Αμετανόητοι πολέμιοι της «αμνησίας»…

 Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

"H Τυνησία δεν έχει πετρέλαιο; Λάθος, το πετρέλαιο της Λιβύης είναι κληρονομιά του Τυνήσιου,
του Μαροκινού, του Σουδανού, του Υεμενίτη κι όλων των… Αράβων"

Μουαμάρ Καντάφι. Σαν σήμερα… 25 Σεπτέμβρη 1977…

Ο Καντάφι ανακοινώνει την εθνικοποίηση των δύο αμερικάνικων εταιριών πετρελαίου, που πίνουν το αίμα του λαού της Λιβύης…

Λίγο πριν απελευθέρωσε τη Λιβύη από τις βάσεις Αμερικανών και Άγγλων…

Η εκδίκηση θα έρθει μετά από 33 χρόνια με τη δολοφονία του, την κατοχή ολόκληρης της Λιβύης, την αρπαγή του πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας…

Οι πολίτες της Λιβύης πως ζούσαν με τον «αιμοσταγή δικτάτορα Καντάφι»;

1 – Η Λιβύη ήταν τελευταία στη λίστα των χωρών όλου του κόσμου, με χρέος. Το «χρέος» ήταν στο 3,3% του ΑΕΠ. Η Γαλλία, που πρωτοστάτησε στη δολοφονία του Καντάφι, με «χρέος» στο 84,5% του ΑΕΠ (14 Αφρικανικές χώρες υποχρεώνονται από τη «δημοκρατική» Γαλλία να καταβάλουν Φόρο Αποικίας…)! Στο 88,9% οι ΗΠΑ και στο 225,8% η Ιαπωνία!
2 – Το ηλεκτρικό ρεύμα ήταν δωρεάν παροχή προς όλους!
3 – Δίκτυο θερμαινόμενου νερού δωρεάν προς… όλους!
4 – Η βενζίνη κόστιζε 0,08 ευρώ το λίτρο!
5 – Οι τράπεζες της Λιβύης έδιναν δάνεια με 0% επιτόκιο!
6 – Οι πολίτες δεν πλήρωναν φόρους και ο ΦΠΑ ήταν άγνωστος στη Λιβύη!
7 – Κάθε Λιβυκή οικογένεια απολάμβανε -με την παρουσίαση του Οικογενειακού Βιβλιαρίου- επιδόματος 300 ευρώ το μήνα!
8 – Κάθε Λίβυος πολίτης, άνδρας ή γυναίκα, απολάμβανε μετά το 18ο έτος της ηλικία του 700 ευρώ μηνιαίως!
9 – Σε οποιονδήποτε φοιτητή ήθελε να σπουδάσει στο εξωτερικό, η «δικτατορική» κυβέρνηση του παρείχε ΔΩΡΕΑΝ Υποτροφία, που ήταν το ποσό των 1627,11 ευρώ το μήνα, μέχρι την ολοκλήρωση των σπουδών του!
10 – ΔΗΜΟΣΙΑ και ΔΩΡΕΑΝ ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε ΟΛΟΥΣ τους πολίτες, σε νοσοκομειακές μονάδες που ζήλευαν οι πιο αναπτυγμένες χώρες της δύσης.
11 – Η έξοδος από τη χώρα ήταν μια φυσιολογική διαδικασία και ποτέ δεν υπήρξε Λίβυος στα πλωτά φέρετρα που οι δουλέμποροι ψυχών διακινούν στη Μεσόγειο με σκλάβους για λογαριασμό του υπερεθνικού κεφαλαίου!

Λιβύη 2018… με το φρέσκο κρέας σκλάβων για «μετανάστευση» και φθηνά εργατικά χέρια στην «πολιτισμένη» δύση, εκτός από τι διακίνηση κι εμπόριο ναρκωτικών, έχουμε και μια επιπρόσθετη κερδοφορία για το κεφάλαιο: μικρά ανήλικα κορίτσια στην πορνεία, ώστε να ικανοποιούν στα μπουρδέλα της Ευρώπης τις ορέξεις των αξιωματούχων του 4ου Ράιχ…
Τώρα κατάλαβες Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Kemi Seba;

Αφού δολοφόνησαν τον Καντάφι, εγκατέστησαν τους τζιχαντιστές στη Λιβύη -και μάλιστα τους έστειλαν να «εκδημοκρατίσουν» τη Συρία…

Η μεγαλύτερη επιχείρηση των ιμπεριαλιστών στον 21ο αιώνα, η «αραβική άνοιξη«,δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει πράξη αν δεν είχε εξαγοραστεί η «ευρωπαϊκή αριστερά».

Το αφήγημα της προσήλωσης στα «ατομικά δικαιώματα», ως «αριστερό» άλλοθι κι η κατακρεούργηση των κοινωνικών κι εργατικών δικαιωμάτων ήταν και το οριστικό τέλος, η πλήρης αποκάλυψη της ιμπεριαλιστικής «ευρωπαϊκής αριστεράς». Το νέο αφήγημα του «αντιφασισμού» δεν μπορεί να καλύψει και να συγκαλύψει την πλήρη ενσωμάτωση αυτής της κοσμοπολίτικης «αριστεράς» του υπερεθνικού κεφαλαίου: Νέος φασισμός… μόνον υπό τον όρο να ονομάζεται αντιφασισμός!

Ο φερετζές της «δικαιωματικής αριστεράς« –των κινημάτων «ανοιχτά σύνορα»-Σόρος, των επαγγελματιών «αντιρατσιστών», των «κoινωνικών καταλήψεων» τύπου City Plaza, της συστράτευσης με τους ιμπεριαλιστές για την κατάπνιξη των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων-, με τη δολοφονία του Καντάφι.

Για την ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον της Λιβύης πρωταρχικό ρόλο διαδραμάτισε η «δικαιωματική αριστερά«.

Στην Ελλάδα –εκτός από την παραδοσιακή δεξιά και τη «σοσιαλδημοκρατία» του «μεταρρυθμισμένου κι εκσυγχρονισμένου» πρώην ΠΑΣΟΚ-, πρωταγωνιστεί η αυτό-αποκαλούμενη «ριζοσπαστική αριστερά»:

24 Φλεβάρη 2011:
«Το λουτρό αίματος συνεχίζεται στη Λιβύη απο το δικτατορικό καθεστώς Καντάφι, το ΝΑΤΟ και οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις καραδοκούν…

Δήλωση Κώστα Ήσυχου, μέλους της Π.Γ. του ΣΥΝ, υπεύθυνου για την εξωτ. πολιτική και άμυνα
Καταδικάζουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την άγρια δολοφονία του λαού της Λιβύης. Χιλιάδες οι νεκροί, οι αγνοούμενοι και οι τραυματίες, από την βάρβαρη καταστολή του δικτατορικού καθεστώτος στην Λιβύη…«, με τη κατάλληλη επένδυση από γαρνιτούρα «αντιιμπεριαλιστικών» κορωνών για να υπάρχει η δήθεν διαφοροποίηση των ισαποστάκηδων.

Ένας απόλυτος συντονισμός με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπως ακριβώς λίγο αργότερα (Αύγουστος 2011) με την υποστήριξη των δολοφόνων Νατοϊκών μισθοφόρων στη Συρία, ώστε να ανατραπεί ο «αιμοσταγής δικτάτορας Άσαντ«, που άλλωστε μαζί με τον Καντάφι είναι οι πρώτοι στόχοι των ιμπεριαλιστών.

Το απόλυτο άλλοθι; Κοινή με τους ιμπεριαλιστές η αντιμετώπιση των «δικτατόρων» Καντάφι και Άσαντ, αλλά καλό είναι ο πόλεμος να γίνει από τον ΟΗΕ, τη «δημοκρατική» Ευρώπη. Και πριν καν η «δημοκρατική» Ευρώπη επιβάλει φονικό εμπάργκο, το απαιτεί πρώτη η «αριστερά»: «ΤΩΡΑ η διεθνής κοινότητα, με επικεφαλής τον ΟΗΕ και την ΕΕ, οφείλει να απομονώσει το αιμοσταγές καθεστώς, στηρίζοντας παράλληλα, πολιτικά και οικονομικά της δυνάμεις της αντιπολίτευσης…«!
«Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου…»! Αν αυτή η «αριστερά» δεν είναι όπλο του υπερεθνικού κεφαλαίου, τότε ποια είναι τα όπλα του ιμπεριαλισμού;
Προσφάτως, δυστυχώς κι η καθεστηκυία «αριστερά» ενσωματώθηκε και συνέπραξε με το διευθυντήριο: ΚΚΕ-Συριζα «ήλθαν εἰς ἀῤῥαβῶνα κοινωνίαν» με κουμπάρους τα… «ανοικτά σύνορα»;

Το απαραίτητο άλλοθι, η αναγκαία γαρνιτούρα, ο φερετζές που θα φορεθεί πάρα πολύ ενόψει ευρωεκλογών: η άνοδος της «ακροδεξιάς«, ο Ορμπάν, η «ρατσιστική, εθνικιστική, ξενόφοβη, ομόφοβη, ακροδεξιά…» νέα ιταλική κυβέρνηση, όπως επισημαίνει εύστοχα κι αποδομεί η Γεωργία Γκαρδαλίνου: «Οφειλόμενη» απάντηση στην «iskra»… κύριο Μακρίδη»

Παντού στην «μεγάλη ευρωπαϊκή δημοκρατική οικογένεια» του 4ου Ράιχ, η ίδια ταυτόσημη στάση της «δικαιωματικής ριζοσπαστικής αριστεράς«, πάντα στην κατεύθυνση της πολιτικής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Μάλιστα στην «ευρωπαϊκή αριστερά» δεν έχουν καν τις αναστολές της εγχώριας «αριστεράς», ώστε να παίρνουν ίσες αποστάσεις με τους ιμπεριαλιστές.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ηγέτης της «Ανυπότακτης Γαλλίας» Ζαν Λυκ Μελανσόν (Κι όμως… ο Jean-Luc Melenchon είναι ένας Τσίπρας!).

Τι θα μπορούσε να πει ο «αριστερός» Μελανσόν για τη Λιβύη, για τις 14 Αφρικανικές χώρες που υποχρεώνονται από τη «δημοκρατική» Γαλλία να καταβάλουν Φόρο Αποικίας…, όταν πρέπει να διαβεβαιώνει τη γαλλική πολεμική βιομηχανία με τα υπερκέρδη από τις πωλήσεις όπλων στη Μέση Ανατολή και την Τουρκία, πως αυτός θα συνεχίσει να διεκδικεί “πίτα” των γεωστρατηγικών αλλαγών στη Μέση Ανατολή, “δικαιωματικά” για τους “σοσιαλιστές” και τη γαλλική δεξιά, μιας και ήταν κυρίαρχη αποικιοκρατική δύναμη στη Συρία;

Στη γειτονική Ιταλία ο Pier Luigi Bersani, o προερχόμενος από την πιο επαναστατική κομμουνιστική οργάνωση της Ιταλίας (Autonomia Operaia) της στρατευμένης κι ένοπλης αντιφασιστικής δράσης της δεκαετίας του ’70, μετέπειτα ο ηγέτης της κυβερνητικής «αριστεράς» –σήμερα διαχώρισε τη θέση του από τον Renzi και φτιάχνει σε «αριστερές¨βάσεις νέο κόμμα-, αντιγράφει στην κυριολεξία τον κύριο Ήσυχο και δεν μασάει τα λόγια του –ή μήπως υπάρχει μια οδηγία Στέιτ Ντιπάρτμεντ;– στις 20 Μάρτη 2011:

"Η επέμβαση στη Λιβύη είναι αναγκαία και νόμιμη. Είναι αναγκαία για να εμποδιστεί η σφαγή αθώων πολιτών που εξεγέρθηκαν εναντίον του Καντάφι, του οποίου η προπαγάνδα αποκαλεί έντομα και ποντίκια. Είναι νόμιμη γιατί είναι σύμφωνη με ψηφίσματα του ΟΗΕ, των ΗΠΑ και του Αραβικού Συνδέσμου. Ο Καντάφι να αποσύρει τις δυνάμεις του στα στρατόπεδα και να υπάρξει εκεχειρία"

«l’intervento in Libia è necessario e legale: è necessario per impedire un massacro delle popolazioni civili che si sono ribellate a Gheddafi e che la sua propaganda chiama insetti e topi. E’ legale perché avviene a seguito delle deliberazioni dell’Onu e in accordo tra UE, USA e Lega Araba. Gheddafi ritiri tutte le sue truppe nelle caserme e si arriverà a una tregua«

«Ο Χίτλερ επέστρεψε. Χωρίς σβάστικες και μουστακάκι…
Ομιλεί την αγγλική κι επαναλαμβάνει πως “μας το ζητεί η Ευρώπη”.
Καταδικάζει τις τραγωδίες του παρελθόντος,
για να νομιμοποιήσει τις οικονομικές γενοκτονίες που επιτελεί,
πάντα στο όνομα της αγοράς και της ελεύθερης μετακίνησης»
Diego Fusaro

Έχει χαθεί κάθε αξιοπρέπεια στην σημερινή «αριστερά«. Χάθηκε η δυνατότητα διάκρισης κι εντοπισμού της ολοφάνερης κύριας ανίθεσης, αγνοείται επί τούτου και σε διατεταγμένη υπηρεσία: 4ο Ράιχ (ΟΗΕ, Ε.Ε., ΜΜΕ, ΜΚΟ)… η ανάσταση του ναζισμού & φασισμού!

Ο φίλος Ιταλός Γερουσιαστής Fernando Rossi (Οι λαοί της Ευρώπης θα πρέπει να διδαχθούν πως δεν πρέπει να πιστεύουν στα ΜΜΕ), κομμουνιστής γέννημα θρέμμα, τα λέει όλα στο άρθρο του (13 Σεπτέμβρη 2018, ελπίζοντας να το μεταφράσουμε): Questa sinistra al popolo non serve più (Αυτή η αριστερά δεν είναι πλέον χρήσιμη στο λαό)

“Τα σκυλιά μπορούν να γιορτάζουν στα πτώματα των Λιονταριών,
αλλά τα σκυλιά θα παραμένουν σκυλιά και τα Λιοντάρια Λιοντάρια”

Μουαμάρ Καντάφι

sibilla-gr
ΑΠΟ ΤΟ «PRESS-GR

Ομπάμα: Ο Ησυχος Αμερικανός… φονιάς

Ποιος ήταν ο πιο πολεμοχαρής πρόεδρος των ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες; Η απάντηση που έρχεται σχεδόν αυτόματα στο στόμα δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο είναι ο Τζορτζ Μπους. Τα φαινόμενα όμως απατούν.

 

Πριν από μερικά χρόνια η σκηνοθέτιδα Σόνια Κένεμπεκ είχε μια εξαιρετική ιδέα. Το εθνόσημο των ΗΠΑ με τον αετό (που υιοθετήθηκε στην αμερικανική επανάσταση του 1782) θα πρέπει να αντικατασταθεί με ένα drone.

Η ιδέα μετουσιώθηκε σε ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ με τίτλο National Bird στο οποίο η Κένεμπεκ παρακολουθεί τρεις χειριστές drone που αποφάσισαν να σπάσουν τη σιωπή τους (και ορισμένοι ενδέχεται να αντιμετωπίσουν την κατηγορία εθνικής προδοσίας) αλλά και συγγενείς και φίλους μιας αφγανικής οικογένειας 25 ατόμων που δολοφονήθηκε στο Αφγανιστάν κατά τη διάρκεια ενός γάμου.


Στην πραγματικότητα το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει το απόλυτο σύμβολο του σύγχρονου αμερικανικού μιλιταρισμού το οποίο έχει πλέον συνδυαστεί άρρηκτα με την προεδρία Ομπάμα.


Παρά το γεγονός ότι το πρόγραμμα στοχευμένων επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη ξεκίνησε στα χρόνια του Τζορτζ Μπους, ο Ομπάμα ήταν αυτός που έβαλε τη σφραγίδα του στο νέο «παιχνίδι» του Πενταγώνου.


Για την ακρίβεια, ο στρατός του Ομπάμα σκότωσε περίπου 4.700 ανθρώπους με drones σε σχέση με τους 2.996 πολίτες που σκοτώθηκαν την 11η Σεπτεμβρίου.

Πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία Καντάφι

Πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία Καντάφι, η όμορφη Λιβύη δεν υπάρχει: αποτελεί ένα πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα σε φυλάρχους, ισλαμιστές, διάδρομο διακίνησης σωματεμπόρων, ναρκωτικών κι όπλων.
Ας θυμηθούμε πως ήταν η Λιβύη επί Καντάφι και ποιοι, πως και γιατί την κατέστρεψαν μέσα από ένα παλαιότερο άρθρο μου...

Καντάφι, η αληθινή ιστορία 

Όσοι ασχολούνται με την ιστορία της αμερικάνικης αυτοκρατορίας, είναι σε θέση να γνωρίζουν ότι οι Αμερικανοί έχουν τη συνήθεια να ανατρέπουν καθεστώτα και να τα αντικαθιστούν με καινούρια των οποίων έχουν εξασφαλίσει την υποταγή, δημιουργώντας ένα φαύλο πραξικοπηματικό κύκλο μόνιμης αποσταθεροποίησης που αποτρέπει όχι μόνο την ανάπτυξη οποιασδήποτε αυτοοργανούμενης πολιτικής κατάστασης στο εσωτερικό των χωρών αλλά και την ανάπτυξη διμερών σχέσεων και ευρύτερα της διπλωματίας. Μέσω του διαίρει και βασίλευε και του δόγματος του χάους, οι Αμερικανοί καταφέρνουν να διατηρούν τεχνητά μερικό έλεγχο σε περιοχές που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα ήταν πέραν των διπλωματικών ή οικονομικών τους δυνατοτήτων. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μας είναι αδύνατο να αναγνωρίσουμε το αν η άνοδος του Muammar Gaddafi στην εξουσία ήταν προϊόν αρχικά της τότε βρετανικής εξωτερικής πολιτικής και της επίτευξης των στόχων της. Το μόνο στοιχείο που έχουμε για αυτό είναι η ολιγόμηνη εκπαίδευση του Gaddafi σε Αγγλική βρετανική σχολή λίγο πριν αναλάβει την εξουσία με το αναίμακτο πραξικόπημα του 1969 που ανέτρεψε την Αγγλική Μαριονέτα, τον Βασιλιά Idris.
Κείμενο της εποχής βεβαιώνει τις αντιιμπεριαλιστικές αντιλήψεις του Gaddafi και την απέχθεια του για τους Βρετανούς. Παρότι λοιπόν δεν είμαστε σε θέση να βγάλουμε συμπεράσματα για την άνοδο του Gaddafi που μοιάζει να είναι από τις σπάνιες εκείνες περιπτώσεις αυτοφυών αντιδράσεων και όχι υποκινήσεων από ξένους παράγοντες, είμαστε σε θέση να τεκμηριώσουμε πως η πτώση και δολοφονία του υποκινήθηκε και στηρίχθηκε από τον αγγλοαμερικανικό άξονα και της Γαλλικής Κυβέρνησης και από την ελίτ του διεθνή πλούτου. 

Το καρναβάλι των Ολυμπιακών και ο αποκλεισμός της Ρωσίας…

Σε λίγες μέρες αρχίζει το πλανητικό καρναβάλι των Ολυμπιακών Αγώνων: Καρναβάλι του ανελέητου κερδοσκοπικού ανταγωνισμού των ΥΠΕΡ-εθνικών μονοπωλίων…Θυμάστε αυτόν τον Αθάνατο Φρανκιστή, Χουάν Αντόνιο Σάμαρανγκ; Ήταν ο πιο ωμός, δηλαδή ο πιο «ειλικρινής», από τους Αθάνατους. Δεν έκρυβε την απόλυτη επιρροή των πολυεθνικών στον αθλητισμό.
Αυτό που καθορίζει την «Ολυμπιακή Αγορά» είναι η κυριαρχία των αθλητών-εμπορευμάτων-θεαμάτων και ο μανιασμένος πόλεμος των πολυεθνικών για τον έλεγχο αυτής της «Ολυμπιακής Αγοράς».

 

Το συστατικό στοιχείο και ο κινητήριος μοχλός αυτής της εμπορευματικής αγοράς των μονοπωλίων (που αγκαλιάζει ΟΛΟΥΣ τους επιχειρηματικούς κλάδους) είναι η «ντόπα»: Η παραγωγή όλο και πιο εξελιγμένων και ΜΗ ανιχνεύσιμων αναβολικών.

Και εδώ ακριβώς, στην ΑΓΟΡΑ του ΥΠΕΡ-κέρδους της «ντόπας», ο πόλεμος μεταξύ των πολυεθνικών, για τον έλεγχο της Ολυμπιακής Αγοράς», παίρνει λυσσώδεις διαστάσεις.

Ο αδυσώπητος αυτός ανταγωνισμός των πολυεθνικών βιομηχανιών είναι που οδηγεί και στην αποκάλυψη κάποιων κρουσμάτων ντοπαρισμένων αθλητών.

Αυτό που αποκρύβεται επιμελώς είναι τούτο: Ότι το ντοπάρισμα των αθλητών-εμπορευμάτων-θεαμάτων, είναι ο ΓΕΝΙΚΟΣ κανόνας και όχι η εξαίρεση, ΟΧΙ κάποια μεμονωμένα κρούσματα…

Συμφωνίες Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης... για πολλές τομάτες!

Στα τέλη της περασμένης χρονιάς (11-12 Νοεμβρίου) έγινε στην Μάλτα μια σύσκεψη κορυφής μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αφρικανικής Ένωσης. Στην σύσκεψη συμμετείχαν εκπρόσωποι 60 και πλέον χωρών, οι οποίοι αναζήτησαν τρόπους για να μειωθεί η μεταναστευτική ροή από την Αφρική προς την Ευρώπη, ώστε να πάψουν πλέον να πνίγονται στην Μεσόγειο χιλιάδες άνθρωποι κάθε χρόνο. Με το τελικό ψήφισμα, όλοι οι συμμετέχοντες δεσμεύθηκαν να εργαστούν για την καταπολέμηση της φτώχειας στην Αφρική αλλά και για την προώθηση της ανάπτυξης στην περιοχή. Μέχρις εδώ όλα ακούγονται καλά, αφού κανείς δεν διαφωνεί ως προς το ότι η μετανάστευση οφείλεται πρωτίστως στην φτώχεια.

Η ανησυχία των ευρωπαίων για τις αυξημένες μεταναστευτικές ροές από την Αφρική είναι μάλλον δικαιολογημένη. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών με καταγωγή από την Μαύρη Ήπειρο, γεγονός που αρκεί από μόνο του να πείσει έναν αφρικανό ότι το όνειρο της μετανάστευσης δεν είναι άπιαστο. Πολύ περισσότερο δε όταν ένα μεγάλο ποσοστό αυτοχθόνων έχει ήδη κάποιον συγγενή ή γνωστό ή και φίλο γνωστού του κάπου στην Ευρώπη. Έτσι, είναι απόλυτα λογική η πρόβλεψη πως πολύ σύντομα η πλειονότητα των μεταναστών στην Ευρώπη δεν θα προέρχονται από χώρες της Ασίας αλλά από την Αφρική.

Επειδή, όμως, στον καπιταλισμό τίποτε δεν είναι δωρεάν, η πρόθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βοηθήσει την ανάπτυξη στις αφρικανικές χώρες εκφράζεται με την επιθυμία για περαιτέρω οικονομική συνεργασία μ' αυτές τις χώρες. Στην κατεύθυνση αυτή, η Ε.Ε. έχει υιοθετήσει εδώ και χρόνια τις περίφημες Συμφωνίες Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης - ΣΟΕΣ (Economic Partnership Agreements - EPA ή Wirtschaftspartnerschaftsabkommen - WPA). Αν θέλετε να πάρετε μια ιδέα για το πώς λειτουργούν αυτές οι ΣΟΕΣ, σκεφτείτε μια λάιτ εκδοχή τής διαβόητης ΤΤΙΡ και δεν θα πέσετε πολύ έξω (*). Κι αν θέλετε μια πιο αδρή εικόνα, ας πάμε μια βόλτα στην Αφρική...

Do it like Alexis

Κακώς παραιτήθηκε ο Κάμερον. Μπορούσε να πάρει παράδειγμα από τον Τσίπρα και να πει στους Βρετανούς: «Σέβομαι το αποτέλεσμα για έξοδο από την Ε.Ε. και υπόσχομαι ότι θα επιδιώξω ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή μας στην Ε.Ε.». Σε όλα ανάποδα αυτός ο Κάμερον. Πριν το δημοψήφισμα είχε υποσχεθεί ότι θα παρέμενε πρωθυπουργός ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Μόλις βγήκε το αποτέλεσμα που δεν στήριξε ο ίδιος, δήλωσε ότι παραιτείται επειδή δεν μπορεί να το υπηρετήσει. Ενώ η δική μας ρόμπα νταμπλ φας, υποσχόταν προεκλογικά ότι δεν μπορεί να υπηρετήσει το «Ναι» και θα παραιτούνταν στην περίπτωση που κέρδιζε στο δημοψήφισμα, αλλά τελικά όχι μόνο το υπηρέτησε μα και το εφηύρε.


Με το μπαρδόν, σύντροφοι, αλλά καθόλου δε με ενδιαφέρει το Brexit και το ίδιο θα αδιαφορούσα αν το αποτέλεσμα ήταν το αντίθετο. Είναι ένα θέμα που αφορά τους παγκόσμιους κερδοσκόπους και το κεφάλαιο της Βρετανίας. Θα γραφτούν ένα κάρο αναλύσεις που θα πέσουν όλες έξω, με τον ίδιο τρόπο που έπεσαν έξω και οι δημοσκοπήσεις και οι προβλέψεις και οι εκβιασμοί στους Βρετανούς πολίτες ώστε να υποχρεωθούν να ψηφίσουν παραμονή.


Δυστυχώς δε μπορώ να αρχίσω να θαυμάζω ξαφνικά τους Άγγλους, ούτε την αποικιοκρατική πολιτική τους να ξεχάσω, ούτε την αδιαφορία τους για το παγκόσμιο γίγνεσθαι, ούτε την κερδοσκοπία των πολυεθνικών τους σε βάρος του Τρίτου κόσμου, ούτε τη συμμετοχή τους σε όλες τις μαζικές δολοφονίες που οργάνωσε το ΝΑΤΟ, ούτε ότι ο πρωθυπουργός τους γονατίζει στη βασίλισσα. Αν κάτι με λυπεί είναι ότι το Brexit πρόλαβαν να το καπελώσουν ακροδεξιοί και εθνικιστές που πλέον θα αρχίσουν να αποκομίζουν κέρδη από αυτή την ιστορία.

Λευτεριά στον Όσκαρ Λόπες Ριβέρα!

Λευτεριά στο Πουέρτο Ρίκο!

Νατάσα Τερλεξή

Στις 20 Ιουνίου θα συζητηθεί στην επιτροπή αποαποικιοποίησης του ΟΗΕ η περίπτωση του Πουέρτο Ρίκο. Η μέρα θα σημαδευτεί με διαδηλώσεις σε πρεσβείες και προξενεία των ΗΠΑ σε 35 τουλάχιστον χώρες.

Το νησί αυτό αποτελεί αποικία των ΗΠΑ από το 1898, όταν στρατεύματα των ΗΠΑ το απέσπασαν από το ισπανικό στέμμα. Από τότε μέχρι σήμερα το κεφάλαιο των ΗΠΑ έχει την αποκλειστικότητα στην υπερεκμετάλλευση του φυσικού πλούτου και του λαού του Πουέρτο Ρίκο. Επίσημα τελεί υπό καθεστώς «κοινοπολιτείας», έχει μια τοπική βουλή και, μέχρι πρότινος, ορισμένα…


στοιχεία αυτο-διακυβέρνησης. Στη δύνη της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, οι μάσκες έπεσαν και αναζωπυρώνεται ο αγώνας για την ανεξαρτησία.

Ύστερα από μια δεκαετία απολύσεων δημόσιων υπαλλήλων, αύξησης του ΦΠΑ, αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης και περικοπών στις συντάξεις, το δημοσιονομικό χρέος γιγαντώθηκε, καθώς η κυβέρνηση δανειζόταν και εξέδιδε ομόλογα μόνο και μόνο για να πληρώσει προηγούμενα χρέη.

Σήμερα επίκειται να περάσει από το Κογκρέσο των ΗΠΑ σχέδιο νόμου που επιβάλει την οικονομική επιτήρηση του νησιού από μια 7-μελή επιτροπή, διορισμένη από τον πρόεδρο Ομπάμα (Puerto Rico Oversight, Management, and Economic Stability Act).  Η επιτροπή αυτή θα αναλάβει τον αποκλειστικό σχεδόν έλεγχο των οικονομικών του νησιού. Ο τοπικά εκλεγμένος κυβερνήτης θα συμμετέχει στην επιτροπή χωρίς δικαίωμα ψήφου.

Μαρξισμός και πόλεμος

Αναδημοσιεύουμε ένα παλιότερο άρθρο του Κ. Ρουσίτη από την εφημερίδα Εργατική Εξουσία. Μολονότι γράφτηκε πριν από 15 χρόνια, διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την επικαιρότητά του – ειδικά στο φως των συνειδητών προετοιμασιών της Δυτικής Αυτοκρατορίας για πόλεμο μεγάλης κλίμακας, σε έναν πλανήτη στον οποίο η κρίση μαίνεται, έχοντας μπει στον ένατο χρόνο της, και ενώ δε διαφαίνεται στον ορίζοντα κάποια διέξοδος από τη σκοπιά του καπιταλιστικού συστήματος.

Το κοινωνικό υπόβαθρο των πολέμων

Οι ιστορικοί τύποι των πολέμων των τελευταίων αιώνων

Οι πόλεμοι στην ανθρώπινη ιστορία, εκτός από πηγή θλίψης και δυστυχίας, αποτελούσαν πάντα παράγοντα κοινωνικών αλλαγών και ανατροπών προς τα μπρος ή προς τα πίσω στη σπείρα της κοινωνικής εξέλιξης. Για τους επαναστάτες συνεπώς έχει νόημα η μελέτη των πολέμων σε βαθύτερο επίπεδο από “τα δεινά που προκαλούν”. Γιατί στο βάθος τους δεν αντανακλούν τίποτε άλλο από την ίδια την αδυσώπητη ταξική σύγκρουση τη στιγμή που εκρήγνυται βίαια. Κάθε πόλεμος είναι μια δυναμική ισορροπία ιστορικά καθορισμένη. Σε αυτόν καθρεφτίζεται η προσπάθεια των κυρίαρχων να διατηρήσουν και να αυξήσουν τα προνόμια και τα κέρδη τους και οι πόθοι και οι αυταπάτες των καταπιεσμένων να αλλάξουν τη ζωή τους. Είναι όμως και η ανατροπή της προηγούμενης ισορροπίας των ταξικών συσχετισμών και ταυτόχρονα η αναζήτηση μιας νέας. Όταν οι αντιφάσεις και οι ζωντανές δυνάμεις συσσωρεύονται, αναζητούν μια λύση στην έκρηξη της πολεμικής βίας. Το καθήκον επομένως των επαναστατών δεν είναι απλά η κοινωνιολογική ερμηνεία του κάθε πολέμου, αλλά τα άμεσα καθήκοντα δράσης που απορρέουν από αυτή, με σκοπό τη χρησιμοποίηση του πολέμου για την κοινωνική επανάσταση.

Οι πόλεμοι τα πρώτα χρόνια του καπιταλισμού

 Ο σχηματισμός των πρώτων αστικών κρατών ήταν το αποτέλεσμα πολέμων και επαναστάσεων, ενάντια στα φεουδαρχικά κράτη και τις αυτοκρατορικές αυλές. Αυτοί οι πρώτοι καπιταλιστικοί πόλεμοι (συμβατικά οι μαρξιστές τους τοποθετούν στα χρόνια ανάμεσα στη γαλλική επανάσταση μέχρι την ειρήνη των Βερσαλλιών το 1871) αντανακλούσαν το πρώτο, κοινωνικά προοδευτικό στάδιο του καπιταλισμού. Στη χαραυγή του καπιταλισμού οι πόλεμοι για τη δημιουργία ή την υπεράσπιση ενός εθνικού κράτους ενάντια στο φεουδαλισμό ήταν ο αναγκαίος δρόμος για το άλμα της κοινωνίας από το φεουδαρχικό μεσαίωνα στην καπιταλιστική ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων. Είχαν ιστορικά προοδευτικό χαρακτήρα ακριβώς επειδή ο στόχος τους ήταν η αντικατάσταση μιας καθυστερημένης ιστορικά κοινωνίας με μια ανώτερή της. “Γι αυτό όλοι οι τίμιοι επαναστάτες δημοκράτες, καθώς και όλοι οι σοσιαλιστές εύχονταν πάντα σε τέτοιους πολέμους την επιτυχία της χώρας εκείνης (δηλ. εκείνης της αστικής τάξης) που συνέβαλλε στην ανατροπή ή στην υπονόμευση των πιο επικίνδυνων θεμελίων της φεουδαρχίας, της απολυταρχίας και της καταπίεσης των ξένων λαών”. (Λένιν, Σοσιαλισμός και πόλεμος). Η έννοια του πολέμου και της (αστικής) επανάστασης συχνά ήταν μπλεγμένες σχεδόν αξεδιάλυτα, όπως για παράδειγμα στα γεγονότα του 1848. Ακριβώς σε αυτή τη λογική και ο Μαρξ και ο Ένγκελς αρνούνταν να μένουν απλοί θεατές, αλλά αντίθετα έπαιρναν ενεργό μέρος σε τέτοιους πολέμους ενάντια στα πιο αντιδραστικά καθεστώτα της Ευρώπης.

Κορμοράνοι στα πετρέλαια, σατανικοί δικτάτορες και η πόλη της Μαντάγια

Π. Παπ. για το avantgarde

Ιμπεριαλιστικά παραμύθια της Χαλιμάς…

 

Γενικώς το έχουν αυτό οι δικτάτορες. Κάποια στιγμή προσβάλλονται από κάποια ασθένεια και αρχίζουν να κάνουν τρελά πράγματα. Συνήθως το παθαίνουν αυτό λίγο μετά τη στιγμή που έχουν αρνηθεί να συμφωνήσουν σε κάτι με τη δυτική Αυτοκρατορία. Στο σημείο αυτό, η δυτική Αυτοκρατορία αναλαμβάνει να προστατέψει τους αμάχους ή τους εξεγερμένους ή τα ανθρώπινα δικαιώματα ή τους κορμοράνους. Προηγείται πάντα μια οργανωμένη επικοινωνιακή εκστρατεία τρόμου για τα φρικιαστικά εγκλήματα των δικτατόρων από τα δυτικά ΜΜΕ και τους διάφορους απολογητές του ανθρωπιστικού ιμπεριαλισμού των ΜΚΟ, που συνήθως τη χάφτουν αμάσητη και τα διάφορα αριστερά μέσα, για να προετοιμαστεί κατάλληλα η κοινή γνώμη των ιμπεριαλιστικών χωρών. Μετά την επέμβαση, που στην καλύτερη περίπτωση αφήνει μερικές δεκάδες χιλιάδες νεκρούς, ο δικτάτορας εξοντώνεται και η χώρα αποικιοποιείται ή βυθίζεται στο χάος. Το παραπάνω σχήμα έχει επαναληφθεί τόσες φορές, που πλέον ο καθένας θα έπρεπε να έχει καταλάβει ότι, ενστικτωδώς και σε πρώτο επίπεδο, όταν ανοίγει τα δυτικά ΜΜΕ και βλέπει τι λένε και γράφουν σε ό,τι αφορά τους αντιπάλους της Αυτοκρατορίας, το ασφαλέστερο είναι να πιστεύει το ακριβώς αντίθετο.

Επικρατεί παγκόσμιο «χάος»;

Βλέποντας τις συγκρούσεις στη Συρία, την Ουκρανία, τη Λιβύη και την Αφρική μπορεί κάποιος να πιστέψει ότι ο κόσμος περνάει μια περίοδο «ασυναρτησίας»: Πολλές αντιμαχόμενες πλευρές, πολλά αντιτιθέμενα συμφέροντα, αδυναμία προσδιορισμού «καλών». Ο αποσπασματικός και ασύνδετος τρόπος παρουσίασης των συγκρούσεων από τα ΜΜΕ, ενισχύει την ιδέα της «παγκόσμιας αταξίας». Επιπλέον με την αποσιώπηση ή διαστρέβλωση κρίσιμων γεγονότων δημιουργούνται ψευδείς παραστάσεις όπως «η πανίσχυρη Κίνα που δανείζει και άρα ελέγχει την Αμερική» ή «ο πανίσχυρος και επιθετικός δικτάτορας Πούτιν». Ο Δυτικός άνθρωπος αισθάνεται περικυκλωμένος από χαοτικές απειλές αφού γίνονται επιθέσεις αυτοκτονίας στις συναυλίες και τα γήπεδα που συχνάζουν τα παιδιά του, εκρήγνυνται βόμβες στο μετρό, «πνίγεται» από πρόσφυγες και μετανάστες και, κάποιες λίγες φορές, νιώθει ότι ο πόλεμος τον πλησιάζει.

Όμως δεν πρόκειται περί χάους, ακόμη και αν κάποιες μεμονωμένες εξελίξεις είναι πράγματι δυσεξήγητες. Για να αναζητήσουμε μια προσέγγιση από τη σκοπιά των εκμεταλλευόμενων εθνών και τάξεων, πρέπει να διακρίνουμε τα κύρια, να μην παρασυρθούμε από το χάος των λεπτομερειών. Ούτε ο αυξανόμενος αριθμός πολέμων από το 1990 μέχρι σήμερα, ούτε η διαρπαγή των φτωχών χωρών και των φτωχών στρωμάτων στις πλούσιες χώρες, είναι νέα φαινόμενα στην ιστορία του καπιταλισμού. Όμως, η παρούσα φάση εμφανώς συνδέεται με τη στρατηγική νίκη των δυτικών δυνάμεων στον πρώτο ψυχρό πόλεμο, που έληξε με τη διάλυση της ΕΣΣΔ, τη διάλυση του παγκόσμιου συστήματος συμμαχιών που είχε δημιουργήσει, την κατάλυση του διπολικού κόσμου και την ανάδυση των ΗΠΑ ως μόνης παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Οι συνέπειες ήρθαν γρήγορα: Όλα τα εν δυνάμει αντίπαλα κράτη εξουδετερώθηκαν με κατατμήσεις που έγιναν είτε με πόλεμο είτε «ειρηνικά». Αυτή η διαδικασία που άρχισε με την ΕΣΣΔ και την Τσεχοσλοβακία συνεχίστηκε μέσα από ποταμούς αίματος στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ και τη Λιβύη, συνεχίζεται σήμερα με υποψήφια θύματα πρώτα τη Συρία και στη συνέχεια τη Ρωσία, την Κίνα κ.ο.κ.

Ντόναλντ Τραμπ: το αφτιασίδωτο πρόσωπο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού

 

Π. Παπ. για το Avantgarde

 

«Κάθε τι που μέσα στην κανονική ανάπτυξη της κοινωνίας απορριπτόταν από τον εθνικό οργανισμό σαν έκκριμα του πολιτισμού, ξεπετιέται τώρα από το λαρύγγι: ο καπιταλιστικός πολιτισμός ξερνά μια βαρβαρότητα που δε χωνεύτηκε.»

 

Με αυτά τα λόγια παρουσίαζε ο Τρότσκι το 1933 τη φύση του εθνικοσοσιαλισμού, λίγο καιρό μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους ναζί στη Γερμανία. Είναι δύσκολο να μη σου έρθει στο μυαλό αυτή η φράση διαβάζοντας το τελευταίο ρατσιστικό παραλήρημα του υποψήφιου προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, που συνοδεύτηκε από κάλεσμά του να απαγορευτεί η είσοδος στις ΗΠΑ στους μουσουλμάνους. Ο άθλιος αυτός τύπος εκπροσωπεί έναν ιδιότυπο πρωτοφασισμό που μετατοπίζει όλο το πολιτικό σύστημα προς τα δεξιά και δίνει πάτημα στις πιο αντιδραστικές δυνάμεις (όπως η Κου Κλουξ Κλαν) να βγουν από τις τρύπες τους, με το λόγο τους να έχει καταστεί πλέον νομιμοποιημένος σε πλατιά στρώματα του πληθυσμού. Το World Socialist Web Site αναφέρει εύστοχα πως ο πρωτοφασισμός του Τραμπ δεν αναπτύχθηκε σε μια βαυαρική μπυραρία ούτε στα χαρακώματα του Α’ ΠΠ, αλλά στη Γουόλ Στριτ. Ενώ ο Χίτλερ προέκυψε από την οργή του λούμπεν προλεταριάτου και της μικροαστικής τάξης – οργή που εκμεταλλεύτηκε και κατηύθυνε το γερμανικό χρηματιστικό κεφάλαιο – ο Τραμπ είναι ο άμεσος εκπρόσωπος των φοβισμένων δισεκατομμυριούχων που θέλουν να κάνουν τις ΗΠΑ και τον κόσμο ασφαλές μέρος για τα χρήματά τους.

Προσφυγιά και μετανάστευση, γενοκτονία και παιδομάζωμα

Μεγάλη συζήτηση στην Ευρώπη για το προσφυγικό, πρωτοσέλιδα και γεμάτες οι εφημερίδες από άρθρα, δραματικές εικόνες και σχόλια, στρογγυλά τραπέζια σε όλα τα κανάλια, διαδηλώσεις υπέρ και κατά σε πολλές πόλεις διαφορετικών χωρών, δηλώσεις πρωθυπουργών και αξιωματούχων, μακριά και λεπτομερή ρεπορτάζ από τα ανθρώπινα κύματα που φτάνουν στην κεντρική Ευρώπη και από το συνωστισμό στα ελληνικά νησιά, αλλά ούτε λέξη για τα αίτια, ούτε νύξη για την εμπλοκή των Ευρωπαίων στους πολέμους που γεννούν την προσφυγιά. Είναι τόσο βρώμικη η φωλιά των Ευρωπαίων, που έχουν στήσει ένα αδιαπέραστο πέπλο αποσιώπησης για την τεράστια ευθύνη τους για τους πολέμους και την προσφυγιά.

Η καταστροφή δεν είναι λάθος

Αυτό που γίνεται εδώ και δεκαπέντε χρόνια στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και βόρεια Αφρική είναι πρωτοφανές. Πόλεμοι έχουν γίνει και στο παρελθόν. Αλλά η καταστροφή που συντελείται με συστηματικό, μεθοδευμένο και επίμονο τρόπο στις μέρες μας ίσως δεν έχει προηγούμενο. Ούτε οι σταυροφορίες δεν προξενούσαν τόσο μεγάλη καταστροφή, τέτοιας κλίμακας ανεπανόρθωτη ζημιά. Από τότε που οι Αμερικάνοι εισβάλανε στο Αφγανιστάν, με αφορμή τις επιθέσεις στους ουρανοξύστες κι αλλού, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, έχει μπει σε εφαρμογή ένα σχέδιο πλήρους καταστροφής των κρατών, των χωρών, των λαών και των πολιτισμών μιας μεγάλης περιοχής, με επίκεντρο, αυτής που εμείς αποκαλούμε Εγγύς Ανατολή, αλλά πολύ ευρύτερης, γιατί φτάνει μέχρι το Πακιστάν ανατολικά, τη Λιβύη και την Ακτή Ελεφαντοστού δυτικά, μέχρι την υποσαχάρια Αφρική νότια. Και ασφαλώς πρόκειται περί σχεδίου, και όχι περί λάθους, με εμπνευστές και καθοδηγητές τους Αμερικάνους, και με την ενεργητική συμβολή των κρατών που συναποτελούν το ΝΑΤΟ, όλου του δυτικού μπλοκ, από τον Καναδά μέχρι την Αυστραλία.

TTIP: Το οικονομικό ΝΑΤΟ! Οικονομική Παγκόσμια Κυριαρχία

Η διατλαντική συμφωνία Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) , στην εγκληματικότητα της οποίας έχουμε αναφερθεί πολλές φορές (άρθρο), έδειξε για μία ακόμη φορά το «πρόσωπο» της – όταν μεταφέρθηκαν τα έγγραφα στο Βερολίνο, με την προϋπόθεση να έχουν ελάχιστοι πρόσβαση στην ανάγνωση τους, καθώς επίσης με τηναπαγόρευση να (μη) γίνουν γνωστά στους Γερμανούς βουλευτές! Στα πλαίσια αυτά, το παράδειγμα της Ουρουγουάης που ακολουθεί, ίσως βοηθήσει καλύτερα στην κατανόηση των κινδύνων που εμπεριέχει:

About these ads

Αναλυτικότερα, όταν διαπιστώθηκε στη χώρα πως όλο και περισσότεροι άνθρωποι πέθαιναν από το κάπνισμα,αποφασίσθηκε δημοκρατικά από τη Βουλή η προσπάθεια μείωσης του, μέσω της αναγραφής στα πακέτα των τσιγάρων, των κινδύνων για την υγεία – όπως άλλωστε συμβαίνει και στην Ελλάδα.

Το γεγονός αυτό συνέβη πριν από δέκα χρόνια, έως ότου το 2010 ο όμιλος παραγωγής τσιγάρων Philip Morris κατέθεσε αγωγή εναντίον της Ουρουγουάης – την οποία θα εκδικάσει ένα ιδιωτικό, μη δημοκρατικά νομιμοποιημένο δικαστήριο, πίσω από κλειστές πόρτες! Το δικαστήριο αυτό θα αποφασίσει εάν ο νόμος που ψήφισε η Βουλή της χώρας θα παραμείνει σε ισχύ ή εάν εμποδίζει (περιορίζει) παράνομα τις επενδύσεις του πολυεθνικού ομίλου – ο οποίος απαιτεί αποζημίωση.
Εκτός αυτού, το περιεχόμενο της αγωγής δεν δίνεται στη δημοσιότητα, ενώορισμένα ΜΜΕ αναφέρουν πως το ύψος της αποζημίωσης μπορεί να φτάσει στα 2 δις $ (πηγή) – όσο δηλαδή το ένα έκτο περίπου του ΑΕΠ της Ουρουγουάης (στην περίπτωση της Ελλάδας θα ήταν θεωρητικά περί τα 30 δις €).

Η έντιμη καταστροφή

Συντάκτης:  Περικλής Κοροβέσης      

 

Μια μικρή λεπτομέρεια που διέφυγε από τα δυτικά ΜΜΕ. Ξέρουμε για τον αιμοσταγή δικτάτορα του Ιράκ, Σαντάμ, που προξένησε τους «ανθρωπιστικούς» πολέμους, δηλαδή την κατάκτηση ενός κυρίαρχου κράτους από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ. Αλλά δεν ξέρουμε τίποτα για τον πολιτισμό αυτής της χώρας. Είχε το υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες στη Μέση Ανατολή. Το Πανεπιστήμιο της Βαγδάτης το 1980 είχε περισσότερες γυναίκες καθηγήτριες από ό,τι το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον το 2009. Υπήρχαν παντού παιδικοί σταθμοί για να μπορούν οι γυναίκες να εργάζονται.

Οι βιβλιοθήκες της Βαγδάτης και της Μοσούλης λειτουργούσαν από τον 8ο αιώνα και είχαν σπάνια χειρόγραφα, ανάμεσά τους και την αρχαιοελληνική γραμματεία. Και οι δύο βιβλιοθήκες λεηλατήθηκαν. Το ίδιο που έγινε με τα αριστουργήματα της αρχαίας Μεσοποταμίας, εκεί όπου βρίσκεται το Ιράκ σήμερα. Είδατε πουθενά καμιά αντίδραση; Μήπως τα δυτικά πανεπιστήμια και μουσεία έχουν αγοράσει από τους αρχαιοκάπηλους-ληστές αυτούς τους θησαυρούς που είναι πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας; Κάτι μάς λένε τα Μάρμαρα της Ακρόπολης.

Οι μυστικές συμφωνίες εμπορίου ή πως να ελέγχεις τον πλανήτη

Της Φραγκίσκας Μεγαλούδη

Στις 22 Απριλίου, η οικονομική επιτροπή της Γερουσίας των ΗΠΑ πέρασε νομοθεσία η οποία όχι μόνο εντατικοποιεί τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου γνωστή ως Trans Pasific Partnership  (ΤΡΡ) ή Δια-Ειρηνική Εμπορική Συμφωνία αλλά αφαιρεί από τη Γερουσία κάθε δικαίωμα να ασκηθεί βέτο σε κάποιο από τα άρθρα αυτά. Με άλλα λόγια την αποκλειστική ευθύνη για τη συμφωνία θα έχει ένα πάνελ από νομικούς αντιπροσώπους των άμεσα εμπλεκόμενων πολυεθνικών.

Τι  είναι η Δια-Ειρηνική Συμφωνία, για την οποία οι περισσότεροι θα έχετε ακούσει ελάχιστα; Πρόκειται για μια μυστική διαπραγμάτευση των ΗΠΑ με το Μεξικό, τη Σιγκαπούρη, τον Καναδά, την Ιαπωνία, την Αυστραλία, το Μπρουνέι, τη Χιλή, τη Μαλαισία, το Νέα Ζηλανδία, το Περού, και το Βιετνάμ, που θα επηρεάζει το 40% της παγκόσμιας αγοράς. Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν το 2009 και γίνονται σε απόλυτη μυστικότητα ενώ ελάχιστα έχουν διαρρεύσει κατά καιρούς στον τύπο από ακτιβιστές. Η ΤΡΡ που ξεκίνησε ως αντίβαρο στην ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή της Κίνας στην παγκόσμια αγορά, έχει ως σκοπό να προωθήσει προϊόντα και υπηρεσίες εταιρειών που έχουν έδρα τις ΗΠΑ στις αγορές της ΝΑ Ασίας.. Κανείς δεν ξέρει τι περιλαμβάνουν αυτές οι συμφωνίες καθώς οι κυβερνήσεις των χωρών που τις έχουν υπογράψει δεν επιτρέπεται να εξηγήσουν στο λαό ή ακόμα και στα ίδια τα μέλη των κυβερνήσεων τους τι ψηφίζουν και τι συνέπειες θα έχει αυτό για το μέλλον.

Δώστε πρέζα στο(υς) λαό(ύς)

Chaos (heroin junkies in India) του Harrison Freeman

του Γιώργου Τσιάρα

 

Κάθε μέρα, εκατομμύρια νέα παιδιά, από την Αθήνα ώς το Λονδίνο κι από τη Νέα Υόρκη ώς τη Μόσχα, αγόρια και κορίτσια, πλουσιόπαιδα και φτωχόπαιδα, βγαίνουν από τα σπίτια τους με έναν και μοναδικό σκοπό: να «γίνουν» με λίγη πρέζα. Και όλοι τους, αργά ή γρήγορα, τα καταφέρνουν: ποτέ πριν στην ιστορία δεν υπήρξε τέτοια αφθονία, τέτοια υπερπροσφορά της καφέ, υπόξινης σκόνης, που διαλύει το μυαλό και την ψυχή ακόμη και του δυνατότερου ανθρώπου. Ιδού ο σκοτεινότερος θρίαμβος της παγκοσμιοποίησης: να «γίνεσαι» με 10 ευρώ στην Ομόνοια και να ψωνίζεις ένα ολόκληρο γραμμάριο με μόλις 30 ευρώ.

 

Ναρκωτικά υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα: η αναζήτηση του υπερβατικού και της προσωρινής φυγής από τα εγκόσμια είναι, όπως παραδέχονται οι περισσότεροι ειδικοί, μια δευτερεύουσα αλλά πανταχού παρούσα ανάγκη του ανθρώπου, όπως άλλωστε καταγράφεται από τη χρήση τους –παράνομη ή νόμιμη, τελετουργική ή κατά μόνας- σε όλες τις εποχές και όλους τους πολιτισμούς. Χώρια η φαρμακευτική χρήση: πριν από μερικές γενιές, πολλές μανάδες δίναν (οπιούχο) αφιόνι στα βρέφη για να μην κλαίνε και οι Ινδιάνοι στις κορφές των Ανδεων ακόμη μασούν φύλλα κόκας και πίνουν ως αφέψημα το «μάτε», για να αντέχουν στο υψόμετρο και τη σκληρή δουλειά.

Άθεοι σταυροφόροι

Οι «νέοι άθεοι» επιστρέφουν στο προσκήνιο με αφορμή την εξάπλωση του Κράτους του Ισλάμ. Και ο λόγος τους έχει και πάλι κάτι από το φανατισμό των χριστιανών σταυροφόρων του 11ου αιώνα.

Δεν υπάρχει τίποτα κακό στην ειρήνη και την αγάπη. Κρίμα που τόσοι Χριστιανοί διαφωνούν.Ρίτσαρντ Ντόκινς

«Το κράτος του Ισλάμ αποτελείται από αναιδείς καριόληδες και θα πρότεινα να τους χώσουμε μια τόσο δυνατή κλωτσιά στον κ**ο που να τους φτάσει στο λαιμό». Το πρόσφατο tweet του διάσημου Αμερικανού σχολιαστή Μπιλ Μάχερ δεν άφηνε πολλά περιθώρια αμφιβολιών για τη στάση που θα ήθελε να κρατήσουν οι ΗΠΑ απέναντι στους τζιχαντιστές του Ιράκ και της Συρίας. Ελαφρώς πιο κόσμιος στις εκφράσεις του αλλά απόλυτος στις θέσεις ο καθηγητής Ρίτσαρντ Ντόκινς έγραφε στο δικό λογαριασμό στο twitter: «Μακάριοι οι Μουσουλμάνοι που κρατούν την πίστη τους γιατί αυτοί θα σώσουν το κεφάλι τους».

Τα δυο σχόλια θα ήταν ασύνδετες σταγόνες στον ωκεανό όσων γράφτηκαν τις τελευταίες ημέρες για τη δράση του Κράτους του Ισλάμ στη Μέση Ανατολή εάν ο Μάχερ και ο Ντόκινς δεν αποτελούσαν δυο από τα πλέον προβεβλημένα μέλη της των λεγόμενων «νέων άθεων». Για αυτούς το ISIS δεν αποτελεί ένα δημιούργημα της αμερικανικής πολιτικής στο Ιράκ και τη Συρία αλλά η απόλυτη απόδειξη για τον «παραλογισμό» της θρησκείας των Μουσουλμάνων που αντιστρατεύεται τη «λογική» της Δύσης.