Πολλοί, όταν ακούν τ' όνομα Σωκράτης, αναρωτιώνται τι λογής άνθρωπος υπήρξε. Ακουστά έχουν τ' όνομα, ωστόσο ξέχασαν ποιος ακριβώς ήταν. Το βιβλίο αυτό γράφηκε, για να ξαναθυμίσει στους συγχρόνους την πιο αινιγματική μορφή της αρχαιότητας και μια φωτεινή διδασκαλία, πού ύστερα από 2.500 χρόνια είναι τόσο χρήσιμη για τους σημερνούς ανθρώπους, όσο ήτανε στους Αθηναίους του Ε' π.Χ. αιώνα. Όλη του ή διδαχή μπορεί να εφαρμοστή στην εποχή μας, την τόσο όμοια με τη δική του. Ο λαός, τότε, ήταν κατάκοπος από το φοβερό Πελοποννησιακό πόλεμο, απογοητευμένος από τις παλιές φόρμες της ζωής, ανήσυχος για την επιβίωση του, γεμάτος κρυφό πόθο για πραγματικές αξίες. Όπως σήμερα, ζούσανε τότες οι άνθρωποι βίο ανεξέταστο, παρασυρμένοι από τις φροντίδες αλλά και τη φαντασμαγορία της ζωής. Η προσπάθεια τους περιοριζόταν στο να ευδοκιμήσουν στην κοινωνία, κι' ας έμεναν βυθισμένοι στην πλάνη και τα δουλικά διακονήματα. Ο πολιτισμός κινδύνευε από τη μετριότητα των ατόμων, ευαίσθητων για τα μικρά κι' αδιάφορων για τα μεγάλα. Μήπως όμως ο αιώνας μας δεν παλεύει μέσα σε παρόμοια πνευματική σύγχυση; Δυνατοί άνεμοι ελεύθερης σκέψης, λες και τους απόλυσαν εκείνοι οι παλιοί σοφιστές, παρασύρουν τα καθιερωμένα, σκορπάν επαναστατικές ιδέες, κλονίζουν τα βάθρα της πίστης και της ηθικής.
Το βιβλίο είναι εξαιρετικό, μοναδικό στα ελληνικά γράμματα. Πρωτοεκδόθηκε το 1954 και αποτελεί ανεξάντλητη πηγή πληροφοριών και ουσιαστικής μάθησης. Ο Χαράλαμπος Θεοδωρίδης, όχι μόνο μας προσφέρει ανεκτίμητη γνώση για τον Επίκουρο και τη Φιλοσοφία του, αλλά μας διδάσκει την αληθινή ιστορία του αρχαίου κόσμου.
"Το σύντομον τούτο αλλά περιεκτικόν και εις άκρον συμπεπυκνωμένον Έγκόλπιον του Σαλουστίου, συντεταγμένον εις άμεμπτον αττικήν διάλεκτον, είναι έργον το οποίον εξεπήγασεν από τάς προσπαθείας του Αυτοκράτορος Ιουλιανού προς αναστήλωσιν της αρχαίας ελληνικής παραδόσεως και αποτελεί θαυμαστήν όντως σύνοψιν των γενικών γραμμών όχι απλώς της ελληνικής φιλοσοφίας, αλλ' εν πολλοίς και της μυστηριακής και μεταφυσικής διδασκαλίας καθ' όλου περί θεών, κόσμου, ανθρώπου ψυχής, ειμαρμένης κ.α."
Ο Παυσανίας γεννήθηκε γύρω στα 110 μ.Χ., όταν αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν ο Τραϊανός (98-117 μ.Χ.), κατά πάσα πιθανότητα στη Μαγνησία του Έρμου.
Η μετάφραση της Ιλιάδας του Ομήρου από τους Νίκο Καζαντζάκη και Ι.Θ. Κακριδή, που ολοκληρώθηκε και κυκλοφόρησε το 1955 με δικά τους έξοδα. Μετάφραση ποιητική, έμμετρη, σε δημοτική γλώσσα, που συνοδεύεται από εισαγωγή του Κακριδή. Ένα δείγμα μεταφραστικής εφαρμογής από το προοίμιο (Α, 1-7):
Ο Διόδωρος γεννήθηκε στη μικρή πόλη Αγύριον της Σικελίας περί το 90 π.Χ., χρονολογία την οποία συνάγουμε από την ομολογία του ιδίου ότι επισκέφτηκε για σπουδές την Αίγυπτο κατά την 180ή ολυμπιάδα, δηλαδή, 60 - 56 π.Χ. Υποθέτουμε επίσης ότι έζησε μέχρι το 30 περίπου π.Χ., από το ότι το τελευταίο ιστορικό γεγονός που αναφέρει είναι ο αποικισμός του Ταυρομενίου από τον Οκταβιανό που τοποθετείται περί το 36 π.Χ., ενώ ταυτόχρονα δεν υπάρχει στο έργο του η παραμικρή ένδειξη για τη ναυμαχία του Ακτίου, 31 π.Χ., που αποτέλεσε σταθμό στην εξέλιξη της πολιτικής ιστορίας της εποχής.
Πρόκειται για το πρώτο παιδαγωγικό βιβλίο του Λιαντίνη. Από τον υπότιτλο "Φιλοσοφία της Αγωγής" καταλαβαίνετε ότι είναι ταυτόχρονα και φιλοσοφικό και επομένως δεν αφορά μόνο τους παιδαγωγούς.
• Ή Τιτανομαχία, ή Γιγαντομαχία καί ό πόλεμος μεταξύ τών Ελλήνων τής Μεσογείου καί εκείνων τής Ατλαντίδος δεν αποτελούν φανταστικές ιστορίες, άλλά γεγονότα πού συνέβησαν στήν πραγματικότητα. Στό βιβλίο αυτό επισημαίνεται ή ισχύς καί ή καταστρεπτικότητα τών όπλων πού έχρησιμοποιήθησαν στις φοβερές αυτές συγκρούσεις καί τά όποια ήσαν ισάξια ή καί ανώτερα τών σημερινών. Επίσης εξετάζονται καί τά εξής ενδιαφέροντα ζητήματα: • Τί ήταν τό άρμα τοϋ Σαλμωνέως πού ηχούσε όπως ό κεραυνός καί έριχνε πρός τόν ουρανό αναμμένες λαμπάδες; • Τί ήταν ή φοβερή αίγίς, πού διέθετε ό Ζεύς καί έχρησιμοποιούσαν επίσης ό Απόλλων καί ή Αθηνά καί ήταν έργο τού Ηφαίστου; • Τί ήταν αυτό τό περίεργο νέφος πού έκάλυπτε καί καθιστούσε αόρατους τούς θεούς καί τούς ήρωες τού Τρωικού πολέμου καί τί κοινό υπάρχει μεταξύ αυτού καί τού «Πειράματος τής Φιλαδέλφειας»; • Κατέχουν οί Αμερικανοί άγνωστες επιστημονικές γνώσεις τών πανάρχαιων Ελλήνων; • Γιατί ή περικεφαλαία Ούγγρου επιστήμονα μέ τήν όποια γινόταν αόρατος μάς θυμίζει τήν ανάλογη Άϊ'δος κυνή, τήν περικεφαλαία τού "Αδου; • Ή είδους πλοία είχαν οί Φαίακες καί τά όποϊα ταξείδευαν σάν τήν σκέψι καί έγνώριζαν τά πάντα; • Τι Ηταν ή «Αργώ» ιπτάμενο πλοίο πού ταξείδευε παντού καί γιατί οι Αργοναύτες ήσαν άτομα μέ ιδιαίτερες καί μοναδικές ιδιότητες; • Ποιά είναι ή σχέσις ανάμεσα στά ιερά όπλα καί τά ελληνικά μυστήρια καί τί φυλασσόταν στό άδυτο τών αρχαίων ελληνικών ναών; • Τι ήσαν τά ομιλούντα καί κινούμενα αγάλματα; • Ποιά είναι ή σχέσις ανάμεσα στά άσφυξιογόνα αέρια τών αρχαίων καί στό ύγρό πύρ τών μεσαιωνικών Ελλήνων;
“Ακουσε λοιπόν Σωκράτη μια πολύ παράξενη παράδοση που όμως είναι εντελώς αληθινή, όπως τη διηγήθηκε κάποτε ο πιο σοφός από τους επτά σοφούς, ο Σόλωνας...” Πλάτων “Τίμαιος"
"Αφορμή για να γράψω αυτό το βιβλίο στάθηκε μια τυχαία επίσκεψη μου στις βραχογραφίες που βρίσκονται βορειοδυτικά του Όρους Παγγαίου, σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία. Ξαφνιάστηκα τόσο πολύ από τα θέματα των βραχογραφιών αυτής της συγκεκριμένης τοποθεσίας, που κάθησα και συγκέντρωσα όλη την υπάρχουσα βιβλιογραφία για τις βραχογραφίες της ανατολικής Μακεδονίας. Αμέσως διαπίστωσα την διαφορά των θεμάτων ανάμεσα σ' αυτές τις ιδιαίτερες βραχογραφίες του Β.Δ. Παγγαίου και όλων των άλλων. Επίσης ανακάλυψα μέσα στη βιβλιογραφία για τις βραχογραφίες, πως υπήρχε παντελής άγνοια για την ύπαρξη αυτών των συγκεκριμένων βραχογραφιών." Γιώργος Βογιατζής
Ένα έργο, το οποίο διαφέρει από τα υπόλοιπα έργα του Πλάτωνος ως προς τη μορφή, καθ’ όσον μία απολογία δεν θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο διαλόγου. Ο Σωκράτης, πρότυπο ενάρετου ανδρός, με δικαιοσύνη, σωφροσύνη, ανδρεία, ήθος και ανιδιοτέλεια, θα πέσει θύμα διαβολών, συκοφαντιών, υβριστικής διάθεσης, φθόνου και εμπάθειας και θα οδηγηθεί (σε ηλικία εβδομήντα χρόνων) σε δίκη.
Το Εγχειρίδιο αποτελεί απάνθισμα και σύνοψη των Διατριβών και ομιλιών του Επίκτητου. Αποτελείται από πενηντα-τρείς παραγράφους ή κεφάλαια. Συντάχθηκε από τον Φλάβιο Αρριανό, μαθητή του φιλοσόφου, και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες και ασφαλέστερες πηγές για την μελέτη της ηθικής φιλοσοφίας της Στοάς.
Ήταν ένα αστρονομικό όργανο μεγάλης αξίας (όπως αποδείχθηκε μετά από 25 χρόνια μελέτης του καθηγητή DEREK DE SOLLA PRICE). Ενα σύνολο από 30 διαφορετικά γρανάζια έδινε πληροφορίες για τις κινήσεις του Ήλιου της Σελήνης και των πλανητών στον Ζωδιακό κύκλο .
Το κομμάτι ενός αρχαίου μηχανισμού, εντοπίζει τις βαθιές ρίζες της μοντέρνας τεχνολογίας.
Τα μαθηματικά, η φυσική, η αστρονομία και άλλες επιστήμες απέκτησαν νόημα στο μυαλό των αρχαίων Ελλήνων. Ίσως τελικά ακόμα και η τεχνολογία των υπολογιστών να μην είναι σύγχρονη ανακάλυψη &
Όταν ένας Έλληνας σφουγγαράς ονομαζόμενος Ηλίας Σταδιάτος ανακάλυψε το ναυάγιο ενός εμπορικού πλοίου, στα ανοιχτά του μικρού νησιού των Αντικυθήρων, εν έτη 1900, ήταν τα αγάλματα που κείτονταν στο βυθό της θάλασσας αυτά που τον εντυπωσίασαν.
Το φορτίο του εμπορικού πλοίου περιλάμβανε επίσης κοσμήματα, πήλινα αντικείμενα και σκεύη, κρασί, έπιπλα αριστοτεχνικά φτιαγμένα, και μπρούτζινα, όλα του 1ου π.Χ. αιώνα. Αλλά όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια το πιο σημαντικό εύρημα ήταν μερικοί πράσινοι διαβρωμένοι μπρούτζινοι σβώλοι, τα απομεινάρια μιας συσκευής πολύπλοκης σε κατασκευή.
Ο υπολογιστής των Αντικυθήρων, (όπως είναι ευρύτερα γνωστό το εύρημα) φυλάσσονταν αρχικά σε ένα ξύλινο κουτί στο μέγεθος ενός κουτιού παπουτσιών, με πίνακες στο εξωτερικό και μια πολύπλοκη συναρμολόγηση μπρούτζινων οδοντωτών τροχών στο εσωτερικό. Μετά από ακτινοσκόπηση των θραυσμάτων κατά την οποία καταμετρήθηκαν 30 διαφορετικά εξαρτήματα, ο Derek Price ένας Ιστορικός Επιστήμης του Πανεπιστημίου του Yale, οδηγήθηκε στο συμπέρασμα ότι ο μηχανισμός ήταν ένας Αστρονομικός υπολογιστής ικανός να προβλέπει τις θέσεις του ήλιου και της σελήνης στο Ζωδιακό για οποιαδήποτε ημερομηνία.
Μια νέα ανάλυση όμως απέδειξε ότι η συσκευή ήταν πολύ πιο έξυπνη απ’ ότι φανταζόταν ο Price, ενισχύοντας τη θεωρία του για μια αρχαία Ελληνική παράδοση μιας πολύπλοκης μηχανικής τεχνολογίας.
Οι αρχαίοι Ελληνες πίστευαν σε ένα σύμπαν με κέντρο του τη Γη και εξηγούσαν τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων χρησιμοποιώντας εξεζητημένα μοντέλα που βασίζονταν σε επίκυκλους όπου κάθε σώμα περιγράφει έναν κύκλο (τον επίκυκλο) γύρω από ένα σημείο που το ίδιο περιστρέφεται γύρω από τη γη.
Σε γραπτά του Κικέρωνα από τον πρώτο αιώνα π.Χ, αναφέρεται ένας μηχανισμός «πρόσφατα κατασκευασμένος από τον φίλο μας τον Ποσειδώνιο, ο οποίος αναπαράγει τις κινήσεις του ήλιου, της σελήνης και ακόμα πέντε πλανητών.»
Επίσης λέγεται ότι ο Αρχιμήδης είχε κατασκευάσει ένα μικρό πλανητάριο και δύο ακόμα παρόμοιες συσκευές λέγεται ότι έχουν διασωθεί από την πτώση των Συρακουσών το 212 π.Χ. Αυτά δείχνουν ότι οι αρχαίες αναφορές και ο μηχανισμός του Wright ίσως να έχουν κάποια πραγματική βάση.
Η θεωρία του Price επίσης βρίσκει υποστηρικτές. Ο ίδιος πίστευε ότι ο μηχανισμός των Αντικυθήρων αποδείκνυε την ύπαρξη πολύπλοκης μηχανολογικής τεχνολογίας ανάμεσα στου αρχαίους Έλληνες ή οποία, μεταφέρθηκε μέσω του αραβικού κόσμους και δημιούργησε τις βάσεις για την κατασκευή των ρολογιών στην Ευρώπη.
Η καταγωγή της σύγχρονης τεχνολογίας, από τις σιδηροδρομικές μηχανές μέχρι τα ρομπότ, μπορεί να εντοπίζεται σε περίτεχνα μηχανικά παιχνίδια του 18ου αιώνα. Και τα παιχνίδια αυτά μπορεί με τη σειρά τους να οφείλουν τη δημιουργία τους στην τέχνη της κατασκευής ρολογιών.
Η τέχνη αυτή, όπως και πολλές άλλες του σύγχρονου κόσμου, φαίνεται να έχουν τις ρίζες τους στην αρχαία Ελλάδα.
