Ἀγάπα τόν Θεό καί κάνε ὅ,τι θέλεις! Ἱερός Αὐγουστῖνος

ΠΗΓΗ: ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ

 Ἀγάπα τόν Θεό

καί κάνε ὅ,τι θέλεις!

Ἱερός Αὐγουστῖνος

Only know you’ve been high when you’re feeling low...

Well you only need the light when it's burning low,

Only miss the sun when it starts to snow,

Only know you love her when you let her go...

Only know you’ve been high when you’re feeling low,

Only hate the road when you’re missing home,

Only know you love her when you let her go...

And you let her go

Staring at the bottom of your glass

Hoping one day you’ll make a dream last,

But dreams come slow and they go so fast...

You see her when you close your eyes,

Maybe one day you’ll understand why

Everything you touch surely dies...

But you only need the light when it's burning low,

Only miss the sun when it starts to snow,

Only know you love her when you let her go...

Only know you’ve been high when you’re feeling low,

Only hate the road when you’re missing home,

Only know you love her when you let her go...

Staring at the ceiling in the dark

Same old empty feeling in your heart,

'Cause love comes slow and it goes so fast...

Well you see her when you fall asleep,

But never to touch and never to keep,

'Cause you loved her too much and you dived too deep...

Well you only need the light when it's burning low,

Only miss the sun when it starts to snow,

Only know you love her when you let her go...

Only know you’ve been high when you’re feeling low,

Only hate the road when you’re missing home,

Only know you love her when you let her go...

And you let her go... oh oh oh... oh oh...

And you let her go... oh oh oh... oh oh...

Well you let her go...

'Cause you only need the light when it's burning low,

Only miss the sun when it starts to snow,

Only know you love her when you let her go...

Only know you’ve been high when you’re feeling low,

Only hate the road when you’re missing home,

Only know you love her when you let her go...

'Cause you only need the light when it's burning low,

Only miss the sun when it starts to snow,

Only know you love her when you let her go...

Only know you’ve been high when you’re feeling low,

Only hate the road when you’re missing home,

Only know you love her when you let her go...

And you let her go.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω...

Αναδημοσίευση: ΕΛΠΙΔΑ - HOPE

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΓΕΛΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ … ΕΜΠΝΕΟΥΝ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΟΥ …

Ευχαριστώ όλους όσους με γεμίζουν ψέματα … μου δίνουν τη δύναμη της αλήθειας …

Ευχαριστώ όλους εκείνους που δεν έχουν πιστέψει σε μένα … μου έμαθαν πως μετακινούνται τα βουνά.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με πολεμούν… προκαλούν το θάρρος μου.. .

Ευχαριστώ όλους εκείνους που ήθελαν να μου επιβάλουν περιορισμούς.... μου δίδαξαν την αξία της ελευθερίας .

Ευχαριστώ όλους όσους μου έχουν προκαλέσει σύγχυση… έχει γίνει σαφής η θέση μου.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με έχουν εγκαταλείψει.. . μου έδωσαν χώρο για να δημιουργήσω.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με έχουν προδώσει, όσους καταχράστηκαν τα αισθήματα μου.μου επέτρεψαν να είμαι προσεκτικός.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με έχουν βλάψει.με έμαθαν να αναπτύσσομαι μέσα από τον πόνο.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που διαταράσσουν την ηρεμία μου δημιουργώντας μου προβλήματα... μου έδωσαν δύναμη να τα αντιμετωπίζω.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που με έριξαν στο έδαφος μου έδωσαν την ευκαιρία και τη δύναμη να μάθω να σηκώνομαι.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που έχουν κερδίσει εις βάρος μου... μου έδειξαν ότι όλοι είναι σε θέση να χάσουν.

Το πιο σημαντικό. Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους με αγαπούν όπως κι εγώ.

Σας ευχαριστώ.

Paulo Coelho – Εγχειρίδιο του Πολεμιστή του Φωτός

Μικρό παιδί θα μείνω...

Θέλω να κάνω μια ευχή όσο κι αν μεγαλώσω 

κακία μίσος στην καρδιά μου ποτέ μου να μη νιώσω

...μικρό παιδί θέλω να μείνω...

Όταν οι μαθητές μας εκφράζονται μέσα από το Hip-hop ......ανακαλύπτουμε έναν ολόκληρο κόσμο που επιµένει να σκέφτεται, να αντιστέκεται, να οραματίζεται...

Βλέπε και:   

• Έτοιμος να πετάξω!!!
• Ζήσε τη στιγμή σου προσπάθησε άλλη μία... 

Έτοιμος να πετάξω!!!

Όταν οι μαθητές μας εκφράζονται μέσα από το Hip-hop ......ανακαλύπτουμε έναν ολόκληρο κόσμο που επιµένει να σκέφτεται, να αντιστέκεται, να οραµατίζεται...

Έτοιμος να πετάξω (διασκευή) 

Στίχοι :
Ανοίγω τη πόρτα του σπιτιού μου και βγαίνω 
έξω περπατώ και βλέπω έναν μικρό, 
τον ρωτώ τι κάνεις γλυκέ μου εσύ εδώ
μου απαντά : προσπαθώ τους φίλους μου να τους βρω 

έτσι και εγώ προσπαθώ να βρω κάτι που είχα χάσει 
κάποιο όνειρο η και κάποιο εφιάλτη, 
έβλεπα τον κόσμο που κάποιοι είχαν αλλάξει 
να μπορούσα να τον αλλάξω εγώ θα είχε φάση 

δεν θα άλλαζα υλικά αγαθά,
δεν θα άλλαζα ούτε σχέδια πολλά, 
δεν θα άλλαζα ούτε τον αέρα ούτε το οξυγόνο
άπλα θα διέγραφα κάποιους που δώσανε πόνο 

μακάρι να μπορούσα να γουστάρω κάθε μου στιγμή
οποίος και να είναι εκεί κάτι αληθινό να ζει 
να είναι γεμάτη με χαμογελά η ψυχή, 
να το χαίρομαι σαν χαρούμενο παιδί 

Κάθε φορά που ζω κάτι αληθινό 
νιώθω έτοιμος να πετάξω 
νιώθω πως πετώ σε κόσμο μαγικό
βλέπω τον κόσμο γύρω μου και σκέφτομαι να αλλάξω

Βάλε φωνή να ακούσω πάλι την ζωή,
να ακούσω πως χτυπάει το κεφαλή της στην γη 
να δω και εγώ και άλλοι τόσοι πως έχει μετανιώσει
για την κακία που σε ανθρώπους θα έχει δώσει

Για φόρες που με έβρισκα στον δρόμο 
για στιγμές που έβλεπα πάλι τον πόνο 
για φόρες που έβλεπα και όνειρα
από μικρός δεν έβρισκα ποτέ το νόημα 

Ζω μες την αλήθεια και έρχεται το ψέμα 
ζω μέσα στο ψέμα και περιμένω αλήθεια
άκουσα και λόγια περιμένω και αίμα
είδα και με πράξεις αλλά πάλι παραμύθια

Δώστε μου έναν λόγο για να πω
δείξτε μου έναν τρόπο για να δω 
δώστε μου κάτι, μια αφορμή για να το ζω
ή καλύτερα αφήστε τo εγώ μόνος θα το βρω

Βλέπε και:   Ζήσε τη στιγμή σου προσπάθησε άλλη μία... 

η πίστη στο Θεό... μια ερωτική βεβαιότητα

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο του π. Λίβυου

Ο πιστός που βλέπει την σχέση του με τον Θεό ανταγωνιστικά δεν μπορεί να κατανοήσει ότι πίστη δεν σημαίνει αποδοχή ιδεολογημάτων ή ιερών εννοιών, αλλά αυτοπαράδοση σε μια αγάπη, σε έναν έρωτα. Μια ερωτική βεβαιότητα ότι κάποιος με αγαπάει πολύ και αυτόν τον κάποιον τον εμπιστεύομαι.

Ο έρωτας όμως τσαλακώνει και οι περισσότεροι θρησκευτικοί άνθρωποι φοβούνται απόλυτα το τσαλάκωμα της εικόνας τους.

 

Στην σχέση με τον Θεό χάνεις για να κερδίσεις, και δεν κερδίζεις εάν δεν χάσεις κάτι......

π.λίβυος 

...αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα...

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα...
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα...
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης 
Ερμηνευτής: Παύλος Σιδηρόπουλος

Αγιότητα είναι........

Αναδημοσίευση:.Λίβυος

του π. Λίβυου 

Αγιότητα είναι μια βαθιά ευαισθησία. Μια βαθιά ποιητική ματιά που μπορεί να μεταμορφώνει τα πάντα σε άγγιγμα ψυχής. Ο άγιος είναι ποιητής και ευαίσθητος. «Για να γίνει κανείς Χριστιανός, πρέπει να έχει ποιητική ψυχή, πρέπει να γίνει ποιητής. «Χοντρές» ψυχές κοντά Του ο Χριστός δεν θέλει.» αγ. Πορφύριος. Αγαπάει ακόμη και τα μη αξιαγάπητα. Εκείνο που όλοι θα περιφρονούσαν με μεγάλη χαρά, η αγιότητα το μαζεύει, το αγκαλιάζει, το φιλά με πάθος μέχρι να το θεραπεύσει.

Η αγιότητα μεταμορφώνει τα έρημα. Κυκλώνει τα διεσπαρμένα. Ενώνει τα διαιρεμένα. Μπορεί και αντέχει πάνω και περά από τις πληγές και τις καταστροφές. Κοιτάει εκεί που δεν κοιτάει κανείς άλλος. Δεν χωρίζει τα πράγματα σε καλά και κακά. Δεν τους βάζει ταμπέλες. Δεν κατηγοριοποιεί την ζωή σε ανώτερη και κατώτερη. Δεν διχάζει, δεν μοιράζει, δεν αποσπά, ενώνει, συνενώνει, και δυναμώνει το αδύνατο να συμβεί και το όνειρο να πραγματωθεί.

Η αγιότητα είναι μια βαθιά ποίηση που συντονίζει το σύμπαν στους στίχους του δημιουργού Του. Είναι ο ίδιος ο Χριστός που μέσα από τον άγιο μιλάει ξανά για την αγάπη. Που μέσα από την ματιά του αγίου στέλνει το τρυφερό βλέμμα του σε όλους τους κουρασμένους. Στους αποτυχημένους και τους κουρελιασμένους στις μάχες της ζωής. Μια τεράστια αγκαλιά να ξαποστάσουν πάντες.

Η αγιότητα είναι μεταξένια αίσθηση της ζωής. Ευαισθησία που αναγεννά την προπτωτική ματιά. Τότε που τα πάντα ήταν έκπληξη και θαυμασμός. Τότε που τίποτε δεν ήταν βαρετά το ίδιο ή επαναλήψιμο. 
Η αγιότητα αναδεικνύει ξανά την ξεχασμένη μας παιδικότητα. Εκείνο το ξάφνιασμα μπροστά στο μυστήριο της ζωής.

Η αγιότητα δεν είναι τελειότητα μα αποδοχή της ασημαντότητας. Δεν είναι επιτυχία μα δώρο. Δεν είναι κατόρθωμα αλλά χάρισμα. Δεν είναι δύναμη μα κένωση και άδειασμα. Ταπείνωση και εκούσια απόσυρση από τα φώτα του ψεύτικου, πρόσκαιρου και μάταιου.

Δεν αγιάζουν οι αναμάρτητοι μα εκείνοι που άντεξαν να δουν τις αμαρτίες τους. Να τις ακουμπήσουν δίχως να φοβούνται μην λερωθούν και χαλάσει το προφίλ τους.  
"Είναι ανώτερος λέει ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος εκείνος που είδε τις αμαρτίες του, από εκείνο που ανέστησε νεκρούς."

Ο άγιος δεν ξέρει ότι είναι άγιος. Εάν το ήξερε απλά δεν θα ήταν. Όπως ο αθώος δεν γνωρίζει την αθωότητα του. Πολλώ δε μάλλον δεν την προασπίζει. Αθωότητα που προασπίζεται είναι "ευγενής "ναρκισσισμός. Ο άγιος το μόνο που γνωρίζει είναι η έντονη παρουσία του Χριστού εντός του.

Ο άγιος βιώνει μια εσωτερική αποδοχή του Θεού. Μια αγκαλιά που δεν το κρίνει, παρά μονάχα τον καλύπτει από το ψύχος του κόσμου τούτου.

Ο άγιος μονάχα αγαπά. Γιατί ο ίδιος έχει βιώσει την αγάπη του Θεού. Ξέρει από πάθη και οδύνη. Γνωρίζει τι σημαίνει αστοχία υπαρξιακή, λάθος, σφάλμα και πτώση, γιατί δεν γεννήθηκε άγιος, ούτε τέλειος, μα ούτε προνομιούχος. Πόνεσε, έπεσε, έπαθε, έμαθε. Έτσι μας καταλαβαίνει μας κατανοεί και ποτέ δεν μας κρίνει. Μονάχα μας αγαπά. Παντού και πάντοτε.

Ο άγιος δεν απορρίπτει. Αποδέχεται απόλυτα, διακρίνοντας την πράξη από το πρόσωπο. Την πράξη την επικρίνει, το ανθρώπινο πρόσωπο, ποτέ. Το καταλαβαίνει και το συμπαθεί. Όχι ηθικά. Μα οντολογικά. Γνωρίζει ότι αυτός είναι ο άνθρωπος. Φοβισμένος, τραυματισμένος, χαμένος και πτωτικός. Εκφράζοντας το πνεύμα του Χριστού, συγχωρεί όχι μια πράξη, αλλά τον όλο άνθρωπο. Όπως το έκανε ο Χριστός. Δεν σώζει τον άνθρωπο από τις αμαρτίες του απλώς, αλλά από την ίδια του την φύση.

Η αγιότητα είναι ένα παράθυρο για να μπορούν εκεί που θέλουν και επιθυμούν, να κοιτάζουν την βασιλεία του Θεού.

A΄  Λυκείου:  19. Η μνήμη των αγίων, αφορμές για ένα σύγχρονο ανθρωπολογικό προβληματισμό

Ζήσε τη στιγμή σου προσπάθησε άλλη μία...

Όταν οι μαθητές μας εκφράζονται μέσα από το Hip-hop ...

...ανακαλύπτουμε έναν ολόκληρο κόσμο που επιµένει να σκέφτεται, να αντιστέκεται και να   οραµατίζεται ένα καλύτερο αύριο. 

https://www.youtube.com/watch?v=CZ4gG6C3_Dc

π.Λίβυος: Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις αλλά φαίνεσαι....

π.Λίβυος - αναδημοσίευση!!!
Ο παράδεισος δεν είναι κατάκτηση αλλά δωρεά... Δεν σώζομαι επειδή κάτι σπουδαίο έκανα, αλλά επειδή κάποιον αγάπησα και με αγάπησε.

                                                                                                      παπά-Λίβυος

Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις αλλά φαίνεσαι. Έχουμε κουραστεί από τους δήθεν. Από αυτούς που αυτοπροβάλλονται έστω και «ταπεινώ τω τρόπω». Αυτούς που πίσω από το χαμόγελο κρύβουν ακονισμένα για κατάκριση και «ιερές» μάχες δόντια .
Όλους αυτούς που χρησιμοποιούν την εκκλησία για να διαμορφώσουν ένα προφίλ πνευματικότητας ώστε να εξασφαλίσουν την αίσθηση δύναμης που δεν βρήκαν στο κόσμο.
Στην εκκλησία δεν σώζεται ο ισχυρός, ο τέλειος, ο καπάτσος, ο καταφερτζής, εκείνος που τα κατάφερε, που νίκησε, που εξυψώθηκε, αλλά εκείνος που ταπεινώθηκε, που πόνεσε, που δυσκολεύτηκε, που ταλαιπωρήθηκε, λαβώθηκε και στην αγάπη αναστήθηκε.
Η εκκλησία ανήκει στους ταπεινούς αυτού του κόσμου, σε αυτούς που ζουν στα αζήτητα της εξουσίας και της δύναμης. Των υπαρξιακά λαβωμένων, ψυχικά κουρελιασμένων, εκείνων που έγλειψαν τα πατώματα της προσωπικής τους μοναξιάς και οδύνης και αισθάνθηκαν την ολική απογύμνωση της υπάρξεως τους.
Κουραστήκαμε και πολλές φορές λυγίσαμε, κλάψαμε και πενθήσαμε για μια παραχάραξη και παραμόρφωση του εκκλησιαστικού ήθους και της χριστιανικής κατανόησης, που κρατά το περικάλυμμα της παραδόσεως και χάνει με υπαρξιακά εκκωφαντικό ήχο την ουσία της χριστιανικής ζωής.
Για όλους εκείνους που βαπτίζουν αρετές τα πάθη και τις κακίες τους. Αυτούς που ζουν την κατά Χριστώ ζωή με σκοπό και στόχο, δίχως αγάπη, έρωτα και ελευθερία. Που περιμένουν πάντα κάτι να πάρουν, που αισθάνονται ότι κάποιος πάντα τους χρωστά.
Δεν είναι χριστιανικά στήθη αυτά που μετρούν τι δίνουν και τι παίρνουν, μα εκείνα που αγαπούν δίχως να περιμένουν.
Δεν είναι χριστιανή ψυχή εκείνη που νιώθει αυτοδικαιωμένη και ναρκισσιστικά ολοκληρωμένη στην ζάλη της αρετής και της θρησκευτικής δικαίωσης της. Ο χριστιανός δεν είναι δικαιωμένος, αλλά αγαπητικά σωσμένος. Η σωτηρία του, είναι καρπός αγάπης, και όχι κατορθωμάτων. Αίσθηση και εμπειρία ότι κάποιος με αγαπάει πολύ κι ας έχω τα χάλια μου, κι ας είμαι αδύναμος και ας μην έχω τίποτε να καυχηθώ πέρα της αγάπης του Θεού.
Ο παράδεισος δεν είναι κατάκτηση αλλά δωρεά. Είναι καρπός σχέσης και όχι κατάκτηση ισχυρών και υψηλών θρησκευτικών επιδόσεων.
Δεν σώζομαι επειδή κάτι σπουδαίο έκανα, αλλά επειδή κάποιον αγάπησα και με αγάπησε.
Όσο και αν το δηλώσεις άνθρωπος του Θεού, δεν θα γίνεις, εάν η χαρά και η ειρήνη δεν κατακλείσουν την ύπαρξη σου. Ας κάνουμε όσες νηστείες θέλουμε, αγρυπνίες και προσευχές, ας έχουμε Γέροντα τον πιο γνωστό πνευματικό της ορθοδοξίας, ας βγάλουμε όσες φωτογραφίες θέλουμε με στάρετς και οσίους, η χάρις δεν θα έρθει εάν δεν σταματήσουμε να την ζητούμε με την εσωτερική αδιάγνωστη πολλές φορές σκοπιμότητα, να κτίσουμε την εικόνα μας, το αυτοειδωλό μας, το εγωιστικό θρησκευτικό προφίλ μας. Για να αισθανθούμε ότι κάτι καταφέραμε και κάποιοι είμαστε.

Η χάρις δεν εκβιάζεται, ούτε εξαγοράζεται, δωρίζεται και εκχέεται αγαπητικά στους ταπεινούς, αφανοίς, πληγωμένους και αγαπητικά στραμμένους προς τον Θεό. Εκείνους που απογυμνώθηκαν και ξαρματώθηκαν από όλες τις αυταπάτες του κόσμου, όλες τις δυνάμεις και εξουσίες, από όλα τα είδωλα ακόμη και το ίδιου τους του εαυτού.

Μια συγκλονιστική φωτογραφία από τη Γάζα!

Αναδημοσίευση:  Ορθόδοξη Γυναίκα

"Η αγάπη όλα τα νικά!

Ἡ Ἐσταυρωμένη ἀγάπη

 ΑΝΑΔΗΜΟΑΣΙΕΥΣΗ/ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ - Ἡ Ἐσταυρωμένη ἀγάπη:

'Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο ἐκδηλώνεται μὲ πολλοὺς τρόπους καὶ γι’  αὐτὸ ἔχει καὶ πολλὰ ὀνόματα.

Ὅταν βλέπουμε τὸν  οὐρανό, τὸν ἀχανῆ ὠκεανό, τὴν ἀνθόσπαρτη γῆ καὶ τὰ χιονοσκέπαστα βουνὰ, θαυμάζουμε τὴν πανσοφία τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν παντοδυναμία του. Ὅταν μαθαίνουμε πὼς ὅλα αὐτὰ ἔγιναν ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση καὶ διευκόλυνση τοῦ ἀνθρώπου, τότε ὀνομάζουμε τὴν ἀγάπη τοῦ Δημιουργική.

Ὅταν μὲ προσοχὴ μελετοῦμε ὁ καθὲνας μὲ τὸν τρόπο του ὅλα ὅσα βλέπουμε γύρω μας καὶ τὰ θαυμάζομε γιὰ τὴν κίνησή τους, γιὰ τὸν κύκλο τῆς ζωῆς τους, γιὰ τὸν προορισμό τους καὶ βεβαιωνόμαστε, ὅτι ὅλα συντηροῦνται καὶ καθοδηγοῦνται ἀπὸ τὴν ἀνύστακτη φροντίδα τοῦ Δημιουργοῦ τους, τότε ὀνομάζουμε τὴν ἀγάπη του συντηρητικὴ καὶ προνοητική.
Διαβάζοντας τὰ ἱερὰ κείμενα τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης, ποὺ εἶναι τὸ στόμα τοῦ Θεοῦ καὶ  ἔχουν αἰώνιο κῦρος, μαθαίνουμε ὅτι, το ἀποτέλεσμα κάθε παρανομίας μας πρέπει νὰ εἶναι ὁ θάνατος., καί .
Ὅμως διαπιστώνουμε πὼς δὲν ἔρχεται πάντα ὡς πικρὸς καρπὸς τῆς ἀνομίας μας ὁ θάνατος, γιατί ἐπεμβαίνει ἡ ἀγάπη καὶ μακροθυμία Του καὶ λέγει . Τότε γεμάτοι εὐγνωμοσύνη ἀναφωνοῦμε καὶ χαρακτηρίζουμε αὐτὴ τὴν ἀγάπη ὡς ἀνεκτική.
Θαυμάζουμε ἀκόμη τὸν ἐρχομό Του στὴν γῆ καὶ προσπαθοῦμε νὰ ἑρμηνεύσουμε τὴν ἁγία Σάρκωση μὲ τὰ μέτρα τὰ δικά μας, χωρὶς νὰ τὰ καταφέρνουμε, γιατί . Ὅμως, καὶ τότε βλέπουμε ὅτι αὐτὴ ἡ ταπείνωση τοῦ Θεοῦ εἶναι τρανὴ ἀπόδειξη τῆς ἀγάπης Του γιὰ τὸν πεσόντα ἄνθρωπο, ἀφοῦ ἦλθε στὴν γῆ γιὰ νὰ ἀνέβουμε ἐμεῖς στὸν οὐρανό, ἔγινε Θεὸς ὧν ἄνθρωπος, γιὰ νὰ θεοποιήσει τὸν ἄνθρωπο, καὶ τότε χαρακτηρίζουμε τὴν ἀγάπη του σαρκωμένη.

Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη Ἀγάπη ποὺ δίδει καὶ στὶς ἄλλες ἀξία καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ Ἐσταυρωμένη Ἀγάπη.

Ἡ μεγάλη θυσία τοῦ Γολγοθὰ καὶ πρὸ πάντων αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ τίμιος Σταυρὸς εἶναι τὸ πιστοποιητικὸ τῆς ἀναμφισβήτητης ἀγάπης τοῦ Κυρίου μας.
Ἡ Ἐσταυρωμένη Ἀγάπη ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ Σταυροῦ θὰ σελαγίζει στὰ πέρατα τῆς γῆς καὶ θὰ διαλαλεῖ τὴν ἀξία τῆς ψυχῆς μας καὶ τὸ μέτρο τῆς στοργῆς τοῦ Πλάστη γιὰ τὸ πλάσμα του.
Αὐτὴ ἡ Ἐσταυρωμένη Ἀγάπη πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως μας διδάσκει καὶ μᾶς καθοδηγεῖ, ἰδίως στὶς στιγμὲς τῶν δοκιμασιῶν μας καὶ τοῦ πειρασμοῦ.
Ὁ ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος ἔλεγε χαρακτηριστικά: Ὁ γεωργὸς φοράει τὰ παλιὰ τοῦ ροῦχα, τὰ ροῦχα τῆς δουλειᾶς παίρνει καὶ τὰ ἐργαλεῖα καὶ βγαίνει νὰ καλλιεργήσει τὸ χωράφι του ποὺ εἶναι γεμάτο ἀγκάθια. Μὲ ὑπομονὴ καὶ ἐπιμονὴ καταφέρνει νὰ τοῦ ἀλλάξει καὶ τὴν μορφὴ καὶ τὸ βοηθάει νὰ φέρει καρποὺς, γιὰ νὰ εἶναι χρήσιμο.
Καὶ ὁ Κύριός μας ἔκανε τὸ ἴδιο. Φόρεσε τὴ σάρκα τὴ δική μας,  ποὺ ἦταν παλιὰ καὶ λερωμένη, χωρὶς Ἐκεῖνος ποτὲ νὰ συμμετέχει στὴν ἁμαρτία, πῆρε καὶ τὸν Τίμιο Σταυρὸ ὡς ἐργαλεῖο καὶ ἐργάζεται στὴν ἔρημη ψυχή μας, ποὺ εἶναι γεμάτη ἀγκάθια, μὲ σκοπὸ καὶ αὐτὰ νὰ ξεριζώσει καὶ λουλούδια ἢ χρήσιμα δένδρα νὰ φυτεύσει καὶ νὰ καλλιεργήσει, γιὰ νὰ γίνουμε χρήσιμοι καὶ ὠφέλιμοι.
Ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος, ὁ πνευματοφόρος καὶ θεοφώτιστος αὐτὸς ἀσκητὴς, στὸ λόγο του γιὰ τὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου μεταξὺ τῶν ἄλλων παρατηρεῖ:<<Ὁ Τίμιος Σταυρὸς εἶναι καύχημα καυχημάτων. Ἂς τὸν τυπώσουμε στὸ μέτωπό μας, στὰ χέρια μας καὶ στὰ πόδια μας καὶ στὰ ροῦχα μας. Εἶναι νικητὴς θανάτου, ἐλπίδα τῶν πιστῶν, φῶς τῆς οἰκουμένης, κλειδὶ παραδείσου, τὸ φυλαχτὸ τῶν πιστῶν. Αὐτὸ τὸ σημεῖο νὰ κάνουμε, ὅταν κοιμόμαστε, ὅταν σηκωνόμαστε, ὅταν τρῶμε, ὅταν πίνουμε, ὅταν ταξιδεύουμε, καὶ τότε δὲν θὰ φοβούμᾳστε τίποτε  μᾶλλον θὰ μᾶς φοβεῖται ὁ ἐχθρός  μας, διάβολος, διότι ἐκεῖνος .

Ἀλήθεια μὲ τί πρόσωπο νὰ σταθοῦμε ἀπέναντι στὸν Ἐσταυρωμένο, γιὰ νὰ τοῦ μιλήσουμε ἤ καὶ γιὰ νὰ διαμαρτυρηθοῦμε;
Ἐκεῖνος ἔδειξε μία ἀπροσμέτρητη ἀγάπη γιὰ τὸ πλάσμα Του, ποὺ τὴν ὀνομάζουμε Δημιουργική, Προνοητική, Συντηρητική, Ἀνεκτική, Σαρκωμένη καὶ Ἐσταυρωμένη. Γι’  αὐτὴ τὴν ἀνυπολόγιστη προσφορὰ τοῦ οἱ ἄνθρωποι μὲ τήν ἀχαρακτήριστη καὶ ἀχάριστη συμπεριφορὰ τους τὸν σταύρωσαν σωματικὰ καὶ τοῦ πλήγωσαν αὐτὴ τὴν Ἀγάπη.
Ὁ πόνος, λέγουν οἱ ἐπιστήμονες, βιώνεται ἀνάλογα μὲ τὴν ὑπόσταση τοῦ καθενός. Ὅσο πιὸ τέλειος εἶναι κάποιος τόσο περισσότερο νοιώθει τὸν πόνο. Ὅταν κόψεις τὴν οὐρὰ μιᾶς σαύρας, θὰ πονέσει, ἀλλὰ λιγότερο ἀπὸ τὸ ἄλογο, ὅταν θὰ τοῦ κόψεις τὴ δική του οὐρά. Ὁ πόνος τοῦ ἀνθρώπου γιὰ τὴν ἀφαίρεση ἑνὸς τμήματος τοῦ σώματός του εἶναι ἀκόμη πιὸ μεγάλος, γιατί τελειότερος εἶναι ὁ ὀργανισμός του καὶ προστίθεται κοντὰ στὸν σωματικὸ καὶ ὁ ψυχικὸς πόνος.
Φανταστεῖτε πόσο μεγάλος ἦταν ὁ πόνος τοῦ Κυρίου μας κατὰ τὴν Σταύρωσή του, ἀφοῦ Ἐκεῖνος ἦταν καὶ ἄνθρωπος καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ εἶχε ὅλες τὶς ἀρετὲς στὸν ἀπόλυτο βαθμό.
Πέραν αὐτοῦ τὸ μαρτύριο τοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου μας δὲν ἦταν στιγμιαῖο, ἀλλά το βίωσε ὅλα τὰ χρόνια τῆς ἐπιγείας ζωῆς Του, ἀπὸ τὴν γέννησή Του μέχρι τὸ θάνατο, ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ . Ὡς τέλειος Θεὸς ἤξερε μὲ λεπτομέρειες τὰ Φρικτὰ πάθη Του καὶ τὰ ζοῦσε ἀπὸ μικρὸ παιδί. Ἔβλεπε, λέγουν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, τὰ χέρια Του, ὅταν ἦταν μικρὸ παιδὶ, καὶ μὲ τὴν ματιὰ Τοῦ σημάδευε τὴ θέση τῶν καρφιῶν τῆς Σταυρώσεως.
Μπροστὰ σ’  ὅλα αὐτὰ τὰ θαυμαστὰ καὶ ἐξαίσια, τὰ ἐκπληκτικὰ τὰ πέραν πάσης περιγραφῆς γεγονότα τῆς ζωῆς του, μπροστὰ στὶς εὐεργεσίες καὶ εὐλογίες ποῦ πρόσφερε στοὺς ἀνθρώπους , ποιά εἴναι ἡ δική μας προσφορὰ στοὺς ἄλλους; Μπροστὰ στὴν κακότητα καὶ ἀχαριστία τῶν ἀνθρώπων ποῦ ἔδειξαν στὸν Κύριό μας, τί εἶναι ἡ περιφρόνησή μας ἀπὸ τοῦ ἄλλους;

Νὰ γιατί πατρικὰ μὰς συμβουλεύουν οἱ μεγαλύτεροι ἀδελφοί μας, οἱ ἅγιοι, νὰ ἠρεμοῦμε, νὰ γαληνεύουμε καὶ νὰ μακροθυμοῦμε.

• Ἔχεις πόνο, ἀδελφέ μου, βλέπε τὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου. Ἐκεῖνος πόνεσε, ἐνῷ ἦταν ἀθῷος. Ἴσως αὐτὸς ὁ πόνος νὰ εἶναι στιφὸς καρπὸς τῆς ἁμαρτίας σου. Δὲν λέγω ὅτι εἶσαι ἁμαρτωλός, λέγω ἴσως εἶσαι, ὁπότε κοίταξε νὰ ὠφεληθεῖς μὲ τὴ μετάνοιά σου.
• Ἔχεις φτώχεια, που εἶναι στὶς μέρες μας δύσκολη ὑπόθεση; Βλέπε τὸν Κύριό μας γυμνὸ ἐπάνω στὸ Σταυρὸ καὶ ἀναλογίσου μήπως ἐσὺ ἔφταιξες, δὲν πρόσεξες καὶ ἴσως ἀπὸ τὴν τεμπελιά σου ἢ τὴν ἄσωτη ζωή σου, εὐθύνεσαι γιὰ τὴν φτώχειά σου, ἐνῷ Ἐκεῖνος καὶ θεληματικᾶ ὁδηγήθηκε ἐκεῖ στὸ ἰκρίωμα γυμνός.
• Ἔχεις περιπέτεια καὶ ἀντιμετωπίζεις δοκιμασία ἀπὸ ἀρρώστιες ποῦ ἐμφανίστηκαν ξαφνικὰ στὴν ζωή σου; Κοίταξε τὸν Ἐσταυρωμένο καὶ κάνε ὑπομονή. Ἐκεῖνος γιάτρεψε πολλούς και θεράπευσε ἀναρίθμητους ἀνθρώπους καί ὅμως εἶναι πληγωμένος ἐπάνω στὸ Σταυρό. Σὺ ἴσως καὶ νὰ μήν πρόσεξες τὴν ὑγεία σου, ὄταν τὴν εἶχες.
• Ἔχεις ἐχθροὺς ποὺ σὲ φθονοῦν καὶ σὲ μισοῦν; Βλέπε τὸν Κύριό μας στὸ Σταυρὸ καὶ σκέψου, ὅτι καὶ Ἐκεῖνον . Σὺ ἴσως νὰ δημιούργησες καὶ ἔχθρες μὲ τὴν ἀπρόσεκτη ζωή σου.
• Ἔχεις φίλους καὶ σὲ ἐγκατέλειψαν σὲ μία κρίσιμη στιγμὴ τῆς ζωῆς σου; Βλέπε τὸν Κύριό μας ἐπάνω στὸν Γολγοθὰ καταμόναχο. Ὅλοι τὸν ἄφησαν μόνον καὶ οἱ μαθητές του καὶ οἱ εὐεργετημένοι καὶ θεραπευμένοι ἀκόλουθοι Τοῦ μέχρι λίγο πρίν. θὰ γράψει ὁ προφήτης Ἠσαΐας ὀκτακόσια χρόνια, πρὶν νὰ γεννηθεῖ ὁ Χριστός. Σὺ ἴσως νὰ μὴ συμπεριφέρθηκες σωστὰ καὶ γι’  αὐτὸ σὲ ἐγκατέλειψαν. Κουράγιο, ὅμως, γιατί οἱ ἄνθρωποι εἶναι πάντα ἴδιοι. Μπερδεύονται στὰ πόδια σου, ὅταν δὲν τοὺς χρειάζεσαι, καὶ ἐξαφανίζονται, ὅταν θέλεις ἕνα ποτῆρι νερό.

Ὅ,τι ἔχεις ἐσὺ τὰ ἔχει καὶ Ἐκεῖνος μὲ μία διαφορά. Σὺ μπορεῖ νὰ εἶσαι ἔνοχος γιὰ λίγα ἢ γιὰ πολλά, ἐνῷ Ἐκεῖνος εἶναι ὁ μόνος ἀναμάρτητος. .
Ὑπομονὴ, λοιπὸν, καὶ καρτερία. Τὸν καλὸ καραβοκύρη τὸν κάνει ἡ τρικυμία, τὸ γενναῖο στρατηγὸ ὁ πόλεμος καὶ τὸν καλὸ χριστιανὸ καὶ τὸν ἅγιο  τὸν κάνει ἡ δοκιμασία.

Anagrafes.com

The Zambia Project...

To χαμομηλάκι:

Φανταστείτε να είστε παιδί και κάθε μέρα πριν το σχολείο να πρέπει να διανύετε μια απόσταση δύο μιλίων για να προμηθεύετε με πόσιμο νερό την οικογένειά σας! Όσο παράξενο και αν ακούγεται αυτό, τα περισσότερα παιδιά στη Ζάμπια το κάνουν μέχρι και τρεις φορές την ημέρα. 

Παρακολουθήστε τώρα στο βίντεο τις αντιδράσεις αυτών των παιδιών όταν στο χωριό τους για πρώτη φορά φτάνει καθαρό, πόσιμο νερό! 

Μετά το βίντεο θα πρέπει να νιώσετε ευτυχισμένοι που (αν) έχετε τουλάχιστον στέγη, τρεχούμενο νερό και τρόφιμα στο ψυγείο σας.
Για να μάθετε περισσότερα για το πώς μπορείτε να βοηθήσετε τους ανθρώπους της Ζάμπια να αποκτήσουν καθαρό νερό, επισκεφθείτε το World Vision.

Πλούσιες χώρες, φτωχοί λαοί !!!

Ενώ ο δυτικός κόσμος συνεχίζει να προοδεύει, ο τρίτος κόσμος αντιμετωπίζει φτώχεια, επιδημίες, πολέμους, μόλυνση του περιβάλλοντος, παιδική θνησιμότητα.

Πόσο φτωχές είναι όμως στην πραγματικότητα οι χώρες του τρίτου κόσμου και πόσο πλούσιες οι "ανεπτυγμένες"; 

Το βίντεο προβλήθηκε στην ΚΡΗΤΗ ΤΒ, στο πλαίσιο της εκπομπής "Δεύτερη Ματιά".

Αν ήξερα "πως να σώσω μια ζωή..."

πού έκανα λάθος και έχασα ένα φίλο...

θα  είχα μείνει μαζί σου ξύπνιος αν ήξερα 

"πως να σώσω μια ζωή..." 

...  προσευχήσου στον Θεό να σ' ακούσει...

Περισσότερες πληροφορίες για το τραγούδι:
http://en.wikipedia.org/wiki/How_to_Save_a_Life_(song)

https://youtu.be/5R4VE3sewoE

Σώπασε· μη μιλάς, άκου...

Ξεκίνησε μια νέα ημέρα (Κοίτα τον ήλιο)
Κάλυψε τον Ουρανό όπως το πικάπ το βινύλιο.
Άκου τη μουσική που παίζει η Ζωή
είμαστε άνθρωποι (μόνο) όταν είμαστε μαζί.
Απόλαυσε την ομορφιά της στιγμής (που)
είναι δώρο κι αγκάλιασε το χαμόγελό (σου)...

...Κουράστηκες απ' τη δουλειά, σου κλέβουνε τα παλιά (το χρόνο)
Γι' αυτό πιάσε τη ζωή απ' τα μαλλιά.
Κοίτα τη φύση· τι Σου έχει αφήσει
έχει τόσα να σου δώσει, θέλει να σε βοηθήσει.
Το μόνο που χρειάζεται η καρδιά για να χτυπήσει
είναι Αγάπη· αλλιώς θα σταματήσει.
Κάποιος να κλείσει, την τηλεόραση που είναι ανοιχτή
ν' ανοίξει τα βιβλία κι όχι τον υπολογιστή.
Η πιο σημαντική πληροφορία που πρέπει να ξέρεις
είναι πως θα τα καταφέρεις...

Ακούω λόγια, ρολόγια να λειτουργούν
Ανθρώπους που καταστρέφουν αντί να δημιουργούν.
Επικοινωνούν αλλά μονάχα στο διαδίκτυο
και βλέπουν τη ζωή μόνο μέσα από video.
Μάθαμε προσευχές, SOS σε πανελλαδικές,
αποστηθίσαμε αλλά δεν κατανοήσαμε.
Μιλάμε πριν σκεφτούμε κι ενώ ακούμε· πληγώνουμε
θυμώνουμε, χωρίζουμε αντί να ενώνουμε
Τα μάτια κλείνω, βλέπω και χωρίς αυτά,
μη δίνεις τόση σημασία σε υλικά αγαθά
Μια μέρα θα κλείσουν από μόνα τους, θα δεις
είσαι από χώμα κι Αγάπη, προέλευσης θεικής.
Ζήσαμε ή όχι, αναρωτιέμαι πόσοι,
είμαστε κάτοικοι της γης αλλά δεν έχουμε νιώσει.
Το γέλιο και το κλάμα ενός μωρού που σταματήσαν
κι έτσι απλά "Τα Μάτια Της Δακρύσαν"...

Σώπασε· μη μιλάς, άκου...

Τελείωσε μια ακόμη μέρα της ζωής σου

κι αν δεν έρθει η επόμενη εσύ προσευχήσου.

Θα πάνε όλα καλά, το πιστεύω ψυχή μου

κι αν όλοι είναι εναντίον μου 

(Εσύ είσαι μαζί μου).

Στα άσχημα, στα όμορφα (στα πάνω και στα κάτω)

είναι καιρός Ελλάδα μου να μην το βάλουμε κάτω.

Όρθιος δεν είσαι όταν το λέει ο καθρέφτης

αλλά αν σηκώνεσαι όταν πέφτεις...

Ξεκίνησε μια νέα ημέρα...Κοίτα τον ήλιο

Άκου τη μουσική που παίζει η Ζωή...

είμαστε άνθρωποι (μόνο) όταν είμαστε μαζί.

Απόλαυσε την ομορφιά της στιγμής 

είναι δώρο κι αγκάλιασε το χαμόγελό (σου)

JAMSTER + ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ

Άνθρωπος χωρίς ελπίδα, άνθρωπος χωρίς χαρά, δίχως αυτά η ζωή δεν προχωράει....

Όπου και αν πας λοιπόν ό,τι και αν γίνει  μην ξεχνάς με το χαμόγελο στα χείλη να' σαι με αυτό να κοιμάσαι με αυτά να ξυπνάς μ' αυτό να πολεμάς αναποδιές του χθες μα και του σήμερα

*Ευχαριστώ το μαθητή μου Στέλιο για την όμορφη επιλογή και παρουσίαση του τραγουδιού

   Θα 'ρθουνε δύσκολες μέρες που θα υποφέρεις, μέρες που δεν θα ξέρεις που να σταθείς, θα ψάχνεις έναν άνθρωπο δικό σου να βρεις,  μαζί του δυο κουβέντες να πεις, μα οι πόρτες θα ναι για σένα κλειστές. Θα αναρωτιέσαι αν σ' ακούει κανείς και απεγνωσμένα της φυλακής το κλειδί θα ποθείς και θα θες, ως τα χαράματα ξύπνιος θα μένεις, θα κλαις για αυτά που 'γιναν χθες χωρίς να σκέπτεσαι το αύριο, για φίλους που έχασες, για αγάπες που σε πρόδωσαν, για ανθρώπους που σκότωσαν αυτά που έκρυβες μέσα σου και όσο τους κάνεις το χατίρι να τους δείχνεις πως πονάς, θα σπαταλάς χωρίς λόγο την κάθε μέρα σου. Άνθρωπος λένε χωρίς γέλιο καμένο δέντρο, άνθρωπος χωρίς ελπίδα, άνθρωπος χωρίς χαρά, δίχως αυτά η ζωή δεν προχωράει, δίχως αυτά για πάντα κολλημένος μες το τίποτα. 

   Όπου και αν πας λοιπόν ό,τι και αν γίνει  μην ξεχνάς με το χαμόγελο στα χείλη να' σαι με αυτό να κοιμάσαι με αυτά να ξυπνάς μ' αυτό να πολεμάς αναποδιές του χθες μα και του σήμερα. (x2) 

   Ανθρωπάκο σπας την πλήξη,  πέτα μακριά την θλίψη, οι χαρές είναι πολλές που η ζωή σου έχει κρύψει, φόρα το χαμόγελο σου ελευθερώσου από τα δεσμά που στο μυαλό σου έχεις βάλει όρια πάρα πολλά, δώσε στην ζωή σου χρώμα, πέτα μακριά το γκρίζο, δώσε έννοια στο κτίζω και όχι φίλε στο γκρεμίζω, να έχεις πίστη στο ελπίζω πάντα στο υπενθυμίζω, ένα βήμα πιο μπροστά κάλιο από ένα πίσω, δεν νομίζω να νομίζεις πως τα βάσανα τελειώνουν και όμως όσο μεγαλώνουν τόσο φίλε με πεισμώνουν και έτσι πάντα θετικά τα βλέπω όλα θετικά, έτσι για κάθε πρόβλημά σου φίλε υπάρχει λύση φυσικά, γι' αυτό και εσύ βγες από την πόρτα η ζωή σου, σου ανήκει, δεν ανέχεσαι κανένα άνθρωπε θα ήταν φρίκη, τις στιγμές σου όλες ζήσε στη ζωή μας τη μικρή, για όλους ίδια είναι η κατάληξη σε 3  μέτρα γη. Κράτα γερά και να' χεις πάντοτε ασπίδα στο πρόσωπό σου ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο, η ευτυχία είναι μια μικρή κουκίδα μέσα στο άπειρο του σύμπαν μας μα αν την βρεις επιμένω να δείξεις θέληση, παρηγοριά στην γνώση έμπνευση, ταξίδεψε μαζί της να γνωρίσεις την εξαίρεση, ο δρόμος είναι ατέλειωτος και δίχως γυρισμό και όσο κοντά εκεί θα μένεις θα βρίσκεις το μυστικό και η μαγεία του θα σου ανοίξει τα φτερά, του άνθους σου οι ρίζες θα λιαστούν από χαρά  και τότε και εσύ να δείξεις άνθρωπος τι θα πει να' σαι να χαρίσεις το χαμόγελό σου και να μην φοβάσαι
 
   Όπου και αν πας λοιπόν ό,τι και αν γίνει  μην ξεχνάς με το χαμόγελο στα χείλη να' σαι με αυτό να κοιμάσαι με αυτά να ξυπνάς μ' αυτό να πολεμάς αναποδιές του χθες μα και του σήμερα. (x2) 

   Μονάχα οι άνθρωποι που φεύγουν για πάντα δεν γυρίζουν ποτέ πίσω και όλα τα άλλα διορθώνονται, τα πάντα ενώνονται και τέμνονται τα πάντα φεύγουν και έρχονται  τα πάντα μες στον ίδιο κύκλο ζούνε, τα πάντα αλλάζουνε τα δάκρυα δεν αρκούνε, τα μάτια δεν τα βλέπουν και τα αφτιά μας δεν τα ακούνε, οι εφιάλτες λένε ζούνε μέσα σε όνειρα θλιμμένων ανθρώπων, μισοπεθαμένων ήδη από την γέννα τους. Πολλοί περάσαμε στιγμές κακές, αποτυχίες και θλίψεις που δεν θα' θελες να τις ζήσεις, όλοι κλάψαμε, όλοι πονέσαμε δεν είσαι ο μόνος, δεν σταματάει για πάντα εκεί όμως ο δρόμος, είναι το μονοπάτι μακρύ γι' αυτό και κάθε στιγμή να περιμένεις τα πάντα και να' σαι έτοιμος, ένα τηλέφωνο ή δυο κουβέντες μπορεί να σου αλλάξουνε για πάντα την ζωή σου...