7 poster σε μορφή pdf με θέμα:
"Πότε θα χρειαστώ τα Μαθηματικά" το οποίο βρήκε και ανέβασε ο συνάδελφος Κλεάνθης Ξενιτίδης στο blog του Απλά Μαθηματικά
When will i ever need maths ?
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εφαρμογές στην καθημερινή ζωή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εφαρμογές στην καθημερινή ζωή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
"Πότε θα χρειαστώ τα Μαθηματικά"?
7 poster σε μορφή pdf με θέμα:
"Πότε θα χρειαστώ τα Μαθηματικά" το οποίο βρήκε και ανέβασε ο συνάδελφος Κλεάνθης Ξενιτίδης στο blog του Απλά Μαθηματικά
Μαθηματική εξίσωση ελέγχει τους στόχους ληστών!
Τις περιοχές που είναι πιθανόν να «χτυπήσουν» κλέφτες θα υπολογίζει μια μαθηματική εξίσωση, στην οποία κατέληξαν επιστήμονες του αμερικανικού πανεπιστημίου UCLA.
Το μαθηματικό – στατιστικό μοντέλο αναλύει χωρικά και χρονολογικά δεδομένα από τις έως τώρα κλοπές σε μία πόλη προκειμένου να εντοπιστούν «καυτά» σημεία εγκληματικότητας. Έτσι οι επιστήμονες μπορούν να εκτιμήσουν κατά προσέγγιση σε ποιες περιοχές ή γειτονιές είναι πιθανότερο να συμβούν τα επόμενα κρούσματα κλοπών. Η πρόβλεψη αυτή θα μπορούσε μελλοντικά να βοηθήσει την αστυνομία να επικεντρώσει καλύτερα την αστυνόμευση.
Το νέο μοντέλο πρόβλεψης βασίζεται στην ανάλυση -με μαθηματικά «εργαλεία»- προτύπων και τάσεων σε σειρές δεδομένων, μία δραστηριότητα που μελετάται εδώ και δεκαετίες όχι μόνο στα φυσικά και βιολογικά συστήματα, αλλά και στα κοινωνικά, ώστε να προβλεφθούν μελλοντικές συμπεριφορές και συμβάντα.
Αυτή η αξιοποίηση των μαθηματικών, έχει ενταθεί τελευταία στο πεδίο της εγκληματικότητας, καθώς έχει εμπειρικά παρατηρηθεί ότι οι κλοπές κι άλλες μορφές παρανόμων δραστηριοτήτων συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένες περιοχές στο χώρο και σε συγκεκριμένες περιόδους στο χρόνο.
Η μαθηματική ανάλυση -που βασίζεται σ’ ένα σύστημα παραβολικών διαφορικών εξισώσεων και στη λεγόμενη «θεωρία διακλάδωσης»- επιδιώκει ν’ αποκαλύψει τέτοια «κρυφά» πρότυπα στις κλοπές. Το νέο μαθηματικό μοντέλο συνδυάζει τα δημογραφικά, οικονομικά, οικολογικά κ.α. χαρακτηριστικά των γειτονιών μίας πόλης με τις κλοπές που έχουν ήδη γίνει, για να προβλέψει ποιες γειτονιές κινδυνεύουν περισσότερο στο μέλλον.
Τα μέχρι τώρα στατιστικά στοιχεία, για παράδειγμα, δείχνουν ότι οι νέες κλοπές τείνουν να συμβαίνουν συχνότερα είτε σε σπίτια που έχουν ήδη αποτελέσει στόχο των ληστών, είτε που γειτνιάζουν με σπίτια όπου έχουν γίνει ήδη κλοπές. Ως βασικό κριτήριο για τους υπολογισμούς λαμβάνεται η εκτίμηση ότι οι κλέφτες «χτυπάνε» ανάλογα με την λεγόμενη «αξία ελκυστικότητας» που θεωρούν ότι έχουν τα σπίτια μιας γειτονιάς. Αυτή η αξία, κατά τους ερευνητές, μετριέται με βάση το πόσο εύκολα ένας κλέφτης πιστεύει πως μπορεί να κλέψει ένα σπίτι, κατάστημα, γραφείο κλπ., χωρίς να συλληφθεί ή να έχει άλλες αρνητικές συνέπειες κατά την πράξη του.
Ένας χώρος που έχει ήδη γίνει στόχος κλοπής (όπως και τα γειτονικά οικήματα), έχει αυξημένη «αξία ελκυστικότητας» στα μάτια πολλών κλεφτών. Όσο πιο πολλές κλοπές συμβαίνουν σε μία περιοχή, τόσο αυτή γίνεται πιο ελκυστική στα μάτια των κλεφτών. Αν σε μία γειτονιά ή ευρύτερη περιοχή, για κάποιο λόγο, δεν σημειωθούν απανωτές κλοπές, τότε η ελκυστικότητά της στα μάτια των επίδοξων κλεφτών μειώνεται, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
Η εξίσωση των Top Hits της μουσικής
Αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης, οι οποίοι λαμβάνουν υπόψη παραμέτρους όπως η ένταση του ήχου, η διάρκεια του τραγουδιού και το πόσο χορευτικό είναι, μπορούν να προβλέπουν χονδρικά ποια κομμάτια θα γίνουν επιτυχίες, υποστηρίζουν Βρετανοί ερευνητές.
Το ποσοστό επιτυχίας των αλγόριθμων αυξομειώνεται ανάλογα με την εποχή. Όταν όμως πρόκειται για μουσική από τέλη της δεκαετίας του 1990 έως σήμερα, οι αλγόριθμοι προβλέπουν με ακρίβεια 60% το εάν ένα τραγούδι θα καταφέρει να μπει στο Top5, ανακοίνωσε η ομάδα του Δρ Τιλ ντε Μπι στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ.
Όπως εξήγησαν οι ερευνητές στο Διεθνές Συνέδριο Μηχανικής Μάθησης και Μουσικής, το οποίο πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο στην Ισπανία, οι αλγόριθμοι εξέτασαν τα στοιχεία του επίσημου βρετανικού Top40 των σιγκλ για τα τελευταία 50 χρόνια.
Συγκεκριμένα, οι αλγόριθμοι συνέκριναν τα πέντε πιο πετυχημένα τραγούδια κάθε κατάταξης με τα λιγότερο πετυχημένα τραγούδια, εξετάζοντας παραμέτρους όπως το τέμπο, η διάρκεια, η αρμονική απλότητα και η μη αρμονικότητα, δηλαδή ο θόρυβος.
Οι εξισώσεις δίνουν ένα «δυναμικό επιτυχίας», ενδεικτικό της προοπτικής να γίνει ένα τραγούδι σουξέ.
«Τα μουσικά γούστα εξελίσσονται, οπότε η εξίσωση δυναμικού επιτυχίας που δημιουργήσαμε πρέπει κι αυτή να εξελίσσεται. Διαπιστώσαμε ότι το δυναμικό επιτυχίας κάθε τραγουδιού εξαρτάται από την εποχή» σχολιάζει ο Δρ Ντε Μπι.
Βασικές τάσεις που αποκάλυψε η έρευνα:
Πριν από τη δεκαετία του 1980, το πόσο χορευτικό είναι ένα κομμάτι δεν είχε μεγάλη σχέση με την επιτυχία του. Έκτοτε, τα χορευτικά κομμάτια είναι πιθανότερο να γίνουν σουξέ.
Τη δεκαετία του 1980 είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας τα κομμάτια με αργό τέμπο (70-89 beat ανά λεπτό) όπως οι μπαλάντες.
Από τη δεκαετία του 1990 μέχρι σήμερα, τα σουξέ τείνουν να έχουν πιο απλό, δυαδικό ρυθμό όπως τα τέσσερα τέταρτα.
Οι προβλέψεις είναι ιδιαίτερα δύσκολες όταν πρόκειται για μουσική της δεκαετίας του 1980. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό υποδηλώνει ότι η μουσική της δεκαετίας του ’80 ήταν ιδιαίτερα δημιουργική, ευρηματική και πρωτότυπη.
Κατά μέσο όρο, η ένταση της μουσικής αυξάνεται. Επιπλέον, η ένταση του ήχου είναι σημαντική παράμετρος επιτυχίας, αφού τα τραγούδια στην κορυφή του Top40 τείνουν να είναι πιο δυνατά από τα κομμάτια στο τέλος της λίστας.
Τη δεκαετία του 1980 είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας τα κομμάτια με αργό τέμπο (70-89 beat ανά λεπτό) όπως οι μπαλάντες.
Από τη δεκαετία του 1990 μέχρι σήμερα, τα σουξέ τείνουν να έχουν πιο απλό, δυαδικό ρυθμό όπως τα τέσσερα τέταρτα.
Οι προβλέψεις είναι ιδιαίτερα δύσκολες όταν πρόκειται για μουσική της δεκαετίας του 1980. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό υποδηλώνει ότι η μουσική της δεκαετίας του ’80 ήταν ιδιαίτερα δημιουργική, ευρηματική και πρωτότυπη.
Κατά μέσο όρο, η ένταση της μουσικής αυξάνεται. Επιπλέον, η ένταση του ήχου είναι σημαντική παράμετρος επιτυχίας, αφού τα τραγούδια στην κορυφή του Top40 τείνουν να είναι πιο δυνατά από τα κομμάτια στο τέλος της λίστας.
Kevin Slavin : " Πως οι αλγόριθμοι επηρεάζουν τον κόσμο μας "
O Κέβιν Σλέιβιν υποστηρίζει ότι ζούμε σε ένα κόσμο σχεδιασμένο -- και ολοένα περισσότερο ελεγχόμενο από -- για αλγόριθμους. Σε αυτήν την καθηλωτική ομιλία από το TEDGlobal, επιδεικνύει πως πολύπλοκα προγράμματα υπολογιστών καθορίζουν: τεχνικές κατασκοπείας, τιμές μετοχών, σενάρια ταινιών, και την αρχιτεκτονική. Και προειδοποιεί ότι συγγράφουμε κώδικα που δεν μπορούμε να καταλάβουμε, με επιπλοκές τις οποίες δεν....
μπορούμε να ελέγξουμε.
13χρονος αυξάνει την αποδοτικότητα των φωτοβολταϊκών κατά 20-50%
Μόνο τα νέα ασυνήθιστα ακόμη στις συμβάσεις του κόσμου μυαλά μπορούν να δουν το περιβάλλον γύρω μας με άλλο μάτι. Ο 13χρονος Aidan Dwyer είναι ένα από αυτά τα νέα μυαλά.
Αντί να αρκεστεί στον συνηθισμένο τρόπο παράταξης των φωτοβολταϊκών το ένα δίπλα στο άλλο όπως κάνουν όλοι μελέτησε την κατανομή των κλαδιών των δένδρων που καλύπτονται και αυτά από μικρά ηλιακά εργοστάσια (τα φύλλα).
Έτσι ανακάλυψε (και πατεντάρισε την ιδέα) πως αν τα φωτοβολταϊκά τοποθετηθούν με την ίδια ακολουθία που χρησιμοποιούν και τα δένδρα ( την ακολουθία Fibonacci ) η απόδοσή τους αυξάνει κατά 20-50% ανάλογα με την περίσταση.
Νέα μυαλά, νέες ιδέες, νέος κόσμος.
Πηγή : http://inhabitat.com/13-year-old-makes-solar-power-breakthrough-by-harnessing-the-fibonacci-sequence/
Αντί να αρκεστεί στον συνηθισμένο τρόπο παράταξης των φωτοβολταϊκών το ένα δίπλα στο άλλο όπως κάνουν όλοι μελέτησε την κατανομή των κλαδιών των δένδρων που καλύπτονται και αυτά από μικρά ηλιακά εργοστάσια (τα φύλλα).
Έτσι ανακάλυψε (και πατεντάρισε την ιδέα) πως αν τα φωτοβολταϊκά τοποθετηθούν με την ίδια ακολουθία που χρησιμοποιούν και τα δένδρα ( την ακολουθία Fibonacci ) η απόδοσή τους αυξάνει κατά 20-50% ανάλογα με την περίσταση.
Νέα μυαλά, νέες ιδέες, νέος κόσμος.
Πηγή : http://inhabitat.com/13-year-old-makes-solar-power-breakthrough-by-harnessing-the-fibonacci-sequence/
Γνωρίζουν Μαθηματικά τα... φυτά;
Μια περίεργη όσο και εντυπωσιακή έκθεση φυτών παρουσιάστηκε στο Βοτανικό Κήπο του Κολεγίου Smith στην Μασαχουσέτη των Η.Π.Α. Δεν είναι μια κοινή έκθεση φυτών, αλλά μια εντυπωσιακή επίδειξη των νόμων της Φύσης και πώς αυτοί παρουσιάζονται μέσα απ’ την ανάπτυξη των φυτών. Οι διοργανωτές της έκθεσης, όλοι τους εξέχοντες επιστήμονες, θέλησαν να δείξουν στο κοινό, ότι τα φυτά αναπτύσσονται με βάση … απλούς μαθηματικούς κανόνες και αναλογίες.
Δεν είναι όμορφο να βλέπεις ένα φυτό να μεγαλώνει; Φαίνεται όμως ότι αυτή η ομορφιά υπακούει σε μαθηματικούς νόμους. Μ’ άλλα λόγια το πώς απλώνει τους βλαστούς και τα φύλλα του ένα φυτό, δεν αποτελεί μια τυχαία διαδικασία.Μπορεί όμως να ανακαλύψει αυτά τα μοντέλα ανάπτυξης ο άνθρωπος; Ναι, τόλμησαν να απαντήσουν οι διοργανωτές της έκθεσης. Άλλοτε ακολουθώντας απλές μαθηματικές αναλογίες και άλλες φορές νόμους που μπορούν μόνο να προσεγγίσουν τα δυναμικά μαθηματικά, τα οποία χρησιμοποιούνται στην ερμηνεία χαοτικών συστημάτων από τη σύγχρονη θεωρία του Χάους, οι μαθηματικοί κατάφεραν να προσεγγίσουν αυτές τις φυσικές διαδικασίες.
Για παράδειγμα, οι έλικες ανάπτυξης των φυτών ακολουθούν συχνά τη γνωστή (στους σχετικούς με τα μαθηματικά) ακολουθία Fibonacci (1, 1, 2, 3, 5, 8, 13 …) – κατά την οποία κάθε αριθμός προκύπτει απ’ το άθροισμα των δύο προηγούμενων. Έτσι παρουσιάζεται ένα φυτό που έχει 8 έλικες προς την κατεύθυνση της φοράς του ρολογιού και 13 προς την αντίστροφη. Άλλά το 8 και το 13 είναι δύο διαδοχικοί αριθμοί στην ακολουθία Fibonacci. Μάλιστα η ακολουθία Fibonacci αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ανάπτυξης πολλών φυτικών ειδών, όπως αποκαλύπτει η έρευνα αμερικανών και γάλλων επιστημόνων.
Τελικά, μάλλον τα φυτά ξέρουν καλά μαθηματικά και όπως φαίνεται η Φύση ολόκληρη υπακούει σε μαθηματικές αρμονίες. … «Ο Θεός Γεωμετρεί» για άλλη μια φορά μπροστά στα έκπληκτα μάτια του ανθρώπου, που το πολύ που μπορεί να κάνει είναι να ανακαλύψει αυτές τις κρυμμένες αρμονίες του Σύμπαντος.
Κάντε λοιπόν μια περιήγηση στη θαυμάσια αυτή έκθεση μέσω Internet στη διεύθυνση:
http://www.math.smith.edu/phyllo/expo
Πηγή: http://www.newswise.com/articles/2003/1/PLANTSPI.SMT.html
Τα μαθηματικά του ποδοσφαίρου
Αφού ανέλυσε δεκάδες ώρες ποδοσφαίρου ο αθλητικός επιστήµονας κατέληξε στο συµπέρασµα πως οι κορυφαίοι ποδοσφαιριστές όπως ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Μέσι και ο Γουέιν Ρούνι είναι πολύ καλοί στα µαθηµατικά.
«Το ποδόσφαιρο είναι τέχνη, αλλά ταυτόχρονα και επιστήµη, και κάθε παίκτης χρησιµοποιεί γεωµετρία, αεροδυναµική και τις πιθανότητες για να φτάσει το µέγιστο τηςαπόδοσής του. Ταµαθηµατικά παίζουν τόσο καθοριστικό ρόλο στο παιχνίδι, ώστε οι κορυφαίοι παίκτες συνδυάζουν τον αθλητισµό µε την επιστηµονική σκέψη για να ξεχωρίσουν από τους υπόλοιπους παίκτες», εξηγεί ο δρ Μπρέι.
ΤΑ ΦΑΟΥΛ
Για τις εκτελέσεις φάουλ από απόσταση 23 µέτρων η µπάλα πρέπει να φύγει από τοπόδι του ποδοσφαιριστήµε γωνία 16 µοιρών. Για τους δεξιοπόδαρους πρέπει να χτυπηθεί ελαφρά προς τα δεξιά ώστε να πάρει τα φάλτσα και να κατευθυνθεί µε δύναµη προς την εστία. Η αρχική ταχύτητα της µπάλας πρέπει να είναι95-115 χλµ. ανά ώρα και να περιστρέφεται µε 600 στροφές το λεπτό.
Ο αµυντικός της Μπέρνλι Καρλ Καρλάιλ που θεωρείται το «µεγαλύτερο µυαλό» του βρετανικού ποδοσφαίρου και είναι αριστούχος στα µαθηµατικά υποστηρίζει πως «από τον επιθετικό µέχρι τον τερµατοφύλακα στηριζόµαστε στις αρχές τηςεπιστήµης και τωνµαθηµατικών για να βελτιώσουµε την απόδοσή µας, να σουτάρουµε πιο καλά, να δίνουµε πάσες σε γωνίες ή να τοποθετούµε σωστά το τείχος».
Ο πρώην επιθετικός της Εβερτον και της ΤσέλσιΠατ Νέβιν που είναι πτυχιούχος στις Τέχνες από τοΠανεπιστήµιο Caledonian της Γλασκώβης πιστεύει πως πολλοίείναι αυτοί που υποτιµούν το µυαλό των ποδοσφαιριστών.
«Στο σχολείο µε αποκαλούσαν Λάχανο γιατίπίστευαν πως ήµουν χαζός επειδή έπαιζα συνεχώς ποδόσφαιρο, παρά το γεγονός ότι έπαιρνα καλύτερους βαθµούς απ’ αυτούς στα διαγωνίσµατα. Θυµάµαι έναν δάσκαλο που µου είπε: «Μερικοίαπό τους καλύτερούς µου µαθητές ήταν ποδοσφαιριστές».
«Το γεγονός ότι η πλειονότητα τωνποδοσφαιριστών δεν σπουδάζει στα πανεπιστήµια δεν σηµαίνει πως είναι χαζοί. Αρκετοί από τους πιο έξυπνους ανθρώπους που έχω συναντήσει στο ποδόσφαιρο δεν είχαν ούτε απολυτήριο γυµνασίου», λέει µε έµφαση ο σχολιαστής πλέον του Channel Five. Και συνεχίζει: «Ανθρωποι σαν και µένα και τον Μπράιαν ΜακΚλερ (πρώην παίκτης της Μάντσεστερ Γ. και της Σέλτικ) θεωρούµαστε εξαιρέσεις που πήγαµε στο πανεπιστήµιο. ∆εν θεωρώ όµως τον εαυτό µου εξυπνότερο απ’ όσους έχω παίξει ποδόσφαιρο».
«Οταν παίζεις για πολλά χρόνια µπάλα σε βοηθάνα κατανοήσεις τη γεωµετρία και να αντιλαµβάνεσαι καλύτερα τον χώρο που κινείσαι. Πολλοί άνθρωποι έχουν πνευµατικές ικανότητες σε ορισµένους τοµείς και οι ποδοσφαιριστές δεν είναι κάτι διαφορετικό. Υπάρχουν άνθρωποι που πηγαίνουν στο Κέµπριτζ ή στην Οξφόρδη, αλλά δεν διαθέτουν κοινωνική νοηµοσύνη».
Του Γιώργου Νασμή
Επιβίβαση σε χρόνο ρεκόρ με την βοήθεια μαθηματικών!
Με τη μέθοδο Στέφεν ένα αεροσκάφος Boeing 757 γεμίζει σε 216
δευτερόλεπτα!
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 02 Σεπτεμβρίου 2011 στα "Νέα Online"
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 02 Σεπτεμβρίου 2011 στα "Νέα Online"
Οι αεροπορικές εταιρείες που κατευθύνουν τους επιβάτες τους να επιβιβάζονται βάσει
μιας ακολουθίας που αρχίζει από τις θέσεις 30F, 28F, 26F και τελειώνει στις 5C, 3C,
1C,μπορεί να κάνουν μεγάλη οικονομία μειώνοντας τον χρόνο που παραμένει το
αεροπλάνο
1C,μπορεί να κάνουν μεγάλη οικονομία μειώνοντας τον χρόνο που παραμένει το
αεροπλάνο
στο έδαφος.
Ένας πολύπλοκος αλγόριθμος που επινοήθηκε από έναν Αμερικανό αστροφυσικό
φαίνεται πως διπλασιάζει την ταχύτητα επιβίβασης στο αεροπλάνο. Ο δρ
Τζέισον Στέφεν, επιστήμονας στο Εθνικό Εργαστήριο Επιτάχυνσης Fermi στο Ιλινόι,
εφάρμοσε μαθηματικά μοντέλα για να λύσει το πρόβλημα της
αποτελεσματικότερης επιβίβασης σ' ένα Boeing.
Τζέισον Στέφεν, επιστήμονας στο Εθνικό Εργαστήριο Επιτάχυνσης Fermi στο Ιλινόι,
εφάρμοσε μαθηματικά μοντέλα για να λύσει το πρόβλημα της
αποτελεσματικότερης επιβίβασης σ' ένα Boeing.
Η λύση του απαιτεί από τους επιβάτες να επιβιβάζονται από το πίσω μέρος του
αεροπλάνου κατά εναλλασσόμενες σειρές καθισμάτων, καταλαμβάνοντας πρώτα
τα καθίσματα στα παράθυρα στη μια πλευρά της καμπίνας. Αυτό
επαναλαμβάνεται και για την άλλη πλευρά της καμπίνας, μετά για τα μεσαία
καθίσματα και μετά για τα καθίσματα στον διάδρομο.
αεροπλάνου κατά εναλλασσόμενες σειρές καθισμάτων, καταλαμβάνοντας πρώτα
τα καθίσματα στα παράθυρα στη μια πλευρά της καμπίνας. Αυτό
επαναλαμβάνεται και για την άλλη πλευρά της καμπίνας, μετά για τα μεσαία
καθίσματα και μετά για τα καθίσματα στον διάδρομο.
Σε ένα τεστ που έγινε για λογαριασμό μιας επιστημονικής εκπομπής της
αμερικανικής τηλεόρασης, η Μέθοδος Στέφεν μείωσε στο μισό τον χρόνο
επιβίβασης σε σχέση με τη χρήση συμβατικών συστημάτων.
αμερικανικής τηλεόρασης, η Μέθοδος Στέφεν μείωσε στο μισό τον χρόνο
επιβίβασης σε σχέση με τη χρήση συμβατικών συστημάτων.
Α΄ μέθοδος: Ο συνηθισμένος τρόπος επιβίβασης είναι να καλούνται οι επιβάτες
κατά ομάδες:
πρώτα οι σειρές 21-30 σ' ένα αεροσκάφος στενής ατράκτου και ακολουθούν
οι σειρές 11-20 και 1-10. Ομως δοκιμές που έγιναν έδειξαν πως με τη μέθοδο
αυτή χρειάζονται 414 δευτερόλεπτα, σχεδόν επτά λεπτά, για να γεμίσει ένα
Boeing 757.
οι σειρές 11-20 και 1-10. Ομως δοκιμές που έγιναν έδειξαν πως με τη μέθοδο
αυτή χρειάζονται 414 δευτερόλεπτα, σχεδόν επτά λεπτά, για να γεμίσει ένα
Boeing 757.
Β΄ μέθοδος: Η εντελώς τυχαία επιβίβαση, χωρίς προκαθορισμένες θέσεις
(το σύστημα που εφαρμόζουν πολλές αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους)
έφερε πολύ καλύτερο αποτέλεσμα, με 284 δευτερόλεπτα.
(το σύστημα που εφαρμόζουν πολλές αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους)
έφερε πολύ καλύτερο αποτέλεσμα, με 284 δευτερόλεπτα.
Γ΄ μέθοδος: Η Μέθοδος Στέφεν επέτρεψε την επιβίβαση των επιβατών σε μόλις
216 δευτερόλεπτα, με ρυθμό τριών δευτερολέπτων ανά επιβάτη. Αν εφαρμοστεί
σε ένα τυπικό αεροσκάφος 180 θέσεων, η προσέγγιση αυτή μπορεί να μειώσει
κατά εννέα λεπτά τον χρόνο που περνάει στο έδαφος κάθε αεροσκάφος. Σε έναν
χρόνο, εξοικονομούνται έτσι δύο εβδομάδες - αξίας 1,13 εκατ. ευρώ - ανά
αεροπλάνο.
216 δευτερόλεπτα, με ρυθμό τριών δευτερολέπτων ανά επιβάτη. Αν εφαρμοστεί
σε ένα τυπικό αεροσκάφος 180 θέσεων, η προσέγγιση αυτή μπορεί να μειώσει
κατά εννέα λεπτά τον χρόνο που περνάει στο έδαφος κάθε αεροσκάφος. Σε έναν
χρόνο, εξοικονομούνται έτσι δύο εβδομάδες - αξίας 1,13 εκατ. ευρώ - ανά
αεροπλάνο.
Και όλα αυτά γνωρίζοντας και χρησιμοποιώντας Μαθηματικά, αλγόριθμους!
Το άρθρο αυτό το ανέβασε στο blog του ο συνάδελφος Μάκης Χατζόπουλος.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
