Όλοι δουλεύουν για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου

Είναι άγρια η χαρά της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, των ΜΜΕ των ολιγαρχών, του Βερολίνου και των Βρυξελλών από το γεγονός πως η Λαϊκή Ενότητα δεν κατάφερε να μπει στη Βουλή. Αν όλοι αυτοί χαίρονται για το γεγονός πως η Λαϊκή Ενότητα δεν μπήκε στη Βουλή, οι πολίτες μάλλον δεν θα πρέπει να χαίρονται ιδιαίτερα.

Κι όμως, καλύτερα που δεν μπήκε στην Βουλή η Λαϊκή Ενότητα.

 

Αν η Λαϊκή Ενότητα είχε μπει στην Βουλή, θα έχανε πολύτιμο χρόνο από τις προετοιμασίες που πρέπει να κάνει για να γίνει ένα κανονικό κόμμα, και όχι ένα άθροισμα προσωπικοτήτων· ο ένας μήνας δεν ήταν αρκετός για να συμβεί αυτό.

 

Επίσης, η Λαϊκή Ενότητα θα έχει τον χρόνο να δει τα λάθη που έκανε, να αντιληφθεί πως χρειάζεται ένα ξεκάθαρο μήνυμα -και όχι να επαναλαμβάνει τις ανοησίες του ΣΥΡΙΖΑ που κατέρρευσαν- και να σκεφτεί ξανά την εκλογική συνεργασία σε ένα κοινό μέτωπο με άλλα κόμματα.

 

Είναι πολύ θετικό που η Λαϊκή Ενότητα δεν κατάφερε να μπει στη Βουλή.

Με ποια απαίτηση η Τρόικα επέτρεψε τις εκλογές; Τα προσυμφωνημένα για συνεργασίες και Σκουριές

Της Νέλλης Ψαρρού

 

Ως γνωστόν, οι ελληνικές κυβερνήσεις αποτελούν πλέον ένα απλό διευθυντήριο εκτέλεσης αποφάσεων της πολιτικής-οικονομικής βούλησης της Τρόικας – για να μην ξεχνιόμαστε με τους… θεσμούς. Είναι επίσης γνωστό σε όσους παρακολουθούν την πολιτική σκηνή ότι η Τρόικα δεν χρειαζόταν εκλογές στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή εφόσον είχε εξασφαλίσει την έγκριση των απαιτήσεών της με ευρύτατη πλειοψηφία. Τις χρειάζονταν όμως το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο, για διάφορους λόγους, μεταξύ των οποίων οι εξής:

 

– Η απαλλαγή από τους διαφωνούντες βουλευτές,

– Η απαλλαγή από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, τόσο από τη θέση της ως Προέδρου της Βουλής όσο και από τις πολύ σημαντικές επιτροπές στις οποίες συμμετέχει (π.χ. “επιτροπή αλήθειας” για το χρέος),

– Η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά με οικειοποίηση του τίτλου-brand name του κόμματος, χωρίς να αφήνει χρόνο στις εσωκομματικές εξελίξεις και σπρώχνοντας έτσι τους διαφωνούντες σε άλλο κόμμα που δεν θα έχει χρόνο να προετοιμαστεί,

– Η επίφαση νομιμότητας που θα προκύψει από την ανάδειξη κυβέρνησης μέσα από εκλογές, και
– Η καθυστέρηση και καταστολή της λαϊκής διαμαρτυρίας μέσω των εκλογών.

Οι εκλογές εγκρίθηκαν από τους δήθεν συμμάχους της Ελλάδας υπό μία ξεκάθαρη εντολή: θα σχηματίσετε κυβέρνηση με τη ΝΔ, το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε, αυτό δεν εκπλήσσει κανέναν ως πληροφορία, καθώς ήδη το άντιλαμβανόμασταν από τις εξελίξεις.

Κωλόπαιδα

Τρεις ημέρες πριν από τις εκλογές, απεγνωσμένες είναι οι προσπάθειες του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου να πείσουν τους πολίτες να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία.

Οι δημοσκοπήσεις -που δίνουν μια πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ και μια την Νέα Δημοκρατία- δεν έχουν κανένα άλλο σκοπό παρά να μαζέψουν πελάτες για τα δυο κόμματα των Μνημονίων.

 

Κι από Δευτέρα, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία μαζί θα συνεργαστούν στην κυβέρνηση, για να εφαρμόσουν το Μνημόνιο.

Ο Αλέξης Τσίπρας αποκλείει συνεργασία στην κυβέρνηση με την Νέα Δημοκρατία αλλά ποιος τον πιστεύει πια τον Αλέξη Τσίπρα; Κανείς.

Πεθάναμε ως χώρα;

του Άρη Σκιαδόπουλου

 

Ένα κλίμα συνενοχής, συνδιαχείρισης και αποϊδεολογικοποίησης, επιχειρείται με ένταση στις μέρες μας.

Μια αντίληψη, που στο όνομα του Μνημονίου μας θέλει όλους ίδιους, ενώ ταυτόχρονα επιχειρείται μια αποσυλλογικότητα, που οδηγεί στον εξατομικισμό.

Ένα αξίωμα πλανάται μέσα από την κοινωνικοπολιτική απομόνωση του κάθε πολίτη: Καθένας να κοιτάξει πλέον τη πάρτη του και τα του οίκου του.

Ο καθείς και το πρόβλημά του, και κύριο μέλημα όλων να είναι μόνο ένα: Πως θάμαστε τα φρόνιμα παιδιά των Βρυξελλών, τηρούντες τυφλά τις εντολές τους. Διότι οι Βρυξέλλες μας κανοναρχούν, οι Βρυξέλλες μας διαφεντεύουν, οι Βρυξέλλες μας κυβερνούν.

Κι από κοντά, η ντόπια ολιγαρχία, η οποία πάντα εξασφαλίζει την ασυλία από τις ανομίες και τις αθλιότητες της σε βάρος αυτού του τόπου. Οι σύγχρονοι εφιάλτες και οι μεταμοντέρνοι γερμανοτσολιάδες.

Και τώρα, με προεξάρχουσες τις Βρυξέλλες, των νεκροθαφτών Γιούνγκερ - ....
Ντάισελμπλουμ,εκπαιδευόμενων γερμανικών λυκόσκυλων, μας στέλνουν το μήνυμα: «Μόνο με οικουμενική Κυβέρνηση μπορούμε να συζητήσουμε το θέμα του χρέους».

Μία απάντηση θα μπορούσε να δοθεί σ αυτούς, αλλά και στους εκπροσώπους τους, ντόπιους ολιγάρχες:

«Χεστήκαμε»!

Η πολιτική του κωλόχαρτου και ο ιστορικός θρίαμβος του ΣΥΡΙΖΑ

 

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού θριάμβευσε πέρα από κάθε δημοσκοπική προσδοκία και σχηματίζει κυβέρνηση συνεργασίας με τους ΑΝ.ΕΛΛ., αναδείχθηκε σε απόλυτο κυρίαρχο του πολιτικού συστήματος, έστω και χωρίς την αυτοδυναμία.

Στην πραγματικότητα χθες επιβεβαιώθηκε αυτό που... εμμονικά επαναλαμβάνουμε από τις εκλογές του 2012: ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαθίσταται ως κυρίαρχος στον χώρο της Κεντροαριστεράς υπερβαίνοντας – με χαρακτήρα οιονεί μονιμότητας – τα όρια της ιστορικής Αριστεράς.

Για την κυβερνητική του προοπτική είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε από σήμερα, καθώς είναι άγνωστο πώς θα κυλήσουν η συνεργασία με τους ΑΝ.ΕΛΛ. και η διαπραγμάτευση με τους δανειστές. Είναι επίσης άγνωστο αν και άλλες δυνάμεις, ανεξάρτητα από τη σημερινή τους στάση, θα συμβάλουν στη σταθερότητα της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ – έστω και υπό όρους.

Είναι πάντως προφανές ότι ήδη αποτελεί τη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη της χώρας και το μεγάλο του στοίχημα είναι, μέσω της διακυβέρνησής του, να καθιερωθεί ως το επίκεντρο του π