοτική παράταξη σε κανένας από τους δήμους που δραστηριοποιείται.
Η γραμμή σύγκρουσης και πάλης που προωθεί η αιχμή από την έκδοσή της μέχρι σήμερα, επιβεβαιώνεται και είναι το ζητούμενο και στην “περίοδο των μπαλκονιών” που αρχίζουμε να διανύουμε.
Περίοδο στην οποία τα αντιλαϊκά μέτρα εντείνονται και οι υπερτοπικοί επιχειρηματίες της υπερτοπικής περιοχής μας, αρχίζουν να σφάζονται για να προωθήσουν τους δικούς τους διεκπεραιωτές.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΟΝΑΤΑΣ

Ιδρύθηκε Σύνδεσμος Φιλάθλων της ομάδας μπάσκετ Αμαρουσίου

Σε Δελτίο Τύπου που έστειλαν, μας γνωστοποιούν την ίδρυση
του Συνδέσμου που στεγάζεται στην οδό Σαλαμίνος 37 στο Μαρούσι.
“ To Μαρούσι είναι ένας από τους μεγαλύτερους και ιστορικότερους δήμους της Αττικής και έχει μία μόνο επαγγελματική ομάδα στο προσκήνιο, η οποία αγωνίζεται στην Α1 κατηγορία του μπάσκετ, και μας έχει κάνει περήφανους τα τελευταία 5 χρόνια σε Ελλάδα και Ευρώπη. Χρειάζεται λοιπόν την υποστήριξη όλων μας για να καταφέρει να κάνει πραγματικότητα τα όνειρά μας” αναφέρουν χαρακτηριστικά, καλώντας τον κόσμο να ενισχύσει την ομάδα στο γήπεδο. Το τηλέφωνο επικοινωνίας με το Σύνδεσμο είναι: 6944 373832.

Γ.ΛΑΨΑΤΗΣ

ΚΑΤΩ ΚΗΦΙΣΙΑ: Εργατικές Πολυκατοικίες

ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ

          Η «νέα» Δημοτική μας αρχή τελειώνει τον τρίτο χρόνο της θητείας της. Ίσως όχι τόσο νέα, αν σκεφτεί κανείς ότι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι ανακυκλώνονται στις έδρες τους, πότε με τον ένα συνδυασμό και πότε με τον άλλο, παραμένοντας πάντα οι ίδιοι. Όπως ίδια παραμένει και η πολιτική τους. Είναι αυτή που έχει καταδικάσει την περιοχή των Εργατικών κατοικιών και της Κ. Κηφισιάς στην εγκατάλειψη και την υποβάθμιση.

        Οι κάτοικοι πληρώνουν τα δημοτικά τέλη, όμως οι απατηλές υποσχέσεις περισσεύουν και το αποτέλεσμα του ανύπαρκτου έργου τους στην περιοχή είναι φανερό. Παρά λοιπόν τα κοκτέιλ των Δημοτικών παρατάξεων που έχουν δοκιμάσει όλα αυτά τα χρόνια, το μόνο που κατάφεραν είναι να αποτελούν Δημοτική αρχή, μόνο για την μισή Κηφισιά.

      Το μάζεμα υπογραφών, τα υπομνήματα, οι συναντήσεις με τον Δήμαρχο, οι επισκέψεις αντιπροσωπειών στο Δημοτικό Συμβούλιο είναι μερικές από τις ενέργειες μας για την προβολή των αιτημάτων μας και την απαίτηση λύσης των προβλημάτων στην περιοχή.

      Μόνο η δυναμική και επιτυχημένη συγκέντρωση που πραγματοποιήσαμε οι κάτοικοι, τον Ιούλιο, στις Εργατικές κατοικίες ανάγκασε Δήμαρχο και Δημοτικούς Συμβούλους να παρευρεθούν και ν’ απολογηθούν για την πολιτική τους. Όλοι είδαμε και ακούσαμε, με αρκετή δυσπιστία είναι η αλήθεια, τον Δήμαρχο κ. Ν. Χιωτάκη, να μας δείχνει σχέδια και μελέτες και να δεσμεύεται μπροστά στους κατοίκους για τα παρακάτω:

 

·         Αποχέτευση στις Εργατικές κατοικίες.

·         Ανάπλαση περιβαλλόντων και κοινόχρηστων χώρων των Εργατικών κατοικιών

       σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας.

·         Ανάπλαση παιδικής χαράς-χώροι πρασίνου-κατάργηση του μπάσκετ και αντικατάστασή του με πλατεία στο χώρο των Εργατικών κατοικιών.

·         Κυκλοφοριακό-ήπιας κυκλοφορίας η 1^η Μάη-μονοδρομήσεις οδών-ολοκληρωμένη κυκλοφοριακή μελέτη στην περιοχή.

·         Ένταξη στο σχέδιο πόλης της περιοχής από Αγ. Βαρβάρας και κάτω από τον συνοικισμό των Εργατικών κατοικιών.

·         Ένταξη του 2^ου Λυκείου Κηφισιάς στο πρόγραμμα ανάπλασης των Σχολικών αυλών, σε συνεργασία με το Υπουργείο.

·         Όμβρια ύδατα-καινούρια μελέτη από την τεχνική υπηρεσία για νέο αγωγό.

·         Δημοτικό Πολυιατρείο-ένταξη ελεγκτή ιατρού Δημοσίου και προσπάθεια για ελεγκτή ιατρό ΤΕΒΕ.

·         Κατάστημα στο χώρο των Εργατικών-ένσταση να το πάρει πίσω ο Δήμος και διάθεση για τις ανάγκες των κατοίκων(ΙΚΑ-Πολιτιστικό Κέντρο κ.λ.π.).

·         Αναλογική καταβολή των Δημοτικών τελών-αίτημα του Συλλόγου των Εργατικών κατοικιών. Έγινε δεκτό από το Δημοτικό Συμβούλιο και θα εφαρμοστεί.

 

     Η κοροϊδία όμως, μάλλον δεν έχει όρια. Γιατί ύστερα από την συγκέντρωση «μην τον είδατε, μην τον απαντήσατε». Φαίνεται ότι το περιθώριο τόσων μηνών που δώσαμε στον Δήμο ν’ αρχίσει να πραγματοποιεί, έστω κάποιο από τα παραπάνω αιτήματά μας, θεωρήθηκε από τους Δημοτικούς μας «άρχοντες» πως μπόρα ήτανε και πέρασε. Πως κέρδισαν χρόνο υποσχόμενοι για άλλη μια φορά λαγούς με πετραχήλια.

      Δεν θ’ ανεχθούμε άλλο ψεύτικες υποσχέσεις. Δεν θα επιτρέψουμε ξανά σε κανέναν, να κάνει τα υπομνήματά μας προεκλογικό πρόγραμμα, χωρίς αντίκρισμα. Όπως έκανε ο κ. Χιωτάκης στις περασμένες Δημοτικές εκλογές, χωρίς να υλοποιήσει τίποτα.

 

     Το χρονικό τους περιθώριο τελείωσε. Τον λόγο έχουν τώρα οι κάτοικοι, με τις λαϊκές τους συνελεύσεις, τις συγκεντρώσεις για την διεκδίκηση των αιτημάτων μας.

 

     Αν δεν πήραν στα σοβαρά την έντονη αγανάκτηση του κόσμου, μπορούμε να κάνουμε την φωνή μας πιο δυνατή, με τις δυναμικές κινητοποιήσεις, που εμείς θ’ αποφασίσουμε.

 

    Τα προβλήματα δεν τελειώνουν εδώ. Εμπρός να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας. Οι ανάγκες μας είναι και δικαίωμά μας.

                ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ , ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ , ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ.

 

 

 

 ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ      ΕΞΩΡΑΪΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗΣ

                & ΚΑΤΩ ΚΗΦΙΣΙΑΣ                     ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ & ΧΩΡ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

ΝΑΙ και ΟΧΙ: οι δύο όψεις της ίδιας πολιτικής.

Το τι γίνεται στην Κύπρο έχει σημασία για τους λαούς του κόσμου. Είναι ένας κρίκος στην αλυσίδα των αντιθέσεων μεταξύ Ιμπεριαλισμού και της πάλης των λαών για ανεξαρτησία και πρόοδο. Μιας αλυσίδας που σπασμένοι ματωμένοι κρίκοι είναι, η Ρωσία του 1917, η Κούβα, το Βιετνάμ, η Νικαράγουα΄, η Τσιάπας στο Μεξικό, το δικό μας ΕΑΜ ΕΛΑΣ, η ΕΟΚΑ. Σε αυτά τα παραδείγματα λαϊκής αντίστασης και σε όσα άλλα ανά τον κόσμο, έχουμε αντιθέσεις, αντιφάσεις,συμβιβασμούς, αδιέξοδα. Όμως αν τα συνυπολογίσουμε με όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή στα Βαλκάνια και σε άλλες περιοχές της γης,σήμερα, συνθέτουν το βασικό πολιτικό ζήτημα της εποχής μας. Την αμφισβήτηση της Ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας και αναζήτηση πολιτικής έκφρασης των λαϊκών κινημάτων.

Ηιστορία και η σημερινή πραγματικότητα αποδείχνουν πως το κάθε ΝΑΙ και ΟΧΙ από την όποια ηγεσία για να έχει αποτέλεσμα πρέπει να είναι προϋπόθεση η

 αποτέλεσμα των αγωνιστικών διαθέσεων του ίδιου του λαού, να είναι δηλαδή λαϊκό κίνημα, που για να εμπνεύσει και να εμπνευστεί χρειάζεται καθαρό στόχο και τρόπο δράσης.

Στο Κυπριακό δημοψήφισμα το ΟΧΙ και το ΝΑΙ υποστηρίχτηκαν από πολιτικούς και

πολίτες όλων σχεδόν των Κομμάτων εμφανίζοντας αντιφάσεις και αναπάντητα ερωτήματα για τις επιδιώξεις τους, που κρύβονται πίσω από εθνοπατριωτικές κορώνες και θα αποκαλυφθούν σύντομα. Μην ξαφνιαστούμε όταν αλλάξουν οι ρόλοι και οι συσχετισμοί μεταξύ τους, άλλωστε ανάμεσα στα συγκεκριμένα ΝΑΙ και ΟΧΙ  δεν υπάρχει μεγάλη απόσταση Το κάθε κόμμα Κυπριακό Ελληνικό Τουρκικό δίνει την δική του ερμηνεία και τις προτάσεις του για την λύση του Κυπριακού, εντός η εκτός του σχεδίου Ανάν ΗΠΑ Ευρώπης.Όλα σχεδόν τα κόμματα πήραν θέση στα μέτωπα του ΝΑΙ και ΟΧΙ, αποδεχόμενα το πλαίσιο μέσα στο οποίο τους επιτρέπουν να εκφράσουν τις θέσεις και αντιθέσεις τους. Φυσικά οι προθέσεις τους πέρα από αυτό μένει να αποδειχτούν στη ζωή, μέχρι τότε είναι αμφισβητήσιμες.

Τα δημοψηφίσματα τέτοιου είδους με κάθε αποτέλεσμα είναι γενικά αποδεκτό από τα  διευθυντήρια. Άλλωστε είναι ανάγκη να εκφράζονται οι αντιθέσεις μεταξύ Εθνικών και Διεθνικών κέντρων, παίζουν τον ρόλο τους στον αποπροσανατολισμό των κινημάτων.Εν προκειμένω το ΟΧΙ αν και πλειοψηφία δεν άλλαξε τίποτα , ούτε μπαίνει ζήτημα για τον ρόλο των στρατιωτικών βάσεωνστις υπάρχουσες πολεμικές εστίες και στις επόμενες που σχεδιάζονται στην περιοχή μας , και της Ελλάδας μαζί.Το ΝΑΙ και το ΟΧΙ είναι επιτρεπτά. Αυτό που δεν επιτρέπεται είναι η οργάνωση και διεκδίκηση καλύτερων όρων διαβίωσης, από την εργατική τάξη και πολιτικής που θα οδηγεί στην απεξάρτηση από τον Ιμπεριαλισμό, που εκμεταλλευόμενος τις πλουτοπαραγωγικές πηγές του κόσμου, καταδικάζει σε φτώχεια και πολέμους.

Το ζητούμενο λοιπόν από τους εμπνευστές , είναι ο εγκλωβισμός και η εχτόνωση των όποιων αγωνιστικών διαθέσεων σε τέτοιου είδους δημοψηφίσματα, και φυσικά η δημοκρατικότητα, γιατί απλά η Κύπρος δεν είναι Αφγανιστάν και η Ευρώπη δεν είναι Κεντρική Ασία.

Για όσους δίνουν στο ΟΧΙ αντιιμπεριαλιστικό χαρακτήρα και νομίζουν νικητές, έτσι θα είναι αφού έτσι το νομίζουν. Το ΟΧΙ έχει αξία μόνο αν αποτελέσει αφορμή για αλλαγές πρώτα μέσα στην ίδια την εργατική τάξη, και τους πολιτικούς της εκφραστές.Αλλαγές που θα απορρίπτουν τις κυρίαρχες πολιτικές  ηττοπάθειας και συμβιβασμού. Αυτές οι προϋποθέσεις δεν φαίνεται να υπάρχουν στην υποτιθέμενη μάχη του ΝΑΙ με το ΟΧΙ. Αν υπάρξουν μένει να αποδειχτεί.

Προς το παρών λέμε ΟΧΙ στα ψευτοδημοκρατικά δημοψηφίσματα που διεκδικούν λαϊκή συναίνεση σε προαποφασισμένες αντιλαϊκές επιλογές , από κοινού εθνικών και διεθνικών κέντρων εξουσίας .

Λέμε ΝΑΙ στην οργάνωση και αγωνιστική ενότητα της εργατικής τάξης της μόνης που μπορεί να λέει ΟΧΙ και να το ΕΝΝΟΕΙ.

.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΧΛΑΣ

ΜΑΡΟΥΣΙ  ΜΑΗΣ 2004