Η νέα "Tύρβη" (Χριστούγεννα 2025, Φύλλο 26 / έτος 13ο) είναι εδώ.
Γεγονός που λένε,
Ξαναδιαβάζω αὐτές τίς μέρες "Τά Ἐλεγεῖα τῆς Ὀξώπετρας" τοῦ Ὀδυσσέα Ἐλύτη, πού κυκλοφόρησαν τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1991 ἀπό τίς Ἐκδόσεις Ἴκαρος, μέ ἐξώφυλλο τῆς Ἰουλίτας Ἡλιοπούλου καί μέ προμετωπίδα τοῦ Κώστα Πανιάρα. Τά περίμενα δέκα ὁλόκληρα χρόνια. Ἀπό τήν ἐποχή δηλαδή, πού ὁ ἴδιος ὁ Ποιητής εἶχε μιλήσει γι' αὐτά στό νέο τότε Περιοδικό ἡ λέξη, ὅπου δήλωνε χαρακτηριστικά:
«Στα στενά δρομάκια κάτω από τα ψηλά βενετσιάνικα σπίτια αυτής της δαιδαλώδους πόλης μια βοή από ανθρώπους που έμοιαζαν ν’ ανήκουν σε πολλές φυλές: λατινικές, ελληνικές, σλαβικές, τούρκικες και διασταυρώσεις μεταξύ τους. Μαυρισμένοι Νοτιοϊταλοί με μουστάκια σαν εκείνα που στόλιζαν κάποτε τις φωτογραφίες που πουλούσαν οι λατερνατζήδες, κίνδυνος για τις νεαρές υπηρέτριες από τον Βορρά. Μαυριδεροί Μαλτέζοι με το χαμηλότερο επίπεδο διαβίωσης σ’ όλο τον κόσμο, που η αυστραλιανή υπηρεσία μετανάστευσης τους θεωρούσε μαύρους. Έλληνες αστοί με μαλλιά μαύρα σαν το κάρβουνο, τα κέρινα πρόσωπα των οποίων ο ήλιος δεν κατάφερε ούτε να τα ψήσει ούτε να τα σημαδέψει με τη χαρά της ζεστασιάς του. Εβραίοι με πανάρχαιο δικαίωμα οίκησης και συμμετοχή στην ιστορία της Κέρκυρας. Τέλος, αγέρωχοι Αλβανοί, που προχωρούσαν στα καλντερίμια της πόλης πιο αργά από τους άλλους, με ολόλευκα ψηλά φέσια στα κεφάλια τους και μαύρες προβιές στους ώμους σαν χλαίνες αρχιστράτηγων».
Mε αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την Έξοδο του Μεσολογγίου, η Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος – Εθνικό Ιστορικό Μουσείο αφιερώνει το Ημερολόγιο του 2026 στο Μεσολόγγι.
Η Ingvild Rishøi γεννήθηκε το 1978 στο Όσλο, είναι δημοσιογράφος και έχει διακριθεί για τη συγκέντρωση της αφηγηματικής της προσοχής της σε δύο αλληλένδετα στοιχεία: το ένα είναι οι ευάλωτοι ψυχικά χαρακτήρες της και το άλλο το κοινωνικό περιθώριο εντός του οποίου αγωνίζονται κατά κανόνα να επιβιώσουν. «Ο δρόμος προς τα αστέρια», μετάφραση Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη, εκδόσεις Μεταίχμιο, έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία τόσο στη Νορβηγία όσο και διεθνώς. Το βιβλίο για το οποίο θα συζητήσουμε ήρθε μετά από μια επίσης επιτυχημένη συλλογή διηγημάτων και αποτελεί το πρώτο μυθιστόρημα της Rishøi.
| Εξώφυλλο: Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας |
Ο Πατρίκ Μοντιανό δεν έχει αποσπάσει τυχαία το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Είναι ένας μάστορας της αναδρομής και της μνήμης, ένας δεξιοτέχνης της ανάδειξης των μνημονικών τοπίων όχι σε ακριβή και διαυγή μορφή, αλλά ντυμένων μέσα στην αχλή και στην ατμοσφαιρική αναπόληση του νου όταν δεν θέλει να αναλάβει πρωτοβουλία ιστοριογράφου και απομνημονευματογράφου μα ενός χαμηλόφωνου και σχεδόν ποιητικού παρατηρητή της φευγαλέας στιγμής και του άπιαστου χρόνου.
Το βασικό θέμα στο αμέσως προηγούμενο μυθιστόρημα του Πέτρου Μάρκαρη, υπό τον τίτλο «Η βία της αποτυχίας», εκδόσεις Κείμενα, ήταν η βία η οποία πλήττει πανεπιστήμια και σχολεία. Ο χορός της δράσης στη «Βία της αποτυχίας» ανοίγει με τον φόνο ενός καθηγητή Οικονομικών εντός του πανεπιστημιακού χώρου. Ο αστυνόμος Χαρίτος (διευθυντής της Ασφάλειας Αττικής πια) και η νεαρή αστυνόμος Αντιγόνη Φελέκη (συνδυασμός του καθιερωμένου ήρωα με τη διάδοχό του, στην υπηρεσία και στα αστυνομικά βιβλία του Μάρκαρη) θα πέσουν πάνω σε διαδοχικά προβλήματα: τις συγκρούσεις μεταξύ αστυνομίας και φοιτητών, μια πρόσθετη δολοφονία, καθώς και την ένταση μιας πρωτοφανούς διαμάχης - της διαμάχης ανάμεσα σε όσους σπουδάζουν, διδάσκουν και υπερασπίζονται τις ουμανιστικές επιστήμες και σε εκείνους οι οποίοι είναι στραμμένοι στην οικονομία και στην τεχνολογία.
Γράφει και παρουσιάζει ο ποιητής π. Αναστάσιος Σαλαπάτας
Μια ποιητική ανθολογία για νέους και για παιδιά; Εντελώς απρόσμενο. Η σχετική πρωτοβουλία της Νόρας Αναγνώστου επιγράφεται «Ανθολογία ποίησης για παιδιά και νέους. Κομμάτια από υαλί, κόκκινα, πράσινα ή γαλάζια» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. Ο τίτλος έχει καβαφική καταγωγή και μας δίνει ήδη μια πρώτη ιδέα για το τι ενδεχομένως σημαίνει ποίηση για νέους και για παιδιά. Ο Καβάφης μιλάει για κάτι που είναι σε θέση να αστράψει, να λάμψει και να ελκύσει, και πιθανόν ανοίγει έτσι έναν δρόμο για τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να κάνουμε αγαπητή την ποίηση σε νεαρούς αναγνώστες.
.jpg)
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος (ΕΒΕ) παρουσιάζει τη βιβλιοθήκη προβολής «Βιβλία στον κινηματογράφο».
Επιλεγμένα βιβλία της Δανειστικής Συλλογής της ΕΒΕ από την ελληνική και ξένη λογοτεχνία, τα οποία έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη, είναι διαθέσιμα στο ευρύ κοινό. Μία ματιά πάνω στον διάλογο των δύο αφηγηματικών τεχνών –λογοτεχνίας και κινηματογράφου– προσκαλεί σε μια σειρά δυνητικών ερωτήσεων:
Το νέο ποιητικό βιβλίο (ανθολογία) του Παναγιώτη Καποδίστρια, με τίτλο «Μια ζωή σε Ονειροτροφείο», συγκεντρώνει επιλεγμένα ποιήματα από τις προηγούμενες συλλογές του και προσφέρεται ως μια λογοτεχνική σύνοψη ζωής και πίστης. Η έκδοση είναι δίγλωσση – ελληνικά και αραβικά – και φέρει τη μετάφραση του λιβανέζου φιλόλογου Roni Bou Saba, προσθέτοντας βάθος και πολιτισμικό εύρος στη συλλογή, ενώ ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος προλογίζει κατατοπιστικά. Η επιλογή αυτή υπογραμμίζει το ανοιχτό βλέμμα του ποιητή προς τον κόσμο και τον άνθρωπο.
Παναγιώτης Καποδίστριας
Μια ζωή σε Ονειροτροφείο
Ελληνοαραβική Μουσική Ποιητική
Το Καλλιτεχνικό Σύνολο Πολύτροπον (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ.
Ανδριόπουλος) παρουσιάζει μια Ελληνοαραβική Μουσική Ποιητική εκδήλωση, η οποία
θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 19 Ιουνίου 2025, στις 8 μ.μ., στην Αίθουσα Γιάννης Μαρίνος του
Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Στην εκδήλωση πρωταγωνιστεί η ποίηση του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, δόκιμου και πολυβραβευμένου ποιητή από τη Ζάκυνθο, με αφορμή μια ξεχωριστή έκδοση που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις εν πλω.
