Π. Παπ. για το Avantgarde
«Κάθε τι που μέσα στην κανονική ανάπτυξη της κοινωνίας απορριπτόταν από τον εθνικό οργανισμό σαν έκκριμα του πολιτισμού, ξεπετιέται τώρα από το λαρύγγι: ο καπιταλιστικός πολιτισμός ξερνά μια βαρβαρότητα που δε χωνεύτηκε.»
Με αυτά τα λόγια παρουσίαζε ο Τρότσκι το 1933 τη φύση του εθνικοσοσιαλισμού, λίγο καιρό μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους ναζί στη Γερμανία. Είναι δύσκολο να μη σου έρθει στο μυαλό αυτή η φράση διαβάζοντας το τελευταίο ρατσιστικό παραλήρημα του υποψήφιου προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, που συνοδεύτηκε από κάλεσμά του να απαγορευτεί η είσοδος στις ΗΠΑ στους μουσουλμάνους. Ο άθλιος αυτός τύπος εκπροσωπεί έναν ιδιότυπο πρωτοφασισμό που μετατοπίζει όλο το πολιτικό σύστημα προς τα δεξιά και δίνει πάτημα στις πιο αντιδραστικές δυνάμεις (όπως η Κου Κλουξ Κλαν) να βγουν από τις τρύπες τους, με το λόγο τους να έχει καταστεί πλέον νομιμοποιημένος σε πλατιά στρώματα του πληθυσμού. Το World Socialist Web Site αναφέρει εύστοχα πως ο πρωτοφασισμός του Τραμπ δεν αναπτύχθηκε σε μια βαυαρική μπυραρία ούτε στα χαρακώματα του Α’ ΠΠ, αλλά στη Γουόλ Στριτ. Ενώ ο Χίτλερ προέκυψε από την οργή του λούμπεν προλεταριάτου και της μικροαστικής τάξης – οργή που εκμεταλλεύτηκε και κατηύθυνε το γερμανικό χρηματιστικό κεφάλαιο – ο Τραμπ είναι ο άμεσος εκπρόσωπος των φοβισμένων δισεκατομμυριούχων που θέλουν να κάνουν τις ΗΠΑ και τον κόσμο ασφαλές μέρος για τα χρήματά τους.
