Έχουμε φτιαχτεί για να πίνουμε, θαρρώ, δεν ξέρω αν στο 'χω ξαναπεί. 

Και δεν μ'ενδιαφέρει ιδιαίτερα να με παρομοιάσω με νυχτοπεταλούδα και να παρομοιάσω εσένα κάποιον με φλόγα, από εδώ και πέρα θα 'μαι εγώ η φλόγα, το αποφάσισα. 

[Όταν λοιπόν θα σ'έχω ολοκληρωτικά πια στοιχειώσει- όταν ζεις κι αναπνέεις για μένα και η φωτιά κατατρώει τα μέσα σου. 

Κάνε ένα βήμα πίσω. 

Κι εγώ θα γελώ παρακολουθώντας τα πυροτεχνήματα.]

Drink up one more time/ and I'll make you mine.

Προτείνω ανακωχή-
Λέω να κάνουμε μια συμφωνία. 
Όσο μου σερβίρεις αλκοόλ και ψέματα
Εγώ θα σιωπώ και θα τα καταπίνω. 

[Θα σε κοιτώ με ορθάνοιχτα μάτια και θαυμασμό, κιόλας.]

Μα σαν στερέψει το αλκοόλ
-γιατί τα ψέματα δε βλέπω να χουν τελειωμό-
Πέρα από υπεκφυγές και ευφυολογήματα
Θα μου πεις ποιος πραγματικά είσαι. 

Drink up baby/ look at the stars/ I'll kiss you again/ between the bars.

Ο Οκτώβρης ήρθε κι έφυγε
άφησε τη μυρωδιά αρμύρας και ζεστής κολοκυθόπιτας στο διάβα του. 
Πήρα ένα ζευγάρι παπούτσια
και όργωσα την Αθήνα. 

Drink up baby/ stay up all night/ with the things you could do/ you won't, but you might.

 Έχεις το ύφος αυτού που χόρευε τελετουργικούς χορούς όλο το βράδυ- ακατάπαυστα, όλη σου η νύχτα αφιερωμένη σε μια ατέρμονη λατρεία της φωτιάς. Και τα φρύδια σου καψαλισμένα. Έχεις αφήσει για τους άλλους το βλέμμα γεμάτο δέος στη θέα της, τη σιωπηλή λατρεία εξ' αποστάσεως, εσύ την αγκαλιάζεις με θέρμη και γελάς κατάμουτρα στο αναπόφευκτο με μια ευκολία που με αφήνει έντρομη και γοητευμένη- κάθε φορά. Πώς αψηφάς έτσι τον πόνο, το φόβο, τον επικείμενο θάνατο, πώς. Και μένω να σε εκλιπαρώ, εν μέσω τυφώνα, με τη φωνή μου να βγαίνει τρεμάμενη και σιγανή. 

 Το ξέρω πως η περιέργεια σε κατατρώει, μα- σε παρακαλώ. Μην αγγίξεις το αδράχτι, μην τρυπηθείς από δαύτο. Δεν αντέχω εκατό χρόνια μοναξιά, εκατό χρόνια δίχως να σε βλέπω.