Ιερές Μπίζνες και καταστολή

Τα ξημερώματα της Τετάρτης 27/7 αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν ταυτόχρονα και συντονισμένα σε τρεις καταλήψεις στέγης στη Θεσσαλονίκη. Η μία από αυτές ήταν καινούρια και αποτέλεσε αποτέλεσμα της συνάντησης του No Borders Camp στο ΑΠΘ, η άλλη λειτουργούσε κάποιο διάστημα, ενώ η τρίτη αυτή του ιστορικού ορφανοτροφείου «Μέγας Αλέξανδρος» είναι γνωστότερη στην πόλη για διάφορους λόγους που έχουν να κάνουν με την υλική πραγματικότητα των πρωτοβουλιών αλληλεγγύης σε πρόσφυγες που έφερνε σε πέρας αλλά και τις συγκρούσεις ανάμεσα σε Δήμο Εκκλησία και λοιπούς ενδιαφερόμενους για την κυριότητα του κτηρίου.

Φωτογραφίες από το εσωτερικό του κτηρίου μετά την επιχείρηση της αστυνομίας και αφού έχει αρχίσει η κατεδάφιση:

Από την πρώτη στιγμή έγιναν σαφή δύο πράγματα, που όσο περνούσαν οι ώρες επιβεβαιώνονταν με πιο καθαρό τρόπο.

Πρώτον, ότι όλη η επιχείρηση ήταν καλά οργανωμένη όχι μόνον από την αστυνομία στα πλαίσια της «καθημερινής της λειτουργίας», αλλά από ένα ευρύτερο κέντρο στο οποίο πρωτοστάτησε η κυβέρνηση μαζί με τοπικούς παράγοντες της Θεσσαλονίκης και την Εκκλησία. Κομβικά σημεία προετοιμασίας της επιχείρησης που ταυτόχρονα αποδεικνύουν τον οργανωμένο χαρακτήρα της, υπήρξαν από τη μία η συντονισμένη δράση των ιδιοκτητών των 3 κτηρίων και από την άλλη το πρωτοφανές κλίμα καταστροφολογίας που είχε εξαπολυθεί το προηγούμενο διάστημα για το No Borders Camp στο ΑΠΘ. Στην πραγματικότητα όλη αυτή η συντονισμένη προσπάθεια από τοπικούς πολιτικούς (αυτοδιοικητικούς και μη), τη διοίκηση του ΑΠΘ, γνωστά ΜΜΕ (όπως ΣΚΑΪ) και πολιτικά κόμματα κυρίως της αντιπολίτευσης (ΝΔ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ) σκοπό είχε να παρουσιαστούν οι αλληλέγγυοι με τον γνωστό εικονογραφημένο τρόπο του ταραξία, δημόσιου κινδύνου που σκοπό έχει να βανδαλίσει και να κάψει, επιχειρώντας έτσι να προετοιμάσει την κοινή γνώμη και να νομιμοποιήσει τέτοιες ενέργειες βίαιης καταστολής. Το γεγονός ότι δεν ανταποκρίθηκε ποτέ αυτή εικόνα στην πραγματικότητα, λίγο απασχόλησε από ότι φαίνεται τους εμπνευστές της.

Δεύτερον γίνεται φανερό, ότι η ίδια η επιχείρηση καταστολής είχε σαφείς πολιτικούς και οικονομικούς στόχους που αφορούν από τη μία τη γενικότερη στοχοποίηση των εγχειρημάτων στέγασης προσφύγων που φαίνεται να πληθαίνουν δημιουργώντας ανησυχία στην κυρίαρχη πολιτική σκηνή και από την άλλη ειδικότερα στόχευε την κατάληψη Ορφανοτροφείου και την επίλυση του γόρδιου δεσμού της παραχώρησης του εγκαταλελειμμένου κτηρίου από το κράτος στην Εκκλησία, τον οποίο είχε οξύνει η κατάληψη.

Ας δούμε λίγο πιο διεξοδικά τα κίνητρα που κρύβονται λοιπόν πίσω από την -αν μη τι άλλο- αιφνιδιαστική και βίαιη αλληλουχία γεγονότων που ξεκίνησε με κλούβες και ΜΑΤ τα ξημερώματα και κατέληξε με μπουλντόζες και συνεργεία κατεδάφισης το μεσημέρι της ίδιας μέρας, πηγαίνοντας κάποια χρόνια πιο πίσω όσον αφορά κατ’ αρχήν την κατάληψη του Ορφανοτροφείου.

22 μήνες φυλακή με τριετή αναστολή σε άνεργο για ένα εισιτήριο στη Θεσσαλονίκη

 

Δικαστήριο της Θεσσαλονίκης αποφάσισε να ρίξει 22 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή σε άνεργο επειδή δεν είχε εισιτήριο για τα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης και της συκοφαντικής δυσφήμισης. Διαβάστε την ανακοίνωση της Αντεπίθεσης Εργαζομένων στην οποία καταγράφεται ολόκληρο το ιστορικό της υπόθεσης:

«22 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή για ένα εισιτήριο
ΧΥΔΑΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΑΝΕΡΓΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΣΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ
 22 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή για ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμιση! Αυτή ήταν η κατάπτυστη απόφαση δικαστηρίου σε βάρος ανέργου, που έκανε το «έγκλημα» να μην έχει εισιτήριο και να υπερασπιστεί το δίκιο του!

Μια μέρα πριν την γενική απεργία στις 11 Μάη του 2011, ο άνεργος Β.Κ ο οποίος έκανε το «έγκλημα» να μην έχει εισιτήριο διαπομπεύτηκε, εξυβρίστηκε και κρατήθηκε παράνομα για περισσότερες από τρεις στάσεις απόδύο ελεγκτές στο λεωφορείο της γραμμής 11 στην Θεσσαλονίκη, αν και είχε πει ότι είναι άνεργος (επέδειξε και την κάρτα ανεργίας). Απέναντι στον υπερβάλλοντα ζήλο και στη χυδαία συμπεριφορά των ελεγκτών ένας συνεπιβάτης κατέθεσε υπέρ του άνεργου Β.Κ στο αστυνομικό τμήμα Χαριλάου, στο οποίο οδηγήθηκαν όλοι. Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι οι δυο ελεγκτές είναι γνωστοί για την χυδαία και τραμπουκική συμπεριφορά τους και από άλλες περιπτώσεις (ένας από αυτούς σύμφωνα με μαρτυρίες έχει συμπεριφερθεί βίαια σε ανάλογο περιστατικό). Ο άνεργος-επιβάτης υπερασπιζόμενος τα δικαιώματά του κατέθεσε μήνυση για παράνομη παρακράτηση και εξύβριση προς τους ελεγκτές του ΟΑΣΘ οι οποίοι εκδικητικά κατέθεσαν και αυτοί μήνυση για ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμηση. Το θράσος των ελεγκτών ήταν τέτοιο που κατάθεσαν μήνυση και στον συνεπιβάτη που ήταν συνδικαλιστής και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού Θεσ/νίκης. Η μήνυση του άνεργου Β.Κ δεν εκδικάστηκε ποτέ και μπήκε στο αρχείο (!), αντιθέτως οι μηνύσεις των ελεγκτών πήραν κανονικά τον δρόμο της τυφλής «δικαιοσύνης».

Το Μέγαρο Μουσικής και ένα σχολείο υπό κατεδάφιση

Όταν κλείνει ένα σχολείο, ανοίγει μια φυλακή.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Ας ξεκινήσουμε αυτό το πεζό κείμενο με μια ερώτηση: Ποιος είναι πρόεδρος του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης;

 

Ο κύριος κύριος Αλέξανδρος Μπακατσέλος.

 

Δεν τον γνωρίζετε; Ίσως να γνωρίζετε την κόρη του, την κυρία κυρία Βασιλική Μπακατσέλου, τη σύζυγο του κυρίου κυρίου Ευάγγελου Βενιζέλου.

 

Και φυσικά όλοι γνωρίζουν τις άριστες σχέσεις που έχει ο κύριος κύριος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με τον “αναρχικό” δήμαρχο της Θεσσαλονίκης, τον κύριο κύριο Μπουτάρη.

 

~~

 

Μπροστά απ’ το Μέγαρο Μουσικής υπάρχει ένα σχολείο, το 12ο Δημοτικό σχολείο Θεσσαλονίκης.

Είναι μια προκάτ αντισεισμική κατασκευή, που τοποθετήθηκε “προσωρινά” πριν 30 χρόνια, προκειμένου να καλύψει την έλλειψη σχολικών κτιρίων στην περιοχή.

Πετάνε στη θάλασσα 20 σχολεία για μια …μακέτα!

 

Θα μπορούσε να είναι ανέκδοτο, αλλά, δυστυχώς, δεν είναι. Στην Ελλάδα, με τα 6,3 φτωχοποιημένους πολίτες, με τα μαγκάλια, τα συσσίτια, τη φορολεηλασία και τις αυτοκτονίες, το κράτος θα πληρώσει 90 εκατομμύρια ευρώ σε κάποιους μεγαλοεργολάβους για ένα έργο που ποτέ δεν έγινε και ποτέ δεν θα γίνει. Που παρέμεινε στις …μακέτες!

Πρόκειται για την υποθαλάσσια αρτηρία της Θεσσαλονίκης, ένα έργο που ναυάγησε λίγους μήνες μετά την υπογραφή της σύμβασης και την κύρωσή της από τη Βουλή. Και το ναυάγιο αυτό καλείται τώρα να το πληρώσει πανάκριβα ο καθημαγμένος φορολογούμενος Έλληνας πολίτης, με το ποσό των 90 και πλέον εκατ. ευρώ, που θα δοθεί ως αποζημίωση στους μεγαλοεργολάβους παρότι δεν έριξαν ούτε μια τσαπιά. Το ποσό βέβαια δεν είναι αστείο. Με αυτά τα λεφτά, ούτε λίγο ούτε πολύ, θα μπορούσαν να κατασκευαστούν 20 καινούργια σχολεία!

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το έργο, που δημοπρατήθηκε το 2003, είχε αρχικό προϋπολογισμό 472 εκατ. ευρώ και αφορούσε την παράκαμψη του κέντρου της πόλης, μέσω μιας νέας αρτηρίας μήκους 6,2 χλμ. που θα περιλάμβανε και υποθαλάσσια σήραγγα 1,24 χλμ., η οποία θα συνέδεε την ανατολική με τη δυτική πλευρά της Θεσσαλονίκης.

Από την αρχή, το έργο αυτό είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων. Είχε χαρακτηριστεί από πολλούς «έργο πολυτελείας» και ανεπαρκές ως προς τη λύση του μεγάλου κυκλοφοριακού προβλήματος στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Μεγάλες επικρίσεις δέχτηκε και το ότι δημοπρατήθηκε με τη μέθοδο της «σύμβασης παραχώρησης» και η εκμετάλλευση θα ανατίθετο για 30 χρόνια στους μεγαλοεργολάβους, οι οποίοι θα έβαζαν χαράτσια διοδίων μέσα στο κέντρο της πόλης. Ουσιαστικά το έργο αποφασίστηκε και δρομολογήθηκε με δύο προφανείς, αλλά ανομολόγητους, στόχους. Πρώτον: Να εξασφαλιστεί η κερδοφορία μερικών μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων. Δεύτερον: Οι κυβερνώντες, αρχικά του ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια της ΝΔ, να πουλήσουν παραμύθι στους ιθαγενείς – ναι έτσι θεωρούν αυτοί τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης – ότι προσφέρουν κάποιο μεγάλο έργο στην πόλη τους…

Η σύμβαση για την κατασκευή της υποθαλάσσιας αρτηρίας, υπογράφηκε στις 31 Οκτωβρίου 2006 μεταξύ του δημοσίου και της κοινοπραξίας «Θερμαϊκή Οδός» που αποτελούνταν από τους ομίλους «Άκτωρ» (Μπόμπολας), «Boscalis» (Ισπανική) και «Archirodon Group» (Ελληνοολλανδική), ενώ κυρώθηκε από τη Βουλή το Φεβρουάριο του 2007.