π. Τ. Η.
Γ΄
Σύμφωνα μὲ τὴ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου, μία κεφαλαιώδης ἀρετὴ ἀπαραίτητη γιὰ τὴν σωτηρία μας εἶναι ἡ ὑπομονή. Ἡ ὑπομονή, εἶναι τὸ θεμέλιο τῆς πνευματικῆς προκοπῆς. Τίποτε δὲν μποροῦμε νὰ κατορθώσουμε χωρὶς αὐτήν. Γι’αὐτὸ καὶ θεωρεῖται ἔνδειξις ψυχικῆς δυνάμεως καὶ ὄχι ἀδυναμίας, ὅπως λανθασμένα νομίζουν πολλοί. «Ἐν τῆ ὐπομονῆ ὑμῶν κτήσασθαι τὰς ψυχὰς ὑμῶν» (Λκ.21,19), μᾶς εἶπε ὁ Κύριος. Ὁ πιστός, λοι-πόν, πρέπει νὰ διαθέτῃ ὑπομονή, ὥστε νὰ ἀκολουθῇ μὲ συνέπεια τὰ βήματα τοῦ Χριστοῦ, καὶ νὰ σηκώνῃ τὸν προσωπικό του σταυρὸ τῶν θλίψεων, τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν δοκιμασιῶν χωρὶς νὰ ἀδημονῇ.
Πολλὲς φορές, ὅμως, ἡ ἐπιθυμία νὰ δοῦμε ἄμεσα ἀποτελέσματα στὸν ἀγῶνα μας, ὅπως γιὰ παράδειγμα, νὰ ἀ-ποκτήσουμε διάφορα πνευματικὰ χαρίσματα, νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ πάθη ποὺ μᾶς ταλαιπωροῦν, νὰ τελειώσουν αἰσίως οἱ δοκιμασίες ποὺ ὑφιστάμεθα, κ.τ.λ., μᾶς κάνει νὰ δείχνουμε ἀνυπομονησία ἡ ὁποία στην πνευματικὴ ζωὴ ἀποτελεῖ μία μεγάλη παγίδα, ποὺ πηγάζει κυρίως ἀπὸ τὸν ἐγωισμό, τὴν ἔλλειψι πίστεως, καθὼς καὶ ἀπὸ τὴ λανθασμένη ἀντίληψι, ὅτι ἡ πνευματικὴ πρόοδος μπορεῖ νὰ ἐπιτευχθῇ μὲ ταχύτητα, χωρὶς τὴν Θεία βοήθεια, βασιζόμενη μόνο στὶς ἀνθρώπινες δυνάμεις μας.
